English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Committees and privileges

தமிழில் விளக்கம்

Parliament · Part 4 / 4 · Fact-checked on 15 October 2026 · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

Why Parliament works through committees, the three financial committees, departmentally related standing committees and other committees, and the privileges of the Houses and their members under Article 105.

Each idea is explained first in Tamil (தமிழ்), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Tamil and revise it in English.

இதுவரை நாடாளுமன்றம் எப்படி அமைகிறது, அவைகள் எப்படி நடக்கின்றன, சட்டமும் பணமும் எப்படி நிறைவேறுகின்றன என்று பார்த்தோம். ஆனால் நூற்றுக்கணக்கான உறுப்பினர்கள் உள்ள, சில நாட்களே கூடும் அவை, ஒவ்வொரு மசோதாவையும் அமைச்சகத்தையும் கணக்கையும் ஆழமாகப் பார்க்க முடியாது. அதனால் அந்த வேலையை நாடாளுமன்றக் குழுக்கள் செய்கின்றன — சில உறுப்பினர்களின் சிறு குழுக்கள் ஒரு விஷயத்தை ஆழமாகப் படித்து, அதிகாரிகள், நிபுணர்களிடம் கேட்டு, அவைக்கு அறிக்கை தருகின்றன. பெரிய குடும்பம் திருமண வேலைகளைச் சிறு குழுக்களுக்குப் பிரித்துக் கொடுப்பது போல. அரசியலமைப்பு குழுக்களைக் குறிப்பிடுகிறது (எ.கா. உறுப்பு 105), ஆனால் அவற்றை அமைப்பதில்லை; ஒவ்வொரு அவையின் விதிகளின் கீழோ அவையின் தீர்மானத்தாலோ அமைகின்றன; உறுப்பினர்களை அவை தேர்ந்தெடுக்கும் அல்லது அவைத் தலைவர் நியமிப்பார்; அவரது வழிகாட்டலில் செயல்படும். அவைகளும் உறுப்பினர்களும் சுதந்திரமாகப் பணியாற்ற உதவும் சிறப்புப் பாதுகாப்புகள் — சிறப்புரிமைகள் — இந்தப் பகுதியிலேயே. (→ English: Parliament · हिन्दी: संसद)

In exam EnglishParts 1 to 3 showed how Parliament is made up, how its Houses run, and how it makes laws and votes money. But a House of several hundred members, sitting for a limited number of days, cannot examine every bill, ministry and account in detail. So much of the detailed work is done by parliamentary committees: small groups of members who study a subject closely, take evidence from officials and experts, and report to the House. The Constitution mentions committees, for example in Article 105, but does not set them up. They are created under the Rules of Procedure of each House or by a motion of the House; their members are elected by the House or nominated by the presiding officer; and they work under the direction of the presiding officer. This part also covers parliamentary privileges, the special protections that let the Houses and their members do their work freely.

குழுக்கள் இரண்டு வகை. நிலைக்குழுக்கள் நிரந்தரம்: ஆண்டுதோறும் அல்லது அவ்வப்போது அமைக்கப்பட்டுத் தொடர்ந்து செயல்படும். தற்காலிகக் குழுக்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பணிக்காக அமைந்து, அறிக்கை தந்தபின் முடிவடையும் — எ.கா. ஒரு மசோதா மீது ஒரு அவையின் தேர்வுக் குழு, இரு அவைகளின் கூட்டுக் குழு, போஃபர்ஸ் ஒப்பந்தம் பற்றிய கூட்டு நாடாளுமன்றக் குழு (1987). நிலைக்குழுக்களைப் பணியைப் பொறுத்துப் பிரிக்கலாம்: நிதிக் குழுக்கள் (பொதுக் கணக்கு, மதிப்பீடு, பொதுத்துறை நிறுவனங்கள்); துறை சார்ந்த நிலைக்குழுக்கள்; விசாரணைக் குழுக்கள் (மனுக்கள், சிறப்புரிமை); ஆய்வு-கட்டுப்பாட்டுக் குழுக்கள் (அரசு உறுதிமொழிகள், துணைநிலைச் சட்டங்கள்); அவையின் அன்றாடப் பணிக் குழுக்கள் (அலுவல் ஆய்வுக் குழு, விதிகள் குழு); இல்லப் பராமரிப்புக் குழுக்கள். வீட்டில் எப்போதும் இருக்கும் சமையல்காரர் நிலைக்குழு போல; பண்டிகைக்கு மட்டும் வரும் உதவியாளர்கள் தற்காலிகக் குழு போல. குழு அறிக்கை ஆலோசனை மட்டுமே — அரசு ஏற்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை, ஆனால் எடுத்த நடவடிக்கையைத் தெரிவிக்கும். (→ English: standing committee · हिन्दी: स्थायी समिति)

In exam EnglishCommittees are of two broad kinds. A standing committee is permanent: it is constituted every year or periodically and works continuously. Ad hoc committees are set up for a particular task and cease to exist once they report. Examples of ad hoc committees are select committees of one House and joint committees of both Houses on particular bills, and committees of inquiry such as the joint parliamentary committee on the Bofors contract (1987). It helps to sort the standing committees by what they do. Three follow the money: Public Accounts, Estimates and Public Undertakings. The departmentally related standing committees each shadow a group of ministries. Some look into particular matters, such as the Committees on Petitions and of Privileges. Some keep watch on the government, such as those on Government Assurances and on Subordinate Legislation. The rest help run the House itself, from the Business Advisory Committee and the Rules Committee to committees that look after members' facilities. A committee's report is advisory: the government is not bound to accept it, but it reports on the action it has taken.

பொதுக் கணக்குக் குழு எல்லாவற்றிலும் பழைய நிதிக் குழு — 1919 இந்திய அரசுச் சட்டத்தின் கீழ் 1921-ல் தொடங்கியது. 22 உறுப்பினர்கள்: மக்களவையிலிருந்து 15, மாநிலங்களவையிலிருந்து 7; ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒற்றை மாற்று வாக்கு மூலம் விகிதாசார முறையில் தேர்வு. அமைச்சர்கள் உறுப்பினர் ஆக முடியாது. தலைவரை சபாநாயகர் மக்களவை உறுப்பினர்களிலிருந்து நியமிப்பார்; 1967 முதல் மரபுப்படி எதிர்க்கட்சி உறுப்பினரே தலைவர். பணி: மத்திய அரசின் ஒதுக்கீட்டுக் கணக்குகள், நிதிக் கணக்குகள், அவற்றின் மீது இந்தியத் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் தணிக்கை அறிக்கைகளை ஆராய்வது. நாடாளுமன்றம் தந்தபடியே, தந்த பணிக்கே, விதிப்படியே பணம் செலவானதா? வீண், இழப்பு, கூடுதல் செலவு உண்டா? மாதக் கடைசியில் வீட்டுச் செலவுக் கணக்குப் புத்தகத்தைத் திறந்து பார்ப்பது போல. தணிக்கையாளரின் அறிக்கைகளே இதன் முக்கிய ஆதாரம், அதனால் அவரை இக்குழுவின் 'நண்பர், தத்துவஞானி, வழிகாட்டி' என்பார்கள். (→ English: Public Accounts Committee · हिन्दी: लोक लेखा समिति)

In exam EnglishThe Public Accounts Committee (PAC) is the oldest financial committee, first set up in 1921 under the Government of India Act, 1919. It has 22 members, 15 from the Lok Sabha and 7 from the Rajya Sabha, elected every year from among the members of each House by proportional representation through the single transferable vote. A minister cannot be a member. Its chairman is appointed by the Speaker from among its Lok Sabha members, and since 1967, by convention, the chairman has been a member of the opposition. The PAC examines the appropriation and finance accounts of the Union and the audit reports of the Comptroller and Auditor-General of India on them. It checks whether money was spent as Parliament granted it, on the service for which it was granted, and according to the rules, and it looks into waste, loss and excess spending. Because the CAG's reports are its main material, the CAG is often called the committee's friend, philosopher and guide.

மதிப்பீட்டுக் குழுவின் வேர் 1921-ன் ஒரு நிலைத்த நிதிக் குழுவில் உள்ளது; சுதந்திரத்துக்குப் பின் முதல் மதிப்பீட்டுக் குழு 1950-ல் நிதியமைச்சர் ஜான் மத்தாய் பரிந்துரையில் அமைந்தது. 30 உறுப்பினர்கள் — அனைவரும் மக்களவையினர்; மாநிலங்களவைக்கு இடமில்லை. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒற்றை மாற்று வாக்கு மூலம் விகிதாசாரத் தேர்வு; அமைச்சர்கள் உறுப்பினர் ஆக முடியாது; தலைவரை சபாநாயகர் உறுப்பினர்களிலிருந்து, பொதுவாக ஆளுங்கட்சியிலிருந்து, நியமிப்பார். பணி: செலவில் சிக்கனம், அமைப்பு மேம்பாடு, திறன் பற்றிய யோசனைகள்; சிக்கனமும் திறனும் தரும் மாற்றுக் கொள்கைகள்; மதிப்பீடுகளில் உள்ள கொள்கை வரம்புக்குள் பணம் சரியாகப் பயன்படுகிறதா என்று பார்ப்பது. அதனால் இதை 'தொடர் சிக்கனக் குழு' என்பர் — வீட்டில் 'இந்த மின்சாரம் ஏன், இந்தச் செலவைக் குறைக்கலாம்' என்று எப்போதும் சொல்லும் பெரியவர் போல. வரம்புகள்: வாக்கெடுப்புக்குப் பிறகுதான் மதிப்பீடுகளைப் பார்க்கும்; நாடாளுமன்றம் வகுத்த கொள்கையைக் கேள்வி கேட்க முடியாது. (→ English: Estimates Committee · हिन्दी: प्राक्कलन समिति)

In exam EnglishThe Estimates Committee traces its origin to a standing financial committee of 1921; the first Estimates Committee after independence was set up in 1950 on the recommendation of the Finance Minister, John Mathai. It has 30 members, all from the Lok Sabha; the Rajya Sabha has no place on it. Members are elected every year by proportional representation through the single transferable vote, no minister may be a member, and the chairman is appointed by the Speaker from among its members, usually from the ruling party. Its task is to suggest economies, improvements in organisation and efficiency, and alternative policies that would bring about efficiency and economy, and to examine whether money is well laid out within the limits of the policy implied in the estimates. Because it keeps looking for savings year after year, it is often described as a 'continuous economy committee'. It has limits: it examines the estimates only after they have been voted, and it cannot question a policy laid down by Parliament.

பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் குழு 1964-ல் கிருஷ்ண மேனன் குழுவின் பரிந்துரையில் அமைந்தது. இப்போது 22 பேர்: மக்களவை 15, மாநிலங்களவை 7 (1974-ல் 15-லிருந்து உயர்த்தப்பட்டது); ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒற்றை மாற்று வாக்கு மூலம் விகிதாசாரத் தேர்வு; அமைச்சர்கள் இல்லை. தலைவரை சபாநாயகர் மக்களவை உறுப்பினர்களிலிருந்தே நியமிப்பார் — எனவே மாநிலங்களவை உறுப்பினர் தலைவர் ஆக முடியாது. பணி: பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் அறிக்கைகள், கணக்குகள், அவற்றின் மீதான தணிக்கை அறிக்கைகளைப் பார்த்து — நல்ல வணிகக் கொள்கைகள், விவேகமான வர்த்தக நடைமுறைகளின்படி நடக்கின்றனவா என்று கேட்பது. குடும்பம் நடத்தும் கடையை லாப நஷ்டக் கண்ணோட்டத்தில் பெரியவர்கள் பார்ப்பது போல. பெரிய அரசுக் கொள்கைக் கேள்விகளும் அன்றாட நிர்வாகமும் இதன் வேலை அல்ல. (→ English: Committee on Public Undertakings · हिन्दी: सरकारी उपक्रमों संबंधी समिति)

In exam EnglishThe Committee on Public Undertakings was created in 1964 on the recommendation of the Krishna Menon Committee. It now has 22 members, 15 from the Lok Sabha and 7 from the Rajya Sabha (its strength was raised from 15 in 1974), elected every year by proportional representation through the single transferable vote; ministers cannot be members. The chairman is appointed by the Speaker from among its Lok Sabha members, so a Rajya Sabha member cannot chair it. It examines the reports and accounts of public sector undertakings and the CAG's reports on them, and asks whether they are run according to sound business principles and prudent commercial practices. It does not take up major questions of government policy or the day-to-day administration of the undertakings. The table below compares the three financial committees.

The three financial committees
	Public Accounts Committee	Estimates Committee	Committee on Public Undertakings
Origin	1921 (Government of India Act, 1919)	1950 (on John Mathai's recommendation)	1964 (Krishna Menon Committee)
Members	22: 15 Lok Sabha + 7 Rajya Sabha	30: all Lok Sabha	22: 15 Lok Sabha + 7 Rajya Sabha
Chairman	Appointed by the Speaker; from the opposition by convention since 1967	Appointed by the Speaker; usually from the ruling party	Appointed by the Speaker from its Lok Sabha members
Main job	Checks spending after the event, using the CAG's audit reports	Suggests economy and efficiency in the estimates	Checks the working of public sector undertakings

துறை சார்ந்த நிலைக்குழுக்கள் 1993-ல் தொடங்கின — மக்களவை விதிகள் குழுவின் பரிந்துரையில் 17 அமைந்தன; 2004-ல் 24 ஆக உயர்த்தப்பட்டன. ஒவ்வொன்றிலும் 31 பேர்: சபாநாயகர் நியமிக்கும் 21 மக்களவை உறுப்பினர்கள், மாநிலங்களவைத் தலைவர் நியமிக்கும் 10 மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள்; அமைச்சர்கள் இல்லை. 24-ல் 16 மக்களவையின் கீழ், 8 மாநிலங்களவையின் கீழ்; ஒவ்வொன்றும் ஒன்று அல்லது பல அமைச்சகங்களைப் பார்க்கும். பணி: மக்களவை வாக்கெடுப்புக்கு முன்பே அந்த அமைச்சகங்களின் மானியக் கோரிக்கைகளை ஆராய்வது; அவைத் தலைவர் அனுப்பும் மசோதாக்கள், ஆண்டறிக்கைகள், நீண்டகாலக் கொள்கை ஆவணங்களைப் பார்ப்பது. அன்றாட நிர்வாகத்தைப் பார்க்காது, வெட்டுத் தீர்மானம் போன்றவற்றைப் பரிந்துரைக்காது. அறிக்கைகள் ஆலோசனை மட்டுமே. பலம்: ஒரே துறையில் உறுப்பினர்களுக்கு நிபுணத்துவம் வளர்கிறது; அவையின் பரபரப்பிலிருந்து விலகி அதிகாரிகள், நிபுணர்களுடன் மசோதாவை ஆழமாகப் படிக்கலாம் — ஒரே மருத்துவரிடம் ஆண்டுக்கணக்கில் காட்டினால் நம் உடல்நிலை அவருக்கு நன்கு தெரிவது போல. (→ English: standing committee · हिन्दी: स्थायी समिति)

In exam EnglishDepartmentally related standing committees (DRSCs), each a standing committee linked to ministries, began in 1993, when 17 were set up on the recommendation of the Rules Committee of the Lok Sabha; their number was raised to 24 in 2004. Each has 31 members, 21 from the Lok Sabha nominated by the Speaker and 10 from the Rajya Sabha nominated by the Chairman, and a minister cannot be a member. Of the 24, 16 work under the Lok Sabha and 8 under the Rajya Sabha, and each covers one or more ministries. They examine the demands for grants of their ministries before the Lok Sabha votes on them, bills referred to them by the presiding officer, the annual reports of the ministries, and long-term policy documents. They do not deal with day-to-day administration and do not suggest anything in the nature of cut motions. Their reports are advisory. Their value lies in continuity and detail: members build expertise on one sector, and a bill can be studied with officials and experts away from the pressure of the floor.

மற்ற நிலைக்குழுக்கள் அரசு தந்த வாக்கைக் காப்பாற்றுகிறதா என்று பார்க்கின்றன, அவைகளின் சொந்தப் பணிகளையும் கவனிக்கின்றன. மனுக்கள் குழு: மசோதாக்கள், பொதுநல விஷயங்கள் பற்றிய மனுக்களை ஆராயும். அரசு உறுதிமொழிகள் குழு: அவையில் அமைச்சர்கள் தந்த வாக்குறுதிகள் நிறைவேறினவா என்று பார்க்கும் — 'செய்வோம்' என்றதைச் செய்தார்களா? துணைநிலைச் சட்டக் குழு: சட்டங்களின் கீழ் அரசு இயற்றும் விதிகள், ஒழுங்குமுறைகள் நாடாளுமன்றம் தந்த அதிகார வரம்புக்குள் உள்ளனவா என்று பார்க்கும். சிறப்புரிமைக் குழு: சிறப்புரிமை மீறல் வழக்குகளை ஆராய்ந்து நடவடிக்கை பரிந்துரைக்கும்; உறுப்பினர்களை அவைத் தலைவர் நியமிப்பார். அலுவல் ஆய்வுக் குழு (மக்களவையில் சபாநாயகர் தலைமை): எந்தப் பணிக்கு எவ்வளவு நேரம் என்று பரிந்துரைக்கும்; விதிகள் குழு: விதி மாற்றங்களைப் பரிசீலிக்கும். இரு அவைகளிலும் உறுப்பினர் நடத்தையைப் பார்க்கும் நெறிமுறைக் குழுக்கள் உள்ளன. (→ English: standing committee · हिन्दी: स्थायी समिति)

In exam EnglishOther standing committees keep the government to its word and look after the Houses' own working. The Committee on Petitions examines petitions on bills and on matters of general public interest. The Committee on Government Assurances checks whether promises and undertakings given by ministers on the floor of the House have been carried out. The Committee on Subordinate Legislation examines whether rules, regulations and bye-laws made by the executive under Acts of Parliament stay within the powers that Parliament delegated. The Committee of Privileges examines cases of breach of privilege referred to it and recommends action; its members are nominated by the presiding officer. The Business Advisory Committee, chaired by the Speaker in the Lok Sabha, recommends how much time to allot to each item of business, and the Rules Committee considers changes in the rules of procedure. Both Houses also have Ethics Committees that look into the conduct of members.

நாடாளுமன்றச் சிறப்புரிமைகள் என்பவை ஒவ்வொரு அவைக்கும் கூட்டாகவும் உறுப்பினர்களுக்குத் தனியாகவும் உள்ள சிறப்பு உரிமைகள், பாதுகாப்புகள் — இவை இல்லாமல் அவர்கள் பணியாற்ற முடியாது. 105(1): அரசியலமைப்புக்கும் அவை விதிகளுக்கும் உட்பட்டு நாடாளுமன்றத்தில் பேச்சுச் சுதந்திரம். 105(2): நாடாளுமன்றத்திலோ குழுவிலோ பேசிய பேச்சுக்கும் அளித்த வாக்குக்கும் எந்த உறுப்பினர் மீதும் நீதிமன்ற வழக்கு இல்லை; அவையின் அதிகாரத்துடன் வெளியிட்ட அறிக்கைகளுக்கும் யாரும் பொறுப்பல்ல. விளையாட்டு மைதானத்துக்குள் நடந்ததற்கு நடுவரே தீர்ப்பு, வெளி நீதிமன்றம் அல்ல — அதுபோல. 105(3): மற்ற உரிமைகளை நாடாளுமன்றம் சட்டத்தால் வரையறுக்க வேண்டும்; அதுவரை 44வது திருத்தம் (1978) நடைமுறைக்கு வருமுன் இருந்தவையே. அந்தத் திருத்தம் பிரிட்டிஷ் ஹவுஸ் ஆஃப் காமன்ஸ் குறிப்பை நீக்கியது, ஆனால் நாடாளுமன்றம் இன்னும் சட்டம் இயற்றவில்லை. 105(4): அவையில் பேசும் உரிமையுள்ள அமைச்சர்கள், அட்டர்னி ஜெனரலுக்கும் இவை பொருந்தும். குடியரசுத் தலைவர் நாடாளுமன்றத்தின் பகுதி என்றாலும் இவை இல்லை. மாநிலச் சட்டமன்றங்களுக்கு உறுப்பு 194. (→ English: parliamentary privileges · हिन्दी: संसदीय विशेषाधिकार)

In exam Englishparliamentary privileges are special rights and immunities that each House enjoys collectively and its members enjoy individually, because without them they could not do their work. Article 105(1) gives freedom of speech in Parliament, subject to the Constitution and the rules of procedure. Article 105(2) says no member is liable to proceedings in any court for anything said or any vote given in Parliament or any committee, and no person is liable for a report, paper, vote or proceeding published by or under the authority of a House. Under Article 105(3), other privileges are those defined by Parliament by law, and until then those the Houses had just before the 44th Amendment (1978) came into force; that amendment dropped the original reference to the British House of Commons, but Parliament has still not codified privileges. Article 105(4) extends the same privileges to persons, such as ministers and the Attorney General, who have the right to speak in a House. The President, though a part of Parliament, does not enjoy them. Article 194 gives the same privileges to State Legislatures.

கூட்டுச் சிறப்புரிமைகள் அவைக்கு உரியவை: தன் அறிக்கைகள், விவாதங்களை வெளியிடலாம், பிறரைத் தடுக்கலாம் — ஆனால் 44வது திருத்தம் சேர்த்த 361A-ன்படி, உள்நோக்கம் இல்லாத, சாராம்சத்தில் உண்மையான செய்தித்தாள் அறிக்கைகளுக்குப் பாதுகாப்பு உண்டு. வெளியாட்களை வெளியேற்றி ரகசியக் கூட்டம் நடத்தலாம்; சொந்த விதிகள் இயற்றலாம்; உறுப்பினர் கைது, காவல், விடுதலை பற்றி உடனே தகவல் பெற வேண்டும்; சிறப்புரிமை மீறல், அவமதிப்புக்கு உறுப்பினர்களையும் வெளியாட்களையும் தண்டிக்கலாம். நடைமுறை முறைகேடு காரணமாக அவை நடவடிக்கைகளின் செல்லுபடியை நீதிமன்றங்கள் கேள்வி கேட்க முடியாது (122). தனிநபர் உரிமை: கூட்டத்தொடரின்போதும் அதற்கு 40 நாள் முன்பும் பின்பும் சிவில் வழக்குகளில் கைதிலிருந்து பாதுகாப்பு — குற்றவியல் வழக்குகளிலும் தடுப்புக் காவலிலும் அல்ல. மீறல் = ஒரு குறிப்பிட்ட உரிமையை மதிக்காதது; அவமதிப்பு = அவையின் பணியைத் தடுக்கும் எந்தச் செயலும். ஆகவே ஒவ்வொரு மீறலும் அவமதிப்பே, ஆனால் ஒவ்வொரு அவமதிப்பும் மீறல் அல்ல — ஒவ்வொரு மாம்பழமும் பழமே, ஆனால் ஒவ்வொரு பழமும் மாம்பழம் அல்ல. (→ English: parliamentary privileges · हिन्दी: संसदीय विशेषाधिकार)

In exam EnglishWhat does a House enjoy as a body? Begin with its own record: the House decides whether its debates and reports are published, and it can stop others from publishing them. For the press, Article 361A, inserted by the 44th Amendment, softens this: a substantially true newspaper report of proceedings is protected unless it was made with malice. The House also controls who sits in the chamber, so it may ask strangers to leave and meet in secret, and it frames its own rules of procedure. When a member is arrested, detained or released, the House must be told at once. Article 122 stops courts from setting aside its proceedings merely because the procedure was irregular. A member, as an individual, cannot be arrested in a civil case while the House is in session or within 40 days before or after it; this shield does not reach criminal charges or preventive detention. Lastly, the House can punish members and outsiders alike, and two words are used for what it punishes. Suppose a newspaper prints a debate the House had ordered kept secret: a particular privilege has been broken, which is a breach of privilege. Suppose instead a visitor shouts from the gallery and halts a sitting: no listed privilege is broken, yet the House is obstructed in its work, which is contempt of the House. Every breach of privilege is therefore also a contempt, but contempt is the wider category.

இந்த உரிமைகளின் எல்லைகளை நீதிமன்றங்கள் வகுத்துள்ளன. பி.வி. நரசிம்ம ராவ் வழக்கு (1998): ஐந்து நீதிபதிகள் அமர்வு பெரும்பான்மையுடன் — லஞ்சம் வாங்கி அவையில் வாக்களித்த உறுப்பினர்களுக்கு 105(2)-ன் கீழ் பாதுகாப்பு உண்டு, லஞ்சம் கொடுத்தவர்களுக்கு இல்லை என்றது. சீதா சோரன் வழக்கு (2024): ஏழு நீதிபதிகள் அமர்வு ஒருமனதாக அதை மாற்றியது — லஞ்சத்துக்கு 105(2), 194(2) பாதுகாப்பு இல்லை; அவையில் பேசவோ வாக்களிக்கவோ லஞ்சம் வாங்க வேண்டிய அவசியமில்லை; லஞ்சம் வாங்கிய கணமே குற்றம் முழுமை, சொன்னபடி வாக்களித்தாரா இல்லையா என்பது முக்கியமில்லை. பாதுகாப்புக் கவசம் பணி செய்வதற்கே, தவறை மறைக்க அல்ல. ராஜா ராம் பால் வழக்கு (2007): கேள்விக்குப் பணம் வழக்கில் சிக்கிய உறுப்பினர்களின் நீக்கத்தை நீதிமன்றம் ஏற்றது; சிறப்புரிமைகளின் பயன்பாடு வரையறுக்கப்பட்ட காரணங்களில் நீதிப் புனராய்வுக்கு உட்பட்டது என்றது. (→ English: parliamentary privileges · हिन्दी: संसदीय विशेषाधिकार)

In exam EnglishThe courts have drawn the limits of these privileges. In P.V. Narasimha Rao v. State (1998) a five-judge bench held, by majority, that members who took bribes and then voted in the House were immune from prosecution under Article 105(2), while those who paid the bribes were not. In Sita Soren v. Union of India (2024) a seven-judge bench unanimously overruled that view: bribery is not protected by Article 105(2) or Article 194(2), because taking a bribe is not necessary for speaking or voting in the House, and the offence is complete when the bribe is accepted, whether or not the vote is cast as promised. In Raja Ram Pal v. Speaker, Lok Sabha (2007) the Court upheld the expulsion of members caught in a cash-for-questions case, while holding that the exercise of privileges is open to judicial review on limited grounds.

குழுக்களும் சிறப்புரிமைகளும் சேர்ந்து, நாடாளுமன்றம் அரசைப் பொறுப்பேற்க வைப்பது எப்படி என்ற முழுப் படத்தைத் தருகின்றன. அவையில் கேள்விகள், விவாதங்கள், தீர்மானங்கள் மூலம் அமைச்சர்கள் பகிரங்கமாகப் பதில் சொல்ல வேண்டும் (இரண்டாம் பகுதி). பட்ஜெட் மூலம் அரசு எவ்வளவு செலவிடலாம் என்று மக்களவை தீர்மானிக்கிறது (மூன்றாம் பகுதி). குழுக்களில் வாக்கெடுப்புக்கு முன்பே மசோதாக்கள், கோரிக்கைகளை ஆழமாகப் படிக்கிறார்கள்; தணிக்கை அறிக்கைகளின் உதவியுடன் பிறகு பணம் எப்படிச் செலவானது என்று பார்க்கிறார்கள். சிறப்புரிமைகள் இந்தப் பணியைக் காக்கின்றன: நீதிமன்ற அச்சமின்றிப் பேசலாம், வாக்களிக்கலாம்; ஒவ்வொரு அவையும் தன் பணியைக் காக்கலாம். ஆனால் இவை அவையின் பணிக்காகவே, தனி உறுப்பினர்களைச் சாதாரணக் குற்றவியல் சட்டத்திலிருந்து காக்க அல்ல என்று நீதிமன்றங்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளன. (→ English: Parliament · हिन्दी: संसद)

In exam EnglishCommittees and privileges complete the picture of how Parliament holds the government to account. On the floor, questions, debates and motions make ministers answer in public (Part 2). Through the Budget, the Lok Sabha decides what the government may spend (Part 3). In committees, members study bills and demands for grants in detail before the vote, and, with the help of the CAG's reports, check after the event how the money was actually spent. Privileges protect this work: members can speak and vote without fear of the courts, and each House can protect its own functioning. But the courts have made clear that privileges exist to protect the House's work, not to shield individual members from the ordinary criminal law.

Exam traps

The Public Accounts Committee has 22 members (15 Lok Sabha + 7 Rajya Sabha); the Estimates Committee has 30, all from the Lok Sabha.
Ministers cannot be members of the financial committees or of the departmentally related standing committees.
The PAC chairman comes from the opposition by a convention dating from 1967, not by any article of the Constitution.
The PAC examines spending after it has happened, mainly through the CAG's reports; it does not approve expenditure in advance.
A Rajya Sabha member can be a member of the Committee on Public Undertakings but cannot be its chairman.
Each departmentally related standing committee has 31 members (21 Lok Sabha + 10 Rajya Sabha); of the 24, 16 are under the Lok Sabha and 8 under the Rajya Sabha.
Freedom from arrest covers only civil cases, during a session and 40 days before and after it; it does not cover criminal cases or preventive detention.
Sita Soren (2024) overruled P.V. Narasimha Rao (1998): a legislator who takes a bribe to speak or vote has no immunity under Article 105(2) or 194(2).

Recap

Committees do Parliament's detailed work; they are set up under the rules of each House, not by the Constitution, and their reports are advisory.
Standing committees are permanent; ad hoc committees (select, joint, inquiry) end when they report.
PAC (1921): 22 members, opposition chairman by convention since 1967, examines the CAG's audit reports after the money is spent.
Estimates Committee (1950): 30 Lok Sabha members, a 'continuous economy committee', examines estimates after they are voted.
Committee on Public Undertakings (1964, Krishna Menon Committee): 22 members, chairman from the Lok Sabha.
DRSCs (1993; 24 since 2004): 31 members each, examine demands for grants before the vote and bills referred to them; no cut motions.
Article 105: freedom of speech in Parliament, immunity for anything said or any vote given; other privileges still uncodified; also apply to ministers and the Attorney General, not the President.
Freedom from arrest only in civil cases (session plus 40 days either side); Sita Soren (2024): no immunity for bribery.

Practice questions

Q1. Consider the following statements about the Public Accounts Committee:
1. It has members from both the Lok Sabha and the Rajya Sabha.
2. Its chairman is appointed by the Speaker of the Lok Sabha.
3. A minister may be elected to it.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
1 and 2 only
2 and 3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: B. 1 and 2 only

The PAC has 15 Lok Sabha and 7 Rajya Sabha members, and the Speaker appoints its chairman from among its Lok Sabha members, so statements 1 and 2 are correct. Statement 3 is wrong: a minister cannot be a member. '1 only' leaves out statement 2, and options containing 3 are wrong.

Q2. Which one of the following parliamentary committees consists of members of the Lok Sabha only?

Public Accounts Committee
Estimates Committee
Committee on Public Undertakings
A departmentally related standing committee

Show answer

Answer: B. Estimates Committee

All 30 members of the Estimates Committee come from the Lok Sabha. The PAC and the Committee on Public Undertakings each have 7 Rajya Sabha members, and every departmentally related standing committee has 10 Rajya Sabha members.

Q3. Consider the following statements about the Committee on Public Undertakings:
1. It was set up in 1964 on the recommendation of the Krishna Menon Committee.
2. A member of the Rajya Sabha may be appointed its chairman.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
2 only
Both 1 and 2
Neither 1 nor 2

Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: the Speaker appoints the chairman from among the committee's Lok Sabha members, so a Rajya Sabha member, though a member of the committee, cannot chair it. Options with statement 2 are wrong, and 'neither' ignores statement 1.

Q4. Consider the following statements about departmentally related standing committees:
1. They examine the demands for grants of their ministries before the Lok Sabha votes on them.
2. They may suggest cut motions on the demands.
3. Each has 31 members drawn from both Houses.
Which of the statements given above is/are correct?

1 and 2 only
1 and 3 only
3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

Statements 1 and 3 are correct: the committees scrutinise demands before the vote, and each has 21 Lok Sabha and 10 Rajya Sabha members. Statement 2 is wrong because their reports may not suggest anything in the nature of cut motions. '3 only' misses statement 1, and options with 2 are wrong.

Q5. Consider the following statements about Article 105 of the Constitution:
1. Freedom of speech in Parliament is subject to the provisions of the Constitution and the rules of procedure.
2. Parliament has enacted a law that defines all the privileges of the Houses.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
2 only
Both 1 and 2
Neither 1 nor 2

Show answer

Answer: A. 1 only

Article 105(1) makes freedom of speech in Parliament subject to the Constitution and the rules, so statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: Parliament has not codified privileges, which is why Article 105(3) still refers to those existing before the 44th Amendment. Options with statement 2 are wrong, and 'neither' ignores statement 1.

Q6. A Member of Parliament enjoys freedom from arrest

in all cases while Parliament is in session
in criminal cases during a session and 40 days before and after it
in civil cases during a session and 40 days before and after it
under preventive detention laws at all times

Show answer

Answer: C. in civil cases during a session and 40 days before and after it

The individual privilege of freedom from arrest applies only in civil cases, during a session and for 40 days before and after it. It does not extend to criminal cases or preventive detention, so the options covering 'all cases', criminal cases or preventive detention are wrong.

Q7. In Sita Soren v. Union of India (2024), the Supreme Court held that

a legislator who takes a bribe to vote in the House is immune if the vote is actually cast
bribery by a legislator is not protected by parliamentary privilege under Articles 105(2) and 194(2)
Parliament must codify its privileges within a fixed time
a House cannot expel its members

Show answer

Answer: B. bribery by a legislator is not protected by parliamentary privilege under Articles 105(2) and 194(2)

A seven-judge bench overruled P.V. Narasimha Rao (1998) and held that bribery is not protected by Articles 105(2) or 194(2); the offence is complete when the bribe is accepted. The first option states the overruled view, the case did not order codification, and the power to expel was upheld in Raja Ram Pal (2007).

Q8. Match List I (committee) with List II (function):
List I
A. Committee on Government Assurances
B. Committee on Subordinate Legislation
C. Business Advisory Committee
List II
1. Checks whether rules made by the executive stay within delegated powers
2. Recommends the time to be allotted to items of business
3. Checks whether promises given by ministers in the House are fulfilled
Select the correct answer using the code given below.

A-3, B-1, C-2
A-1, B-3, C-2
A-3, B-2, C-1
A-2, B-1, C-3

Show answer

Answer: A. A-3, B-1, C-2

The Committee on Government Assurances tracks ministers' promises (3), the Committee on Subordinate Legislation checks rules made under delegated powers (1), and the Business Advisory Committee recommends the allotment of time (2). The other codes swap at least two of these functions.

← Part 3 All parts Quick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources

Constitution of India, Articles 105, 118, 122, 194 and 361A — https://legislative.gov.in/constitution-of-india/
Rules of Procedure and Conduct of Business in Lok Sabha (parliamentary committees, departmentally related standing committees, privileges); Lok Sabha and Rajya Sabha committee pages — https://sansad.in
Constitution (Forty-fourth Amendment) Act, 1978; Government of India Act, 1919; Code of Civil Procedure, 1908, Section 135A — https://www.indiacode.nic.in
Supreme Court of India: P.V. Narasimha Rao v. State (1998); Raja Ram Pal v. Hon'ble Speaker, Lok Sabha (2007); Sita Soren v. Union of India (2024) — https://digiscr.sci.gov.in