English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Directive Principles versus Fundamental Rights, and the Fundamental Duties

தமிழில் விளக்கம்

Directive Principles and Fundamental Duties · Part 2 / 2 · Fact-checked on 19 October 2026 · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

How the Directive Principles differ from the Fundamental Rights, the chain of cases and amendments from Champakam to Minerva Mills and Article 31C, the 2024 ruling on Article 39(b), and the eleven Fundamental Duties of Article 51A: origin, content and enforcement.

Each idea is explained first in Tamil (தமிழ்), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Tamil and revise it in English.

முதல் பகுதியில் அரசு நெறிமுறைக் கோட்பாடுகள் அரசிடம் என்ன எதிர்பார்க்கின்றன, சட்டங்கள் அவற்றை எப்படி நிறைவேற்றின என்று பார்த்தோம். இப்போது இரண்டு கேள்விகள். ஒன்று: ஒரு கோட்பாடு ஒரு பக்கமும் அடிப்படை உரிமைகள் மறு பக்கமும் இழுத்தால் எது வெல்லும்? வீட்டில் அம்மா 'பிள்ளைகளின் படிப்பு முக்கியம்' என்கிறார், அப்பா 'ஒவ்வொருவரின் சுதந்திரம் முக்கியம்' என்கிறார் — அப்படிப்பட்ட இழுபறி அரசியலமைப்பிலும் உண்டு. இரண்டு: பகுதி 4A-வின் அடிப்படைக் கடமைகள் என்ன, எங்கிருந்து வந்தன, எவ்வளவு தூரம் செயல்படுத்தலாம்? இறுதியில் உரிமைகள், கோட்பாடுகள், கடமைகளை அருகருகே ஒப்பிடுவோம். (→ English: Directive Principles of State Policy · Fundamental Rights · Fundamental Duties · हिन्दी: राज्य की नीति के निदेशक तत्व · मूल अधिकार · मूल कर्तव्य)

In exam EnglishPart 1 of this chapter set out what the Directive Principles of State Policy ask of the State and how laws have carried them out. This part takes up two questions that Prelims asks again and again. First, what happens when a Directive Principle and one of the Fundamental Rights pull in opposite directions? Second, what are the Fundamental Duties in Part IVA, where did they come from and how far can they be enforced? The part closes with a side-by-side comparison of rights, principles and duties.

இரண்டு பகுதிகளும் கூட்டாளிகளாக எழுதப்பட்டன, ஆனால் கருவிகள் வேறு. அடிப்படை உரிமைகள் மீறப்பட்டால் நேரடியாக உச்ச நீதிமன்றம் (32) அல்லது உயர் நீதிமன்றம் (226) செல்லலாம்; உரிமையைக் குறைக்கும் சட்டம் அந்த அளவுக்குச் செல்லாது (13). அரசு நெறிமுறைக் கோட்பாடுகள் உறுப்பு 37-இன்படி நீதிமன்றத்தில் செயல்படுத்த முடியாத கோட்பாடுகள்: 'இந்தக் கோட்பாட்டை நிறைவேற்று' என்று நீதிமன்றம் அரசுக்கு ஆணையிட முடியாது. உரிமைகள் பெரும்பாலும் 'இதைச் செய்யாதே' என்ற தடைகள்; கோட்பாடுகள் 'இந்தத் திசையில் போ' என்ற இலக்குகள். உதாரணம்: அரசு காரணமின்றிப் பத்திரிகையைத் தடை செய்தால் ஆசிரியர் நீதிமன்றத்தில் வெல்வார்; அதே அரசு வேலையில்லாதவர்களுக்கு வேலை தராவிட்டால் (41) நீதிமன்றம் கட்டாயப்படுத்த முடியாது. (→ English: Fundamental Rights · Directive Principles of State Policy · non-justiciable · हिन्दी: मूल अधिकार · राज्य की नीति के निदेशक तत्व · न्यायालय द्वारा अप्रवर्तनीय)

In exam EnglishThe two Parts were written as partners, but they work with different tools. Fundamental Rights are justiciable: a person whose right is violated can move the Supreme Court under Article 32 or a High Court under Article 226, and Article 13 makes a law that takes away or abridges a right void to that extent. Directive Principles of State Policy are non-justiciable under Article 37: no court can order the State to carry one out, and no law can be struck down merely because it ignores one. Many rights are negative in form, telling the State what it must not do, while the principles are positive, telling it what to aim for. Suppose a State bans a newspaper without reason: the editor can have the ban quashed. Suppose the same State provides no work to the unemployed, as Article 41 asks: no court can compel it.

முதல் மோதல் ஓராண்டுக்குள் வந்தது. மதராஸ் அரசு மருத்துவ, பொறியியல் கல்லூரி இடங்களை ஆணை மூலம் சமூகவாரியாகப் பிரித்தது. சம்பகம் துரைராஜன் வழக்கில் (1951) உச்ச நீதிமன்றம் அதை ரத்து செய்தது: அரசு நிறுவனத்தில் மதம், இனம், சாதி, மொழி என்ற காரணத்தால் மட்டும் சேர்க்கை மறுக்கக் கூடாது என்கிறது 29(2). நெறிமுறைக் கோட்பாடுகள் உரிமைகளுக்கு இணங்கி, அவற்றுக்குக் கீழ்ப்பட்டே நடக்க வேண்டும் என்றது நீதிமன்றம். நாடாளுமன்றம் உடனே முதல் திருத்தம் (1951) செய்து 15(4) சேர்த்தது — பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்புகள், SC, ST-க்குச் சிறப்பு ஏற்பாடுகள் செய்யலாம். அதே திருத்தம் 31A, 31B, ஒன்பதாவது அட்டவணை கொண்டுவந்து நிலச் சீர்திருத்தச் சட்டங்களைக் காத்தது. கிரிக்கெட்டில் நடுவர் 'நோ பால்' என்றால் வாரியமே விதியை மாற்றுவது போல — நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்கு நாடாளுமன்றம் திருத்தத்தால் பதில் சொன்னது. (→ English: Supreme Court · Amendment · Ninth Schedule · हिन्दी: उच्चतम न्यायालय · संशोधन · नौवीं अनुसूची)

In exam EnglishThe first clash came within a year. The Madras government had divided seats in its medical and engineering colleges among communities by a government order. In State of Madras v. Champakam Dorairajan (1951) the Supreme Court struck the order down as a breach of Article 29(2), which forbids denying admission to a State-maintained institution on grounds only of religion, race, caste or language. The Court said the Directive Principles cannot override the Fundamental Rights; they must conform to them and run as subsidiary to them. Parliament replied with the First Amendment (1951), which inserted Article 15(4), permitting special provisions for socially and educationally backward classes and for the Scheduled Castes and Scheduled Tribes. The same Amendment added Articles 31A and 31B and the Ninth Schedule to protect land reform laws, passed to carry out Article 39, from challenge as violations of Fundamental Rights.

கோலக்நாத் வழக்கில் (1967) பதினொரு நீதிபதிகள் 6–5 பெரும்பான்மையில் 'நாடாளுமன்றம் திருத்தம் மூலம் அடிப்படை உரிமையைப் பறிக்கவோ குறைக்கவோ முடியாது' என்றனர். நலச் சட்டங்களுக்கு அத்தகைய திருத்தங்களே தேவை என்பதால் வழி அடைபட்டது போலானது. 1971-இல் நாடாளுமன்றத்தின் பதில்: 24ஆவது திருத்தம் — பகுதி 3 உட்பட அரசியலமைப்பின் எந்தப் பகுதியையும் திருத்தலாம். 25ஆவது திருத்தம் 31C-ஐச் சேர்த்தது: 39(b), (c) கோட்பாடுகளை நிறைவேற்றும் சட்டம் 14, 19, 31-க்கு முரண் என்று செல்லாததாகாது; 'இந்தச் சட்டம் அந்தக் கொள்கைக்காகவே' என்ற அறிவிப்பை நீதிமன்றம் கேள்வி கேட்க முடியாது. அதாவது முதல்முறையாக இரண்டு கோட்பாடுகள் உரிமைகளுக்கு மேலே வந்தன. ஊர்க் குளத்து நீரை எல்லோருக்கும் பங்கிட வேண்டும், சிலரிடம் மட்டும் செல்வம் குவியக் கூடாது — இதுவே 39(b), 39(c)-இன் பொருள். (→ English: Amendment · हिन्दी: संशोधन)

In exam EnglishThe balance shifted in I.C. Golaknath v. State of Punjab (1967), where eleven judges, by six to five, held that Parliament could not amend the Constitution to take away or abridge a Fundamental Right. Since many welfare measures depended on exactly such amendments, the ruling seemed to block the road to the principles. Parliament responded in 1971. The 24th Amendment declared that Parliament may amend any part of the Constitution, Part III included. The 25th Amendment inserted Article 31C: a law giving effect to the principles in Article 39(b) or (c) could not be held void for being inconsistent with Article 14, 19 or 31, and no court could question a law's declaration that it was made to give effect to that policy. For the first time two Directive Principles were placed above Fundamental Rights. Article 39(b) concerns sharing the community's material resources for the common good, and Article 39(c) preventing wealth from concentrating harmfully.

கேசவானந்த பாரதி வழக்கில் (1973) நீதிமன்றம் 24ஆவது திருத்தத்தை ஏற்று கோலக்நாத்தை மாற்றியது, ஆனால் 'திருத்த அதிகாரத்தால் அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பை அழிக்க முடியாது' என்றது. 31C-ஐ இரண்டு துண்டுகளாகப் பார்த்தது. முதல் துண்டு — 39(b), (c) சட்டங்களுக்கு 14, 19, 31-இலிருந்து பாதுகாப்பு — நிலைத்தது. இரண்டாம் துண்டு — சட்டமன்ற அறிவிப்பே இறுதி, நீதிமன்றம் பார்க்கக் கூடாது — ரத்தானது; ஏனெனில் அது நீதிப் புனராய்வை நீக்கிவிடும். தேர்வு எழுதிய மாணவரே தன் தாளுக்கு மதிப்பெண் போட்டுக்கொண்டால் எப்படி? அதனால் இன்றும் 'இந்தச் சட்டம் உண்மையில் 39(b), (c)-க்காகவா' என்று நீதிமன்றம் ஆராயலாம். பின்னர் 44ஆவது திருத்தம் (1978) சொத்துரிமையை (31) பகுதி 3-இலிருந்து நீக்கியது; எனவே இன்று 31C பாதுகாப்பு 14, 19-க்கு எதிராக மட்டுமே. (→ English: basic structure · judicial review · हिन्दी: मूल ढांचा · न्यायिक पुनर्विलोकन)

In exam EnglishIn Kesavananda Bharati v. State of Kerala (1973) the Court upheld the 24th Amendment and overruled Golaknath, but held that the amending power cannot be used to destroy the basic structure of the Constitution. On Article 31C it treated the provision as two halves. The first half, shielding laws for Article 39(b) and (c) from challenge under Articles 14, 19 and 31, was upheld. The second half, which made the legislature's own declaration final and shut out the courts, was struck down: it would have let a legislature certify its own law and so remove judicial review. In practice this means that when a law claims the protection of Article 31C, a court can still examine whether the law really gives effect to the principles in Article 39(b) or (c). The right to property in Article 31 was later removed from Part III by the 44th Amendment (1978), so Article 31C today protects such laws against Articles 14 and 19.

42ஆவது திருத்தம் (1976) இன்னும் முன்னே சென்றது: 39(b), (c) மட்டுமல்ல, பகுதி 4-இன் எந்தக் கோட்பாட்டையும் நிறைவேற்றும் சட்டத்துக்கு 14, 19, 31-இலிருந்து பாதுகாப்பு தரும்படி 31C-ஐ மாற்றியது. மினர்வா மில்ஸ் வழக்கில் (1980) உச்ச நீதிமன்றம் இந்த விரிவாக்கத்தை ரத்து செய்தது. நீதிமன்றத்தின் சொல்: அரசியலமைப்பு பகுதி 3, பகுதி 4 இடையிலான சமநிலையில் நிற்கிறது; இலக்கை (பகுதி 4) அடைய வேண்டும், ஆனால் வழியை (பகுதி 3) கைவிடக் கூடாது. மாட்டு வண்டிக்கு இரண்டு சக்கரங்கள் — ஒன்றைக் கழற்றினால் வண்டி ஓடாது. உரிமைகள்–கோட்பாடுகள் சமநிலையே ஓர் அடிப்படை அம்சம். விளைவு: 31C கேசவானந்த வடிவில், அதாவது 39(b), (c)-க்கு மட்டுமே நீடிக்கிறது. (→ English: Amendment · Supreme Court · हिन्दी: संशोधन · उच्चतम न्यायालय)

In exam EnglishThe 42nd Amendment (1976) went much further. It rewrote Article 31C so that a law giving effect to any or all of the principles in Part IV, not only Article 39(b) and (c), would be safe from challenge under Articles 14, 19 and 31. In Minerva Mills v. Union of India (1980) the Supreme Court struck this extension down. The Court reasoned that the Constitution rests on a balance between Part III and Part IV: the goals of Part IV are to be reached by the means Part III permits, not by discarding those means. Giving every principle an overriding status would wipe out the protection of Articles 14 and 19 for a vast range of laws, and the harmony and balance between rights and principles is itself a basic feature. The result is that Article 31C survives in the form approved in Kesavananda, covering only Article 39(b) and (c).

39(b)-இன் பொருள் மீண்டும் நீதிமன்றம் முன் வந்தது — பிராப்பர்ட்டி ஓனர்ஸ் அசோசியேஷன் வழக்கு, ஒன்பது நீதிபதிகள் அமர்வு, 5 நவம்பர் 2024. மும்பையில் பழைய, ஆபத்தான கட்டடங்களைப் பழுதுபார்க்க, மீண்டும் கட்ட அரசு கையகப்படுத்த அனுமதித்த மகாராஷ்டிர வீட்டுவசதிச் சட்டம் பற்றிய வழக்கு. கேள்வி: ஒவ்வொரு தனியார் சொத்தும் 'சமூகத்தின் பொருள் வளமா'? 1977-இல் நீதிபதி கிருஷ்ண ஐயர் 'ஆம்' என்றார், பிந்தைய தீர்ப்புகள் அதையே சார்ந்தன. பெரும்பான்மை அதை ஏற்கவில்லை: உங்கள் வீட்டுக் கொல்லைக் காய்கறித் தோட்டம் ஊர்ப் பொதுச் சொத்து அல்ல; ஆனால் ஊரே நம்பியிருக்கும் ஒரே கிணறு ஒருவர் கையில் இருந்தால் வேறு விஷயம். வளத்தின் தன்மை, பற்றாக்குறை, சமூக நலனில் தாக்கம், தனியார் கையில் குவிவு — இவற்றைப் பொறுத்தே முடிவு. கேசவானந்த வடிவிலான 31C நடைமுறையில் உள்ளது என்றும் அமர்வு கூறியது. (→ English: material resources of the community · हिन्दी: समुदाय के भौतिक संसाधन)

In exam EnglishThe meaning of Article 39(b) came back before the Court in Property Owners Association v. State of Maharashtra, decided by a bench of nine judges on 5 November 2024. The case arose from a Maharashtra housing law that let the State acquire old, unsafe buildings in Mumbai for repair and reconstruction. The question was whether every privately owned resource counts as a 'material resource of the community'. Justice V.R. Krishna Iyer had taken that wide view in a 1977 opinion, and later decisions had leaned on it. The majority rejected the wide view: owning something privately does not by itself make it a resource of the community, though a particular private resource may qualify, depending on factors such as the nature of the resource, its scarcity, its effect on the well-being of the community and how far it is concentrated in private hands. The bench also held that Article 31C, as upheld in Kesavananda, remains in force.

முதல் அரசியலமைப்பில் உரிமைகள் மட்டுமே இருந்தன, கடமைகள் இல்லை. 1976-இல், அவசரநிலைக் காலத்தில், காங்கிரஸ் கட்சி சர்தார் ஸ்வரண் சிங் தலைமையில் ஒரு குழுவை அமைத்தது; அது குடிமக்களின் கடமைகள் பற்றி ஓர் அத்தியாயம் பரிந்துரைத்தது. 42ஆவது திருத்தம் (1976) பகுதி 4A-ஐயும், அதில் ஒரே உறுப்பு 51A-ஐயும் சேர்த்துப் பத்து அடிப்படைக் கடமைகளை வைத்தது. குழு எட்டு சொன்னது, நாடாளுமன்றம் பத்து வைத்தது; கடைப்பிடிக்காவிட்டால் தண்டனை என்ற யோசனையை மட்டும் ஏற்கவில்லை. உரிமைகளுக்கு அருகே கடமைகளை வைக்கும் எண்ணம் முன்னாள் சோவியத் ஒன்றிய அரசியலமைப்பிலிருந்து வந்தது என்பர். 86ஆவது திருத்தம் (2002) பதினொன்றாவது கடமை (k)-ஐச் சேர்த்தது — அதே சட்டம் 21A-இன் கீழ் கல்வியை அடிப்படை உரிமையாக்கியது: ஆறு முதல் பதினான்கு வயதுக் குழந்தைக்குக் கல்வி வாய்ப்பு தருவது பெற்றோரின் கடமை. பள்ளியை அரசு கட்ட வேண்டும், குழந்தையைப் பள்ளிக்கு அனுப்புவது வீட்டாரின் வேலை — உரிமையும் கடமையும் ஜோடியாக. (→ English: Amendment · Fundamental Duties · हिन्दी: संशोधन · मूल कर्तव्य)

In exam EnglishThe original Constitution listed rights but no duties. In 1976, during the Emergency, the Congress party set up a committee under Sardar Swaran Singh, which recommended a chapter on the duties of citizens. The 42nd Amendment (1976) acted on the idea by inserting Part IVA, a single Article, 51A, listing ten Fundamental Duties. The committee had proposed eight; Parliament adopted ten and did not accept its suggestion that failure to follow them could be punished. The idea of placing duties beside rights in a constitution is usually traced to the constitution of the former USSR. The 86th Amendment (2002) added an eleventh duty, clause (k), in the same Act that made education a Fundamental Right under Article 21A: a parent or guardian is to provide opportunities for education to his child or ward between six and fourteen years of age.

51A 'இந்தியாவின் ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமை' என்று தொடங்குகிறது. பதினொரு கடமைகளையும் குழுக்களாக நினைவில் வைக்கலாம். நாடும் அதன் சின்னங்களும்: அரசியலமைப்பைப் பின்பற்றுதல், தேசியக் கொடி–கீதத்தை மதித்தல் (a); விடுதலைப் போராட்ட இலட்சியங்கள் (b); இறையாண்மை, ஒற்றுமை, ஒருமைப்பாடு (c); அழைத்தால் நாட்டுப் பாதுகாப்பு, தேசப் பணி (d). சமூகம்: மதம், மொழி, வட்டார வேறுபாடுகளைக் கடந்த சகோதரத்துவம், பெண்களின் கண்ணியத்துக்கு இழிவான பழக்கங்களைக் கைவிடுதல் (e); கலப்புப் பண்பாட்டு மரபு (f). இயற்கை, பொது வாழ்க்கை: சுற்றுச்சூழல், உயிர்களிடம் இரக்கம் (g); பொதுச் சொத்துப் பாதுகாப்பு, வன்முறை கைவிடல் (i) — பேருந்துக் கண்ணாடியை உடைப்பதும் இந்தக் கடமைக்கு எதிரானதே. மனமும் முயற்சியும்: அறிவியல் மனப்பான்மை (h), எல்லாவற்றிலும் சிறப்பு (j). கடைசி (k) பெற்றோரின் கல்விக் கடமை — அதாவது ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் பத்து, பெற்றோருக்கு ஒன்று கூடுதல். (→ English: Constitution · citizen · हिन्दी: संविधान · नागरिक)

In exam EnglishArticle 51A opens with the words 'It shall be the duty of every citizen of India', and its eleven clauses are easier to hold in groups. Four concern the nation: respect for the Constitution, the National Flag and the National Anthem (a), the noble ideals of the freedom struggle (b), the sovereignty, unity and integrity of India (c), and defending the country and rendering national service when called upon (d). Two concern society: common brotherhood across religious, linguistic and regional or sectional divides, with the renunciation of practices derogatory to the dignity of women (e), and the rich heritage of the composite culture (f). Two concern nature and public life: protecting the natural environment with compassion for living creatures (g), and safeguarding public property and abjuring violence (i). Two concern mind and effort: the scientific temper, humanism and the spirit of inquiry and reform (h), and excellence in all spheres (j). The last, (k), is the education duty of a parent or guardian, so every citizen carries ten duties and parents one more. The table below gives each clause.

The eleven Fundamental Duties (Article 51A)
Clause	Duty of every citizen	Group
(a)	Abide by the Constitution; respect its ideals and institutions, the National Flag and the National Anthem	Nation
(b)	Cherish and follow the noble ideals of the national struggle for freedom	Nation
(c)	Uphold and protect the sovereignty, unity and integrity of India	Nation
(d)	Defend the country and render national service when called upon	Nation
(e)	Promote harmony and common brotherhood; renounce practices derogatory to the dignity of women	Society
(f)	Value and preserve the rich heritage of the composite culture	Society
(g)	Protect and improve the natural environment; have compassion for living creatures	Nature and public life
(h)	Develop the scientific temper, humanism and the spirit of inquiry and reform	Mind and effort
(i)	Safeguard public property and abjure violence	Nature and public life
(j)	Strive towards excellence in all spheres of individual and collective activity	Mind and effort
(k)	Parent or guardian to provide opportunities for education to a child aged six to fourteen (86th Amendment, 2002)	Education

கோட்பாடுகளைப் போலவே கடமைகளும் நீதிமன்றத்தில் செயல்படுத்த முடியாத கடமைகள்: அரசியலமைப்பு அவற்றுக்குத் தண்டனை வைக்கவில்லை, 'இவரைக் கடமையைச் செய்ய வையுங்கள்' என்று நீதிமன்றத்தைக் கேட்க முடியாது. இன்னொரு வேறுபாடு: சில அடிப்படை உரிமைகள் வெளிநாட்டவருக்கும் உண்டு, ஆனால் கடமைகள் குடிமக்களுக்கு மட்டுமே. ஆனாலும் அவை காகிதப் புலிகள் அல்ல — சாதாரணச் சட்டங்கள் பின்னால் நிற்கின்றன: தேசிய கௌரவ அவமதிப்புத் தடுப்புச் சட்டம் 1971 (கொடி, அரசியலமைப்பு அவமதிப்பு, தேசிய கீதம் பாடுவதைத் தடுத்தல் தண்டனைக்குரியது); வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டம் 1972, வனப் பாதுகாப்புச் சட்டம் 1980; கல்வி உரிமைச் சட்டம் 2009. நீதிபதி ஜே.எஸ். வர்மா குழு (1999) இத்தகைய சட்டங்களைக் கண்டறிந்து, கடமைகளை எப்படிக் கற்பிக்கலாம் என்று பரிந்துரைத்தது. ஓர் உரிமை மீதான கட்டுப்பாடு நியாயமானதா என்று தீர்மானிக்கும்போது நீதிமன்றங்களும் கடமைகளைப் பார்க்கின்றன. (→ English: non-justiciable · Fundamental Rights · हिन्दी: न्यायालय द्वारा अप्रवर्तनीय · मूल अधिकार)

In exam EnglishLike the principles, the duties are non-justiciable: the Constitution attaches no penalty to them, and no court can be asked to enforce one directly. And while several Fundamental Rights protect every person, foreigners included, the duties bind citizens only. They are not empty, though, because ordinary laws back several of them. The Prevention of Insults to National Honour Act, 1971 punishes insults to the National Flag and the Constitution and the prevention of the singing of the National Anthem; the Wild Life (Protection) Act, 1972 and the Forest (Conservation) Act, 1980 protect wild life and forests; and the Right of Children to Free and Compulsory Education Act, 2009 carries out the right to which clause (k) is the counterpart. A committee chaired by Justice J.S. Verma (1999) identified such existing laws and suggested how the duties could be taught and made better known. Courts also refer to the duties when judging whether a restriction on a right is reasonable, since a law that helps citizens perform a duty is likely to serve a legitimate public purpose.

மூன்று பகுதிகளையும் சேர்த்துப் பார்த்தால் குடிமகனுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான முழு ஒப்பந்தம் தெரிகிறது. பகுதி 3 அரசைக் கட்டுப்படுத்துகிறது, நீதிமன்றத்தில் செயல்படுத்தலாம்; பகுதி 4 அரசுக்கு வழிகாட்டுகிறது, சட்டங்கள், வரவுசெலவுத் திட்டம், வாக்காளர் தீர்ப்பு மூலம் நிறைவேறுகிறது; பகுதி 4A குடிமகனைத் தன் பங்கைச் செய்யச் சொல்கிறது, சட்டம் உள்ள இடத்தில் மட்டுமே செயல்படுகிறது. வீடு நடக்க வீட்டு விதிகள் (உரிமைகள்), வீட்டு இலக்குகள் (கோட்பாடுகள்), ஒவ்வொருவரின் வேலை (கடமைகள்) — மூன்றும் வேண்டும். மோதல் கதை வரிசையாக: சம்பகம் → முதல் திருத்தம் → கோலக்நாத் → 24, 25 திருத்தங்கள், 31C → கேசவானந்த → 42ஆவது திருத்தம் → மினர்வா மில்ஸ். 2024 தீர்ப்பு காட்டுவது: அரசு நெறிமுறைக் கோட்பாடுகளின் பொருள் இன்னும் உருவாகிக்கொண்டே இருக்கிறது. கீழுள்ள அட்டவணை அடிப்படை உரிமைகள், கோட்பாடுகள், அடிப்படைக் கடமைகளை அருகருகே வைக்கிறது. (→ English: Directive Principles of State Policy · Fundamental Rights · Fundamental Duties · हिन्दी: राज्य की नीति के निदेशक तत्व · मूल अधिकार · मूल कर्तव्य)

In exam EnglishTaken together, the three Parts describe the whole bargain between a citizen and the State. Part III limits the State and can be enforced in court; Part IV directs the State and is carried out through laws, budgets and the verdict of voters; Part IVA asks the citizen to do his share and is enforced only where a law says so. The history of the clash between the first two reads as a chain: Champakam (principles subordinate), the First Amendment (rights amended), Golaknath (rights beyond amendment), the 24th and 25th Amendments and Article 31C (two principles given priority), Kesavananda (basic structure; Article 31C partly upheld), the 42nd Amendment (all principles given priority) and Minerva Mills (balance restored). The 2024 ruling on Article 39(b) shows that the meaning of the Directive Principles of State Policy is still being worked out. The table below sets Fundamental Rights, principles and Fundamental Duties side by side.

Fundamental Rights, Directive Principles and Fundamental Duties compared
	Fundamental Rights	Directive Principles	Fundamental Duties
Place	Part III, Articles 12–35	Part IV, Articles 36–51	Part IVA, Article 51A
In the Constitution since	1950	1950	1976 (42nd Amendment); clause (k) 2002 (86th)
Enforceable in court?	Yes (Articles 32 and 226); a conflicting law is void (Article 13)	No (Article 37), yet fundamental in governance	No direct enforcement; only through laws that back them
Addressed to	Limits on the State; some for citizens only, others for every person	Directions to the State	Citizens only
Idea commonly traced to	Bill of Rights of the USA	Constitution of Ireland	Constitution of the former USSR
Aim	Political democracy	Social and economic democracy	Civic responsibility

Exam traps

Champakam Dorairajan (1951) held that the Directive Principles must conform to and run subsidiary to the Fundamental Rights; the reply was Article 15(4), added by the First Amendment, not Article 15(5).
Golaknath (1967) was decided by eleven judges, six to five; Kesavananda Bharati (1973) by thirteen judges, seven to six. Do not swap the benches.
Article 31C was inserted by the 25th Amendment (1971); the 42nd Amendment (1976) only extended it to all the Directive Principles.
Kesavananda upheld the first half of Article 31C and struck down only the second half, which barred courts from questioning the legislature's declaration.
Minerva Mills (1980) struck down the 42nd Amendment's extension of Article 31C; the provision survives only for Article 39(b) and (c). Harmony between Parts III and IV is a basic feature.
The Swaran Singh Committee suggested eight duties; the 42nd Amendment added ten; the 86th Amendment (2002) added the eleventh, clause (k). There are eleven duties, not ten.
Fundamental Duties bind citizens only and carry no penalty in the Constitution; laws such as the Prevention of Insults to National Honour Act, 1971 give some of them teeth (that Act is older than Part IVA).
Directive Principles are traced to the Irish Constitution and Fundamental Duties to the former USSR; voting and paying taxes are not among the eleven duties.

Recap

Rights are justiciable (Articles 32, 226; Article 13 voids conflicting laws); principles are non-justiciable (Article 37) and need laws to take effect.
Champakam (1951): principles subordinate to rights; First Amendment (1951): Article 15(4), Articles 31A, 31B and the Ninth Schedule.
Golaknath (1967, 6:5): Parliament cannot abridge Fundamental Rights; 24th Amendment (1971) restored the power.
25th Amendment (1971): Article 31C protects laws for Article 39(b) and (c) against Articles 14, 19 and 31.
Kesavananda (1973): basic structure; first half of Article 31C upheld, bar on judicial review struck down.
42nd Amendment extended Article 31C to all principles; Minerva Mills (1980) struck that down: balance of Parts III and IV is basic.
Property Owners Association (2024, nine judges): not every private resource is a material resource of the community; Article 31C survives.
Fundamental Duties: Part IVA, Article 51A; 42nd Amendment (1976) on the Swaran Singh Committee's advice; USSR model; eleventh duty by the 86th Amendment (2002).
Duties bind citizens only, carry no constitutional penalty and are enforced through laws (Prevention of Insults to National Honour Act, 1971; environment laws; RTE Act, 2009); Justice J.S. Verma Committee (1999).

Practice questions

Q1. In which case did the Supreme Court hold that the Directive Principles of State Policy must conform to and run subsidiary to the Fundamental Rights?

State of Madras v. Champakam Dorairajan
I.C. Golaknath v. State of Punjab
Kesavananda Bharati v. State of Kerala
Minerva Mills v. Union of India

Show answer

Answer: A. State of Madras v. Champakam Dorairajan

Champakam Dorairajan (1951) put the principles below the rights and led to Article 15(4). Golaknath (1967) was about whether Parliament could amend Fundamental Rights; Kesavananda (1973) laid down the basic structure doctrine; Minerva Mills (1980) held that the two Parts must be kept in balance, not that one is subsidiary.

Q2. Consider the following statements about Article 31C of the Constitution of India:
1. It was inserted by the Constitution (Twenty-fifth Amendment) Act, 1971.
2. In Kesavananda Bharati, the Supreme Court struck down the whole of Article 31C.
3. In Minerva Mills, the Supreme Court struck down the extension of Article 31C to all the Directive Principles.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
1 and 3 only
2 and 3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

Statement 1 is correct: the 25th Amendment inserted Article 31C. Statement 2 is wrong: Kesavananda upheld the first half and struck down only the clause that barred courts from questioning the legislature's declaration. Statement 3 is correct. So '1 only' leaves out a correct statement, and any option containing 2 is wrong.

Q3. Match List I with List II:
List I (Case)
A. Golaknath (1967)
B. Kesavananda Bharati (1973)
C. Minerva Mills (1980)
D. Property Owners Association (2024)
List II (Holding)
1. Not every privately owned resource is a material resource of the community
2. Parliament cannot amend the Constitution to abridge Fundamental Rights
3. Harmony and balance between Parts III and IV is a basic feature
4. The amending power cannot destroy the basic structure
Select the correct answer using the code given below:

A-2, B-4, C-3, D-1
A-4, B-2, C-3, D-1
A-2, B-3, C-4, D-1
A-2, B-4, C-1, D-3

Show answer

Answer: A. A-2, B-4, C-3, D-1

Golaknath barred amendments abridging rights (2); Kesavananda gave the basic structure limit (4); Minerva Mills made the balance of Parts III and IV a basic feature (3); the 2024 nine-judge ruling narrowed 'material resources of the community' (1). The second code swaps Golaknath and Kesavananda, the third swaps Kesavananda and Minerva Mills, and the fourth swaps Minerva Mills and the 2024 case.

Q4. Which one of the following Fundamental Duties was added by the Constitution (Eighty-sixth Amendment) Act, 2002?

To protect and improve the natural environment
To develop the scientific temper, humanism and the spirit of inquiry and reform
For a parent or guardian to provide opportunities for education to a child between six and fourteen years of age
To safeguard public property and abjure violence

Show answer

Answer: C. For a parent or guardian to provide opportunities for education to a child between six and fourteen years of age

Clause (k), the education duty of parents, came with the 86th Amendment along with Article 21A. The environment (g), scientific temper (h) and public property (i) duties were all among the ten added by the 42nd Amendment in 1976.

Q5. Consider the following statements about the Fundamental Duties:
1. They were added to the Constitution on the recommendation of the Swaran Singh Committee.
2. They apply to all persons in India, including foreigners.
3. The Constitution itself prescribes a penalty for failing to perform them.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
1 and 2 only
2 and 3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: A. 1 only

Only statement 1 is correct. Article 51A speaks of 'every citizen of India', so the duties do not bind foreigners (statement 2 is wrong), and the Constitution prescribes no penalty; the committee's suggestion of penalties was not adopted (statement 3 is wrong). Every other option includes statement 2 or 3.

Q6. Which one of the following is NOT a Fundamental Duty under Article 51A of the Constitution of India?

To value and preserve the rich heritage of the composite culture
To vote in elections to the House of the People and the Legislative Assembly
To strive towards excellence in all spheres of individual and collective activity
To renounce practices derogatory to the dignity of women

Show answer

Answer: B. To vote in elections to the House of the People and the Legislative Assembly

Voting is not listed in Article 51A. Composite culture is clause (f), excellence is clause (j), and renouncing practices derogatory to women's dignity is part of clause (e), so those three are duties.

Q7. Consider the following statements:
1. A court can declare a law void on the ground that it violates a Directive Principle of State Policy.
2. Article 37 declares the Directive Principles to be fundamental in the governance of the country.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
2 only
Both 1 and 2
Neither 1 nor 2

Show answer

Answer: B. 2 only

Statement 2 is correct: Article 37 makes the principles non-justiciable yet fundamental in governance. Statement 1 is wrong: only a conflict with a Fundamental Right (Article 13) makes a law void; ignoring a principle does not. Hence '1 only' and 'both' are wrong, and 'neither' misses statement 2.

Q8. Which one of the following laws directly supports the duty to respect the National Flag, the Constitution and the National Anthem?

Prevention of Insults to National Honour Act, 1971
Official Languages Act, 1963
Representation of the People Act, 1951
Right of Children to Free and Compulsory Education Act, 2009

Show answer

Answer: A. Prevention of Insults to National Honour Act, 1971

The 1971 Act punishes insults to the National Flag and the Constitution and the prevention of the singing of the National Anthem, so it backs clause (a). The Official Languages Act deals with the use of Hindi and English, the Representation of the People Act with elections, and the 2009 Act with the right to education linked to clause (k).

← Part 1 All parts Quick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources

Constitution of India: Articles 13, 14, 15(4), 19, 21A, 29(2), 31, 31A, 31B, 31C, 32, 37, 39, 41, 51A and 226; Ninth Schedule — https://legislative.gov.in/constitution-of-india/
Constitution (First, Twenty-fourth, Twenty-fifth, Forty-second, Forty-fourth and Eighty-sixth Amendment) Acts; Prevention of Insults to National Honour Act, 1971; Wild Life (Protection) Act, 1972; Forest (Conservation) Act, 1980; Right of Children to Free and Compulsory Education Act, 2009 — https://www.indiacode.nic.in
Supreme Court of India: State of Madras v. Champakam Dorairajan (1951); I.C. Golaknath v. State of Punjab (1967); Kesavananda Bharati v. State of Kerala (1973); Minerva Mills v. Union of India (1980); Property Owners Association v. State of Maharashtra (2024) — https://digiscr.sci.gov.in
Constituent Assembly Debates (Dr B.R. Ambedkar on the Directive Principles) — https://eparlib.nic.in
Report of the Committee to Operationalise the Suggestions to Teach Fundamental Duties to the Citizens of the Country (Justice J.S. Verma), Ministry of Human Resource Development, 1999 — https://www.education.gov.in