Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Enforcement, Emergencies and Amendments (Articles 31–35 and beyond)

മലയാളത്തിൽ വിശദീകരണം

Fundamental Rights · Part 4 / 4 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

How Fundamental Rights are enforced (Articles 32 and 226, the five writs, public interest litigation), when they can be limited (Articles 33–35 and 359), how far Parliament can amend them, what happened to the right to property, and how they relate to the Directive Principles.

Each idea is explained first in Malayalam (മലയാളം), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Malayalam and revise it in English.

ഒരു അവകാശത്തിന്റെ ശക്തി അതിനു പിന്നിലെ പരിഹാരമാണ് — കോടതിയിൽ പോകാനായില്ലെങ്കിൽ അവകാശം കടലാസിൽ മാത്രം. ആദ്യ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങൾ മൗലികാവകാശങ്ങൾ എന്തൊക്കെയെന്ന് പറഞ്ഞു; ഈ ഭാഗം അവ എങ്ങനെ നടപ്പാക്കുന്നു, അവയുടെ പരിധി എവിടെ എന്ന് പറയുന്നു: സുപ്രീം കോടതി (32), ഹൈക്കോടതി (226), അഞ്ച് റിട്ടുകൾ, പൊതുതാൽപര്യ ഹർജി; സൈന്യം, പട്ടാള നിയമം (33–35), അടിയന്തരാവസ്ഥ (359); പാർലമെന്റിന് അവകാശങ്ങൾ എത്രത്തോളം ഭേദഗതി ചെയ്യാം; സ്വത്തവകാശത്തിന് എന്ത് സംഭവിച്ചു; നിർദ്ദേശക തത്വങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം. (→ English: Fundamental Rights · हिन्दी: मूल अधिकार)

In exam EnglishA right is only as strong as the remedy behind it. The first three parts of this chapter explained what the Fundamental Rights are; this part explains how they are enforced and where their limits lie. It covers the right to go to the Supreme Court (Article 32) and the High Courts (Article 226), the five writs the courts issue, and public interest litigation. It then looks at when rights can be restricted: for the armed forces and under martial law (Articles 33 to 35), and during an emergency (Article 359). Finally, it explains how far Parliament can amend Fundamental Rights, what happened to the right to property, and how these rights relate to the Directive Principles.

അനുച്ഛേദം 32 പ്രകാരം, മൗലികാവകാശങ്ങൾ നടപ്പാക്കാൻ നേരിട്ട് സുപ്രീം കോടതി യെ സമീപിക്കാനുള്ള അവകാശം തന്നെ ഒരു മൗലികാവകാശമാണ്. അതായത് പരിഹാരവും ഒരു അവകാശം. സുപ്രീം കോടതിക്ക് നിർദേശങ്ങൾ, ഉത്തരവുകൾ, റിട്ടുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കാം. 1948 ഡിസംബർ 9ന് ഭരണഘടനാ നിർമാണ സഭയിൽ ഡോ. അംബേദ്കർ ഇതിനെ 'ഭരണഘടനയുടെ ആത്മാവും ഹൃദയവും' എന്ന് വിളിച്ചു. ഇത് അടിസ്ഥാന ഘടനയുടെ ഭാഗമാണ്. പാർലമെന്റിന് നിയമത്തിലൂടെ മറ്റ് കോടതികൾക്കും ഈ അധികാരം നൽകാം; ഭരണഘടന പറയുന്ന സാഹചര്യത്തിലല്ലാതെ (അനുച്ഛേദം 359) ഈ അവകാശം നിർത്തിവയ്ക്കാനാവില്ല. (→ English: Supreme Court · हिन्दी: उच्चतम न्यायालय)

In exam EnglishArticle 32 guarantees the right to move the Supreme Court by appropriate proceedings for the enforcement of the rights in Part III. This makes the remedy itself a Fundamental Right. The Supreme Court can issue directions, orders or writs to enforce any of these rights. In the Constituent Assembly on 9 December 1948, Dr B. R. Ambedkar called this article 'the very soul of the Constitution and the very heart of it'. The Supreme Court has treated the right under Article 32 as part of the basic structure. Under Article 32(3), Parliament may by law empower any other court to exercise these powers within its local limits, and under Article 32(4) the right shall not be suspended except as the Constitution provides, that is, under Article 359.

അനുച്ഛേദം 226 ഓരോ ഹൈക്കോടതി ക്കും മൗലികാവകാശങ്ങൾക്കു മാത്രമല്ല, 'മറ്റേത് ആവശ്യത്തിനും' റിട്ടുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കാനുള്ള അധികാരം നൽകുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ കാരണം ഹൈക്കോടതിയുടെ അധികാരം വിശാലമാണ് — ഒരു സാധാരണ നിയമം നൽകുന്ന അവകാശവും അതിന് നടപ്പാക്കാം. രണ്ടാമത്തെ വ്യത്യാസം: 32 തന്നെ ഒരു മൗലികാവകാശമാണ്, അതിനാൽ യഥാർഥ ലംഘനക്കേസ് സുപ്രീം കോടതിക്ക് സാധാരണ നിരസിക്കാനാവില്ല; 226 മൗലികാവകാശമല്ല, ഹൈക്കോടതിക്ക് വിവേചനാധികാരമുണ്ട്. അവകാശലംഘനം നേരിട്ടയാൾക്ക് ഏത് കോടതിയിലും പോകാം, എന്നാൽ സുപ്രീം കോടതി ചിലപ്പോൾ ആദ്യം ഹൈക്കോടതിയിൽ പോകാൻ പറയും. (→ English: High Court · हिन्दी: उच्च न्यायालय)

In exam EnglishArticle 226 gives every High Court the power to issue writs for the enforcement of Fundamental Rights 'and for any other purpose'. Those four words make the High Courts' writ power wider in scope than the Supreme Court's under Article 32: a High Court can enforce ordinary legal rights too, such as a right under a statute. There is a second difference. Article 32 is itself a Fundamental Right, so the Supreme Court cannot refuse to hear a genuine claim that a Fundamental Right has been violated simply because another remedy exists; Article 226 is not a Fundamental Right, and the High Court has discretion. A person whose Fundamental Right is violated can therefore choose to approach either court, although the Supreme Court sometimes asks petitioners to go to the High Court first.

റിട്ട് എന്നാൽ കോടതിയുടെ ഔപചാരിക രേഖാമൂലമുള്ള ഉത്തരവ്. ഭരണഘടന അഞ്ചെണ്ണം പരാമർശിക്കുന്നു. ഹേബിയസ് കോർപ്പസ് ('ശരീരം ഹാജരാക്കുക'): ഒരാളെ തടവിലാക്കിയവർ ആ വ്യക്തിയെ കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കി, ഏത് നിയമപ്രകാരം തടവിലാക്കിയെന്ന് കാണിക്കണം; ഇല്ലെങ്കിൽ മോചനം. വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സംരക്ഷണം; സർക്കാരിനെതിരെ മാത്രമല്ല, സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾക്കെതിരെയും പുറപ്പെടുവിക്കാം — ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു കുടുംബം ഒരാളെ നിയമവിരുദ്ധമായി പൂട്ടിയിട്ടാൽ. മാൻഡമസ് ('ഞങ്ങൾ കൽപ്പിക്കുന്നു'): തന്റെ പൊതുകടമ നിർവഹിക്കാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥൻ, സ്ഥാപനം, കീഴ്ക്കോടതി അല്ലെങ്കിൽ സർക്കാരിനോട് അത് ചെയ്യാൻ ഉത്തരവിടുന്നു; സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾക്കും രാഷ്ട്രപതിക്കും ഗവർണർക്കും എതിരെ പുറപ്പെടുവിക്കില്ല. (→ English: writ · हिन्दी: रिट)

In exam EnglishA writ is a formal written order from a court. The Constitution names five, borrowed from English law. habeas corpus, meaning 'to have the body', orders a person who has detained someone to produce them before the court and show the legal basis for the detention; if there is none, the person is freed. It is the strongest protection of personal liberty, and it can be issued against private individuals as well as public authorities. mandamus, meaning 'we command', orders a public official, public body, lower court, tribunal or government to perform a public duty it has failed or refused to do. It does not lie against a private individual or private body, or against the President or the Governor of a state.

ബാക്കി മൂന്ന് റിട്ടുകൾ കീഴ്ക്കോടതികളെയും പദവിയിലുള്ളവരെയും നിയമപരിധിയിൽ നിർത്തുന്നു. പ്രൊഹിബിഷൻ ('വിലക്ക്'): കേസ് നടക്കുമ്പോൾ തന്നെ, അധികാരപരിധി കടക്കാൻ പോകുന്ന കീഴ്ക്കോടതിയെ മേൽക്കോടതി തടയുന്നു — മുൻകരുതൽ. സെർഷ്യോററി: പരിധി ലംഘിച്ചോ നിയമപരമായ തെറ്റോടെയോ കീഴ്ക്കോടതി ഇതിനകം നൽകിയ ഉത്തരവ് റദ്ദാക്കുന്നു — പിന്നീടുള്ള തിരുത്തൽ. ഉദാഹരണത്തിന്, വിധിക്ക് മുമ്പ് തടഞ്ഞാൽ പ്രൊഹിബിഷൻ, ശേഷം റദ്ദാക്കിയാൽ സെർഷ്യോററി. ഇവ നിയമസഭകൾക്കും സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾക്കും എതിരെ പുറപ്പെടുവിക്കില്ല. ക്വോ വാറന്റോ ('ഏത് അധികാരത്താൽ?'): നിയമമോ ഭരണഘടനയോ സൃഷ്ടിച്ച പൊതുപദവിയിലുള്ളയാളോട് അതിനുള്ള അർഹത കാണിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു; സ്വകാര്യ പദവികൾക്ക് ബാധകമല്ല; ബാധിക്കപ്പെട്ടവർക്കു മാത്രമല്ല, താൽപര്യമുള്ള ആർക്കും ആവശ്യപ്പെടാം. (→ English: certiorari · हिन्दी: उत्प्रेषण)

In exam EnglishThe other three writs keep lower courts and office-holders within the law. prohibition, meaning 'to forbid', is issued by a higher court to a lower court or tribunal to stop it from acting beyond its jurisdiction; it is preventive, issued while the case is still pending. certiorari, meaning 'to be certified', is issued to quash an order already passed by a lower court or tribunal that exceeded its jurisdiction or made an error of law; it is curative. Both were developed against judicial and quasi-judicial bodies, and the Supreme Court has also allowed certiorari against administrative authorities whose decisions affect people's rights; neither lies against a legislature or a private individual. quo warranto, meaning 'by what authority', asks a person holding a public office to show the legal right to hold it. It applies only to a substantive public office created by a statute or the Constitution, not a private or ministerial office, and any interested person, not only the aggrieved one, may seek it.
The five writs at a glance
WritMeaningPurposeNot available against
Habeas corpusTo have the bodyFree a person detained without legal basisLawful detention by a competent court; available against private persons too
MandamusWe commandMake a public authority perform its public dutyPrivate persons or bodies; the President; Governors
ProhibitionTo forbidStop a lower court or tribunal from exceeding its jurisdiction (before it decides)Legislatures, private persons
CertiorariTo be certifiedQuash an order already passed without jurisdiction or with an error of lawLegislatures, private persons
Quo warrantoBy what authorityTest a person's legal right to hold a public officePrivate offices, ministerial offices

മുമ്പ്, അവകാശലംഘനം നേരിട്ടയാൾ തന്നെ കോടതിയിൽ പോകണമെന്ന നിയമം ഉണ്ടായിരുന്നു — അതിനാൽ ദരിദ്രർക്കും ദുർബലർക്കും കോടതിപ്പടി കയറാനായില്ല. 1970കളുടെ അവസാനം സുപ്രീം കോടതി ഈ നിയമം ഇളവ് ചെയ്ത് പൊതുതാൽപര്യ ഹർജി കൊണ്ടുവന്നു. ഇപ്പോൾ പൊതുതാൽപര്യമുള്ള ആർക്കും — തടവുകാർ, അടിമപ്പണിക്കാർ, നടപ്പാത നിവാസികൾ എന്നിവർക്കു വേണ്ടി — കോടതിയെ സമീപിക്കാം. 1981ലെ എസ്.പി. ഗുപ്ത കേസ് ഇത് സ്ഥിരീകരിച്ചു. ഒരു പോസ്റ്റ്കാർഡ് പോലും ഹർജിയായി സ്വീകരിച്ച സന്ദർഭങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ ദുരുപയോഗം പാടില്ല: അത് സത്യസന്ധമായി, പൊതുനന്മയ്ക്കായിരിക്കണം; വ്യക്തിപരമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആയ വൈരാഗ്യത്തിനല്ല. (→ English: public interest litigation · हिन्दी: जनहित याचिका)

In exam EnglishTraditionally, only the person whose right was violated could go to court; this rule of locus standi (standing) shut out people too poor or powerless to sue. From the late 1970s the Supreme Court relaxed it and developed public interest litigation. Any public-spirited person or organisation can now approach the court on behalf of people who cannot do so themselves, such as prisoners, bonded labourers or pavement dwellers. In S.P. Gupta v. Union of India (1981) the Court affirmed this wider standing. Courts have even treated letters and postcards as writ petitions, sometimes called epistolary jurisdiction. Cases like Hussainara Khatoon (undertrial prisoners) and the Asiad workers' case came through this route. Courts also warn against misuse: a PIL must be in good faith and in the public interest, not a private or political dispute in disguise.

അനുച്ഛേദം 33–35 പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. അനുച്ഛേദം 33 പ്രകാരം, സൈന്യം, പൊതുക്രമ സേനകൾ, രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജൻസികൾ എന്നിവയിലെ അംഗങ്ങളുടെ മൗലികാവകാശങ്ങൾ അച്ചടക്കത്തിനായി നിയമത്തിലൂടെ പരിമിതപ്പെടുത്താനുള്ള അധികാരം പാർലമെന്റ് ന് മാത്രം — സംസ്ഥാന നിയമസഭകൾക്കില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു സൈനികന് യൂണിയൻ രൂപീകരിക്കാനോ രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗം നടത്താനോ കഴിയില്ല. അനുച്ഛേദം 34: ഒരു പ്രദേശത്ത് പട്ടാള നിയമം നിലനിൽക്കുമ്പോൾ അവകാശങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണം; അവിടെ സമാധാനം നിലനിർത്താൻ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾക്ക് പാർലമെന്റിന് സംരക്ഷണം നൽകാം. അനുച്ഛേദം 35: ചില നിയമങ്ങൾ പാർലമെന്റ് മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കാവൂ — അയിത്തം, നിർബന്ധിത തൊഴിൽ പോലുള്ള കുറ്റങ്ങൾക്കുള്ള ശിക്ഷകൾ. (→ English: Parliament · हिन्दी: संसद)

In exam EnglishArticles 33 to 35 deal with special situations. Under Article 33, Parliament may by law restrict or abrogate the Fundamental Rights of members of the armed forces, forces charged with maintaining public order, intelligence and counter-intelligence bodies, and related telecommunication systems, so that discipline is maintained and duties are properly discharged. Only Parliament has this power, not state legislatures. Article 34 allows restrictions on Fundamental Rights while martial law is in force in an area, and lets Parliament indemnify officials for acts done to maintain or restore order there; the Constitution does not define martial law. Article 35 reserves certain law-making to Parliament alone: laws under Articles 16(3), 32(3), 33 and 34, and laws prescribing punishment for acts declared offences in Part III, such as untouchability and forced labour.

അനുച്ഛേദം 359 ദേശീയ അടിയന്തരാവസ്ഥ യിലെ മറ്റ് അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. ഉത്തരവിൽ പറയുന്ന മൗലികാവകാശങ്ങൾ നടപ്പാക്കാൻ കോടതിയെ സമീപിക്കാനുള്ള അവകാശം രാഷ്ട്രപതി ക്ക് നിർത്തിവയ്ക്കാം — രാജ്യമെങ്ങുമോ ഒരു ഭാഗത്തോ; ആ ഉത്തരവ് പാർലമെന്റിന് മുന്നിൽ വയ്ക്കണം. അവകാശങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല, അവ കോടതിയിൽ ആവശ്യപ്പെടാനുള്ള വഴി മാത്രം അടയുന്നു. 1978ലെ 44-ാം ഭേദഗതിക്ക് ശേഷം, അനുച്ഛേദം 20, 21 എന്നിവയുടെ നടപ്പാക്കൽ ഒരിക്കലും നിർത്തിവയ്ക്കാനാവില്ല. എന്തുകൊണ്ട്? 1975ലെ അടിയന്തരാവസ്ഥയിൽ എ.ഡി.എം. ജബൽപൂർ കേസിൽ, തടവിലുള്ളവർക്ക് ഹേബിയസ് കോർപ്പസ് ഹർജി പോലും നൽകാനാവില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി ഭൂരിപക്ഷം പറഞ്ഞു; ജസ്റ്റിസ് ഖന്ന മാത്രം വിയോജിച്ചു. 2017ലെ പുട്ടസ്വാമി കേസിൽ ആ ഭൂരിപക്ഷ വിധി തെറ്റാണെന്ന് കോടതി പ്രഖ്യാപിച്ചു. (→ English: Emergency · हिन्दी: आपात)

In exam EnglishArticle 359 deals with the other rights during a national Emergency. The President may by order suspend the right to move any court for the enforcement of the Fundamental Rights named in the order, for the period of the emergency or a shorter period, for the whole of India or part of it; every such order must be laid before Parliament. The rights themselves are not suspended, only their enforcement in court. Since the 44th Amendment (1978), the enforcement of Articles 20 and 21 can never be suspended. The change came from bitter experience: in ADM Jabalpur v. Shivkant Shukla (1976), during the 1975 Emergency, a majority of the Supreme Court held that detainees could not file habeas corpus petitions once the enforcement of Article 21 was suspended. Justice H.R. Khanna dissented, and in K.S. Puttaswamy (2017) the Supreme Court declared the majority view wrong.
Article 358 and Article 359 compared
Article 358Article 359
Rights affectedArticle 19 onlyRights named in the President's order (never Articles 20 and 21)
How it worksAutomatic once the emergency is proclaimedNeeds a separate Presidential order
Ground of emergencyWar or external aggression onlyAny ground of national emergency
What is suspendedThe right itselfOnly enforcement in court

മൗലികാവകാശങ്ങൾ പാർലമെന്റിന് ഭേദഗതി ചെയ്യാമോ? ഇരുപത് വർഷത്തിനിടെ ഉത്തരം മാറി. 1951 ശങ്കരി പ്രസാദ്: ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി അനുച്ഛേദം 13ലെ 'നിയമം' അല്ല, അതിനാൽ അവകാശങ്ങളും ഭേദഗതി ചെയ്യാം. 1967 ഗോലക്‌നാഥ് (11 ജഡ്ജിമാർ): ഭേദഗതിയും 'നിയമം' തന്നെ, അവകാശങ്ങൾ കുറയ്ക്കാനാവില്ല. പാർലമെന്റ് 1971ൽ 24-ാം ഭേദഗതിയിലൂടെ മറുപടി നൽകി: ഏത് ഭാഗവും ഭേദഗതി ചെയ്യാം. 1973 കേശവാനന്ദ ഭാരതി (13 ജഡ്ജിമാർ): ഏത് ഭാഗവും ഭേദഗതി ചെയ്യാം, പക്ഷേ ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടന മാറ്റാനാവില്ല — വീട് നന്നാക്കാം, അടിത്തറ തകർക്കരുത്. 1980 മിനർവ മിൽസ്: പരിമിതമായ ഭേദഗതി അധികാരവും അവകാശങ്ങളും നിർദേശക തത്വങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സന്തുലനവും അടിസ്ഥാന ഘടന തന്നെ. (→ English: basic structure · हिन्दी: मूल ढांचा)

In exam EnglishCan Parliament amend the Fundamental Rights? The answer changed over twenty years. In Shankari Prasad (1951) the Supreme Court held that Parliament could amend any part of the Constitution, including Part III, because a constitutional amendment is not 'law' under Article 13. In I.C. Golaknath (1967) an eleven-judge bench reversed this: an Amendment is 'law', so Parliament cannot take away or abridge Fundamental Rights. Parliament replied with the 24th Amendment (1971), which said Parliament may amend any provision, including Part III, and added Article 13(4). In Kesavananda Bharati (1973) a thirteen-judge bench accepted that Parliament can amend any part, but held that it cannot alter the basic structure of the Constitution. In Minerva Mills (1980) the Court added that limited amending power and the balance between Fundamental Rights and Directive Principles are themselves part of the basic structure.

ഈ പോരാട്ടം സ്വത്തവകാശത്തിൽ വ്യക്തമായി കാണാം. തുടക്കത്തിൽ സ്വത്ത് 19(1)(f), 31 അനുച്ഛേദങ്ങൾ പ്രകാരം മൗലികാവകാശമായിരുന്നു. ജന്മിത്ത നിർമാർജനം, ഭൂവിതരണ നിയമങ്ങൾ കോടതികൾ റദ്ദാക്കിയതോടെ, 1951ലെ ഒന്നാം ഭേദഗതി 31A, 31B കൊണ്ടുവന്നു — ഒൻപതാം പട്ടിക യിൽ ചേർത്ത നിയമങ്ങളെ മൗലികാവകാശങ്ങളുടെ പേരിൽ ചോദ്യം ചെയ്യാനാവില്ല (ഒരുതരം 'സംരക്ഷണ കവചം'). 1971ൽ 25-ാം ഭേദഗതി 31C കൊണ്ടുവന്നു. 1978ൽ 44-ാം ഭേദഗതി സ്വത്തിനെ മൂന്നാം ഭാഗത്തുനിന്ന് പൂർണമായി നീക്കി; ഇപ്പോൾ അത് അനുച്ഛേദം 300A പ്രകാരമുള്ള നിയമപരമായ അവകാശം മാത്രം — 32 പ്രകാരം സുപ്രീം കോടതിയിൽ പോകാനാവില്ല. 2007ലെ ഐ.ആർ. കോയൽഹോ കേസിൽ, 1973 ഏപ്രിൽ 24ന് ശേഷം ഈ പട്ടികയിൽ ചേർത്ത നിയമങ്ങൾ അടിസ്ഥാന ഘടനയ്ക്ക് കോട്ടം വരുത്തിയാൽ റദ്ദാക്കാമെന്ന് വിധിച്ചു. (→ English: Ninth Schedule · हिन्दी: नौवीं अनुसूची)

In exam EnglishThe right to property shows this struggle most clearly. The original Constitution protected property through Article 19(1)(f) and Article 31. When states passed laws to abolish zamindari and redistribute land, courts struck some of them down, so the First Amendment (1951) added Article 31A, saving laws for the acquisition of estates, and Article 31B with the Ninth Schedule: laws placed in that Schedule could not be challenged for violating Fundamental Rights. The 25th Amendment (1971) added Article 31C to protect laws giving effect to certain Directive Principles. Finally, the 44th Amendment (1978) removed property from Part III altogether. It is now a constitutional and legal right under Article 300A: no person shall be deprived of property save by authority of law. It cannot be enforced through Article 32. In I.R. Coelho (2007) a nine-judge bench held that laws added to the Ninth Schedule after 24 April 1973, the date of the Kesavananda judgment, can be struck down if they damage the basic structure.

മൗലികാവകാശങ്ങളും നിർദ്ദേശക തത്വങ്ങൾ (നാലാം ഭാഗം) ഉം അടുത്തടുത്ത് കണ്ടാൽ നന്നായി മനസ്സിലാകും. അവകാശങ്ങൾ കോടതികൾ നടപ്പാക്കും; തത്വങ്ങൾ കോടതി വഴി നടപ്പാക്കാനാവാത്ത വയാണ് (അനുച്ഛേദം 37) — പക്ഷേ ഭരണത്തിന് അടിസ്ഥാനമാണ്, നിയമമുണ്ടാക്കുമ്പോൾ സർക്കാർ പാലിക്കണം. അവകാശങ്ങൾ സർക്കാരിനോട് 'ചെയ്യരുതാത്തവ' പറയുന്നു; തത്വങ്ങൾ 'ചെയ്യേണ്ടവ' പറയുന്നു — ഉപജീവനം, തുല്യവേതനം, പൊതുജനാരോഗ്യം. തുടക്കത്തിൽ, ഏറ്റുമുട്ടലുണ്ടായാൽ അവകാശങ്ങൾക്കാണ് മുൻതൂക്കമെന്ന് കോടതികൾ പറഞ്ഞു (1951). ഇപ്പോൾ രണ്ടും ഒരുമിച്ച് വായിക്കുന്നു: ഇവ തമ്മിലുള്ള സന്തുലനം അടിസ്ഥാന ഘടനയുടെ ഭാഗമാണെന്ന് മിനർവ മിൽസ് (1980) പറഞ്ഞു; സൗജന്യ നിയമസഹായം 21ൽ വായിച്ചത് ഉദാഹരണം. (→ English: Directive Principles of State Policy · हिन्दी: राज्य की नीति के निदेशक तत्व)

In exam EnglishFundamental Rights and the Directive Principles of State Policy (Part IV) are best understood side by side. Fundamental Rights are justiciable: a court will enforce them. Directive Principles are non-justiciable: Article 37 says no court can enforce them, though they are 'fundamental in the governance of the country' and the State must apply them in making laws. Most Fundamental Rights limit the State (do not discriminate, do not detain unlawfully), while most Directive Principles direct the State to act (secure livelihood, equal pay, public health). Early on, the courts held that Fundamental Rights prevail in a conflict (Champakam Dorairajan, 1951). Today the courts try to read the two together: Minerva Mills (1980) called the balance between them part of the basic structure, and courts often use Directive Principles to give content to rights, as in reading free legal aid into Article 21. The DPSP chapter covers Part IV in detail.

നാല് ഭാഗങ്ങളും ചേർത്തുനോക്കിയാൽ, മൂന്നാം ഭാഗം ഒരു സംവിധാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു: അവകാശങ്ങൾ പേരെടുത്ത് പറയുന്നു (14–30); ഓരോ അവകാശത്തിലും ന്യായമായ പരിധികൾ; കോടതികളിലൂടെ പരിഹാരം (32, 226, റിട്ടുകൾ); അടിസ്ഥാന ഘടനാ സിദ്ധാന്തവും അടിയന്തരാവസ്ഥയിലും 20, 21 നിലനിൽക്കുന്നതും വഴി സംവിധാനത്തിന്റെ അടിത്തറയ്ക്ക് സംരക്ഷണം. പരീക്ഷയ്ക്ക് നാല് കാര്യങ്ങൾ ഓർക്കുക: 32 തന്നെ ഒരു മൗലികാവകാശം; 359 പ്രകാരം 20, 21 നിർത്തിവയ്ക്കാനാവില്ല; 358 അനുച്ഛേദം 19 മാത്രം, അതും യുദ്ധമോ വിദേശ ആക്രമണമോ ഉള്ളപ്പോൾ മാത്രം നിർത്തിവയ്ക്കുന്നു; സ്വത്ത് ഇപ്പോൾ 300A പ്രകാരം നിയമപരമായ അവകാശം. ഇതാണ് മൗലികാവകാശങ്ങൾ യുടെ സാരം. (→ English: Fundamental Rights · हिन्दी: मूल अधिकार)

In exam EnglishPutting the four parts together, Part III works as a system. It names the rights (Articles 14 to 30), allows reasonable limits written into each right, gives a remedy through the courts (Articles 32 and 226 and the writs), and protects the core of the system from being dismantled, through the basic structure doctrine and the rule that Articles 20 and 21 survive even an emergency. For the exam, remember four points: Article 32 is itself a Fundamental Right; Articles 20 and 21 cannot be suspended under Article 359; Article 358 suspends only Article 19, and only for war or external aggression; and property is now a legal right under Article 300A, outside Part III.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Consider the following statements:
1. The right to move the Supreme Court under Article 32 is itself a Fundamental Right.
2. The writ jurisdiction of the High Courts under Article 226 is narrower in scope than that of the Supreme Court under Article 32.
3. Parliament may by law empower any other court to issue writs within its local limits.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 1 and 3 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

Statements 1 and 3 are correct (Article 32(1) and 32(3)). Statement 2 is wrong: Article 226 is wider in scope, because High Courts can issue writs 'for any other purpose' as well as for Fundamental Rights.

Q2. Consider the following pairs of writs and their purposes:
1. Habeas corpus — to produce a detained person before the court
2. Mandamus — to command a public authority to perform its public duty
3. Certiorari — to stop a lower court from proceeding beyond its jurisdiction before it gives a decision
Which of the pairs given above is/are correctly matched?

  1. 1 only
  2. 1 and 2 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 2 only

Pairs 1 and 2 are correct. Pair 3 describes prohibition, which is issued before a decision; certiorari quashes an order already passed.

Q3. Which one of the following writs can be issued against a private individual?

  1. Habeas corpus
  2. Mandamus
  3. Certiorari
  4. Prohibition
Show answer

Answer: A. Habeas corpus

Habeas corpus lies against anyone who detains a person unlawfully, including private individuals. Mandamus lies only against public authorities, and certiorari and prohibition against courts, tribunals and certain authorities, not private persons.

Q4. With reference to the writ of quo warranto, consider the following statements:
1. It can be issued only in respect of a substantive public office created by a statute or the Constitution.
2. Only the person whose right has been directly affected can seek it.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: unlike most writs, quo warranto can be sought by any interested person, not only the aggrieved one.

Q5. During a national emergency, the enforcement of which of the following Fundamental Rights cannot be suspended under Article 359?

  1. Articles 14 and 19
  2. Articles 19 and 21
  3. Articles 20 and 21
  4. Articles 21 and 32
Show answer

Answer: C. Articles 20 and 21

Since the 44th Amendment (1978), Articles 20 and 21 cannot be suspended under Article 359. Article 19 is suspended automatically under Article 358 in a war or external-aggression emergency, and the enforcement of Articles 14 and 32 can be suspended by Presidential order.

Q6. Arrange the following Supreme Court judgments in chronological order:
1. Kesavananda Bharati v. State of Kerala
2. I.C. Golaknath v. State of Punjab
3. Minerva Mills v. Union of India
4. Shankari Prasad v. Union of India
Select the correct answer using the code below.

  1. 4-2-1-3
  2. 2-4-1-3
  3. 4-1-2-3
  4. 2-4-3-1
Show answer

Answer: A. 4-2-1-3

Shankari Prasad (1951), Golaknath (1967), Kesavananda Bharati (1973), Minerva Mills (1980).

Q7. Consider the following statements about the right to property today:
1. It is a constitutional and legal right under Article 300A.
2. A person deprived of property can directly approach the Supreme Court under Article 32.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: since the 44th Amendment (1978), property is not a Fundamental Right, so Article 32 is not available; the remedy lies in the High Court under Article 226 or an ordinary suit.

Q8. Under Article 33, who can restrict or abrogate the Fundamental Rights of members of the armed forces?

  1. The President, by order
  2. Parliament, by law
  3. State legislatures, by law
  4. Both Parliament and the state legislatures
Show answer

Answer: B. Parliament, by law

Article 33 gives this power to Parliament by law, and Article 35 makes it Parliament's alone. The President cannot do it by order, and state legislatures have no such power.

← Part 3All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources