Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Enforcement, Emergencies and Amendments (Articles 31–35 and beyond)

తెలుగులో వివరణ

Fundamental Rights · Part 4 / 4 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

How Fundamental Rights are enforced (Articles 32 and 226, the five writs, public interest litigation), when they can be limited (Articles 33–35 and 359), how far Parliament can amend them, what happened to the right to property, and how they relate to the Directive Principles.

Each idea is explained first in Telugu (తెలుగు), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Telugu and revise it in English.

హక్కు ఎంత బలమైనదో దాని వెనుక ఉన్న పరిష్కారమే చెబుతుంది — కోర్టుకు వెళ్ళలేకపోతే హక్కు కాగితం మీదే ఉంటుంది. మొదటి మూడు భాగాలు ప్రాథమిక హక్కులు ఏమిటో చెప్పాయి; ఈ భాగం అవి ఎలా అమలవుతాయో, వాటి హద్దులు ఎక్కడో చెబుతుంది: సుప్రీంకోర్టు (32), హైకోర్టు (226), ఐదు రిట్లు, ప్రజా ప్రయోజన వ్యాజ్యం; సైన్యం, సైనిక శాసనం (33–35), అత్యవసర పరిస్థితి (359); పార్లమెంట్ హక్కులను ఎంతవరకు సవరించగలదు; ఆస్తి హక్కుకు ఏమైంది; ఆదేశిక సూత్రాలతో సంబంధం. (→ English: Fundamental Rights · हिन्दी: मूल अधिकार)

In exam EnglishA right is only as strong as the remedy behind it. The first three parts of this chapter explained what the Fundamental Rights are; this part explains how they are enforced and where their limits lie. It covers the right to go to the Supreme Court (Article 32) and the High Courts (Article 226), the five writs the courts issue, and public interest litigation. It then looks at when rights can be restricted: for the armed forces and under martial law (Articles 33 to 35), and during an emergency (Article 359). Finally, it explains how far Parliament can amend Fundamental Rights, what happened to the right to property, and how these rights relate to the Directive Principles.

అధికరణ 32 ప్రకారం, ప్రాథమిక హక్కుల అమలు కోసం నేరుగా సుప్రీంకోర్టు కు వెళ్ళే హక్కే ఒక ప్రాథమిక హక్కు. అంటే పరిష్కారం కూడా హక్కే. సుప్రీంకోర్టు ఆదేశాలు, ఉత్తర్వులు, రిట్లు జారీ చేయగలదు. 1948 డిసెంబర్ 9న రాజ్యాంగ పరిషత్‌లో డా. అంబేడ్కర్ దీన్ని 'రాజ్యాంగానికి ఆత్మ, హృదయం' అన్నారు. ఇది మౌలిక స్వరూపంలో భాగం. పార్లమెంట్ చట్టం ద్వారా ఇతర కోర్టులకూ ఈ అధికారం ఇవ్వవచ్చు; రాజ్యాంగం చెప్పిన సందర్భంలో (అధికరణ 359) తప్ప ఈ హక్కును నిలిపివేయలేరు. (→ English: Supreme Court · हिन्दी: उच्चतम न्यायालय)

In exam EnglishArticle 32 guarantees the right to move the Supreme Court by appropriate proceedings for the enforcement of the rights in Part III. This makes the remedy itself a Fundamental Right. The Supreme Court can issue directions, orders or writs to enforce any of these rights. In the Constituent Assembly on 9 December 1948, Dr B. R. Ambedkar called this article 'the very soul of the Constitution and the very heart of it'. The Supreme Court has treated the right under Article 32 as part of the basic structure. Under Article 32(3), Parliament may by law empower any other court to exercise these powers within its local limits, and under Article 32(4) the right shall not be suspended except as the Constitution provides, that is, under Article 359.

అధికరణ 226 ప్రతి హైకోర్టు కు ప్రాథమిక హక్కుల కోసమే కాకుండా 'ఇతర ఏ ప్రయోజనం కోసమైనా' రిట్లు జారీ చేసే అధికారం ఇస్తుంది. ఈ మాటల వల్ల హైకోర్టు రిట్ అధికారం విస్తృతమైనది — ఒక సాధారణ చట్టం ఇచ్చిన హక్కును కూడా అది అమలు చేయగలదు. రెండో తేడా: 32 స్వయంగా ప్రాథమిక హక్కు, కాబట్టి నిజమైన ఉల్లంఘన కేసును సుప్రీంకోర్టు సాధారణంగా తిరస్కరించలేదు; 226 ప్రాథమిక హక్కు కాదు, హైకోర్టుకు విచక్షణ ఉంది. హక్కు ఉల్లంఘనకు గురైనవారు ఏ కోర్టుకైనా వెళ్ళవచ్చు, అయితే సుప్రీంకోర్టు కొన్నిసార్లు ముందు హైకోర్టుకు వెళ్ళమంటుంది. (→ English: High Court · हिन्दी: उच्च न्यायालय)

In exam EnglishArticle 226 gives every High Court the power to issue writs for the enforcement of Fundamental Rights 'and for any other purpose'. Those four words make the High Courts' writ power wider in scope than the Supreme Court's under Article 32: a High Court can enforce ordinary legal rights too, such as a right under a statute. There is a second difference. Article 32 is itself a Fundamental Right, so the Supreme Court cannot refuse to hear a genuine claim that a Fundamental Right has been violated simply because another remedy exists; Article 226 is not a Fundamental Right, and the High Court has discretion. A person whose Fundamental Right is violated can therefore choose to approach either court, although the Supreme Court sometimes asks petitioners to go to the High Court first.

రిట్ అంటే కోర్టు ఇచ్చే అధికారిక లిఖిత ఆదేశం. రాజ్యాంగం ఐదు రిట్లను పేర్కొంది. హెబియస్ కార్పస్ ('శరీరాన్ని హాజరుపరచండి'): ఎవరినైనా నిర్బంధించినవారు ఆ వ్యక్తిని కోర్టు ముందు హాజరుపరిచి, ఏ చట్టం ప్రకారం బంధించారో చూపాలి; లేకపోతే విడుదల. వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛకు ఇదే బలమైన రక్షణ; ప్రభుత్వంపైనే కాదు, ప్రైవేట్ వ్యక్తులపైనా జారీ చేయవచ్చు — ఉదాహరణకు, ఒక కుటుంబం ఒకరిని అక్రమంగా బంధిస్తే. మాండమస్ ('మేము ఆజ్ఞాపిస్తున్నాం'): తన ప్రజా బాధ్యతను నిర్వర్తించని అధికారి, సంస్థ, కింది కోర్టు లేదా ప్రభుత్వాన్ని ఆ పని చేయమని ఆదేశిస్తుంది; ప్రైవేట్ వ్యక్తులపై, రాష్ట్రపతి లేదా గవర్నర్‌పై జారీ చేయరు. (→ English: writ · हिन्दी: रिट)

In exam EnglishA writ is a formal written order from a court. The Constitution names five, borrowed from English law. habeas corpus, meaning 'to have the body', orders a person who has detained someone to produce them before the court and show the legal basis for the detention; if there is none, the person is freed. It is the strongest protection of personal liberty, and it can be issued against private individuals as well as public authorities. mandamus, meaning 'we command', orders a public official, public body, lower court, tribunal or government to perform a public duty it has failed or refused to do. It does not lie against a private individual or private body, or against the President or the Governor of a state.

మిగతా మూడు రిట్లు కింది కోర్టులను, పదవుల్లో ఉన్నవారిని చట్ట పరిధిలో ఉంచుతాయి. ప్రొహిబిషన్ ('నిషేధం'): కేసు ఇంకా నడుస్తుండగానే, తన అధికార పరిధి దాటబోతున్న కింది కోర్టును పై కోర్టు ఆపుతుంది — ముందు జాగ్రత్త. సెర్షియోరరి: పరిధి దాటి లేదా చట్టపరమైన తప్పుతో కింది కోర్టు ఇప్పటికే ఇచ్చిన ఉత్తర్వును రద్దు చేస్తుంది — తర్వాత సరిదిద్దడం. ఉదాహరణకు, తీర్పు రాకముందు ఆపితే ప్రొహిబిషన్, వచ్చాక కొట్టేస్తే సెర్షియోరరి. ఇవి శాసనసభలపై, ప్రైవేట్ వ్యక్తులపై జారీ కావు. కో వారంటో ('ఏ అధికారంతో?'): చట్టం లేదా రాజ్యాంగం సృష్టించిన ప్రజా పదవిలో ఉన్న వ్యక్తిని, ఆ పదవికి అర్హత చూపమని అడుగుతుంది; ప్రైవేట్ పదవులకు వర్తించదు; బాధితులే కాదు, ఆసక్తి ఉన్న ఎవరైనా అడగవచ్చు. (→ English: certiorari · हिन्दी: उत्प्रेषण)

In exam EnglishThe other three writs keep lower courts and office-holders within the law. prohibition, meaning 'to forbid', is issued by a higher court to a lower court or tribunal to stop it from acting beyond its jurisdiction; it is preventive, issued while the case is still pending. certiorari, meaning 'to be certified', is issued to quash an order already passed by a lower court or tribunal that exceeded its jurisdiction or made an error of law; it is curative. Both were developed against judicial and quasi-judicial bodies, and the Supreme Court has also allowed certiorari against administrative authorities whose decisions affect people's rights; neither lies against a legislature or a private individual. quo warranto, meaning 'by what authority', asks a person holding a public office to show the legal right to hold it. It applies only to a substantive public office created by a statute or the Constitution, not a private or ministerial office, and any interested person, not only the aggrieved one, may seek it.
The five writs at a glance
WritMeaningPurposeNot available against
Habeas corpusTo have the bodyFree a person detained without legal basisLawful detention by a competent court; available against private persons too
MandamusWe commandMake a public authority perform its public dutyPrivate persons or bodies; the President; Governors
ProhibitionTo forbidStop a lower court or tribunal from exceeding its jurisdiction (before it decides)Legislatures, private persons
CertiorariTo be certifiedQuash an order already passed without jurisdiction or with an error of lawLegislatures, private persons
Quo warrantoBy what authorityTest a person's legal right to hold a public officePrivate offices, ministerial offices

మొదట్లో, హక్కు ఉల్లంఘనకు గురైన వ్యక్తే కోర్టుకు వెళ్ళాలి అనే నియమం ఉండేది — దాంతో పేదలు, బలహీనులు కోర్టు గడప తొక్కలేకపోయేవారు. 1970ల చివర్లో సుప్రీంకోర్టు ఈ నియమాన్ని సడలించి ప్రజా ప్రయోజన వ్యాజ్యం ను తెచ్చింది. ఇప్పుడు ప్రజా స్ఫూర్తి ఉన్న ఎవరైనా — ఖైదీలు, వెట్టి కూలీలు, ఫుట్‌పాత్ నివాసుల తరఫున — కోర్టుకు వెళ్ళవచ్చు. 1981 ఎస్.పి. గుప్తా కేసు దీన్ని ధృవీకరించింది. ఒక పోస్టుకార్డును కూడా పిటిషన్‌గా స్వీకరించిన సందర్భాలు ఉన్నాయి. కానీ దుర్వినియోగం కూడదు: అది నిజాయితీగా, ప్రజల మేలు కోసం ఉండాలి; వ్యక్తిగత లేదా రాజకీయ కక్ష కోసం కాదు. (→ English: public interest litigation · हिन्दी: जनहित याचिका)

In exam EnglishTraditionally, only the person whose right was violated could go to court; this rule of locus standi (standing) shut out people too poor or powerless to sue. From the late 1970s the Supreme Court relaxed it and developed public interest litigation. Any public-spirited person or organisation can now approach the court on behalf of people who cannot do so themselves, such as prisoners, bonded labourers or pavement dwellers. In S.P. Gupta v. Union of India (1981) the Court affirmed this wider standing. Courts have even treated letters and postcards as writ petitions, sometimes called epistolary jurisdiction. Cases like Hussainara Khatoon (undertrial prisoners) and the Asiad workers' case came through this route. Courts also warn against misuse: a PIL must be in good faith and in the public interest, not a private or political dispute in disguise.

అధికరణలు 33–35 ప్రత్యేక పరిస్థితుల గురించి. అధికరణ 33 ప్రకారం, సైన్యం, శాంతిభద్రతల దళాలు, నిఘా సంస్థల సభ్యుల ప్రాథమిక హక్కులను క్రమశిక్షణ కోసం చట్టం ద్వారా పరిమితం చేసే అధికారం పార్లమెంట్ కు మాత్రమే ఉంది — రాష్ట్ర శాసనసభలకు కాదు. ఉదాహరణకు, ఒక సైనికుడు యూనియన్ పెట్టలేడు, రాజకీయ ప్రసంగాలు చేయలేడు. అధికరణ 34: ఒక ప్రాంతంలో సైనిక శాసనం అమల్లో ఉన్నప్పుడు హక్కులపై పరిమితులు; అక్కడ శాంతి కాపాడటానికి అధికారులు చేసిన పనులకు పార్లమెంట్ రక్షణ కల్పించవచ్చు. అధికరణ 35: కొన్ని చట్టాలు పార్లమెంట్ మాత్రమే చేయాలి — అంటరానితనం, వెట్టిచాకిరీ వంటి నేరాలకు శిక్షలు. (→ English: Parliament · हिन्दी: संसद)

In exam EnglishArticles 33 to 35 deal with special situations. Under Article 33, Parliament may by law restrict or abrogate the Fundamental Rights of members of the armed forces, forces charged with maintaining public order, intelligence and counter-intelligence bodies, and related telecommunication systems, so that discipline is maintained and duties are properly discharged. Only Parliament has this power, not state legislatures. Article 34 allows restrictions on Fundamental Rights while martial law is in force in an area, and lets Parliament indemnify officials for acts done to maintain or restore order there; the Constitution does not define martial law. Article 35 reserves certain law-making to Parliament alone: laws under Articles 16(3), 32(3), 33 and 34, and laws prescribing punishment for acts declared offences in Part III, such as untouchability and forced labour.

అధికరణ 359 జాతీయ అత్యవసర పరిస్థితి లో మిగతా హక్కుల గురించి. ఉత్తర్వులో పేర్కొన్న ప్రాథమిక హక్కుల అమలు కోసం కోర్టుకు వెళ్ళే హక్కును రాష్ట్రపతి నిలిపివేయవచ్చు — దేశమంతటా లేదా కొంత ప్రాంతంలో; ఆ ఉత్తర్వు పార్లమెంట్ ముందు ఉంచాలి. హక్కులు పోవు, వాటిని కోర్టులో అడిగే మార్గం మాత్రమే మూసుకుపోతుంది. 1978 నాటి 44వ సవరణ తర్వాత, 20, 21 అధికరణల అమలును ఎప్పుడూ నిలిపివేయలేరు. ఎందుకు? 1975 ఎమర్జెన్సీలో ఏడీఎం జబల్‌పూర్ కేసులో, నిర్బంధితులు హెబియస్ కార్పస్ కూడా వేయలేరని సుప్రీంకోర్టు మెజారిటీ చెప్పింది; జస్టిస్ ఖన్నా ఒక్కరే విభేదించారు. 2017 పుట్టస్వామి కేసులో ఆ మెజారిటీ తీర్పు తప్పని కోర్టు ప్రకటించింది. (→ English: Emergency · हिन्दी: आपात)

In exam EnglishArticle 359 deals with the other rights during a national Emergency. The President may by order suspend the right to move any court for the enforcement of the Fundamental Rights named in the order, for the period of the emergency or a shorter period, for the whole of India or part of it; every such order must be laid before Parliament. The rights themselves are not suspended, only their enforcement in court. Since the 44th Amendment (1978), the enforcement of Articles 20 and 21 can never be suspended. The change came from bitter experience: in ADM Jabalpur v. Shivkant Shukla (1976), during the 1975 Emergency, a majority of the Supreme Court held that detainees could not file habeas corpus petitions once the enforcement of Article 21 was suspended. Justice H.R. Khanna dissented, and in K.S. Puttaswamy (2017) the Supreme Court declared the majority view wrong.
Article 358 and Article 359 compared
Article 358Article 359
Rights affectedArticle 19 onlyRights named in the President's order (never Articles 20 and 21)
How it worksAutomatic once the emergency is proclaimedNeeds a separate Presidential order
Ground of emergencyWar or external aggression onlyAny ground of national emergency
What is suspendedThe right itselfOnly enforcement in court

ప్రాథమిక హక్కులను పార్లమెంట్ సవరించగలదా? ఇరవై ఏళ్ళలో సమాధానం మారింది. 1951 శంకరీ ప్రసాద్: రాజ్యాంగ సవరణ 13వ అధికరణలోని 'చట్టం' కాదు, కాబట్టి హక్కులనూ సవరించవచ్చు. 1967 గోలక్‌నాథ్ (11 మంది న్యాయమూర్తులు): సవరణ కూడా 'చట్టమే', హక్కులను తగ్గించలేరు. పార్లమెంట్ 1971లో 24వ సవరణతో జవాబిచ్చింది: ఏ భాగాన్నైనా సవరించవచ్చు. 1973 కేశవానంద భారతి (13 మంది): ఏ భాగాన్నైనా సవరించవచ్చు, కానీ రాజ్యాంగ మౌలిక స్వరూపం ను మార్చలేరు — ఇల్లు మరమ్మతు చేయవచ్చు, పునాది కూల్చకూడదు. 1980 మినర్వా మిల్స్: పరిమిత సవరణ అధికారం, హక్కులు–ఆదేశిక సూత్రాల సమతుల్యత కూడా మౌలిక స్వరూపమే. (→ English: basic structure · हिन्दी: मूल ढांचा)

In exam EnglishCan Parliament amend the Fundamental Rights? The answer changed over twenty years. In Shankari Prasad (1951) the Supreme Court held that Parliament could amend any part of the Constitution, including Part III, because a constitutional amendment is not 'law' under Article 13. In I.C. Golaknath (1967) an eleven-judge bench reversed this: an Amendment is 'law', so Parliament cannot take away or abridge Fundamental Rights. Parliament replied with the 24th Amendment (1971), which said Parliament may amend any provision, including Part III, and added Article 13(4). In Kesavananda Bharati (1973) a thirteen-judge bench accepted that Parliament can amend any part, but held that it cannot alter the basic structure of the Constitution. In Minerva Mills (1980) the Court added that limited amending power and the balance between Fundamental Rights and Directive Principles are themselves part of the basic structure.

ఈ పోరాటం ఆస్తి హక్కులో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మొదట్లో ఆస్తి 19(1)(f), 31 అధికరణల కింద ప్రాథమిక హక్కు. జమీందారీ రద్దు, భూ పంపిణీ చట్టాలను కోర్టులు కొట్టేయడంతో, 1951 మొదటి సవరణ 31A, 31B తెచ్చింది — తొమ్మిదవ షెడ్యూల్ లో చేర్చిన చట్టాలను ప్రాథమిక హక్కుల పేరుతో సవాలు చేయలేరు (ఒక రకంగా 'రక్షణ కవచం'). 1971లో 25వ సవరణ 31C తెచ్చింది. 1978లో 44వ సవరణ ఆస్తిని మూడవ భాగం నుండి పూర్తిగా తీసేసింది; ఇప్పుడు అది అధికరణ 300A కింద చట్టపరమైన హక్కు మాత్రమే — 32 కింద సుప్రీంకోర్టుకు వెళ్ళలేరు. 2007 ఐ.ఆర్. కోయెల్హో కేసులో, 1973 ఏప్రిల్ 24 తర్వాత ఈ షెడ్యూల్‌లో చేర్చిన చట్టాలు మౌలిక స్వరూపాన్ని దెబ్బతీస్తే కొట్టేయవచ్చని తేల్చారు. (→ English: Ninth Schedule · हिन्दी: नौवीं अनुसूची)

In exam EnglishThe right to property shows this struggle most clearly. The original Constitution protected property through Article 19(1)(f) and Article 31. When states passed laws to abolish zamindari and redistribute land, courts struck some of them down, so the First Amendment (1951) added Article 31A, saving laws for the acquisition of estates, and Article 31B with the Ninth Schedule: laws placed in that Schedule could not be challenged for violating Fundamental Rights. The 25th Amendment (1971) added Article 31C to protect laws giving effect to certain Directive Principles. Finally, the 44th Amendment (1978) removed property from Part III altogether. It is now a constitutional and legal right under Article 300A: no person shall be deprived of property save by authority of law. It cannot be enforced through Article 32. In I.R. Coelho (2007) a nine-judge bench held that laws added to the Ninth Schedule after 24 April 1973, the date of the Kesavananda judgment, can be struck down if they damage the basic structure.

ప్రాథమిక హక్కులు, రాజ్య విధాన ఆదేశిక సూత్రాలు (నాలుగో భాగం) పక్కపక్కనే చూస్తే బాగా అర్థమవుతాయి. హక్కులను కోర్టులు అమలు చేస్తాయి; ఆదేశిక సూత్రాలు న్యాయస్థానంలో అమలు చేయించలేని వి (అధికరణ 37) — కానీ పాలనకు మూలాధారాలు, చట్టాలు చేసేటప్పుడు ప్రభుత్వం పాటించాలి. హక్కులు ప్రభుత్వానికి 'చేయకూడనివి' చెబుతాయి; సూత్రాలు 'చేయవలసినవి' చెబుతాయి — జీవనోపాధి, సమాన వేతనం, ప్రజారోగ్యం. మొదట్లో, ఘర్షణ వస్తే హక్కులదే పైచేయి అని కోర్టులు చెప్పాయి (1951). ఇప్పుడు రెండింటినీ కలిపి చదువుతారు: రెండింటి సమతుల్యత మౌలిక స్వరూపంలో భాగమని మినర్వా మిల్స్ (1980) చెప్పింది; ఉచిత న్యాయ సహాయాన్ని 21లో చదవడం దీనికి ఉదాహరణ. (→ English: Directive Principles of State Policy · हिन्दी: राज्य की नीति के निदेशक तत्व)

In exam EnglishFundamental Rights and the Directive Principles of State Policy (Part IV) are best understood side by side. Fundamental Rights are justiciable: a court will enforce them. Directive Principles are non-justiciable: Article 37 says no court can enforce them, though they are 'fundamental in the governance of the country' and the State must apply them in making laws. Most Fundamental Rights limit the State (do not discriminate, do not detain unlawfully), while most Directive Principles direct the State to act (secure livelihood, equal pay, public health). Early on, the courts held that Fundamental Rights prevail in a conflict (Champakam Dorairajan, 1951). Today the courts try to read the two together: Minerva Mills (1980) called the balance between them part of the basic structure, and courts often use Directive Principles to give content to rights, as in reading free legal aid into Article 21. The DPSP chapter covers Part IV in detail.

నాలుగు భాగాలను కలిపి చూస్తే, మూడవ భాగం ఒక వ్యవస్థలా పనిచేస్తుంది: హక్కులను పేర్కొంటుంది (14–30); ప్రతి హక్కులో సహేతుకమైన హద్దులు; కోర్టుల ద్వారా పరిష్కారం (32, 226, రిట్లు); మౌలిక స్వరూప సిద్ధాంతం, అత్యవసర పరిస్థితిలో కూడా 20, 21 నిలిచి ఉండటం ద్వారా ఈ వ్యవస్థ పునాదికి రక్షణ. పరీక్ష కోసం నాలుగు విషయాలు గుర్తుంచుకోండి: 32 స్వయంగా ప్రాథమిక హక్కు; 359 కింద 20, 21ని నిలిపివేయలేరు; 358 కేవలం 19ని, అదీ యుద్ధం లేదా విదేశీ దురాక్రమణ సమయంలోనే నిలిపివేస్తుంది; ఆస్తి ఇప్పుడు 300A కింద చట్టపరమైన హక్కు. ఇవే ప్రాథమిక హక్కులు సారాంశం. (→ English: Fundamental Rights · हिन्दी: मूल अधिकार)

In exam EnglishPutting the four parts together, Part III works as a system. It names the rights (Articles 14 to 30), allows reasonable limits written into each right, gives a remedy through the courts (Articles 32 and 226 and the writs), and protects the core of the system from being dismantled, through the basic structure doctrine and the rule that Articles 20 and 21 survive even an emergency. For the exam, remember four points: Article 32 is itself a Fundamental Right; Articles 20 and 21 cannot be suspended under Article 359; Article 358 suspends only Article 19, and only for war or external aggression; and property is now a legal right under Article 300A, outside Part III.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Consider the following statements:
1. The right to move the Supreme Court under Article 32 is itself a Fundamental Right.
2. The writ jurisdiction of the High Courts under Article 226 is narrower in scope than that of the Supreme Court under Article 32.
3. Parliament may by law empower any other court to issue writs within its local limits.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 1 and 3 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

Statements 1 and 3 are correct (Article 32(1) and 32(3)). Statement 2 is wrong: Article 226 is wider in scope, because High Courts can issue writs 'for any other purpose' as well as for Fundamental Rights.

Q2. Consider the following pairs of writs and their purposes:
1. Habeas corpus — to produce a detained person before the court
2. Mandamus — to command a public authority to perform its public duty
3. Certiorari — to stop a lower court from proceeding beyond its jurisdiction before it gives a decision
Which of the pairs given above is/are correctly matched?

  1. 1 only
  2. 1 and 2 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 2 only

Pairs 1 and 2 are correct. Pair 3 describes prohibition, which is issued before a decision; certiorari quashes an order already passed.

Q3. Which one of the following writs can be issued against a private individual?

  1. Habeas corpus
  2. Mandamus
  3. Certiorari
  4. Prohibition
Show answer

Answer: A. Habeas corpus

Habeas corpus lies against anyone who detains a person unlawfully, including private individuals. Mandamus lies only against public authorities, and certiorari and prohibition against courts, tribunals and certain authorities, not private persons.

Q4. With reference to the writ of quo warranto, consider the following statements:
1. It can be issued only in respect of a substantive public office created by a statute or the Constitution.
2. Only the person whose right has been directly affected can seek it.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: unlike most writs, quo warranto can be sought by any interested person, not only the aggrieved one.

Q5. During a national emergency, the enforcement of which of the following Fundamental Rights cannot be suspended under Article 359?

  1. Articles 14 and 19
  2. Articles 19 and 21
  3. Articles 20 and 21
  4. Articles 21 and 32
Show answer

Answer: C. Articles 20 and 21

Since the 44th Amendment (1978), Articles 20 and 21 cannot be suspended under Article 359. Article 19 is suspended automatically under Article 358 in a war or external-aggression emergency, and the enforcement of Articles 14 and 32 can be suspended by Presidential order.

Q6. Arrange the following Supreme Court judgments in chronological order:
1. Kesavananda Bharati v. State of Kerala
2. I.C. Golaknath v. State of Punjab
3. Minerva Mills v. Union of India
4. Shankari Prasad v. Union of India
Select the correct answer using the code below.

  1. 4-2-1-3
  2. 2-4-1-3
  3. 4-1-2-3
  4. 2-4-3-1
Show answer

Answer: A. 4-2-1-3

Shankari Prasad (1951), Golaknath (1967), Kesavananda Bharati (1973), Minerva Mills (1980).

Q7. Consider the following statements about the right to property today:
1. It is a constitutional and legal right under Article 300A.
2. A person deprived of property can directly approach the Supreme Court under Article 32.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: since the 44th Amendment (1978), property is not a Fundamental Right, so Article 32 is not available; the remedy lies in the High Court under Article 226 or an ordinary suit.

Q8. Under Article 33, who can restrict or abrogate the Fundamental Rights of members of the armed forces?

  1. The President, by order
  2. Parliament, by law
  3. State legislatures, by law
  4. Both Parliament and the state legislatures
Show answer

Answer: B. Parliament, by law

Article 33 gives this power to Parliament by law, and Article 35 makes it Parliament's alone. The President cannot do it by order, and state legislatures have no such power.

← Part 3All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources