Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

The Indian National Congress and the Moderates, 1885–1905

తెలుగులో వివరణ

Rise of nationalism and the early Congress · Part 2 / 2 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

The founding of the Indian National Congress at Bombay on 28 December 1885 (A. O. Hume, W. C. Bonnerjee, 72 delegates), the safety-valve theory and its critics, the early sessions and presidents, the British Committee (1889), the Moderate leaders and their methods and demands, the economic critique of Naoroji and R. C. Dutt, the Indian Councils Act 1892, the government's growing hostility and an assessment of the Moderates.

Each idea is explained first in Telugu (తెలుగు), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Telugu and revise it in English.

భాగం 1 1885 దగ్గర ఆగింది — ప్రతి ప్రెసిడెన్సీలో సంఘాలు ఉన్నాయి, దేశమంతటికీ ఒకే సంస్థ కావాలనే భావన బలపడింది. ఈ భాగం తర్వాతి కథ. బొంబాయిలో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ పుట్టుక, ఒక రిటైర్డ్ బ్రిటిష్ అధికారి ఎందుకు సాయం చేశాడనే వాదన. తర్వాత మొదటి ఇరవై ఏళ్లు — మితవాదులు ఎవరు, ఎలా పనిచేశారు, ఏం అడిగారు, వలస పాలన దేశాన్ని ఎలా పేదగా చేస్తోందో ఎలా చూపించారు. చివర 1892 భారత కౌన్సిళ్ల చట్టం, ప్రభుత్వ వైఖరి, మితవాదులపై తీర్పు. ఇల్లు కట్టేముందు పునాది వేసినట్టు — ఈ ఇరవై ఏళ్లే పునాది. (→ English: Indian National Congress · Moderates · Indian Councils Act · हिन्दी: भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस · नरमपंथी · भारतीय परिषद अधिनियम)

In exam EnglishPart 1 ended in 1885 with active associations in every presidency and a shared sense that an all-India body was overdue. This part tells what followed. It opens with the founding of the Indian National Congress at Bombay and the long argument over why a retired British official helped to start it. It then follows the first twenty years of the Congress, when the leaders later called the Moderates set its tone: who they were, how they worked, what they asked for, and how they showed that colonial rule was impoverishing India. It closes with the Indian Councils Act of 1892, the government's changing attitude and a balanced verdict on the Moderates.

ప్రతి ఏడాది దేశవ్యాప్త సభ అనే ఆలోచన 1884–85లో రిటైర్డ్ ఐసీఎస్ అధికారి ఏ. ఓ. హ్యూమ్ చుట్టూ రూపుదిద్దుకుంది; ఆయన ప్రెసిడెన్సీ సంఘాల నాయకులతో కలిసి పనిచేశారు. మొదట పేరు ఇండియన్ నేషనల్ యూనియన్, పూనాలో జరగాల్సింది — అక్కడ కలరా రావడంతో బొంబాయికి మారింది. 28 డిసెంబర్ 1885న గోకుల్‌దాస్ తేజ్‌పాల్ సంస్కృత కళాశాలలో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మొదటి సభ — అధ్యక్షుడు డబ్ల్యూ. సి. బెనర్జీ, 72 మంది ప్రతినిధులు, ఎక్కువమంది లాయర్లు, పత్రికా రచయితలు, ఉపాధ్యాయులు, వ్యాపారులు. 'కాంగ్రెస్' పేరు దాదాభాయ్ నౌరోజీ సూచన. పెళ్లి ఒక ఊరిలో అనుకుని, అక్కడ జబ్బు వస్తే మరో ఊరికి మార్చినట్టు — వేదిక మారింది, కార్యక్రమం ఆగలేదు. అప్పటి వైస్రాయ్ డఫరిన్. (→ English: Indian National Congress · A. O. Hume · हिन्दी: भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस · ह्यूम)

In exam EnglishThe plan for a yearly all-India meeting took shape in 1884–85 around Allan Octavian Hume, a retired officer of the Indian Civil Service, who worked with leaders of the presidency associations. The gathering, first called the Indian National Union, was meant to meet at Poona, but an outbreak of cholera there shifted it to Bombay. The first session of the Indian National Congress opened on 28 December 1885 in the Gokuldas Tejpal Sanskrit College, with W. C. Bonnerjee of Calcutta in the chair and seventy-two delegates present, most of them lawyers, journalists, teachers and merchants. The name Congress was adopted at Dadabhai Naoroji's suggestion, Hume became its general secretary, and Lord Dufferin was Viceroy at the time.

ఒక మాజీ బ్రిటిష్ అధికారి భారతీయుల్ని ఎందుకు సంఘటితం చేశాడు? ప్రసిద్ధ జవాబు సేఫ్టీ వాల్వ్ సిద్ధాంతం. కుక్కర్‌లో ఆవిరి బయటికి పోకపోతే పేలుతుంది, అందుకే విజిల్ ఉంటుంది — అలాగే చదువుకున్న భారతీయుల కోపం రైతుల బాధతో కలిసి మరో 1857 కాకుండా బయటికి పోయే దారి కోసం హ్యూమ్ కాంగ్రెస్ పెట్టాడని ఈ వాదన. ఇది ముఖ్యంగా 1913 నాటి వెడర్‌బర్న్ రాసిన హ్యూమ్ జీవిత చరిత్ర మీద ఆధారపడింది; లాలా లజపతి రాయ్ లాంటి జాతీయవాదులు మితవాదుల్ని ఎగతాళి చేయడానికి, తర్వాతి రచయితలు కాంగ్రెస్‌కు భారతీయ మూలాలే లేవనడానికి వాడారు. ఈరోజు చాలామంది చరిత్రకారులు ఇది బలహీనమంటారు. భారతీయ సంఘాలు ముందే దేశవ్యాప్త సంస్థ వైపు కదులుతున్నాయి; రిటైర్డ్ బ్రిటిష్ అధికారి నడిపే సభను ప్రభుత్వం శత్రువుగా చూడదని నాయకులు హ్యూమ్‌ను స్వాగతించారు. భారతీయుడు మొదలుపెట్టి ఉంటే అధికారులు బతకనిచ్చేవారు కాదని గోఖలే అన్నారు. (→ English: safety-valve theory · हिन्दी: सेफ़्टी वाल्व सिद्धांत)

In exam EnglishWhy would a former British official help Indians organise? The best-known answer is the safety-valve theory: Hume, worried by reports of unrest, supposedly wanted an outlet through which educated Indians could let off steam harmlessly, so that their anger would not combine with peasant distress into another 1857. The idea rests mainly on William Wedderburn's biography of Hume, published in 1913, and critics of opposite kinds used it, some nationalists such as Lala Lajpat Rai to mock the Moderates, and some later writers to deny the Congress Indian roots. Most historians now find it too thin. As Part 1 showed, Indian associations were already moving towards an all-India body, and Indian leaders welcomed Hume partly because a meeting sponsored by a retired British officer was less likely to be treated as hostile. Gokhale later said much the same: had an Indian started it, officials would not have let it survive. The Congress grew from Indian needs; Hume was a helpful organiser, not a hidden master.

ప్రతి డిసెంబర్ కాంగ్రెస్ వేరే నగరంలో సమావేశమైంది — అలా ప్రతి ప్రాంతానికీ చేరింది. జాతర ఒక్కో ఏడాది ఒక్కో ఊరిలో జరిగితే అందరి ఊళ్లకూ దాని పరిచయం అవుతుంది కదా. 1886 కలకత్తా సభకు దాదాభాయ్ నౌరోజీ అధ్యక్షుడు, ప్రతినిధులు ఎన్నో రెట్లు పెరిగారు. 1887 మద్రాసులో బద్రుద్దీన్ తయ్యబ్జీ — మొదటి ముస్లిం అధ్యక్షుడు; 1888 అలహాబాద్‌లో జార్జ్ యూల్ — మొదటి బ్రిటిష్ అధ్యక్షుడు. 1890 కలకత్తా సభలో కాదంబినీ గంగూలీ ప్రసంగించారు. బ్రిటన్‌లోనూ పని: 1889లో లండన్‌లో కాంగ్రెస్ బ్రిటిష్ కమిటీ, 'ఇండియా' పత్రిక; 1892లో నౌరోజీ ఫిన్స్‌బరీ సెంట్రల్ నుంచి హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్‌కు ఎన్నిక. (→ English: Indian National Congress · British Committee · हिन्दी: भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस · ब्रिटिश समिति)

In exam EnglishEach December the Congress met in a different city, which helped it reach every region. The 1886 session at Calcutta was presided over by Dadabhai Naoroji and drew several times as many delegates as the first. Badruddin Tyabji, a Bombay lawyer, presided at Madras in 1887 as the first Muslim president, and George Yule, a Calcutta merchant, presided at Allahabad in 1888 as the first British one. In 1890 Kadambini Ganguly, among the first women graduates in India, addressed the session at Calcutta. The Congress also worked in Britain: a British Committee of the Indian National Congress was formed in London in 1889 and brought out a journal called India, and in 1892 Naoroji was elected to the House of Commons as a Liberal for Finsbury Central.
Early sessions of the Indian National Congress
YearPlacePresidentRemembered for
1885BombayW. C. BonnerjeeFirst session, 72 delegates
1886CalcuttaDadabhai NaorojiDelegates multiplied
1887MadrasBadruddin TyabjiFirst Muslim president
1888AllahabadGeorge YuleFirst British president
1889BombayWilliam WedderburnBritish Committee formed in London this year
1890CalcuttaPherozeshah MehtaKadambini Ganguly addressed the session
1893LahoreDadabhai NaorojiNaoroji's second presidency
1905BenaresG. K. GokhaleMet after the partition of Bengal

ఈ ఏళ్లలో కాంగ్రెస్‌ను నడిపినవాళ్లే మితవాదులు. 'భారత వృద్ధ పితామహుడు' దాదాభాయ్ నౌరోజీ పెద్దాయన; బొంబాయి ప్రజాజీవితంలో ఫిరోజ్‌షా మెహతా; బెంగాల్‌లో ఉత్తేజపరిచే వక్త సురేంద్రనాథ్ బెనర్జీ; రనడే శిష్యుడు గోపాలకృష్ణ గోఖలే 1902 తర్వాత ఇంపీరియల్ లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్‌లో ప్రధాన భారతీయ గొంతు; ఐసీఎస్‌లో పనిచేసిన రమేశ్ చంద్ర దత్ ఆర్థిక చరిత్ర రాశారు. దిన్షా వాచా, ఎస్. సుబ్రమణ్య అయ్యర్, మదన్ మోహన్ మాలవ్యా కూడా. ఎక్కువమంది నగరాల్లో ఇంగ్లిష్ చదువుకున్న వృత్తి నిపుణులు. 'పెద్దమనిషికి నిజం చెబితే న్యాయం చేస్తాడు' అని నమ్మే మంచి విద్యార్థుల్లా — వాస్తవాలు తెలిస్తే బ్రిటిష్ పార్లమెంటు న్యాయం చేస్తుందని నమ్మారు. 1905లో గోఖలే సర్వెంట్స్ ఆఫ్ ఇండియా సొసైటీ స్థాపించారు. (→ English: Moderates · हिन्दी: नरमपंथी)

In exam EnglishThe men who led the Congress in these years are known as the Moderates. Dadabhai Naoroji, remembered as the Grand Old Man of India, was the senior figure; Pherozeshah Mehta dominated Bombay public life; Surendranath Banerjea was Bengal's most stirring speaker; Gopal Krishna Gokhale, a disciple of Ranade, became the leading Indian voice in the Imperial Legislative Council after 1902; and Romesh Chunder Dutt, who had served in the ICS, wrote the economic history of British India. Dinshaw Wacha, S. Subramania Iyer and Madan Mohan Malaviya belonged to the same group. Most were English-educated professionals from the cities. They admired British liberal thought, trusted that Parliament and the British public would act justly once given the facts, and saw the link with Britain as, on balance, a road to modernisation. In 1905 Gokhale founded the Servants of India Society to train people for public work.

వాళ్ల పద్ధతి రాజ్యాంగబద్ధ ఆందోళన — ఎదిరించకుండా, చట్టం లోపలే ఒత్తిడి. ఇక్కడ ప్రసంగాలు, పత్రికలు, ఏటా సభల తీర్మానాలు; ప్రభుత్వానికి వినతిపత్రాలు; బ్రిటన్‌లో ఎంపీలను కలవడం, బ్రిటిష్ కమిటీ ద్వారా పత్రికలకు సమాచారం. తర్వాతి విమర్శకులు దీన్ని 'ప్రార్థన, వినతి, నిరసన' రాజకీయం అని ఎగతాళి చేశారు. కానీ లెక్క ఉంది: చాలామంది ఇంకా రాజకీయాల్లోకి రాలేదు, నేరుగా ఢీకొంటే అణచేస్తారు; ముందు చైతన్యం పెంచాలి. అనుకోండి ఒక జిల్లా అధికారి అధికారం దుర్వినియోగం చేశాడు — మితవాది పత్రికలో రాస్తాడు, కాంగ్రెస్‌లో లేవనెత్తుతాడు, వైస్రాయ్‌కి వినతి పంపుతాడు, లండన్‌లో స్నేహితుడైన ఎంపీతో ప్రశ్న అడిగిస్తాడు — అంతా చట్టం లోపలే. (→ English: constitutional agitation · Moderates · हिन्दी: संवैधानिक आंदोलन · नरमपंथी)

In exam EnglishTheir method was constitutional agitation: seeking change through lawful pressure rather than defiance. At home they shaped opinion through speeches, newspapers and the resolutions of each annual session; towards the government they sent memorials and petitions; and in Britain they lobbied members of Parliament and fed information to the press through the British Committee. Later critics mocked this as politics of prayer, petition and protest. Yet the method had a logic. Most Indians had not yet entered politics, an open clash with the colonial state would have been crushed, and the Moderates thought the first task was to build a shared political awareness and expose the distance between British principles and British practice in India. Suppose a district officer abused his power: a Moderate would write about it in the press, raise it at the Congress, petition the Viceroy and ask a friendly member to put a question in the House of Commons, all within the law.

వాళ్ల డిమాండ్లు స్పష్టం. రాజ్యాంగంలో — ఎన్నికైన భారతీయ సభ్యులతో పెద్ద శాసన మండళ్లు, బడ్జెట్‌పై నిజమైన మాట; 'ప్రాతినిధ్యం లేకుండా పన్ను లేదు' నినాదం. పరిపాలనలో — ఐసీఎస్ పరీక్ష ఇంగ్లండ్‌తో పాటు భారత్‌లోనూ, వయోపరిమితి పెంపు; న్యాయ, కార్యనిర్వాహక విధుల విభజన. అనుకోండి ఒకే వ్యక్తి కేసు పెట్టి, ఆయనే తీర్పు చెబితే — న్యాయం ఎలా జరుగుతుంది? అందుకే విభజన కోరారు. పెద్ద ఉద్యోగాల్లో ఎక్కువమంది భారతీయులు. ఆర్థికంలో — సైనిక ఖర్చు తగ్గింపు, భూమి శిస్తు తగ్గింపు. మాట, పత్రికా, సంఘ స్వేచ్ఛ; ఆయుధాల చట్టంపై వ్యతిరేకత; విద్య, నీటిపారుదల, కరవు సాయానికి ఎక్కువ ఖర్చు. (→ English: separation of the judiciary from the executive · हिन्दी: न्यायपालिका का कार्यपालिका से पृथक्करण)

In exam EnglishTheir demands were specific. In the constitution, they wanted larger legislative councils with elected Indian members and real say over the budget, and they took up the old cry of no taxation without representation. In administration, they asked for the ICS examination to be held in India as well as in England, with a higher age limit, so that Indians could compete fairly; for the separation of judicial from executive functions, so that one officer was not both prosecutor and judge; and for more Indians in higher posts. In finance, they sought lower military spending and lighter land revenue. They also defended freedom of speech, the press and association, opposed the Arms Act, and asked for more spending on education, irrigation and famine relief.

మితవాదుల గొప్ప శాశ్వత కృషి — బ్రిటిష్ పాలనపై ఆర్థిక విమర్శ. ప్రతి ఏటా భారత సంపదలో ఒక భాగం ఏ ప్రతిఫలం లేకుండా బయటికి పోతోందని నౌరోజీ వాదించారు — బ్రిటిష్ అధికారుల జీతాలు, పింఛన్లు, అప్పులపై వడ్డీ, హోమ్ ఛార్జీలు; ఈ సంపద తరలింపే పేదరికానికి మూలం. బిందెకు అడుగున చిల్లు ఉంటే ఎంత నీళ్లు పోసినా నిండదు — భారత్ పరిస్థితి అదే. 1860ల చివర తలసరి ఆదాయం ఏడాదికి సుమారు ఇరవై రూపాయలే అని లెక్కించారు; 1901లో 'పావర్టీ అండ్ అన్-బ్రిటిష్ రూల్ ఇన్ ఇండియా'. ఆర్. సి. దత్ 'ఎకనామిక్ హిస్టరీ ఆఫ్ ఇండియా' (1902, 1904). భారీ శిస్తు, చేతివృత్తుల పతనం, పరిశ్రమకు రక్షణ లేకపోవడాన్ని ఎండగట్టారు. (→ English: Drain of wealth · हिन्दी: धन का निष्कासन)

In exam EnglishTheir most lasting contribution was the economic critique of British rule. Dadabhai Naoroji argued that each year part of India's wealth left the country without any return, through the salaries and pensions of British officials, interest on debt and the Home Charges, and that this Drain of wealth lay at the root of Indian poverty. He estimated income per head in British India in the late 1860s at only about twenty rupees a year, and his writings were collected in 1901 as Poverty and Un-British Rule in India. Romesh Chunder Dutt's The Economic History of India, in two volumes of 1902 and 1904, showed how colonial policy had harmed farming and industry. Together the Moderates attacked heavy land revenue, the decline of handicrafts and the refusal to protect Indian industry. The critique undercut the claim that British rule benefited Indians.

మండళ్ల సంస్కరణ కోసం నిరంతర ఒత్తిడి ఫలితం 1892 భారత కౌన్సిళ్ల చట్టం. గవర్నర్ జనరల్ శాసన మండలిలో అదనపు సభ్యులు పది నుంచి పదహారు; ప్రాంతీయ మండళ్లూ పెరిగాయి. 'ఎన్నిక' పదం వాడలేదు, కానీ విశ్వవిద్యాలయాలు, మున్సిపాలిటీలు, జిల్లా బోర్డులు, వాణిజ్య మండళ్లు, భూస్వామి సంఘాలు సభ్యుల్ని సిఫారసు చేయవచ్చు, ప్రభుత్వం నియమిస్తుంది — పరోక్ష ఎన్నిక మారువేషంలో వచ్చింది. బడ్జెట్‌పై చర్చించవచ్చు, ఓటు లేదు; ముందే నోటీసు ఇచ్చి ప్రశ్న అడగవచ్చు, అనుబంధ ప్రశ్న కాదు. ఇంట్లో పెద్దలు 'మాట్లాడొచ్చు, కానీ నిర్ణయం మాదే' అన్నట్టు — సిద్ధాంతం మంచిదే, కానీ చాలా తక్కువ అని మితవాదులు అన్నారు. (→ English: Indian Councils Act · indirect election · हिन्दी: भारतीय परिषद अधिनियम · अप्रत्यक्ष चुनाव)

In exam EnglishSteady pressure for council reform produced the Indian Councils Act of 1892. It enlarged the councils: the Governor-General's Legislative Council was to have between ten and sixteen additional members, and the provincial councils grew too. The Act avoided the word election, but under it bodies such as universities, municipalities, district boards, chambers of commerce and landholders' associations could recommend members, whom the government then nominated, so indirect election entered the system in a disguised form. Members could now discuss the annual budget, though not vote on it, and could ask questions after due notice, but not supplementary questions. The Moderates welcomed the principle and criticised the scale, since official majorities stayed and the councils still could not control the executive.

ప్రభుత్వ వైఖరి జాగ్రత్తతో కూడిన సద్భావం నుంచి బహిరంగ శత్రుత్వానికి మారింది. మొదట డఫరిన్ చదువుకున్నవాళ్ల అభిప్రాయం వినిపించే వేదిక ఉపయోగమే అనుకున్నారు; 1888 నాటికి కాంగ్రెస్ ప్రజల్లో 'సూక్ష్మ మైనారిటీ' గొంతు మాత్రమే అని కొట్టిపారేశారు. ముస్లింలు, పెద్ద భూస్వాములు దూరంగా ఉండేలా అధికారులు ప్రోత్సహించారు; సయ్యద్ అహ్మద్ ఖాన్ ముస్లింలను చేరవద్దన్నారు. 1899 నుంచి వైస్రాయ్ కర్జన్, 1900లో కాంగ్రెస్ పతనం అంచున తడబడుతోంది, దాని శాంతియుత మరణానికి సాయపడాలని ఆశిస్తున్నానని రాశారు. క్లాసులో ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పలేని టీచర్ ప్రశ్న అడిగిన విద్యార్థి మీద కోపపడినట్టు — వాదనకు జవాబు లేకే శత్రుత్వం. (→ English: Indian National Congress · Curzon · हिन्दी: भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस · कर्ज़न)

In exam EnglishThe government's attitude moved from cautious goodwill to open hostility. Dufferin at first saw some value in a forum that voiced educated opinion, but by 1888 he was dismissing the Congress as speaking for only a microscopic minority of the people. Officials encouraged Muslims and big landlords to stay away, and Syed Ahmad Khan urged Muslims not to join. Lord Curzon, Viceroy from 1899, wrote in 1900 that the Congress was tottering to its fall and that he hoped to assist it to a peaceful demise. The hostility was itself revealing: officials treated the Congress as a threat because its arguments were hard to answer.

ఫలితాలతో చూస్తే మితవాదుల రికార్డు మిశ్రమం. మంచి వైపు — మొదటి శాశ్వత దేశవ్యాప్త రాజకీయ సంస్థ, ప్రతి ప్రాంతం చదువుకున్నవాళ్లు కలిసి పనిచేసే అలవాటు, ఒక తరానికి ప్రజాజీవిత శిక్షణ, ప్రాతినిధ్య పాలన, పౌర స్వేచ్ఛ ఆలోచనలు, ఆర్థిక విమర్శతో బ్రిటిష్ పాలన నైతిక వాదన బలహీనం. లోపాల వైపు — పునాది ఇరుకు, ఎక్కువగా నగర వృత్తి నిపుణులు; రైతుల్ని, కార్మికుల్ని కలుపుకోలేదు; బ్రిటిష్ న్యాయంపై నమ్మకం పదేపదే దెబ్బతింది; నిజమైన లాభాలు తక్కువ. విత్తనాలు నాటారు, పంట కోసేది తర్వాతి తరం. 1890లకు యువత అసహనంగా ఉంది — అరవింద్ ఘోష్ 1893–94లో 'న్యూ ల్యాంప్స్ ఫర్ ఓల్డ్' వ్యాసాలు; తిలక్, బిపిన్ చంద్ర పాల్, లాలా లజపతి రాయ్ స్వావలంబన, విస్తృత భాగస్వామ్యం కోరారు. (→ English: Moderates · हिन्दी: नरमपंथी)

In exam EnglishJudged by results, the Moderates' record is mixed. On the credit side, they built the first lasting all-India political body, gave educated Indians from every region the habit of working together, trained a generation in public life, spread ideas of representative government and civil liberty, and through the economic critique weakened the moral case for British rule. On the debit side, their base was narrow, mostly urban professionals; they made little effort to draw in peasants and workers; their trust in British justice was repeatedly let down; and their concrete gains were small. By the 1890s younger men were impatient. Aurobindo Ghose attacked the Congress in a series of articles titled New Lamps for Old in 1893–94, and Bal Gangadhar Tilak in Maharashtra, Bipin Chandra Pal in Bengal and Lala Lajpat Rai in Punjab began to call for self-reliance and wider participation.

మొత్తంగా 1885–1905 జాతీయోద్యమానికి పునాది దశ. భాగం 1లోని చెల్లాచెదురు సంఘాల స్థానంలో ఒకే దేశవ్యాప్త సంస్థ; సేఫ్టీ వాల్వ్ సిద్ధాంతం పెద్దగా వివరించదు, ఎందుకంటే కాంగ్రెస్ భారతీయ ప్రయత్నాల నుంచే పుట్టింది; పద్ధతిలో జాగ్రత్తగా ఉన్న మితవాదులు తమ డిమాండ్లు, ఆర్థిక విమర్శతో వలస పాలనపై కేసును తయారు చేశారు — తర్వాతి నాయకులు దాన్ని వారసత్వంగా తీసుకున్నారు. లోపం వాదనలో కాదు, కేవలం నచ్చజెప్పడం మీదే ఆధారపడటంలో. తలుపు తట్టి తట్టి తెరవకపోతే గట్టిగా తోసేవాళ్లు వస్తారు — 1905 బెంగాల్ విభజన తర్వాత నాయకత్వం అతివాదుల వైపు కదిలింది. (→ English: safety-valve theory · Moderates · हिन्दी: सेफ़्टी वाल्व सिद्धांत · नरमपंथी)

In exam EnglishTaken together, the years from 1885 to 1905 were the foundation stage of the national movement. The scattered associations of Part 1 gave way to one all-India body; the safety-valve theory explains little, because the Congress grew out of Indian efforts; and the Moderates, cautious in method, set out in their demands and their economic critique the case against colonial rule that later leaders inherited. Their weakness lay less in what they argued than in relying on persuasion alone. When the partition of Bengal in 1905 showed that persuasion was not working, leadership began to pass to the Extremists, whose story opens the next chapter.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Who presided over the first session of the Indian National Congress held at Bombay in 1885?

  1. Dadabhai Naoroji
  2. W. C. Bonnerjee
  3. Surendranath Banerjea
  4. A. O. Hume
Show answer

Answer: B. W. C. Bonnerjee

(b) is correct: W. C. Bonnerjee of Calcutta presided over the first session. (a) is wrong: Naoroji presided over the second session, at Calcutta in 1886. (c) is wrong: Surendranath Banerjea was then busy with the Indian National Conference and presided over the Congress only later. (d) is wrong: Hume helped organise the session and was general secretary, not president.

Q2. Consider the following statements:
1. Badruddin Tyabji was the first Muslim president of the Indian National Congress.
2. George Yule, the first British president of the Indian National Congress, presided over its session at Madras.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct. Statement 1 is right: Tyabji presided at Madras in 1887. Statement 2 is wrong: Yule presided at Allahabad in 1888; the Madras session of 1887 was Tyabji's. So (b) and (c) are wrong because statement 2 is false, and (d) is wrong because statement 1 is true.

Q3. The 'safety-valve' theory of the origin of the Indian National Congress rests mainly on which one of the following?

  1. William Wedderburn's biography of A. O. Hume
  2. Lord Dufferin's speech of 1888
  3. Lord Curzon's letter of 1900
  4. Dadabhai Naoroji's Poverty and Un-British Rule in India
Show answer

Answer: A. William Wedderburn's biography of A. O. Hume

(a) is correct: the theory draws mainly on Wedderburn's biography of Hume, published in 1913. (b) is wrong: in 1888 Dufferin attacked the Congress as a 'microscopic minority'; he did not explain its origin as a safety valve. (c) is wrong: Curzon's 1900 letter predicted the Congress's fall. (d) is wrong: Naoroji's book is about the drain of wealth, not the Congress's origin.

Q4. Match List I (work) with List II (author):
List I
A. Poverty and Un-British Rule in India
B. The Economic History of India
C. New Lamps for Old
List II
1. R. C. Dutt
2. Dadabhai Naoroji
3. Aurobindo Ghose
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-2, B-1, C-3
  2. A-1, B-2, C-3
  3. A-3, B-1, C-2
  4. A-2, B-3, C-1
Show answer

Answer: A. A-2, B-1, C-3

(a) is correct: Naoroji wrote Poverty and Un-British Rule in India, Dutt The Economic History of India, and Aurobindo Ghose the New Lamps for Old articles of 1893–94. (b) is wrong because it swaps Naoroji and Dutt. (c) is wrong because it gives Naoroji's book to Aurobindo. (d) is wrong because it gives Dutt's book to Aurobindo and Aurobindo's articles to Dutt.

Q5. Consider the following statements about the Indian Councils Act, 1892:
1. It gave members of the legislative councils the right to vote on the annual budget.
2. It allowed members to ask questions, but not supplementary questions.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: B. 2 only

(b) is correct. Statement 1 is wrong: members could discuss the budget but could not vote on it. Statement 2 is right: questions were allowed after notice, but not supplementary questions. So (a) and (c) are wrong because statement 1 is false, and (d) is wrong because statement 2 is true.

Q6. Which one of the following was NOT among the demands of the early Congress (1885–1905)?

  1. Holding the ICS examination in India as well as in England
  2. Separation of judicial from executive functions
  3. Reduction of military expenditure
  4. Complete independence from British rule
Show answer

Answer: D. Complete independence from British rule

(d) is correct: the Moderates sought reforms within British rule, not complete independence, which the Congress adopted as its goal only much later. (a), (b) and (c) are wrong answers because each was a regular demand of the early Congress: simultaneous ICS examinations, separation of the judiciary from the executive and lower military spending.

Q7. Consider the following statements about Dadabhai Naoroji:
1. He was elected to the British House of Commons in 1892.
2. He presided over the Calcutta session of the Indian National Congress in 1886.
3. He founded the Servants of India Society.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 2 and 3 only
  3. 1 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: A. 1 and 2 only

(a) is correct. Statements 1 and 2 are right: Naoroji won Finsbury Central as a Liberal in 1892 and presided at Calcutta in 1886. Statement 3 is wrong: Gokhale founded the Servants of India Society in 1905. So (b), (c) and (d) are wrong because each includes statement 3.

Q8. Which Viceroy described the Indian National Congress as representing only a 'microscopic minority' of the people?

  1. Lord Lytton
  2. Lord Ripon
  3. Lord Dufferin
  4. Lord Curzon
Show answer

Answer: C. Lord Dufferin

(c) is correct: Dufferin used the phrase in 1888, after his early goodwill had turned to hostility. (a) is wrong: Lytton left India in 1880, before the Congress existed. (b) is wrong: Ripon's term ended in 1884, also before the Congress. (d) is wrong: Curzon was hostile too, but his remembered words (1900) were that the Congress was tottering to its fall.

← Part 1All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources