English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ
Reformers of Bengal and western India, and the reform laws
Why the reform movements arose; Raja Rammohun Roy, the abolition of sati (1829) and the Brahmo Samaj and its splits; Young Bengal; Vidyasagar and the Hindu Widows' Remarriage Act (1856); the Paramahansa Mandali and the Prarthana Samaj; women's education and the reform laws up to the Age of Consent Act (1891); and the limits of early reform.
19-ஆம் நூற்றாண்டில் கற்ற பல இந்தியர்கள், நெடுங்காலமாகச் சமயத்தின் பகுதி என்று ஏற்ற வழக்கங்களைக் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கினர். ஆங்கிலக் கல்வி, அச்சகம், செய்தித்தாள்கள் — பகுத்தறிவு, தனிமனித உரிமை பற்றிய புதிய சிந்தனைகளைப் பரப்பின; கிறித்தவ மிஷனரிகள் இந்து, முஸ்லிம் நடைமுறைகளை விமர்சித்ததால், நம்மவர் தம் மரபைக் காப்பதா, மறுசிந்தனை செய்வதா என்ற நிலைக்கு வந்தனர். வீட்டில் பல ஆண்டுப் பழைய பொருட்களை — எதை வைப்பது, எதை எறிவது என்று ஒருமுறை ஒழுங்குபடுத்துவது போல. சிலர் பகுத்தறிவின் ஒளியில் சமயத்தைத் தூய்மைப்படுத்திச் சமூகத்தை மாற்ற விரும்பினர்; வேறு சிலர் (மீட்புவாதிகள்) ஓர் இலட்சியக் கடந்த காலத்தையே முன்மாதிரியாகக் கண்டனர். இந்தப் பகுதி: வங்காளம், மேற்கு இந்தியச் சீர்திருத்தவாதிகள், அவர்கள் பெற்ற சட்டங்கள்; பகுதி 2: பிற இயக்கங்கள். (→ English: Social reform · Revivalism · हिन्दी: समाज सुधार · पुनरुत्थानवाद)
ராஜா ராம்மோகன் ராய் (1772–1833) இந்த இயக்கத்தின் முதல் பெரும் ஆளுமை. பாரசீகம், அரபு, சமஸ்கிருதம், ஆங்கிலம் கற்ற அறிஞர். 'துஹ்பத்-உல்-முவாஹிதீன்' என்ற பாரசீக நூலில் — ஒரே இறைவனை வழிபடுவதே எல்லாச் சமயங்களின் பொது மையம், பல சடங்குகளுக்கும் உருவ வழிபாட்டுக்கும் பகுத்தறிவில் அடிப்படை இல்லை என்றார். 1815-இல் கல்கத்தாவில் 'ஆத்மீய சபா'; உபநிடதப் பகுதிகளை வங்காளம், ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து, பழைய நூல்களே ஒரே இறைக் கொள்கையைச் சொல்கின்றன என்று காட்டினார்; வேதாந்தக் கல்லூரி அமைத்தார். ஆங்கில, அறிவியல் கல்விக்கு ஆதரவு; பெண்களின் உரிமை, பத்திரிகைச் சுதந்திரம் பற்றி எழுதினார். தாத்தாவின் பழைய புத்தகத்திலிருந்தே 'பாருங்கள், நீங்கள் செய்வது இதில் இல்லை' என்று காட்டுவது போல. முகலாயப் பேரரசர் இரண்டாம் அக்பர் 'ராஜா' பட்டம் தந்து இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பினார்; 1833-இல் பிரிஸ்டலில் மரணம். (→ English: Raja Rammohun Roy · Atmiya Sabha · हिन्दी: राजा राममोहन राय · आत्मीय सभा)
ராம்மோகனின் புகழ்பெற்ற போராட்டம் சதி எதிராக — கணவரின் சிதையில் விதவையை எரிக்கும் வழக்கம். முக்கிய இந்து நூல்கள் இதைக் கோரவில்லை என்று சிறு நூல்கள் எழுதி, அரசுக்கு மனுக்கள் அனுப்பச் செய்தார். 1829-இல் தலைமை ஆளுநர் லார்ட் வில்லியம் பெண்டிங்க் வங்காள ஒழுங்குவிதி XVII கொண்டுவந்தார் — சதி சட்டவிரோதம், உதவியவர்களுக்குக் குற்றமுறு மனிதக்கொலை போலத் தண்டனை. கல்கத்தா பழமைவாதிகள் 1830-இல் 'தர்ம சபா' அமைத்து லண்டன் பிரிவி கவுன்சிலுக்கு மேல்முறையீடு செய்தனர்; அது தோற்றது. 1830-இல் வங்காள கிராமத்தில் ஓர் இளம் விதவை என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள்: புதிய சட்டத்தால் அவளைச் சிதை நோக்கித் தள்ளிய உறவினர், புரோகிதர் மீது இனி வழக்குத் தொடரலாம். இதுவே பிற்காலச் சீர்திருத்தங்களின் முறை: இந்தியச் சீர்திருத்தவாதிகள் கருத்தை உருவாக்குவர், காலனி அரசு சட்டம் இயற்றும். (→ English: Sati · Dharma Sabha · हिन्दी: सती प्रथा · धर्म सभा)
1828-இல் ராம்மோகன் 'பிரம்ம சபா' நிறுவினார், அது விரைவில் பிரம்ம சமாஜம் எனப் பெயர் பெற்றது — உருவங்களும் புரோகிதர்களும் இன்றி உருவமற்ற ஒரே இறைவனை வழிபடுதல், அனைவருக்கும் திறந்தது. அவருக்குப் பின் தேவேந்திரநாத் தாகூர் (1839-இல் தத்துவபோதினி சபா நிறுவியவர், 1840-களின் தொடக்கத்தில் சமாஜத்தில் சேர்ந்தவர்) அதற்குத் தெளிவான நம்பிக்கையும் ஒழுங்கும் தந்தார். 1857-இல் சேர்ந்த கேசவ் சந்திர சென் விரைவான மாற்றம் விரும்பினார் — சாதிமறுப்புத் திருமணம், பூணூல் துறத்தல். 1866-இல் பிரிவு: தேவேந்திரநாத்தினுடையது 'ஆதி பிரம்ம சமாஜம்', கேசவுடையது 'இந்திய பிரம்ம சமாஜம்'. கேசவின் முயற்சியால் 1872 நேட்டிவ் மேரேஜ் சட்டம் — எந்த அங்கீகரிக்கப்பட்ட சமயத்தையும் சேரவில்லை என்று அறிவிப்பவருக்குச் சிவில், சாதிமறுப்புத் திருமணம். 1878-இல் அதே சட்டத்தின் வயது வரம்புக்கு மாறாகக் கேசவ் தன் சிறு மகளை கூச் பிகார் இளவரசருக்கு மணமுடித்ததால், சீடர்கள் பிரிந்து 'சாதாரண பிரம்ம சமாஜம்' அமைத்தனர் — சொல்வதும் செய்வதும் வேறானால் சீடர்கள் நிற்க மாட்டார்கள். (→ English: Brahmo Samaj · Native Marriage Act · हिन्दी: ब्रह्म समाज · नेटिव मैरिज एक्ट)
கல்கத்தா இந்துக் கல்லூரி மாணவர்களிடையே இன்னும் தீவிரமான போக்கு தோன்றியது. 1826 முதல் அங்கு கற்பித்த இளம் ஆங்கிலோ-இந்திய ஆசிரியர் ஹென்றி லூயிஸ் விவியன் டெரோசியோ — சமய அதிகாரம் முதல் சமூக வழக்கம் வரை எல்லாவற்றையும் கேள்வி கேட்கவும் தாராளமாக விவாதிக்கவும் மாணவர்களை ஊக்குவித்தார். அவரது சீடர்கள் 'இளம் வங்காளம்' — பழமைவாத நடைமுறைகளை வெளிப்படையாகக் கேலி செய்தனர், சுதந்திரத்தின் அடையாளமாகத் தடுக்கப்பட்ட உணவு உண்டு மது அருந்தினர், பிரெஞ்சுப் புரட்சியைப் போற்றினர். 1831-இல் டெரோசியோ நீக்கப்பட்டார்; அதே ஆண்டு 22 வயதிலேயே காலராவால் இறந்தார். கதவை உதைத்துத் திறந்தால் வீட்டார் அஞ்சுவர், ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார் — இளம் வங்காளமும் சம்மதிக்க வைத்ததைவிட அதிர்ச்சி தந்ததே அதிகம், சாதாரண மக்களுடன் தொடர்பும் குறைவு. ஆனாலும் பகுத்தறிவுடன் கேள்வி கேட்கும் பழக்கம் பரவியது; பல உறுப்பினர்கள் பின்னர் பொதுவாழ்வு, பத்திரிகை விவாதங்கள், அரசியல் சங்கங்களில் சேர்ந்தனர். (→ English: Young Bengal · Derozio · हिन्दी: यंग बंगाल · डेरोज़ियो)
சமஸ்கிருத அறிஞரும் கல்கத்தா சமஸ்கிருதக் கல்லூரி முதல்வருமான ஈஸ்வரசந்திர வித்யாசாகர் (1820–1891) வேறு வழியைத் தேர்ந்தார்: சாஸ்திரங்களின் அதிகாரத்தைக் கொண்டே வழக்கத்தை எதிர்த்தார். குழந்தைப் பருவத்திலேயே மணமான உயர்சாதி இந்து விதவைகள் மறுமணம் செய்ய முடியாமல் கடுமையான தனிமை வாழ்க்கை வாழ்ந்தனர். சாஸ்திரங்கள் விதவை மறுமணம் அனுமதிக்கின்றன என்று காட்டும் நூல்களைத் திரட்டி, விரிவாக எழுதி, மனுவுக்குக் கையெழுத்துகள் சேகரித்தார். விளைவு — 1856 இந்து விதவை மறுமணச் சட்டம்: அத்தகைய திருமணங்கள் சட்டப்படி செல்லும், பிள்ளைகள் முறையான வாரிசுகள். எதிர்ப்பவர் கையிலுள்ள நூலிலிருந்தே பதில் காட்டுவது — அதுவே அவரது பலம். சில மறுமணங்களைத் தானே செலவு செய்து நடத்தினார், ஆனால் அவரது வாழ்நாளில் சிலவே நடந்தன. பெண்கள் பள்ளிகள், பிராமணரல்லாதவருக்குச் சமஸ்கிருதக் கல்லூரிச் சேர்க்கை, தலைமுறைகள் கற்ற எளிய வங்காள வாசகங்கள் — இவையும் அவர் பணிகள். (→ English: Widow remarriage · Vidyasagar · हिन्दी: विधवा पुनर्विवाह · विद्यासागर)
மேற்கு இந்தியா தனக்கென ஒரு சீர்திருத்த மரபை வளர்த்தது. பம்பாயில் 1849-இல் 'பரமஹம்ச மண்டலி' — சாதியை மறுத்து, சேர்ந்து உண்ண ரகசியமாகக் கூடியது; வெளிப்படையான எதிர்ப்பு அப்போதும் எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதைக் காட்டுகிறது. 1867-இல் கேசவ் சந்திர சென் வருகைக்குப் பின் ஆத்மாராம் பாண்டுரங் பம்பாயில் பிரார்த்தனா சமாஜம் நிறுவினார். பிரம்மோக்களைப் போலவே ஒரே இறை வழிபாடு, ஆனால் இந்து மரபுடன் கூர்மையான முறிவு இல்லை — துக்காராம் போன்ற மகாராஷ்டிரப் புனிதர்களின் பக்திக் கவிதையிலிருந்து ஊக்கம். வீட்டை இடிக்காமல் உள்ளேயே அறைகளை மாற்றுவது போல. முக்கியர்கள் நீதிபதி எம். ஜி. ரானடே, அறிஞர் ஆர். ஜி. பண்டார்கர் — விதவை மறுமணம், பெண் கல்வி, குழந்தைத் திருமண ஒழிப்பு, ஒடுக்கப்பட்டோர் முன்னேற்றம். 1887-இல் ரானடே 'இந்திய தேசிய சமூக மாநாடு' நிறுவ உதவினார் — காங்கிரசுடன் சேர்ந்தே கூடி, காங்கிரஸ் ஒதுக்கிய சமூகக் கேள்விகளை விவாதித்தது. (→ English: Prarthana Samaj · Paramahansa Mandali · हिन्दी: प्रार्थना समाज · परमहंस मंडली)
| Organisation | Year and place | Founder or leading figures |
|---|---|---|
| Atmiya Sabha | 1815, Calcutta | Rammohun Roy |
| Brahmo Sabha (Brahmo Samaj) | 1828, Calcutta | Rammohun Roy |
| Tattvabodhini Sabha | 1839, Calcutta | Debendranath Tagore |
| Paramahansa Mandali | 1849, Bombay | A secret reform society |
| Brahmo Samaj of India | 1866, Calcutta | Keshub Chandra Sen |
| Prarthana Samaj | 1867, Bombay | Atmaram Pandurang; M. G. Ranade, R. G. Bhandarkar |
| Sadharan Brahmo Samaj | 1878, Calcutta | Keshub's former followers |
| Indian National Social Conference | 1887 | M. G. Ranade |
ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு சீர்திருத்த விவாதத்தின் மையத்திலும் பெண்களின் நிலை இருந்தது. முதல் படி கல்வி: 1849-இல் ஜான் எலியட் டிரிங்க்வாட்டர் பெத்யூன் கல்கத்தாவில் பெண்கள் பள்ளி தொடங்கினார் (பின்னர் பெத்யூன் பள்ளி); வங்காள, பம்பாய்ச் சீர்திருத்தவாதிகள் மேலும் பல திறந்தனர். இளம் வயதிலேயே விதவையான சமஸ்கிருத அறிஞர் பண்டித ரமாபாய் — 1882-இல் புனேயில் 'ஆர்ய மகிளா சமாஜ்', 1889-இல் பம்பாயில் விதவைகளுக்கான இல்லமும் பள்ளியுமான 'சாரதா சதன்'. சட்டம் மெதுவாக நகர்ந்தது: 1870 பெண் சிசுக்கொலைத் தடுப்புச் சட்டம் — பெண் குழந்தைகள் கொல்லப்படுவதாகச் சந்தேகமுள்ள மாவட்டங்களில் பிறப்புப் பதிவு கட்டாயம். பார்சி பத்திரிகையாளர் பெஹ்ராம்ஜி மலபாரியின் இயக்கத்துக்குப் பின் 1891 சம்மத வயதுச் சட்டம் — திருமணத்திற்குள்ளும், அந்த வயதுக்குக் குறைந்த சிறுமியுடன் உறவு வன்புணர்வே; அந்த வயது 10-இலிருந்து 12. சில தேசியத் தலைவர்கள் உட்பட பழமைவாதிகள் இதைச் சமயத்தில் தலையீடு என்றனர் — இத்தகைய சட்டங்கள் மீதான மோதல் எவ்வளவு கடுமை என்று பாருங்கள். (→ English: Age of Consent Act · Sharada Sadan · हिन्दी: सहमति आयु अधिनियम · शारदा सदन)
இக்காலச் சீர்திருத்தச் சட்டங்களை ஒரு வரிசையாக நினைவில் கொள்வது எளிது — ஒவ்வொன்றும் பல ஆண்டு விவாதத்தின் விளைவு. 1829 சதி தடை; 1850 சாதித் தகுதியின்மை நீக்கச் சட்டம் (சாதி அல்லது சமயத்தை விட்டவரின் வாரிசுரிமைக்குப் பாதுகாப்பு); 1856 இந்து விதவை மறுமணச் சட்டம்; 1870 பெண் சிசுக்கொலைத் தடுப்புச் சட்டம்; 1872 நேட்டிவ் மேரேஜ் சட்டம்; 1891 சம்மத வயதுச் சட்டம். ஒவ்வொன்றும் இந்தியச் சீர்திருத்தவாதிகளின் எழுத்து, மனுக்கள், நூல் மேற்கோள்களுடன் தொடங்கி, காலனிச் சட்டமன்றச் செயலுடன் முடிந்தது. ரயில் நிலையங்களின் வரிசை போல — ஒவ்வொரு நிலையமும் ஒரு சட்டம். ஆனால் 1857-க்குப் பின் சமய உணர்வுகளைப் புண்படுத்தக் கூடாது என்று அரசு எச்சரிக்கையானது; பிந்தைய சட்டங்கள் மெதுவாக, வலுவான இந்திய ஆதரவுடனேயே வந்தன. (→ English: Caste Disabilities Removal Act · हिन्दी: जाति निर्योग्यता निवारण अधिनियम)
| Year | Law | What it did | Linked with |
|---|---|---|---|
| 1829 | Bengal Regulation XVII | Declared sati illegal and punishable | Rammohun Roy; Lord William Bentinck |
| 1850 | Caste Disabilities Removal Act | Protected the inheritance of those who left their caste or religion | Government of Dalhousie |
| 1856 | Hindu Widows' Remarriage Act | Made the remarriage of Hindu widows legal | Ishwar Chandra Vidyasagar |
| 1870 | Female Infanticide Prevention Act | Compulsory registration of births in suspected districts | Colonial government |
| 1872 | Native Marriage Act | Civil, intercaste marriage for those declaring no recognised religion | Keshub Chandra Sen |
| 1891 | Age of Consent Act | Raised the age of consent for girls from 10 to 12 | Behramji Malabari |
இந்த ஆரம்ப இயக்கங்களுக்குத் தெளிவான வரம்புகள் இருந்தன. உறுப்பினர்கள் பெரும்பாலும் கல்கத்தா, பம்பாய், புனே நகரங்களின் உயர்சாதி, ஆங்கிலம் கற்ற ஆண்கள்; விவசாயப் பெரும்பான்மை இவற்றைப் பற்றிக் கேள்விப்படவே இல்லை. மாற்றத்தை நடைமுறைப்படுத்தக் காலனி அரசைச் சார்ந்திருந்தனர் — இதனால் எதிர்ப்பாளர்கள் சீர்திருத்தத்தை 'அந்நியம்' என்றனர், அரசு தன்னை இந்தியப் பெண்களின் காவலனாகக் காட்டிக்கொண்டது. பல சீர்திருத்தங்கள் மெதுவாகவே வேரூன்றின: சில விதவைகளே மறுமணம் செய்தனர், குழந்தைத் திருமணம் பரவலாகத் தொடர்ந்தது. ஆனாலும் தாக்கம் எண்ணிக்கையைத் தாண்டியது: பகுத்தறிவு, மனசாட்சி, மனித மாண்பு வழக்கங்களுக்கான உரைகல் ஆயின; இந்தியர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் விவாதிக்கும் சங்கங்கள், இதழ்கள், பொதுக்கூட்டங்கள் உருவாயின; அதே முறைகளை விரைவில் அரசியல் கேள்விகளுக்குப் பயன்படுத்தும் தலைமுறை உருவானது. சிறு விளக்கும் அறை முழுவதற்கும் வழி காட்டும். (→ English: Social reform · हिन्दी: समाज सुधार)
மொத்தத்தில் இந்தப் பகுதியின் சீர்திருத்தவாதிகளை இணைத்தது ஒரே நம்பிக்கை அல்ல, ஒரே முறை. ராம்மோகனும் பிரம்ம சமாஜமும் — பகுத்தறிவு, உபநிடதங்களின் தூய பொருள்; வித்யாசாகர் — வழக்கத்துக்கு எதிராகச் சாஸ்திரங்களே ஆயுதம்; பிரார்த்தனா சமாஜம் — இந்து வட்டத்துக்குள்ளேயே சமூகச் சேவை; இளம் வங்காளம் — அதிகாரத்தையே மறுத்தது. எல்லோரும் கேட்டது ஒன்றே: சதி அல்லது விதவை மறுமணம் மீதான தடை போன்ற வழக்கத்தை நியாயப்படுத்த முடியுமா? 'பழையது, ஆகவே சரி' என்று ஏற்கவில்லை. 'எங்கள் தாத்தா செய்தார்' என்ற சொல்லுக்கு 'ஏன்?' என்று கேட்பதே இவர்களின் பொதுப் பண்பு. பெண்கள், சாதி, மனசாட்சி பற்றிய அவர்களின் கேள்விகளைப் பகுதி 2 இயக்கங்கள் இன்னும் கூர்மையாக முன்னெடுத்தன. (→ English: Brahmo Samaj · Prarthana Samaj · Sati · Widow remarriage · हिन्दी: ब्रह्म समाज · प्रार्थना समाज · सती प्रथा · विधवा पुनर्विवाह)
Exam traps
- The Atmiya Sabha (1815) came before the Brahmo Sabha (1828); both were founded by Rammohun Roy in Calcutta.
- Sati was banned by Bengal Regulation XVII of 1829 under Lord William Bentinck; the Dharma Sabha (1830) was formed to oppose the ban, not to support it.
- The 1866 split produced the Adi Brahmo Samaj (Debendranath Tagore) and the Brahmo Samaj of India (Keshub Chandra Sen); the Sadharan Brahmo Samaj broke away from Keshub in 1878.
- The Tattvabodhini Sabha (1839) was founded by Debendranath Tagore, not by Rammohun Roy.
- The Hindu Widows' Remarriage Act of 1856 is linked with Ishwar Chandra Vidyasagar, not Rammohun Roy, who had died in 1833.
- The Prarthana Samaj was founded in 1867 by Atmaram Pandurang; Ranade and Bhandarkar were its leading members, not its founders.
- The Age of Consent Act (1891) raised the age from 10 to 12 after Behramji Malabari's campaign; it is often confused with the much later Child Marriage Restraint Act.
- Young Bengal was the following of Henry Vivian Derozio at Hindu College, not a branch of the Brahmo Samaj.
Recap
- English education, the press and missionary criticism set off reform; reformers either purified religion by reason or looked to an ideal past.
- Rammohun Roy: Tuhfat-ul-Muwahhidin, Atmiya Sabha (1815), Brahmo Sabha (1828), Vedanta College; died at Bristol in 1833.
- Sati banned by Regulation XVII of 1829 (Bentinck); the Dharma Sabha (1830) opposed the ban and lost at the Privy Council.
- Brahmo Samaj: Debendranath Tagore (Tattvabodhini Sabha 1839), Keshub Chandra Sen; splits in 1866 and 1878; Native Marriage Act 1872.
- Young Bengal: Derozio at Hindu College, removed in 1831; radical but without mass support.
- Vidyasagar: Hindu Widows' Remarriage Act 1856, girls' schools, Sanskrit College opened to non-Brahmins.
- Western India: Paramahansa Mandali (1849), Prarthana Samaj (1867), Ranade and Bhandarkar, Indian National Social Conference (1887).
- Women: Bethune School (1849), Pandita Ramabai (1882, 1889), Female Infanticide Prevention Act (1870), Age of Consent Act (1891).
- Limits: urban, upper-caste, dependent on colonial law; impact: reason and dignity as tests of custom, and a trained public.
Practice questions
Q1. Which one of the following organisations was founded by Raja Rammohun Roy in 1815?
- Tattvabodhini Sabha
- Atmiya Sabha
- Dharma Sabha
- Paramahansa Mandali
Show answer
Answer: B. Atmiya Sabha
Rammohun founded the Atmiya Sabha in Calcutta in 1815. The Tattvabodhini Sabha (1839) was Debendranath Tagore's; the Dharma Sabha (1830) was formed by the orthodox to oppose the ban on sati; the Paramahansa Mandali (1849) was a secret society in Bombay.
Q2. Consider the following statements:
1. Bengal Regulation XVII of 1829 declared sati illegal.
2. The Dharma Sabha was set up in Calcutta to support the abolition of sati.
Which of the statements given above is/are correct?
- 1 only
- 2 only
- Both 1 and 2
- Neither 1 nor 2
Show answer
Answer: A. 1 only
Only 1 is correct. The Dharma Sabha (1830) was formed by orthodox Hindus to defend sati and appealed to the Privy Council against the ban, so statement 2 is wrong; hence (b), (c) and (d) are wrong.
Q3. Match the following:
A. Debendranath Tagore
B. Keshub Chandra Sen
C. Henry Vivian Derozio
D. Atmaram Pandurang
1. Young Bengal
2. Prarthana Samaj
3. Tattvabodhini Sabha
4. Brahmo Samaj of India
Select the correct answer using the code given below:
- A-3, B-4, C-1, D-2
- A-4, B-3, C-1, D-2
- A-3, B-4, C-2, D-1
- A-2, B-1, C-4, D-3
Show answer
Answer: A. A-3, B-4, C-1, D-2
Debendranath founded the Tattvabodhini Sabha; Keshub led the Brahmo Samaj of India; Derozio inspired Young Bengal; Atmaram Pandurang founded the Prarthana Samaj. Option (b) swaps Debendranath and Keshub; (c) swaps Derozio and Atmaram Pandurang; (d) gets every pair wrong.
Q4. The Hindu Widows' Remarriage Act of 1856 is most closely associated with the efforts of
- Raja Rammohun Roy
- Keshub Chandra Sen
- Ishwar Chandra Vidyasagar
- Behramji Malabari
Show answer
Answer: C. Ishwar Chandra Vidyasagar
Vidyasagar used the shastras to argue for widow remarriage and petitioned for the Act. Rammohun had died in 1833 and is linked with sati; Keshub with the Native Marriage Act of 1872; Malabari with the Age of Consent Act of 1891.
Q5. Arrange the following in chronological order:
1. Native Marriage Act
2. Caste Disabilities Removal Act
3. Age of Consent Act
4. Hindu Widows' Remarriage Act
Select the correct answer using the code given below:
- 2-4-1-3
- 4-2-1-3
- 2-1-4-3
- 2-4-3-1
Show answer
Answer: A. 2-4-1-3
Caste Disabilities Removal Act 1850, Hindu Widows' Remarriage Act 1856, Native Marriage Act 1872, Age of Consent Act 1891. Option (b) puts 1856 before 1850; (c) puts 1872 before 1856; (d) puts 1891 before 1872.
Q6. Consider the following statements about the Prarthana Samaj:
1. It was founded in Bombay in 1867.
2. It required its members to give up Hindu devotional traditions completely.
Which of the statements given above is/are correct?
- 1 only
- 2 only
- Both 1 and 2
- Neither 1 nor 2
Show answer
Answer: A. 1 only
Only 1 is correct. The Prarthana Samaj did not break sharply with Hindu tradition and drew on the devotional poetry of saints such as Tukaram, so statement 2 is wrong; hence (b), (c) and (d) are wrong.
Q7. The Sharada Sadan, a home and school for widows, was founded in 1889 by
- Pandita Ramabai
- Ishwar Chandra Vidyasagar
- J. E. D. Bethune
- M. G. Ranade
Show answer
Answer: A. Pandita Ramabai
Pandita Ramabai founded the Sharada Sadan in Bombay in 1889, after the Arya Mahila Samaj in Pune (1882). Vidyasagar worked for widow remarriage in Bengal, Bethune founded a girls' school in Calcutta (1849), and Ranade led the Prarthana Samaj and the Social Conference.
Q8. Consider the following statements:
1. The split in the Brahmo Samaj in 1878 was set off by the marriage of Keshub Chandra Sen's young daughter to the prince of Cooch Behar.
2. The Age of Consent Act of 1891 raised the age of consent for girls from ten to twelve.
Which of the statements given above is/are correct?
- 1 only
- 2 only
- Both 1 and 2
- Neither 1 nor 2
Show answer
Answer: C. Both 1 and 2
Both are correct: the Cooch Behar marriage led Keshub's followers to form the Sadharan Brahmo Samaj in 1878, and the 1891 Act raised the age from ten to twelve. Hence (a), (b) and (d) are wrong.
Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.
Study this in the app →Sources
- Bengal Regulation XVII of 1829; the Caste Disabilities Removal Act, 1850 (Act XXI of 1850); the Hindu Widows' Remarriage Act, 1856 (Act XV of 1856); the Female Infanticide Prevention Act, 1870; the Native Marriage Act, 1872 (Act III of 1872); the Age of Consent Act, 1891 — https://www.abhilekh-patal.in
- The Imperial Gazetteer of India, Vol. I (Descriptive: religions) and Vol. IV (Administrative: education), Government of India, 1907–09 — https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/
- Records of the Home and Legislative Departments on social legislation, 1829–1891; National Archives of India, Abhilekh Patal — https://www.abhilekh-patal.in