Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Rulers from the northwest, art and trade

தமிழில் விளக்கம்

India after the Mauryas and the Sangam age · Part 2 / 3 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

The Indo-Greeks and Menander, the Shakas and Rudradaman's Junagadh inscription, the Vikrama and Shaka eras, the Parthians and Gondophares, the Kushanas and Kanishka; the Gandhara, Mathura and Amaravati schools of sculpture; guilds, the Silk Road and Indo-Roman trade; and the religious changes of the age.

Each idea is explained first in Tamil (தமிழ்), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Tamil and revise it in English.

மௌரியருக்குப் பின் உள்ளே எழுந்த அரசுகளைப் பகுதி 1இல் பார்த்தோம். இப்போது வடமேற்கு வாசல் — இந்துகுஷ் கணவாய்கள். வீட்டு வாசல் திறந்திருந்தால் விருந்தினர் ஒருவர் பின் ஒருவர் வருவது போல, நான்கு கூட்டத்தார் வந்தனர்: இந்தோ-கிரேக்கர், சகர், பார்த்தியர், குஷாணர். வெல்லவே வந்தனர்; ஆனால் இறுதியில் இங்குள்ள தெய்வங்கள், மொழிகள், பட்டங்களை ஏற்றனர். புதிய நாணயங்கள், புதிய சிற்ப பாணிகள், அயல்நாட்டு வணிகம் வளர்ந்தன. (→ English: Indo-Greeks · Shakas · Parthians · Kushanas · हिन्दी: हिंद-यवन · शक · पह्लव · कुषाण)

In exam EnglishPart 1 followed the kingdoms that rose inside India after the Mauryan collapse: the Shungas and Kanvas in the Ganga valley, the Satavahanas in the Deccan and Kharavela in Kalinga. This part turns to the northwest, the old gateway through the passes of the Hindu Kush. Between the second century BCE and the third century CE four groups of rulers entered north-western and western India one after another: the Indo-Greeks, the Shakas, the Parthians and the Kushanas. Each came as a conqueror and ended up taking on Indian gods, languages and titles. Their rule brought new coins, new styles of sculpture and a sharp rise in trade with Central Asia and the Roman world.

இந்தோ-கிரேக்கர் பாக்ட்ரியா (வடக்கு ஆப்கானிஸ்தான்) பகுதியிலிருந்து வந்த கிரேக்க அரசர்கள். அலெக்சாண்டருக்குப் பின் அங்கே தங்கிய கிரேக்கர், செலூக்கஸ் பேரரசு தளர்ந்ததும் தனியாகப் பிரிந்தனர். டெமெட்ரியஸ் இந்துகுஷைக் கடந்து வந்தான். நம் நூல்கள் இவர்களை 'யவனர்' என்கின்றன. புகழ்பெற்றவன் மெனாண்டர் — பாலியில் மிலிந்தன், தலைநகர் சாகலா (சியால்கோட்). 'மிலிந்த பஞ்ஹ' நூலில் அரசன் கேட்கிறான், பிக்கு நாகசேனர் பதில் சொல்கிறார் — வகுப்பில் கூர்மையான மாணவன் ஆசிரியரிடம் கேள்வி கேட்பது போல. (→ English: Indo-Greeks · Menander · Milindapanha · हिन्दी: हिंद-यवन · मिनांडर · मिलिंदपन्ह)

In exam EnglishThe Indo-Greeks were Greek rulers from Bactria, the land between the Hindu Kush and the Oxus river in today's northern Afghanistan. Greeks had settled there after Alexander's campaigns, and when the Seleucid empire weakened in the third century BCE its Bactrian governors broke away. Early in the second century BCE a Bactrian king, Demetrius, crossed the Hindu Kush and seized territory in the northwest. Indian texts call these people Yavanas, from the word for Ionian Greeks. Their best-remembered king is Menander, called Milinda in Pali, who ruled from Sakala, the modern Sialkot in Pakistani Punjab, around the middle of the second century BCE. The Pali text Milindapanha ('the questions of Milinda') presents him in long conversation with the Buddhist monk Nagasena, and Buddhist tradition holds that the king was won over to Buddhism.

இந்தோ-கிரேக்கர் வரலாறு பெரும்பாலும் அவர்களின் நாணயங்களிலிருந்தே தெரிகிறது — முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட அரசர் பெயர்கள் நாணயங்களில் மட்டுமே கிடைக்கின்றன. பழைய முத்திரை நாணயங்களைப் போலன்றி, இவற்றில் அரசன் பெயரும் உண்மையான முகச் சித்திரமும் உண்டு — இன்றைய புகைப்பட அடையாள அட்டை போல. ஒரு பக்கம் கிரேக்கம், மறுபக்கம் கரோஷ்டி எழுத்து கொண்டு பிராகிருதம் — இரு வகை மக்களிடமும் பேசினர். அவர்களின் கலைப் பழக்கங்கள் பின்னர் காந்தாரச் சிற்பத்துக்கு வழிவகுத்தன. (→ English: Kharoshthi script · bilingual coins · हिन्दी: खरोष्ठी लिपि · द्विभाषी सिक्के)

In exam EnglishMuch of what is known about the Indo-Greeks comes not from books but from their coins. More than thirty Indo-Greek kings are known, most only from coins. These coins were a break from the older punch-marked pieces: each one carries the name of the ruler and a lifelike portrait of his head, often in a helmet or a diadem, with a Greek god on the other side. Many are bilingual, with a Greek legend on one face and the same title in Prakrit, written in Kharoshthi script, on the other. That pairing tells historians that the kings were addressing both Greek-speaking settlers and Indian subjects. The Indo-Greeks also brought Hellenistic artistic habits to the northwest; these mixed with Buddhist themes in the Gandhara region and helped shape the Gandhara style of sculpture discussed later in this part.

சகர் மத்திய ஆசிய நாடோடிகள்; கிரேக்கர் இவர்களை சித்தியர் என்றனர். யூஎழி என்ற வேறொரு நாடோடிக் கூட்டம் பின்னால் இருந்து தள்ள, முன்னால் இருந்தவர் முன்னே நகர்வது போல — சகர் இந்தியா வந்தனர். வடமேற்கில் முதல் அரசன் மோகா (மாவுஸ்). அவர்களின் ஆளுநர்களுக்கு 'க்ஷத்ரபர்' பட்டம்; மூத்தவருக்கு மகாக்ஷத்ரபர். மேற்கு க்ஷத்ரபர்களில் இரு குலங்கள்: நகபானனின் க்ஷகராதர், சஷ்டனனின் கார்தமகர் (உஜ்ஜயினி) — இவர்களைக் குப்தர் முடித்தனர். (→ English: Shakas · kshatrapa (satrap) · Western Kshatrapas · हिन्दी: शक · क्षत्रप · पश्चिमी क्षत्रप)

In exam EnglishThe Shakas, known to the Greeks as Scythians, were nomadic peoples of Central Asia. Pressure from another nomadic group, the Yuezhi, pushed them south and west in the second century BCE, and they reached India through Afghanistan and the lower Indus. Their first important king in the northwest was Maues (Moga), who ruled in Gandhara in the first century BCE. Shaka governors used the Persian-style title kshatrapa (satrap) (satrap), and a senior governor was a mahakshatrapa. Shaka lines ruled at Taxila, Mathura and elsewhere, but the longest lasting were the Western Kshatrapas of Gujarat, Malwa and the western Deccan. Two houses stand out: the Kshaharatas, whose ruler Nahapana was crushed by Gautamiputra Satakarni (Part 1), and the Kardamaka family founded by Chashtana, which ruled from Ujjain and lasted until the Guptas ended it around the end of the fourth century CE.

சகரில் புகழ்பெற்றவன் ருத்ரதாமன் (உஜ்ஜயினி). ஜூனாகட் பாறைக் கல்வெட்டு சக ஆண்டு 72இல் — அதாவது ஏறத்தாழ கி.பி. 150. நல்ல சமஸ்கிருதத்தில் அமைந்த முதல் நீண்ட அரசக் கல்வெட்டு இதுவே. அதில் சுதர்சன ஏரியின் கதை: சந்திரகுப்த மௌரியர் காலத்தில் புஷ்யகுப்தன் கட்டினான், அசோகர் காலத்தில் துஷாஸ்பன் கால்வாய்கள் அமைத்தான், புயலில் உடைந்தது. ருத்ரதாமன் மக்கள் மீது வரி போடாமல், கட்டாய வேலை வாங்காமல் தன் கருவூலத்திலிருந்து மீண்டும் கட்டினான் — ஊர்த் தலைவர் தன் பணத்தில் ஏரிக்கரையைச் சீர் செய்வது போல. சாதகர்ணியை இருமுறை வென்றும் உறவினன் என்பதால் விட்டுவிட்டான். (→ English: Rudradaman · Junagadh inscription · Shaka era · हिन्दी: रुद्रदामन · जूनागढ़ अभिलेख · शक संवत)

In exam EnglishThe most famous Shaka ruler is Rudradaman I, a grandson of Chashtana, who ruled from Ujjain in the middle of the second century CE. He is known from his rock inscription at Junagadh in Saurashtra, dated in year 72 of the Shaka era, that is about 150 CE. No older royal record of such length is composed in reasonably correct Sanskrit; before it, inscriptions were mostly in Prakrit. The record tells the story of the Sudarshana lake: it was first built under Chandragupta Maurya by his provincial governor Pushyagupta, fitted with channels in Ashoka's reign by the Yavana Tushaspha, and burst in a great storm. Rudradaman rebuilt it from his own treasury, without forced labour or extra taxes. The same record boasts that he twice defeated Satakarni, lord of Dakshinapatha, yet spared him because they were closely related. The lake was repaired once more under the Gupta king Skandagupta.

இக்காலத்து இரு ஆண்டுமுறைகள் இன்றும் வழக்கில் உள்ளன. விக்கிரம சம்வத் கி.மு. 57 முதல் — உஜ்ஜயினி விக்கிரமாதித்தன் சகரை விரட்டினான் என்பது மக்கள் மரபு; ஆனால் அக்காலக் கல்வெட்டு இல்லை; தொடக்கத்தில் இதைக் கிருதம், மாளவம் என்றனர். சக ஆண்டு கி.பி. 78 முதல் — கனிஷ்கருடன் இணைப்பர்; ஆனால் பல வரலாற்றாசிரியர்கள் கனிஷ்கரைப் பிற்காலத்தில் வைக்கின்றனர். மேற்கு க்ஷத்ரபர் நூற்றாண்டுகள் பயன்படுத்தியதால் அந்தப் பெயர். நம் தேசிய நாட்காட்டி 22 மார்ச் 1957 முதல் இதை அடிப்படையாகக் கொண்டது. (→ English: Vikrama Samvat · Shaka era · national calendar · हिन्दी: विक्रम संवत · शक संवत · राष्ट्रीय पंचांग)

In exam EnglishTwo eras from this period are still in use. The Vikrama Samvat begins in 57 BCE. Popular tradition links it to a king Vikramaditya of Ujjain who is said to have driven out the Shakas, but no inscription of such a king from that time has been found, and early records call the era by other names, Krita and Malava, before it came to be called Vikrama. The Shaka era begins in 78 CE and is often connected with the accession of the Kushana king Kanishka, though many historians now place Kanishka later. It got its name because the Western Kshatrapas used it for centuries. Independent India adopted a calendar based on the Shaka era as its national calendar, in use from 22 March 1957 alongside the Gregorian calendar.

பார்த்தியரை நம் நூல்கள் 'பஹ்லவர்' என்கின்றன. இவர்களில் புகழ்பெற்ற அரசன் கோண்டோஃபர்னஸ் — கி.பி. முதல் நூற்றாண்டு; சகரின் நிலங்களைக் கைப்பற்றினான். பாகிஸ்தானின் தக்த்-இ-பாஹி பௌத்த மடத் தலத்தில் கிடைத்த கல்வெட்டு அவனது 26ஆம் ஆண்டினுடையது. ஒரு பழைய கிறித்தவ நூல் புனித தாமஸ் அவன் அவைக்கு வந்தார் என்கிறது — இது ஊர்ப் பெரியவர்கள் சொல்லும் கதை போன்ற மரபு, நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை அல்ல. பின்னர் குஷாணர் வந்தனர். (→ English: Parthians (Pahlavas) · Gondophares · Takht-i-Bahi · हिन्दी: पह्लव · गोंडोफर्नीज़ · तख़्त-ए-बाही)

In exam EnglishGondophares is the best-known king of the Indo-Parthians, called Pahlavas in Indian texts. The Parthians were rulers of Iran, and a branch of them set up a kingdom in Arachosia, Gandhara and the Indus region in the first century CE, taking over lands that had been held by Shakas. An inscription found at Takht-i-Bahi, a Buddhist monastery site near Mardan in present-day Pakistan, is dated in the twenty-sixth year of Gondophares and helps fix him in the first half of the first century CE. His name has an unusual afterlife: an early Christian text, the Acts of Thomas, says that the apostle Thomas came to the court of a king called Gudnaphar, usually identified with Gondophares. This is a tradition, not a fact proved by Indian evidence. Parthian rule soon gave way to the Kushanas.

குஷாணர் யூஎழி மக்களின் ஐந்து கிளைகளில் ஒன்று. குஜுல கட்பிசஸ் அக்கிளைகளை ஒன்றாக்கினான் — தனித்தனிக் குடும்பங்களை ஒரே வீட்டுப் பெரியவர் சேர்ப்பது போல; அவன் செப்பு நாணயங்கள் ரோமானிய மாதிரி. விம கட்பிசஸ் வட இந்தியா வரை விரிந்து, காளையுடன் சிவன் உருவம் கொண்ட தங்க நாணயங்களை ஏராளமாக வெளியிட்டான். 1993இல் ஆப்கானிஸ்தானில் கிடைத்த ரபாடக் கல்வெட்டு (பாக்ட்ரிய மொழி, கிரேக்க எழுத்து) கனிஷ்கரின் குடிவழியைச் சொல்கிறது. பட்டங்கள்: மகாராஜா, ராஜாதிராஜா, தேவபுத்திரன். (→ English: Kushanas · Vima Kadphises · Rabatak inscription · हिन्दी: कुषाण · विम कडफ़िसेस · रबातक अभिलेख)

In exam EnglishThe Kushanas were one of the five branches of the Yuezhi, a people who had been driven west from the borders of China and settled in Bactria. Kujula Kadphises brought the branches together in the first century CE and pushed into the Kabul valley and Gandhara; his copper coins copy Roman designs. Vima Kadphises, a later king, extended Kushana rule into northern India and issued gold coins in large numbers, many showing the god Shiva with a bull, which suggests his own devotion. Their family tree became clearer with the Rabatak inscription, found in northern Afghanistan in 1993. Written in the Bactrian language in Greek letters, it was set up by Kanishka and names his ancestors: Kujula Kadphises, Vima Taktu and Vima Kadphises. Kushana kings took grand titles such as maharaja, rajatiraja and devaputra ('son of god').

குஷாணரில் சிறந்தவர் கனிஷ்கர் — மத்திய ஆசியா முதல் கங்கைச் சமவெளி வரை ஆட்சி; தலைநகர் புருஷபுரம் (பெஷாவர்), மதுரா முக்கிய மையம். அவர் காலம் விவாதத்தில்: பழைய கருத்து கி.பி. 78 (சக ஆண்டு தொடக்கம்); இப்போது பலர் இரண்டாம் நூற்றாண்டு என்கின்றனர். காஷ்மீரில் நான்காம் பௌத்த மாநாடு, தலைவர் வசுமித்திரர், அஸ்வகோஷர் முக்கியமானவர் — மகாயானம் எழுச்சியுடன் தொடர்பு. சரகர், நாகார்ஜுனர் அவர் வட்டத்தில் இருந்தனர் என்பது மரபு. மதுரா அருகே மாட் ஊரில் தலையில்லாச் சிலை — நீண்ட மேலங்கி, கனமான காலணி, குளிர் நாட்டு மனிதர் போல. (→ English: Kanishka · Shaka era · fourth Buddhist council · Mahayana · हिन्दी: कनिष्क · शक संवत · चौथी बौद्ध संगीति · महायान)

In exam EnglishKanishka is the greatest Kushana ruler. His empire ran from Central Asia to the Ganga valley, with Purushapura (Peshawar) as its main capital and Mathura as a major centre. His date is debated: the old view puts his accession in 78 CE, the start of the Shaka era, while many scholars now prefer a date in the first half of the second century CE. He is remembered as a patron of Buddhism. According to Buddhist tradition, the fourth Buddhist council was held in Kashmir under his patronage, with Vasumitra presiding and Ashvaghosha, author of the Buddhacharita, as a leading figure; it is linked with the rise of Mahayana. Tradition also places the physician Charaka and the philosopher Nagarjuna in his circle. A headless stone statue from Mat near Mathura, inscribed with his name, shows him in Central Asian dress: a long coat and heavy boots.

முன்பு புத்தரைப் பாதச்சுவடு, வெற்று இருக்கை, மரம் போன்ற குறியீடுகளால் மட்டுமே காட்டினர்; இப்போது மனித உருவச் சிலைகள் வந்தன. காந்தார கலைப் பாணி — வடமேற்கு, சாம்பல் நிறக் கல், கிரேக்க-ரோமானிய சாயல்: சுருள் முடி, ஆழமான மடிப்பு ஆடை. மதுரா கலைப் பாணி — புள்ளியுள்ள சிவப்பு மணற்கல், உள்நாட்டு மரபு, உறுதியான புன்னகைப் புத்தர்; சமண, இந்துத் தெய்வங்கள், குஷாண அரசர் சிலைகளும். அமராவதி கலைப் பாணி — கிருஷ்ணா பள்ளத்தாக்கு, வெண் சுண்ணக்கல், கதை சொல்லும் புடைப்புச் சிற்பங்கள், படக்கதைப் புத்தகம் போல. (→ English: Gandhara school of art · Mathura school of art · Amaravati school of art · हिन्दी: गांधार कला शैली · मथुरा कला शैली · अमरावती कला शैली)

In exam EnglishUnder Kushana and Satavahana patronage three schools of sculpture grew up, and all three showed the Buddha in human form, where earlier art had used only symbols such as a footprint, an empty seat or a tree. The Gandhara school of art flourished in the northwest, around Peshawar, Taxila and eastern Afghanistan. Working mostly in grey schist and later in stucco, its sculptors drew on Greek and Roman models: the Buddha has wavy hair, a calm, idealised face and a robe with heavy, deep folds. The Mathura school of art used the local spotted red sandstone and grew from older Indian traditions of yaksha figures. Its Buddhas look robust and cheerful, and the same workshops carved Jain tirthankaras, Hindu deities and portrait statues of Kushana kings. The Amaravati school of art, in the lower Krishna valley under the Satavahanas and later the Ikshvakus, worked in white limestone (often called marble) and excelled at crowded narrative reliefs. Historians still debate whether the first Buddha images were made in Gandhara or at Mathura.
Three schools of sculpture compared
GandharaMathuraAmaravati
RegionNorthwest: Peshawar, Taxila, eastern AfghanistanMathura in the Ganga-Yamuna doabLower Krishna valley (Andhra Pradesh)
MaterialGrey schist; later stuccoSpotted red sandstoneWhite limestone, often called marble
StyleGreek and Roman influence: wavy hair, heavy drapery foldsIndian roots in yaksha figures; robust, cheerful figuresLively narrative reliefs crowded with figures
SubjectsMainly BuddhistBuddhist, Jain and Brahmanical images; Kushana royal portraitsMainly Buddhist: stories from the Buddha's life and the Jatakas
Main patronsKushanas (and Shakas)KushanasSatavahanas, then the Ikshvakus

கைவினைஞர்கள் — நெசவாளர், குயவர், எண்ணெய் ஆட்டுபவர் — தொழிற்குழு என்ற அமைப்புகளாக இருந்தனர்; இன்றைய கூட்டுறவு வங்கி போல அவை பணமும் வைத்திருந்தன. உஷவதாதன் நெசவாளர் தொழிற்குழுவில் பணம் வைத்து, வட்டியில் பிக்குகளுக்கு ஆடை கிடைக்கச் செய்தான். நிலவழியில் குஷாணர் பட்டுப் பாதை மேல் அமர்ந்திருந்தனர் — நெடுஞ்சாலைச் சுங்கச்சாவடி அவர்கள் கையில் இருந்தது போல. கடலில் பருவக்காற்றைப் பயன்படுத்தி ரோமுடன் வணிகம் பெருகியது: மிளகு, மெல்லிய பருத்தித் துணி, முத்து சென்றன; தங்க நாணயம், மது, கண்ணாடி வந்தன. அரிக்கமேடு, ரோமானிய நாணயப் புதையல்கள் சான்று. (→ English: shreni (guild) · Silk Road · Periplus · Arikamedu · हिन्दी: श्रेणी · रेशम मार्ग · पेरिप्लस · अरिकामेडु)

In exam EnglishCrafts and commerce boomed. Weavers, potters, oil-pressers and other artisans were organised in guilds, each a shreni (guild) with its own head and rules. Guilds also acted as banks: a Nasik cave inscription of Ushavadata, Nahapana's son-in-law, records money placed with weavers' guilds so that the interest would pay for robes for monks. Overland, the Kushanas sat across the Silk Road, so Chinese silk passed through their lands. By sea, sailors had learned to use the monsoon winds across the Arabian Sea, and trade with the Roman empire grew sharply in the first century CE. The Periplus of the Erythraean Sea, a Greek guide written by an unknown merchant in that century, lists ports such as Barygaza (Bharuch) and Muziris on the Kerala coast, and the Roman writer Pliny the Elder grumbled that the eastern trade drained Rome of large sums. India sent pepper, fine cotton cloth, pearls and precious stones, and received gold and silver coins, wine and glassware. Roman coin hoards in south India and Roman pottery at Arikamedu near Puducherry confirm the trade.

சமயத்திலும் மாற்றம் வந்தது. மகாயானம் வலுப்பெற்றது — அதில் போதிசத்துவர் என்பவர் தன் விடுதலையைத் தள்ளிவைத்துப் பிறருக்கு உதவுபவர்; படகு கவிழ்ந்தால் எல்லோரையும் கரை சேர்த்த பின்பே தான் இறங்கும் படகோட்டி போல. புத்தர் சிலை வழிபாடு தொடங்கியது. வாசுதேவ-கிருஷ்ணன் (பாகவதம்), சிவ பக்தியும் பரவின. அயல் அரசர்கள் இங்குள்ளவர்களாயினர்: மெனாண்டர் பௌத்தர், ஹெலியோடோரஸ் பாகவதர், ருத்ரதாமன் சமஸ்கிருதம். அரசியல் பிளவு என்றால் வீழ்ச்சி அல்ல. அடுத்து பகுதி 3இல் தென்னகம். (→ English: Mahayana · bodhisattva · Bhagavata · हिन्दी: महायान · बोधिसत्व · भागवत)

In exam EnglishReligion changed as much as politics. In Buddhism the Mahayana way grew strong: it placed the ideal of the bodhisattva, a being who delays his own release to help others, at the centre, and it encouraged the worship of the Buddha's image. Devotional worship of Vasudeva-Krishna (the Bhagavata cult) and of Shiva also spread, as the Heliodorus pillar of Part 1 and the Shiva coins of Vima Kadphises show. Foreign rulers did not stay foreign: Menander is remembered as a Buddhist, Heliodorus called himself a Bhagavata, Rudradaman wrote in Sanskrit, and the Kushanas took Indian titles and gods. These centuries show that political division did not mean decline: coins, sculpture and trade all grew richer. The far south, linked to the same sea trade, is the subject of Part 3.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. The Indo-Greek king Menander, who appears in the Milindapanha, ruled from

  1. Sakala
  2. Purushapura
  3. Ujjain
  4. Pratishthana
Show answer

Answer: A. Sakala

Answer (a). Menander ruled from Sakala, modern Sialkot. Purushapura (b) was Kanishka's capital; Ujjain (c) was the seat of the Kardamaka Shakas such as Rudradaman; Pratishthana (d) was the Satavahana capital.

Q2. Consider the following statements:
1. Rudradaman I had his record at Junagadh composed in Sanskrit rather than Prakrit.
2. According to that inscription, the Sudarshana lake was first built in the reign of Ashoka.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Answer (a). Statement 1 is correct: it is the earliest long inscription in fairly correct Sanskrit. Statement 2 is wrong: the lake was first built under Chandragupta Maurya by Pushyagupta; under Ashoka the Yavana Tushaspha only added channels. So (b) and (c) fail, and (d) wrongly rejects statement 1.

Q3. Match List I (inscription) with List II (ruler it is chiefly associated with):
List I: A. Rabatak inscription B. Takht-i-Bahi inscription C. Junagadh inscription
List II: 1. Rudradaman I 2. Kanishka 3. Gondophares
Select the correct code:

  1. A-2, B-3, C-1
  2. A-3, B-2, C-1
  3. A-1, B-3, C-2
  4. A-2, B-1, C-3
Show answer

Answer: A. A-2, B-3, C-1

Answer (a). Rabatak was set up by Kanishka; the Takht-i-Bahi inscription is dated in Gondophares' reign; Junagadh records Rudradaman I. Option (b) swaps Rabatak and Takht-i-Bahi; (c) gives Rabatak to Rudradaman and Junagadh to Kanishka; (d) swaps Takht-i-Bahi and Junagadh.

Q4. Since 22 March 1957 India has officially used a national calendar alongside the Gregorian one. Which era does that national calendar follow?

  1. Vikrama Samvat
  2. Shaka era
  3. Gupta era
  4. Hijri era
Show answer

Answer: B. Shaka era

Answer (b). The national calendar is based on the Shaka era, which begins in 78 CE. The Vikrama Samvat (a) begins in 57 BCE and is used in many regional calendars but is not the national one; the Gupta era (c) and the Hijri era (d) were never its basis.

Q5. Consider the following statements:
1. The Mathura school of sculpture worked mainly in spotted red sandstone.
2. The Mathura school made only Buddhist images.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Answer (a). Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: Mathura workshops also carved Jain tirthankaras, Hindu deities and Kushana royal portraits. So (b) and (c) accept a false statement, and (d) rejects a true one.

Q6. According to Buddhist tradition, the fourth Buddhist council, held in Kashmir under Kanishka, was presided over by

  1. Mahakassapa
  2. Moggaliputta Tissa
  3. Vasumitra
  4. Nagasena
Show answer

Answer: C. Vasumitra

Answer (c). Vasumitra presided, with Ashvaghosha as a leading figure. Mahakassapa (a) presided over the first council at Rajagriha; Moggaliputta Tissa (b) over the third council at Pataliputra under Ashoka; Nagasena (d) is the monk who answers Menander in the Milindapanha.

Q7. Consider the following statements:
1. The Periplus of the Erythraean Sea was written by the Roman author Pliny the Elder.
2. Excavations at Arikamedu near Puducherry have yielded Roman pottery.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: B. 2 only

Answer (b). Statement 1 is wrong: the Periplus is a Greek guide by an unknown merchant; Pliny wrote separately and complained about the drain of money to the East. Statement 2 is correct. So (a) and (c) accept the false statement, and (d) rejects the true one.

Q8. Which Kushana ruler first issued gold coins on a large scale, many of them showing Shiva with a bull?

  1. Kujula Kadphises
  2. Vima Kadphises
  3. Gondophares
  4. Menander
Show answer

Answer: B. Vima Kadphises

Answer (b). Vima Kadphises issued gold coins in large numbers, many with Shiva and a bull. Kujula Kadphises (a) is known for copper coins copying Roman designs; Gondophares (c) was an Indo-Parthian, not a Kushana; Menander (d) was an Indo-Greek king.

← Part 1All partsNext: Part 3 →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources