Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

The Government of India Act 1935

తెలుగులో వివరణ

Constitutional development, 1773–1935 · Part 3 / 3 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

How the 1935 Act came about, the All-India Federation and dyarchy at the Centre that never worked, the Federal, Provincial and Concurrent Lists, provincial autonomy and the Governor's powers, the franchise and communal representation, the Federal Court, Public Service Commissions and the RBI, the reactions to the Act and its legacy in the Constitution of India.

Each idea is explained first in Telugu (తెలుగు), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Telugu and revise it in English.

1919 ద్వంద్వ పాలన విఫలమైంది, కేంద్రం ఇంకా లండన్‌కే జవాబుదారీ. దానికి బ్రిటిష్ సమాధానం భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935. ఇది మూడు పెద్ద పనులు చేసింది: ప్రాంతాలు, సంస్థానాలు కలిసిన సమాఖ్య ప్రణాళిక; ప్రాంతాలకు పూర్తి బాధ్యతాయుత ప్రభుత్వం; ఫెడరల్ కోర్టు, పబ్లిక్ సర్వీస్ కమిషన్ల వంటి సంస్థలు. సమాఖ్య రాలేదు, కానీ ప్రాంతీయ స్వయంప్రతిపత్తి 1937-39లో నడిచింది. కొత్త ఇల్లు కట్టేటప్పుడు పాత ఇంటి పునాది, గోడలు చాలావరకు వాడుకున్నట్టు, మన రాజ్యాంగం ఈ చట్టం చట్రాన్ని చాలా వాడుకుంది. అందుకే చరిత్ర, పాలిటీ రెండింటిలో దీని గురించి అడుగుతారు. (→ English: Government of India Act 1935 · हिन्दी: भारत शासन अधिनियम 1935)

In exam EnglishPart 2 ended with dyarchy failing in the provinces and the Centre still answerable only to London. This part covers the British answer, the Government of India Act 1935, the last and largest of the Acts that shaped the government of British India. It did three big things. It planned a federation joining the British provinces and the princely states, it gave the provinces full responsible government, and it set up or provided for institutions such as a Federal Court and Public Service Commissions. The federation never came into being, but provincial autonomy did work from 1937 to 1939, and the Act's framework later served as the base on which much of the Constitution of India was built. That is why the 1935 Act is tested in both modern history and polity.

ఈ చట్టం వెనుక ఎనిమిదేళ్ల విచారణ, బేరసారాలు ఉన్నాయి. 1927లో ఒక్క భారతీయుడూ లేని సైమన్ కమిషన్ వచ్చింది, కాంగ్రెస్ బహిష్కరించింది, 1930లో నివేదిక ఇచ్చింది. 1930-32 మధ్య లండన్‌లో మూడు రౌండ్ టేబుల్ సమావేశం సమావేశాలు; కాంగ్రెస్ రెండోదానికి మాత్రమే వెళ్లింది. 1933లో శ్వేతపత్రం, తర్వాత లిన్‌లిత్‌గో అధ్యక్షతన పార్లమెంట్ ఉమ్మడి కమిటీ పరిశీలన. ఆగస్టు 1935లో చట్టమైంది: 321 సెక్షన్లు, 10 షెడ్యూళ్లు. పెళ్లి ఒప్పందంలో చిన్న చిన్న విషయాలు కూడా రాసి పెట్టినట్టు, మామూలు చట్టాలకు వదలాల్సినవి కూడా ఇందులో రాశారు; ఆ అలవాటు మన రాజ్యాంగానికీ వచ్చింది. (→ English: Simon Commission, Round Table Conference, White Paper · हिन्दी: साइमन कमीशन, गोलमेज़ सम्मेलन, श्वेत पत्र)

In exam EnglishThe Act came out of eight years of inquiry and bargaining. The Simon Commission, appointed in 1927 with no Indian member and boycotted by the Congress, reported in 1930. Three sessions of the Round Table Conference in London between 1930 and 1932 brought together British parties, Indian political leaders and the princes; the Congress took part only in the second. The British government then set out its plan in a White Paper in 1933, which a Joint Select Committee of both Houses of Parliament, chaired by Lord Linlithgow, examined in 1933 and 1934. The Bill received royal assent in August 1935. With 321 sections and ten schedules, it was one of the longest Acts the British Parliament had ever passed. Its length came partly from detail: many matters that a constitution would normally leave to ordinary law were written into it, a habit the Indian Constitution later inherited.

చట్టంలో అతి ధైర్యమైన ఆలోచన: బ్రిటిష్ ప్రాంతాలు, సంస్థానాలు కలిసిన అఖిల భారత సమాఖ్య. ప్రాంతాలు తప్పనిసరిగా చేరతాయి, కానీ ప్రతి రాజు 'విలీన పత్రం' పై సంతకం చేస్తేనే చేరతాడు; తగినన్ని సంస్థానాలు చేరాకే సమాఖ్య మొదలవుతుంది. ఊరంతా కలిసి సొసైటీ పెడదాం అనుకుంటే, పెద్ద ఇళ్ల వాళ్లు సంతకం పెట్టకపోతే సొసైటీ మొదలవ్వనట్టు. కేంద్రంలో ద్వంద్వ పాలన ప్రతిపాదించారు: రక్షణ, విదేశీ వ్యవహారాలు, మత వ్యవహారాలు, గిరిజన ప్రాంతాలు గవర్నర్ జనరల్ దగ్గర; మిగతావి సభకు జవాబుదారీ మంత్రులకు. రాజులు భయపడి వెనక్కి తగ్గారు, కాంగ్రెస్, లీగ్ ఇష్టపడలేదు. 1939 యుద్ధంతో ప్రణాళిక ఆగింది; 1947 వరకు కేంద్రం 1919 నిబంధనలతోనే నడిచింది. (→ English: All-India Federation, Instrument of Accession, dyarchy · हिन्दी: अखिल भारतीय संघ, परिग्रहण पत्र, द्वैध शासन प्रणाली)

In exam EnglishThe boldest idea in the Act was an All-India Federation made up of the British provinces and the princely states. The provinces would be members automatically, but each prince could choose whether to join by signing an Instrument of Accession, and the federation would start only after enough states had joined. At the Centre the Act proposed dyarchy, the very system that had failed in the provinces. Defence, foreign affairs, ecclesiastical affairs and the tribal areas would be reserved subjects under the Governor-General, while other federal subjects would go to ministers answerable to a two-house federal legislature, in which the princes' representatives would be nominated by the rulers rather than elected. The princes held back, fearing a loss of their powers, and the Congress and the Muslim League both disliked the scheme. When the Second World War began in 1939 the plan was suspended. The federation never came into being, and the Centre went on working under the provisions carried over from the 1919 Act until 1947.

సమాఖ్య కోసం చట్టం ఏడవ షెడ్యూల్‌లో చట్టాల అధికారాన్ని మూడు జాబితాలుగా పంచింది. ఫెడరల్ జాబితా (59 అంశాలు): రక్షణ, విదేశీ వ్యవహారాలు, కరెన్సీ, రైల్వేలు. ప్రాంతీయ జాబితా (54): పోలీసు, విద్య, ప్రజారోగ్యం, వ్యవసాయం, భూమి శిస్తు. ఉమ్మడి జాబితా (36): నేర చట్టం, సివిల్ ప్రక్రియ వంటివి; ఇద్దరూ చట్టం చేయవచ్చు, ఘర్షణ వస్తే ఫెడరల్ చట్టమే గెలుస్తుంది. ఏ జాబితాలోనూ లేని అంశాలు, అంటే అవశిష్ట అధికారాలు, ఎవరికీ ఇవ్వలేదు; గవర్నర్ జనరల్ తన విచక్షణతో నిర్ణయిస్తాడు. ఇంట్లో 'ఎవరి పనీ కాని' కొత్త పని వస్తే నాన్నగారు ఎవరికి అప్పగించాలో చెప్పినట్టు. మన రాజ్యాంగం మూడు జాబితాలను ఉంచింది, కానీ అవశిష్ట అధికారాలను అధికరణం 248 ద్వారా పార్లమెంట్‌కు ఇచ్చింది. (→ English: Concurrent List, residuary powers, Seventh Schedule · हिन्दी: समवर्ती सूची, अवशिष्ट शक्तियाँ, सातवीं अनुसूची)

In exam EnglishTo make a federation possible, the Act divided law-making powers between the Centre and the provinces in three lists in its Seventh Schedule. The Federal List, with 59 items, covered subjects such as defence, foreign affairs, currency and railways. The Provincial List, with 54 items, covered police, education, public health, agriculture and land revenue. The Concurrent List, with 36 items, covered subjects such as criminal law and civil procedure, on which both could make laws; in a clash, a valid federal law would prevail. Subjects in no list, the residuary powers, were not given to either legislature. Instead the Governor-General could decide, in his discretion, whether the Centre or a province should legislate on them. The Constitution kept the three-list design almost unchanged as the Union, State and Concurrent Lists, but it moved residuary powers to Parliament under Article 248, making the Centre stronger than the 1935 plan.
The three lists of 1935 and their successors in the Constitution
1935 ActItems in 1935ExamplesIn the Constitution
Federal List59Defence, foreign affairs, currency, railwaysUnion List
Provincial List54Police, education, public health, land revenueState List
Concurrent List36Criminal law, civil procedureConcurrent List
Residuary powersNot listedAllotted case by case by the Governor-General in his discretionWith Parliament (Article 248)

చట్టంలో నిజంగా నడిచిన భాగం ప్రాంతీయ స్వయంప్రతిపత్తి, 1 ఏప్రిల్ 1937 నుంచి. ప్రాంతాల్లో ద్వంద్వ పాలన పోయింది; అన్ని ప్రాంతీయ అంశాలు ఎన్నికైన సభకు జవాబుదారీ మంత్రుల చేతికి. ప్రాంతాలు కేంద్రానికి ఏజెంట్లు కాదు, అధికారం నేరుగా చట్టం నుంచే. 1937 ఎన్నికల తర్వాత కాంగ్రెస్ చాలా ప్రాంతాల్లో మంత్రివర్గాలు ఏర్పాటు చేసింది; పోలీసు, శిస్తు శాఖలు తొలిసారి భారతీయుల చేతికి. కానీ గవర్నర్ దగ్గర పెద్ద అధికారాలు: శాంతి, మైనారిటీలు, అధికారుల రక్షణ వంటి ప్రత్యేక బాధ్యతల్లో మంత్రుల సలహాకు వ్యతిరేకంగా కూడా పనిచేయవచ్చు. సెక్షన్ 93 కింద రాజ్యాంగ యంత్రాంగం విఫలమైతే పాలనను తానే చేపట్టవచ్చు; నేటి అధికరణం 356 రాష్ట్రపతి పాలనకు ఇదే మూలం. కొడుకుకు దుకాణం అప్పగించి, చాబి మాత్రం నాన్న జేబులో ఉంచుకున్నట్టు. (→ English: provincial autonomy, Section 93, special responsibilities · हिन्दी: प्रांतीय स्वायत्तता, धारा 93, विशेष ज़िम्मेदारियाँ)

In exam EnglishThe part of the Act that actually worked was provincial autonomy, in force from 1 April 1937. Dyarchy in the provinces was abolished, and all provincial subjects were now run by ministers responsible to an elected legislature. The provinces also stopped being mere agents of the Centre: they drew their powers directly from the Act, within their own field. After the elections of early 1937 the Congress formed ministries in most provinces, and Indians ran departments such as police and revenue for the first time. The Governor, however, kept wide powers. He had special responsibilities, for example to prevent grave threats to peace and to protect the interests of minorities and of the civil services, and in these matters and in his discretion he could act against his ministers' advice. Under Section 93, if the constitutional machinery in a province broke down, he could take over its administration himself. This power is the ancestor of President's rule under Article 356.

చట్టం ప్రాంతీయ సభలలో ఎవరు కూర్చుంటారు, ఎవరు ఎన్నుకుంటారు అనేదాన్ని మార్చింది. 11లో 6 ప్రాంతాలకు (బెంగాల్, బొంబాయి, మద్రాసు, బిహార్, అస్సాం, యునైటెడ్ ప్రావిన్సెస్) రెండు సభలు; మిగతా 5కి ఒకటే. ఓటు హక్కు పెరిగింది, దాదాపు పదో వంతు జనాభాకు ఓటు, అయినా ఆస్తి, పన్ను, చదువు షరతులు ఉన్నాయి. కమ్యూనల్ అవార్డు ను పూనా ఒప్పందం మార్పులతో చేర్చారు: ముస్లింలు, సిక్కులు, భారతీయ క్రైస్తవులు, ఆంగ్లో-ఇండియన్లు, యూరోపియన్లకు ప్రత్యేక నియోజకవర్గాలు; మహిళలు, కార్మికులకు సీట్లు. అణగారిన వర్గాలు కు కేటాయించిన సీట్లు ఉమ్మడి ఓటర్ల ద్వారా, ముందు ఆ వర్గాల ప్రాథమిక ఎన్నికతో. అనుకోండి, ఒక సీటు ఆ వర్గానికే, కానీ ఊరంతా ఓటేస్తుంది. (→ English: Communal Award, Poona Pact, separate electorates, depressed classes · हिन्दी: सांप्रदायिक पंचाट, पूना समझौता, पृथक निर्वाचक मंडल, दलित वर्ग)

In exam EnglishThe Act also changed who sat in the provincial legislatures and who chose them. Six of the eleven provinces, namely Bengal, Bombay, Madras, Bihar, Assam and the United Provinces, got bicameral legislatures, with a Legislative Council above the Legislative Assembly; the other five had a single house. The right to vote was widened, so that roughly a tenth of the population could now vote, though it still depended on property, tax or education, and women could vote only if they met their own set of conditions. Representation stayed divided by community. The Act built in the Communal Award of 1932 as changed by the Poona Pact: separate electorates continued for Muslims, Sikhs, Indian Christians, Anglo-Indians and Europeans, and seats were reserved for women and for labour. The depressed classes got reserved seats, filled not through separate electorates but through the general electorate after a primary election among voters of those classes, as the Poona Pact had settled. Exam statements often describe all of this simply as an extension of communal representation.

స్వతంత్ర భారత్ నేటికీ వాడే చాలా సంస్థలు ఈ చట్టం నుంచే. ఫెడరల్ కోర్టు 1937లో ఢిల్లీలో మొదలైంది, ప్రధాన న్యాయమూర్తి సర్ మారిస్ గ్వయర్. కేంద్రం-ప్రాంతాల తగాదాలు తీర్చేది, హైకోర్టుల నుంచి కొన్ని అప్పీళ్లు వినేది; కానీ దాని తీర్పులపై అప్పీలు లండన్ ప్రివీ కౌన్సిల్‌కు, కాబట్టి అది చివరి కోర్టు కాదు; 1950లో సుప్రీంకోర్టు వచ్చింది. రిజర్వ్ బ్యాంక్ 1934 సొంత చట్టంతో, 1 ఏప్రిల్ 1935న పని మొదలుపెట్టింది; 1935 చట్టం దాన్ని సమాఖ్య పథకంలో అమర్చింది. ఫెడరల్, ప్రాంతీయ, ఉమ్మడి పబ్లిక్ సర్వీస్ కమిషన్లు. భారత మండలి రద్దు. బర్మా వేరైంది, సింధ్, ఒరిస్సా కొత్త ప్రాంతాలు. పాత ఇంట్లో గదులు మార్చి కొత్త అల్మారాలు పెట్టినట్టు. (→ English: Federal Court, Public Service Commission, Reserve Bank of India · हिन्दी: संघीय न्यायालय, लोक सेवा आयोग, भारतीय रिज़र्व बैंक)

In exam EnglishSeveral institutions that independent India still uses were created or given a place by the Act. It provided for a Federal Court, which began work at Delhi in 1937 with Sir Maurice Gwyer as Chief Justice. It could settle disputes between the Centre and the provinces and hear certain appeals from High Courts, but appeals from it went to the Privy Council in London, so it was not the final court; the Supreme Court replaced it in 1950. The Reserve Bank of India had been set up under its own Act of 1934 and began work on 1 April 1935, and the 1935 Act fitted it into the new federal scheme. The Act provided for a Federal Public Service Commission, a Public Service Commission for each province, and a Joint Public Service Commission for two or more provinces. The Council of India, which had advised the Secretary of State since 1858, was abolished. The map changed too: Burma was separated from India, and Sind and Orissa were created as new provinces.

ఈ చట్టం చాలామందికి నచ్చలేదు. కేంద్రంలో నిజమైన అధికారం లేదు, గవర్నర్ జనరల్, గవర్నర్ల చేతిలో పై అధికారాలు, డొమినియన్ హోదాకు దారి లేదు; అందుకే కాంగ్రెస్ తిరస్కరించింది. నెహ్రూ దీన్ని 'బలమైన బ్రేకులు ఉన్నా ఇంజను లేని యంత్రం' అన్నారు. ముస్లిం లీగ్ కూడా విమర్శించింది, కానీ ప్రాంతీయ భాగాన్ని నడపడానికి సిద్ధపడింది. రాజులు అధికారం వదలడానికి ఇష్టపడలేదు. అయినా కాంగ్రెస్, లీగ్ రెండూ 1937 ఎన్నికల్లో పోటీ చేశాయి; ఆ జూలైలో కాంగ్రెస్ చాలా ప్రాంతాల్లో అధికారంలోకి వచ్చింది. బ్రేకులే ఉన్న బండి అయినా, నడపడం నేర్చుకోవడానికి పనికొచ్చింది. 1939లో యుద్ధం విషయంలో మంత్రివర్గాలు రాజీనామా చేశాయి. (→ English: dominion status, provincial elections of 1937 · हिन्दी: डोमिनियन स्थिति, 1937 के प्रांतीय चुनाव)

In exam EnglishFew Indians liked the Act. The Congress rejected it because it gave no real power at the Centre, kept the Governor-General and the Governors armed with overriding powers, and offered no path to dominion status. Jawaharlal Nehru compared it to a machine with strong brakes but no engine. The Muslim League also criticised it, though it was willing to work the provincial part. The princes were reluctant to give up any of their powers by joining the federation. Yet both the Congress and the League contested the provincial elections of 1937, and the Congress took office in most provinces that July. Seen this way, the Act gave Indians their first real taste of running a government under a written framework, even as nationalists denied that it met their demands. That experience, and its sudden end when the Congress ministries resigned in 1939 over the war, is covered in the chapter on Quit India and the INA.

ఈ చట్టం ఎక్కువ కాలం బతికింది మన రాజ్యాంగంలోనే. 1946-49లో రాజ్యాంగ పరిషత్ పరిపాలనా విషయాల్లో దీని నిర్మాణం, పదాలను చాలా తీసుకుంది: మూడు జాబితాల సమాఖ్య, గవర్నర్ పదవి, సుప్రీంకోర్టు సమాఖ్య అధికార పరిధికి మోడల్‌గా ఫెడరల్ కోర్టు, పబ్లిక్ సర్వీస్ కమిషన్లు, అత్యవసర అధికారాలు (సెక్షన్ 93 వారసుడు అధికరణం 356). అంతకుముందు 1947 భారత స్వాతంత్ర్య చట్టం 1935 చట్టాన్నే రెండు డొమినియన్లకు తాత్కాలిక రాజ్యాంగంగా మార్చింది. వదిలేసినవీ ముఖ్యమే: గవర్నర్ జనరల్ విచక్షణ, ప్రత్యేక నియోజకవర్గాలు, పరిమిత ఓటు పోయాయి; ఎన్నికైన పార్లమెంట్‌కు జవాబుదారీ మంత్రివర్గం, సార్వత్రిక వయోజన ఓటు హక్కు వచ్చాయి. పాత ఇంటి గోడలు ఉంచి, తాళాలన్నీ మార్చినట్టు. (→ English: universal adult franchise, Indian Independence Act 1947 · हिन्दी: सार्वभौम वयस्क मताधिकार, भारतीय स्वतंत्रता अधिनियम 1947)

In exam EnglishThe Act's longest life was inside the Constitution of India. When the Constituent Assembly drafted the Constitution between 1946 and 1949, it borrowed heavily from the 1935 Act's structure and wording on administrative matters. The federal plan with three lists, the office and powers of the Governor, the Federal Court as a model for the Supreme Court's federal jurisdiction, the Public Service Commissions and the emergency powers, including the descendant of Section 93 in Article 356, all came from it. Before that, the Indian Independence Act 1947 adapted the 1935 Act to serve as the working constitution of both new dominions until their own constitutions were ready. What the Constitution rejected was just as important: it dropped the Governor-General's discretion, separate electorates and the narrow franchise, and put in their place a cabinet answerable to an elected Parliament and universal adult franchise.

మొత్తం అధ్యాయాన్ని వెనక్కి చూస్తే 1773 నుంచి 1935 వరకు చట్టాలు ఒకే గొలుసు. ముందు వ్యాపార కంపెనీపై నియంత్రణ, 1858లో రాణి పాలన, 1861-1909 మధ్య మండళ్లలో భారతీయులకు మెల్లగా చోటు, 1919లో ద్వంద్వ పాలన తో ప్రాంతాల్లో కొంత అధికారం, 1935లో ప్రాంతీయ స్వయంప్రతిపత్తి, ప్రతిపాదిత సమాఖ్య. ప్రతి దశలో కొంత అధికారం అధికారుల చేతిలో ఉంచారు, మత ప్రాతినిధ్యాన్ని పెంచారు. మనం రాజ్యాంగం రాసుకున్నప్పుడు ఆ యంత్రాంగాన్ని చాలావరకు ఉంచుకున్నాం, కానీ అధికారం ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో మార్చాం: బ్రిటిష్ పార్లమెంట్ నుంచి కాదు, సార్వత్రిక ఓటుతో ప్రజల నుంచి. అద్దె ఇల్లు కొనుక్కున్నాక ఫర్నిచర్ అదే, కానీ యజమాని మనమే. (→ English: dyarchy, provincial autonomy · हिन्दी: द्वैध शासन प्रणाली, प्रांतीय स्वायत्तता)

In exam EnglishLooking back over the whole chapter, the Acts from 1773 to 1935 form one long chain. Parliament first regulated a trading company, then took India under the Crown in 1858, then let Indians into the councils step by step from 1861 to 1909, gave them a share of provincial power under dyarchy in 1919, and finally offered provincial autonomy and a planned federation in 1935. At every stage the British kept a reserve of power in the hands of officials and widened rather than removed communal representation. When Indians wrote their own Constitution they kept much of the machinery this chain had built, including the lists, the Governors, the Public Service Commissions and the federal court system, but they changed the source of authority. Power would now come from the people of India, through universal adult franchise, instead of from an Act of the British Parliament.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Under the Government of India Act 1935, the residuary powers were vested in

  1. the Federal Legislature
  2. the Provincial Legislatures
  3. the Governor-General
  4. the Secretary of State for India
Show answer

Answer: C. the Governor-General

(c) is correct: the Governor-General, acting in his discretion, decided whether the Centre or a province could legislate on a subject in no list. (a) is wrong: giving residuary powers to the central legislature is the Constitution's choice (Article 248), not the 1935 Act's. (b) is wrong: the provinces did not hold residuary powers. (d) is wrong: the Secretary of State had no such role under the Act's division of powers.

Q2. Consider the following statements about the Government of India Act 1935:
1. It abolished dyarchy in the provinces.
2. It introduced dyarchy at the Centre, which worked from 1937 to 1947.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: provincial dyarchy ended when provincial autonomy began in 1937. Statement 2 is wrong: dyarchy at the Centre was only proposed as part of the federation, which never came into being, so it never worked. Hence (b) and (c) are wrong, and (d) is wrong because statement 1 is correct.

Q3. Which one of the following provinces did NOT have a bicameral legislature under the Government of India Act 1935?

  1. Assam
  2. Bihar
  3. Punjab
  4. United Provinces
Show answer

Answer: C. Punjab

(c) is correct: the Punjab had a single house. (a), (b) and (d) are wrong: Assam, Bihar and the United Provinces were among the six provinces with two houses, along with Bengal, Bombay and Madras.

Q4. With reference to the institutions connected with the Government of India Act 1935, consider the following statements:
1. The Federal Court was the final court of appeal for British India.
2. The Reserve Bank of India was established under the Government of India Act 1935.
3. The Act provided for Joint Public Service Commissions for two or more provinces.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 3 only
  2. 1 and 3 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: A. 3 only

(a) is correct: only statement 3 is right. Statement 1 is wrong because appeals from the Federal Court lay to the Privy Council in London. Statement 2 is wrong because the RBI was set up under the Reserve Bank of India Act 1934 and began on 1 April 1935. So (b), (c) and (d), which include statement 1 or 2, are wrong.

Q5. Why did the All-India Federation proposed by the Government of India Act 1935 never come into being?

  1. The British Parliament repealed that part of the Act in 1937
  2. Not enough princely states agreed to join it
  3. The Federal Court declared it invalid
  4. The provinces refused to accept provincial autonomy
Show answer

Answer: B. Not enough princely states agreed to join it

(b) is correct: the federation required princely states to sign Instruments of Accession, and too few did before the war led to the plan's suspension in 1939. (a) is wrong: that part was not repealed in 1937; it was suspended after war broke out. (c) is wrong: the Federal Court made no such ruling. (d) is wrong: the provinces did work provincial autonomy from 1937.

Q6. Match List I with List II:
List I: A. Section 93 of the 1935 Act B. Federal List of 1935 C. Federal Court D. Joint Select Committee on the Bill
List II: 1. Lord Linlithgow 2. Sir Maurice Gwyer 3. Governor's take-over of a province 4. Defence and foreign affairs
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-3, B-4, C-2, D-1
  2. A-4, B-3, C-2, D-1
  3. A-3, B-4, C-1, D-2
  4. A-4, B-3, C-1, D-2
Show answer

Answer: A. A-3, B-4, C-2, D-1

(a) is correct: Section 93 let the Governor take over a province's administration, defence and foreign affairs were federal subjects, Maurice Gwyer was the first Chief Justice of the Federal Court, and Linlithgow chaired the Joint Select Committee. (b) is wrong: it swaps Section 93 and the Federal List. (c) is wrong: it swaps Gwyer and Linlithgow. (d) is wrong: it swaps both pairs.

Q7. Under the Government of India Act 1935, which of the following were created as new provinces of British India?
1. Sind
2. Orissa
3. Burma
Select the correct answer using the code given below:

  1. 1 only
  2. 1 and 2 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 2 only

(b) is correct: Sind and Orissa were created as new provinces. Burma was not made a new province of India; it was separated from India, so (c) and (d) are wrong. (a) is wrong because it leaves out Orissa.

Q8. Consider the following statements:
1. The Indian Independence Act 1947 adapted the Government of India Act 1935 to serve as the working constitution of the new dominions.
2. The Constitution of India retained separate electorates from the Government of India Act 1935.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: statement 1 is right, since the 1935 Act, as adapted, governed both dominions until their own constitutions came. Statement 2 is wrong: the Constitution replaced separate electorates with joint electorates and universal adult franchise. So (b) and (c) are wrong, and (d) is wrong because statement 1 is correct.

← Part 2All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources