Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Judicial review, judicial activism and public interest litigation

தமிழில் விளக்கம்

Judiciary · Part 3 / 3 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

What judicial review is and where the Constitution grounds it, how the basic structure doctrine grew from Shankari Prasad to the NJAC case, what judicial activism and restraint mean, and how public interest litigation opened the courts to people who could not reach them.

Each idea is explained first in Tamil (தமிழ்), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Tamil and revise it in English.

இதுவரை நீதிமன்றங்களில் யார் அமர்கிறார்கள், எந்த வழக்குகள் வருகின்றன என்று பார்த்தோம். இப்போது கேள்வி: நீதிமன்றங்கள் அரசையும் சட்டமன்றங்களையும் எப்படிக் கட்டுக்குள் வைக்கின்றன? பதில் நீதிப் புனராய்வு. ஒரு சட்டம், அரசு ஆணை, ஏன் அரசியலமைப்புத் திருத்தம்கூட அரசியலமைப்பு விதிகளுக்கு முரணாக இருந்தால் நீதிமன்றம் அதைச் செல்லாது என்று அறிவிக்கலாம் — விளையாட்டில் நடுவர் விதிக்கு மாறான பந்தை 'நோ பால்' என்பது போல. இந்த அதிகாரத்தைச் சுற்றி மூன்று கருத்துகள் வளர்ந்தன: திருத்தத்துக்கு எல்லை வைக்கும் அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாடு, மற்ற அமைப்புகள் தவறும் இடத்தில் நீதிபதிகள் முன்வருவது, யார் வேண்டுமானாலும் பொதுப் பிரச்சினையை நீதிமன்றத்துக்குக் கொண்டுவரும் பொதுநல வழக்கு. (→ English: judicial review · हिन्दी: न्यायिक पुनर्विलोकन)

In exam EnglishParts 1 and 2 described the courts: who sits in them and which cases reach them. This last part asks what the courts do to the other two organs of the State. The answer is judicial review: the power of the courts to test a law, an executive order or even a constitutional amendment against the Constitution, and to declare it void if it fails the test. Around this power three ideas have grown that Prelims returns to again and again. The basic structure doctrine limits how far Parliament can amend the Constitution. Judicial activism describes the willingness of judges to step in where the other organs fail. Public interest litigation lets almost anyone bring a public wrong before a court.

அரசியலமைப்பில் 'நீதிப் புனராய்வு' என்ற சொல் எங்கும் இல்லை; ஆனால் அந்த அதிகாரம் இருந்தே ஆக வேண்டும் என்ற வகையில் அது அமைந்துள்ளது. எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்பு ஒவ்வொரு அமைப்புக்கும் எல்லை வகுக்கிறது; எல்லை தாண்டியதை யாரோ சொல்ல வேண்டும் — வயல் வரப்புச் சண்டையில் நில அளவையர் அளந்து சொல்வது போல. இந்தக் கருத்து அமெரிக்காவின் மார்பரி எதிர் மேடிசன் (1803) வழக்கிலிருந்து வந்தது. நம் நீதிமன்றங்கள் மூன்றை ஆய்வு செய்கின்றன: நாடாளுமன்றம், மாநிலச் சட்டமன்றங்கள் இயற்றும் சட்டங்கள்; அமைச்சகம், நகராட்சி, காவல் அதிகாரி போன்றோரின் ஆணைகள்; அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள். சோதனையில் தோற்ற சட்டம் முரண்படும் அளவுக்குச் செல்லாது; பிரிவு 141-இன்படி உச்ச நீதிமன்றத்தின் அறிவிப்பு நாட்டின் எல்லா நீதிமன்றங்களையும் கட்டுப்படுத்தும். (→ English: judicial review · हिन्दी: न्यायिक पुनर्विलोकन)

In exam EnglishThe words judicial review do not appear in the Constitution, but the Constitution is built so that the power must exist. A written constitution sets limits on every organ of the State, and someone has to say when a limit has been crossed. In Marbury v. Madison (1803) the Supreme Court of the United States had already held that a court must refuse to apply a law that conflicts with the written constitution. Indian courts review three kinds of state action: laws made by Parliament and the State legislatures; executive and administrative action, such as a ministry's order; and amendments to the Constitution itself. A law that fails the test is void to the extent of the conflict, and under Article 141 the Supreme Court's declaration binds every court in India.

இந்த அதிகாரத்துக்கு அடித்தளம் சில பிரிவுகள். பிரிவு 13: அடிப்படை உரிமைகளுடன் முரண்படும் சட்டம் அந்த அளவுக்குச் செல்லாது; அவசரச் சட்டம், ஆணை, விதி, அறிவிக்கை எல்லாமே இங்கு 'சட்டம்'. 32, 226: உரிமைகளுக்காக உச்ச நீதிமன்றமும் உயர் நீதிமன்றங்களும் நீதிப்பேராணை பிறப்பிக்கின்றன. 246, ஏழாவது அட்டவணை: எந்தப் பொருளில் யார் சட்டம் இயற்றலாம் என்று பிரிக்கின்றன. 131 முதல் 136: அரசுகளுக்கு இடையிலான தகராறுகள், மேல்முறையீடுகள். உதாரணம்: வங்கியியல் ஒன்றியப் பட்டியல் பொருள்; அதில் மாநிலம் சட்டம் இயற்றினால், யாருடைய உரிமையும் பாதிக்கப்படாவிட்டாலும், அதிகாரம் இல்லாததாலேயே அது செல்லாது — பக்கத்து வீட்டு நிலத்தில் நாம் வீடு கட்டியது போல. (→ English: Fundamental Rights · हिन्दी: मूल अधिकार)

In exam EnglishSeveral Articles give judicial review its footing. Article 13 says that any law inconsistent with or in derogation of the Fundamental Rights is void to the extent of the inconsistency, and it counts ordinances, orders, bye-laws, rules, regulations and notifications as 'law'. Articles 32 and 226 let the Supreme Court and the High Courts issue writs to enforce those rights. Article 246, read with the Seventh Schedule, divides the power to make laws between the Union and the States, so a court can strike down a law made on a subject outside the legislature's list. Articles 131 to 136 give the Supreme Court jurisdiction over disputes between governments and over appeals in which such questions are argued. Suppose a State legislature passes a law on banking, which is a Union List subject: the law can be declared void for want of legislative competence, even if it harms no Fundamental Right at all.

இரண்டு மாதிரிகளுக்கு இடையில் நம்முடையது. பிரிட்டனில் நாடாளுமன்றமே இறுதி; அதன் சட்டத்தை நீதிமன்றம் நீக்க முடியாது. அமெரிக்காவில் 'டியூ ப்ராசஸ்' மூலம் சட்டம் நியாயமானதா என்றும் நீதிபதிகள் கேட்கிறார்கள். நாம் நடுவழியைத் தேர்ந்தோம். பிரிவு 21-இல் இருப்பது 'சட்டத்தால் நிறுவப்பட்ட நடைமுறை' என்ற குறுகிய சொல்; ஆனால் மேனகா காந்தி வழக்கில் (1978) அந்த நடைமுறையும் நியாயமாக, நேர்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் சொன்னது. எல்லைகள்: கொள்கை புத்திசாலித்தனமானதா என்பதல்ல, சட்டப்படியானதா என்பதையே நீதிமன்றம் பார்க்கும் — சமையல் ருசியை அல்ல, சமையலறை விதிகளைப் பின்பற்றினார்களா என்பதை. 122: நாடாளுமன்ற நடவடிக்கையின் நடைமுறைக் குறையை நீதிமன்றம் கேள்வி கேட்காது. ஒன்பதாவது அட்டவணை சட்டங்களுக்கு உரிமை அடிப்படையிலான சவாலிலிருந்து பாதுகாப்பு உண்டு; அடிப்படைக் கட்டமைப்புச் சோதனையிலிருந்து இல்லை. சந்திர குமார் வழக்கு (1997): நீதிப் புனராய்வே அடிப்படைக் கட்டமைப்பின் பகுதி. (→ English: procedure established by law · हिन्दी: विधि द्वारा स्थापित प्रक्रिया)

In exam EnglishIndian judicial review sits between two models. In Britain, Parliament is sovereign and no court can set aside an Act of Parliament. In the United States, courts test laws against a 'due process of law' clause, which lets judges ask whether a law is fair and reasonable. India chose a middle path. Article 21 uses the narrower phrase 'procedure established by law', but in Maneka Gandhi v. Union of India (1978) the Supreme Court held that such a procedure must itself be fair, just and reasonable, which brought Indian review close to the American model. Judicial review also has limits. Courts ask whether a policy is lawful, not whether it is wise. Article 122 bars courts from questioning proceedings in Parliament on the ground of irregular procedure. Laws placed in the Ninth Schedule under Article 31B are protected from challenge for violating Fundamental Rights, though, as the next paragraphs show, not from the basic structure test. The power of review is itself beyond Parliament's reach: in L. Chandra Kumar v. Union of India (1997) the Court held that judicial review by the Supreme Court and the High Courts is part of the basic structure.

அடிப்படைக் கட்டமைப்பு நாடாளுமன்றத்துக்கும் உச்ச நீதிமன்றம் இடையே உரிமைத் திருத்தம் பற்றி நடந்த நீண்ட போட்டியில் பிறந்தது. சங்கரி பிரசாத் (1951): உரிமைகள் உட்பட எந்தப் பகுதியையும் திருத்தலாம். கோலக்நாத் (1967, பதினொரு நீதிபதிகள்): உரிமைகளைக் குறைக்கும் திருத்தம் கூடாது. நாடாளுமன்றத்தின் பதில் 24வது திருத்தம் (1971): திருத்தங்களுக்குப் பிரிவு 13 பொருந்தாது. இறுதியில் கேசவானந்த பாரதி (24 ஏப்ரல் 1973, பதின்மூன்று நீதிபதிகள், ஏழுக்கு ஆறு): எந்த விதியையும் திருத்தலாம், ஆனால் அரசியலமைப்பின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பை அழிக்கக் கூடாது. வீட்டுக்குப் புதிய அறை கட்டலாம், வண்ணம் மாற்றலாம்; அடித்தளத்தையும் தூண்களையும் இடிக்கக் கூடாது என்பது போல. (→ English: basic structure · हिन्दी: मूल ढांचा)

In exam EnglishThe basic structure doctrine was born in a long contest between Parliament and the Supreme Court over the Amendment of Fundamental Rights. In Shankari Prasad v. Union of India (1951) the Court held that Article 368 lets Parliament amend any part of the Constitution, Fundamental Rights included, and upheld the First Amendment. In I.C. Golaknath v. State of Punjab (1967) an eleven-judge bench reversed this and held that Parliament could not take away or abridge a Fundamental Right. Parliament answered with the 24th Amendment (1971), which declared that Article 13 does not apply to amendments made under Article 368. In Kesavananda Bharati v. State of Kerala, decided on 24 April 1973 by thirteen judges by a majority of seven to six, the Court upheld the 24th Amendment and overruled Golaknath, but added a limit: Parliament can amend any provision, yet it cannot use that power to destroy the basic structure of the Constitution.

பின்னர் இந்தக் கோட்பாட்டால் சில திருத்தங்கள் நீக்கப்பட்டன. இந்திரா காந்தி எதிர் ராஜ் நாராயண் (1975): பிரதமர் தேர்தலை நீதிமன்றத்துக்கு எட்டாமல் செய்த 39வது திருத்த விதி (329A(4)) நீக்கம்; சுதந்திரமான நியாயமான தேர்தல் அடிப்படைக் கட்டமைப்பு. மினர்வா மில்ஸ் (1980): 42வது திருத்தம் 368-இல் சேர்த்த (4), (5) உட்பிரிவுகள் நீக்கம்; வரம்புள்ள திருத்த அதிகாரமும் நீதிப் புனராய்வும் அடிப்படை அம்சங்களே. வாமன் ராவ் (1981): 24 ஏப்ரல் 1973 எல்லைக்கோடு — அதற்கு முன் ஒன்பதாவது அட்டவணையில் சேர்ந்த சட்டங்கள் பாதுகாப்பானவை, பின்னர் சேர்ந்தவை சோதனைக்கு உட்பட்டவை; கோயல்ஹோ (2007, ஒன்பது நீதிபதிகள்) இதை உறுதி செய்தது. NJAC வழக்கு (2015): 99வது திருத்தம் நீதித்துறைச் சுதந்திரத்துக்கு எதிரானது என்று நீக்கம். ஆட்டத்தில் நடுவரையே நீக்கும் விதியை நடுவர் ஏற்காதது போல. (→ English: basic structure · हिन्दी: मूल ढांचा)

In exam EnglishThe doctrine has since been used both to strike down amendments and to uphold them. In Indira Nehru Gandhi v. Raj Narain (1975) the Court struck down clause (4) of Article 329A, inserted by the 39th Amendment, which had placed the election of the Prime Minister beyond the reach of the courts; free and fair elections were held to be part of the basic structure. In Minerva Mills v. Union of India (1980) it struck down clauses (4) and (5) that the 42nd Amendment had added to Article 368 to bar courts from reviewing amendments and to declare Parliament's amending power unlimited, holding that a limited amending power and judicial review are themselves basic features. Waman Rao v. Union of India (1981) fixed 24 April 1973, the day Kesavananda was decided, as the cut-off: laws placed in the Ninth Schedule before that date stay protected, while later additions can be tested against the basic structure. I.R. Coelho v. State of Tamil Nadu (2007), decided by nine judges, confirmed this. In Supreme Court Advocates-on-Record Association v. Union of India (2015), the 99th Amendment creating the National Judicial Appointments Commission was struck down for violating the independence of the judiciary.
The amending power and the basic structure: key cases
CaseYearWhat the Court held
Shankari Prasad v. Union of India1951Parliament can amend Fundamental Rights under Article 368; First Amendment upheld
I.C. Golaknath v. State of Punjab1967Eleven judges: Parliament cannot take away or abridge Fundamental Rights
Kesavananda Bharati v. State of Kerala1973Thirteen judges, 7:6: any part can be amended, but not the basic structure; Golaknath overruled
Indira Nehru Gandhi v. Raj Narain1975Article 329A(4) (39th Amendment) struck down; free and fair elections a basic feature
Minerva Mills v. Union of India1980Article 368(4) and (5) (42nd Amendment) struck down; limited amending power and judicial review are basic features
Waman Rao v. Union of India1981Ninth Schedule laws added after 24 April 1973 open to the basic structure test
I.R. Coelho v. State of Tamil Nadu2007Nine judges confirmed the Waman Rao cut-off for Ninth Schedule laws
Supreme Court Advocates-on-Record Association v. Union of India201599th Amendment and NJAC struck down; independence of the judiciary a basic feature

அரசியலமைப்பு எங்கும் அடிப்படை அம்சங்களின் பட்டியலைத் தரவில்லை; உச்ச நீதிமன்றம் வழக்குவாரியாக அடையாளம் காண்கிறது. தீர்ப்புகளில் ஏற்கப்பட்டவை: அரசியலமைப்பின் மேலாண்மை, குடியரசு-ஜனநாயக அரசு, சமயச்சார்பற்ற, கூட்டாட்சித் தன்மை, அதிகாரப் பிரிவினை, நீதிப் புனராய்வு, சுதந்திரமான தேர்தல், சட்டத்தின் ஆட்சி, நீதித்துறைச் சுதந்திரம், வரம்புள்ள திருத்த அதிகாரம், உரிமைகள்-நெறிமுறைகள் சமநிலை. பொம்மை வழக்கு (1994) சமயச்சார்பின்மையையும் கூட்டாட்சியையும் மீண்டும் உறுதி செய்தது. இரண்டு கவனங்கள்: இந்தக் கோட்பாடு முக்கியமாகத் திருத்தங்களைச் சோதிக்க; சாதாரணச் சட்டங்கள் பெரும்பாலும் அரசியலமைப்பு விதிகளுடனேயே ஒப்பிடப்படுகின்றன. எந்த ஒரு பிரிவையும் இது உறைய வைக்காது — செடியின் கிளையை வெட்டலாம், வேரை அல்ல. (→ English: Constitution · हिन्दी: संविधान)

In exam EnglishThe Constitution nowhere lists the basic features; the Supreme Court identifies them case by case. Features recognised in its judgments include the supremacy of the Constitution, the republican and democratic form of government, the secular and federal character of the Constitution, the separation of powers, judicial review, free and fair elections, the rule of law, the independence of the judiciary, the limited power to amend and the balance between Fundamental Rights and the Directive Principles. Secularism and federalism were reaffirmed as basic features in S.R. Bommai v. Union of India (1994). Two points are easy to confuse. First, the doctrine was developed to test constitutional amendments under Article 368; ordinary laws are mainly tested against the express provisions of the Constitution. Second, the doctrine does not freeze any single Article: Parliament may change a provision as long as the basic feature behind it survives.

நீதித்துறைச் செயல்முனைப்பு என்றால் உரிமைகளைக் காக்க, அல்லது அரசும் சட்டமன்றமும் விட்ட இடைவெளிகளை நிரப்ப, நீதிபதிகள் தங்கள் அதிகாரங்களை விரிவாகப் பொருள் கொள்வது. அதன் எதிர் நீதித்துறைக் கட்டுப்பாடு: கொள்கை விஷயங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களிடம் விட்டு, தெளிவான சட்ட எல்லை மீறப்பட்டால் மட்டும் தலையிடுவது. உதாரணங்கள்: மேனகா காந்தி (1978)க்குப் பின் பிரிவு 21-இலிருந்து விரைவு விசாரணை, இலவச சட்ட உதவி, தூய சுற்றுச்சூழல் போன்ற உரிமைகள் பிறந்தன. விசாகா வழக்கு (1997): பணியிடப் பாலியல் துன்புறுத்தல் பற்றிச் சட்டம் இல்லாததால் நீதிமன்றமே வழிகாட்டுதல்கள் தந்தது; 2013 சட்டம் வரும்வரை அவை கட்டுப்படுத்தின. பிரிவு 142 இதன் கருவி. விமர்சனம்: நீதிமன்றங்களே கொள்கை வகுத்தால் வாக்காளர்களுக்குப் பதில் சொல்லும் பொறுப்பு இல்லை — இதை 'அத்துமீறல்' என்கிறார்கள். அப்பா இல்லாதபோது அண்ணன் பொறுப்பு எடுப்பது நல்லதுதான்; எப்போதும் குடும்பத் தலைவராகிவிட்டால் சிக்கல். (→ English: judicial activism · हिन्दी: न्यायिक सक्रियता)

In exam Englishjudicial activism describes judges reading their powers broadly to protect rights or to fill gaps that the legislature and the executive have left open. Its opposite, judicial restraint, means judges defer to elected bodies on questions of policy and interfere only when a clear legal limit has been crossed. After Maneka Gandhi (1978), Article 21 grew from a guard against arbitrary arrest into a source of many rights, such as the right to a speedy trial, to free legal aid and to a clean environment. In Vishaka v. State of Rajasthan (1997) the Court, finding no law on sexual harassment at the workplace, framed guidelines that bound employers until Parliament passed the Sexual Harassment of Women at Workplace (Prevention, Prohibition and Redressal) Act, 2013. Article 142, which lets the Supreme Court pass any order needed to do complete justice, is often its tool. Critics use the term judicial overreach for the excesses: when courts make policy, they act without the accountability that elected bodies face, and the separation of powers suffers.

பொதுநல வழக்கு (PIL) நீதிமன்றத்துக்கு யார் போகலாம் என்பதை மாற்றியது. வழக்கமாக உரிமை பாதிக்கப்பட்டவரே வழக்குத் தொடர வேண்டும். 1970களின் இறுதியிலிருந்து உச்ச நீதிமன்றம் இதைத் தளர்த்தியது: பாதிக்கப்பட்டோர் மிக ஏழைகள், பலவீனர்கள், விவரம் அறியாதவர்கள் என்றால், நல்லெண்ணத்துடன் யார் வேண்டுமானாலும் அவர்கள் சார்பில் வரலாம் — பேச முடியாத குழந்தைக்காகப் பக்கத்து வீட்டார் ஆசிரியரிடம் பேசுவது போல. ஹுசைனாரா காதூன் (1979): பிஹார் சிறைகளில் குற்றத்துக்கான அதிகபட்சத் தண்டனையைவிட நீண்ட காலம் விசாரணையின்றி இருந்த கைதிகள் பற்றிய செய்தித்தாள் தகவல்களில் தொடங்கி, ஆயிரக்கணக்கானோர் விடுதலை ஆனார்கள்; விரைவு விசாரணை பிரிவு 21-இன் பகுதியானது. எஸ்.பி. குப்தா (1981) இந்தத் தளர்வைத் தெளிவாகச் சொன்னது. கடிதங்களும் அஞ்சல் அட்டைகளும் மனுக்களாக ஏற்கப்பட்டன. PIL உச்ச நீதிமன்றத்தில் 32, உயர் நீதிமன்றத்தில் 226 கீழ்; அரசு அல்லது பொது அமைப்புக்கு எதிராக, தனிப்பட்ட சண்டைக்கு அல்ல. (→ English: public interest litigation · हिन्दी: जनहित याचिका)

In exam Englishpublic interest litigation (PIL) changed who may approach the courts. Normally only a person whose own right is affected, a person with locus standi, may file a case. From the late 1970s the Supreme Court relaxed this rule: where the people harmed are too poor, too weak or too unaware to come to court themselves, any public-spirited person or organisation acting in good faith may come on their behalf. Hussainara Khatoon v. Home Secretary, State of Bihar (1979), based on newspaper reports of undertrial prisoners who had spent longer in Bihar's jails than the maximum sentence for their alleged offences, led to the release of thousands and to the recognition of speedy trial as part of Article 21. In S.P. Gupta v. Union of India (1981) the Court set out the relaxed rule of standing in clear terms. Judges even treated letters and postcards as writ petitions, a practice known as epistolary jurisdiction. A PIL is filed under Article 32 in the Supreme Court or under Article 226 in a High Court, and it is aimed at the State or a public authority, not at a purely private dispute.
Ordinary litigation and public interest litigation compared
Ordinary litigationPublic interest litigation
Who may fileOnly the person whose own right is affectedAny public-spirited person or body acting in good faith for those who cannot come
PurposeRelief for the petitionerRelief for a group or for the public
FormFormal petitionEven a letter may be treated as a petition
Where (for rights)Supreme Court (Article 32) or High Court (Article 226)The same: Article 32 or Article 226
Against whomAny party, including private personsThe State or a public authority

PIL மூலம் சாதாரண வழக்குகள் எட்டாத பிரச்சினைகள் நீதிமன்றத்தை அடைந்தன. வழக்கறிஞர் எம்.சி. மேத்தா தொடர்ந்த வழக்குகளில் கங்கை மாசு, தாஜ்மகால் சுற்றுப்புறம், டெல்லிக் காற்று மாசு மீது உச்ச நீதிமன்றம் நடவடிக்கை எடுத்தது; ஓலியம் வாயுக் கசிவு வழக்கில் (1986) அபாயகரமான தொழில் செய்யும் நிறுவனங்களுக்கு 'முழுமையான பொறுப்பு' விதியை வகுத்தது — விபத்து நடந்தால் சாக்குச் சொல்லாமல் முழுவதும் ஏற்க வேண்டும். ஆனால் தவறான பயன்பாடும் உண்டு: விளம்பரத்துக்காக, தனிப்பட்ட அல்லது அரசியல் பகைக்காக, திட்டங்களைத் தடுக்க. பல்வந்த் சிங் சௌஃபால் வழக்கில் (2010) நீதிமன்ற வழிகாட்டுதல்கள்: மனுதாரரின் பின்னணியும் நோக்கமும் பார்க்க வேண்டும்; உண்மையான பொதுநலன் இருக்க வேண்டும்; சுயநல மனுக்களுக்குத் தேவையானால் செலவுத் தொகை விதிக்க வேண்டும். இப்படிப் பொதுநல வழக்கு தவறாகப் பயன்படாமல் நீதிமன்றங்கள் பார்க்கின்றன. (→ English: public interest litigation · हिन्दी: जनहित याचिका)

In exam EnglishThrough PIL, courts have dealt with problems that ordinary litigation rarely reached. In the series of cases filed by the lawyer M.C. Mehta, the Supreme Court acted on the pollution of the Ganga, on the surroundings of the Taj Mahal and on Delhi's air, and in the oleum gas leak case (1986) it laid down the rule of absolute liability for enterprises engaged in hazardous activities. The same openness invites misuse: petitions filed for publicity, to settle private or political scores, or to stall projects. In State of Uttaranchal v. Balwant Singh Chaufal (2010) the Supreme Court laid down guidelines asking courts to verify the petitioner's credentials and good faith, to make sure that a real public interest is involved, and to discourage petitions filed for personal gain or oblique motives, if necessary by imposing costs.

இந்தப் பகுதி முழுவதும் ஒரு சங்கிலி போல இணைகிறது. 13, 32, 226 பிரிவுகள் நீதிமன்றங்களுக்கு நீதிப் புனராய்வு அதிகாரம் தருகின்றன. அடிப்படைக் கட்டமைப்புக் கோட்பாடு அந்த ஆய்வைத் திருத்தங்கள் வரை நீட்டுகிறது — எவ்வளவு பெரிய பெரும்பான்மையும் அரசியலமைப்பின் அடையாளத்தை மாற்ற முடியாது. PIL நீதிமன்றக் கதவை எல்லோருக்கும் திறந்தது. செயல்முனைப்பு நீதிபதிகள் எவ்வளவு துணிவாக, கட்டுப்பாடு எவ்வளவு கவனமாக இந்தக் கருவிகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதைச் சொல்கின்றன. ஒவ்வொன்றுக்கும் கட்டுப்பாடு உண்டு: நீதிமன்றம் கொள்கையை அல்ல, சட்டப்படித் தன்மையைப் பார்க்க வேண்டும்; PIL உண்மையான பொதுநலனுக்கே; அடிப்படை அம்சங்கள் நிலையான பட்டியல் அல்ல. (→ English: judicial review · हिन्दी: न्यायिक पुनर्विलोकन)

In exam EnglishThe pieces of this part fit together as a chain. Articles 13, 32 and 226 give the courts the power of judicial review. The basic structure doctrine carries that review to constitutional amendments, so that no majority, however large, can rewrite the Constitution's identity. PIL opens the courts to people who could never have reached them on their own. Judicial activism describes how boldly judges use these tools, and judicial restraint how carefully. Each link also has a check: courts must stay with legality rather than policy, PIL must serve a genuine public interest, and the basic features are not a fixed list but are identified by the Court in its judgments.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. In which case did the Supreme Court first hold that Parliament cannot amend the Constitution so as to destroy its basic structure?

  1. Shankari Prasad v. Union of India
  2. I.C. Golaknath v. State of Punjab
  3. Kesavananda Bharati v. State of Kerala
  4. Minerva Mills v. Union of India
Show answer

Answer: C. Kesavananda Bharati v. State of Kerala

Kesavananda Bharati (1973) laid down the basic structure doctrine. Shankari Prasad (1951) allowed amendment of Fundamental Rights without any such limit; Golaknath (1967) barred amendments abridging Fundamental Rights but did not use the basic structure idea; Minerva Mills (1980) applied the doctrine later.

Q2. Consider the following statements:
1. The expression 'judicial review' is used in Article 13 of the Constitution.
2. For the purposes of Article 13, 'law' includes an ordinance and a notification.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: B. 2 only

Statement 2 is correct: Article 13(3)(a) counts ordinances, orders, bye-laws, rules, regulations and notifications as 'law'. Statement 1 is wrong: the expression 'judicial review' appears nowhere in the Constitution. So '1 only', 'both' and 'neither' are wrong.

Q3. Match List I with List II:
List I (Case)
A. Indira Nehru Gandhi v. Raj Narain
B. Minerva Mills v. Union of India
C. Waman Rao v. Union of India
D. Supreme Court Advocates-on-Record Association v. Union of India (2015)
List II (Holding)
1. Ninth Schedule laws added after 24 April 1973 can be tested against the basic structure
2. National Judicial Appointments Commission struck down
3. Article 329A(4) struck down; free and fair elections a basic feature
4. Clauses (4) and (5) of Article 368 struck down
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-3, B-4, C-1, D-2
  2. A-4, B-3, C-1, D-2
  3. A-3, B-4, C-2, D-1
  4. A-1, B-4, C-3, D-2
Show answer

Answer: A. A-3, B-4, C-1, D-2

Raj Narain (1975) struck down Article 329A(4); Minerva Mills (1980) struck down Article 368(4) and (5); Waman Rao (1981) fixed the Ninth Schedule cut-off; the 2015 case struck down the NJAC. The second option swaps Raj Narain and Minerva Mills, the third swaps Waman Rao and the NJAC case, and the fourth swaps Raj Narain and Waman Rao.

Q4. The clauses of Article 368 that sought to bar judicial review of constitutional amendments, and that were struck down in Minerva Mills (1980), had been inserted by which Amendment?

  1. 24th Amendment, 1971
  2. 39th Amendment, 1975
  3. 42nd Amendment, 1976
  4. 44th Amendment, 1978
Show answer

Answer: C. 42nd Amendment, 1976

The 42nd Amendment (1976) added clauses (4) and (5) to Article 368. The 24th Amendment (1971) made Article 13 inapplicable to amendments and was upheld in Kesavananda; the 39th Amendment inserted Article 329A on the Prime Minister's election; the 44th Amendment (1978) reversed several 42nd Amendment changes but did not insert these clauses.

Q5. With reference to public interest litigation in India, consider the following statements:
1. It can be filed only in the Supreme Court.
2. It relaxes the traditional rule that only an aggrieved person may approach the court.
3. Courts have treated letters as writ petitions.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 2 and 3 only
  3. 1 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 2 and 3 only

Statements 2 and 3 are correct: PIL relaxes locus standi, and letters have been treated as petitions (epistolary jurisdiction). Statement 1 is wrong because a PIL can also be filed in a High Court under Article 226; so every option containing statement 1 is wrong.

Q6. Which one of the following has NOT been recognised by the Supreme Court as a basic feature of the Constitution?

  1. Judicial review
  2. Secularism
  3. Sovereignty of Parliament as in Britain
  4. Free and fair elections
Show answer

Answer: C. Sovereignty of Parliament as in Britain

The doctrine itself rejects unlimited parliamentary sovereignty: Minerva Mills held that a limited amending power is a basic feature. Judicial review (Minerva Mills, L. Chandra Kumar), secularism (Bommai) and free and fair elections (Indira Gandhi v. Raj Narain) have all been recognised as basic features.

Q7. Why is the date 24 April 1973 important in Indian constitutional law?

  1. The 42nd Amendment came into force on that day
  2. Laws added to the Ninth Schedule after that day can be tested against the basic structure
  3. The Golaknath judgment was delivered on that day
  4. Public interest litigation was first admitted by the Supreme Court on that day
Show answer

Answer: B. Laws added to the Ninth Schedule after that day can be tested against the basic structure

Kesavananda Bharati was decided on 24 April 1973, and Waman Rao (1981) used that date as the cut-off for testing Ninth Schedule laws, confirmed in I.R. Coelho (2007). The 42nd Amendment is of 1976, Golaknath of 1967, and PIL developed from the late 1970s.

Q8. Consider the following statements:
1. Article 21 of the Constitution uses the expression 'due process of law'.
2. In Maneka Gandhi v. Union of India (1978), the Supreme Court held that a procedure depriving a person of personal liberty must be fair, just and reasonable.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: B. 2 only

Statement 2 is correct. Statement 1 is wrong: Article 21 uses 'procedure established by law'; 'due process of law' is the American phrase. So '1 only', 'both' and 'neither' are wrong.

← Part 2All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources