English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Khilafat and Non-Cooperation, 1919–1922

தமிழில் விளக்கம்

Gandhian movements, 1917–1922 · Part 2 / 2 · Fact-checked on 8 November 2026 · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

The Khilafat question and its leaders, the launch of non-cooperation on 1 August 1920, the Calcutta and Nagpur sessions and the new Congress constitution, the boycotts and the constructive programme with its national institutions, the Tilak Swaraj Fund and khadi, the Prince of Wales's visit, the peasant and regional movements, Chauri Chaura and the Bardoli resolution, Gandhi's trial, and an assessment of the first nationwide mass movement.

Each idea is explained first in Tamil (தமிழ்), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Tamil and revise it in English.

பகுதி 1 இப்படி முடிந்தது — ஒருகாலத்தில் ஆங்கிலேயருக்கு ஒத்துழைத்த காந்தி, பஞ்சாப் படுகொலைகளையும் அரசின் மென்மையான பதிலையும் பார்த்து, இனி இந்த ஆட்சியை நம்ப முடியாது என்று முடிவு செய்தார். அதன் பின் அவர் என்ன செய்தார் என்பதை இந்தப் பகுதி சொல்கிறது. 1919–1922 இடையே இரண்டு தனித்தனிக் குறைகள் — முதல் உலகப்போருக்குப் பின் துருக்கி கலீஃபாவின் நிலை, பஞ்சாபில் நடந்த அநீதி — ஒரே போராட்டமாக இணைந்தன: கிலாபத் இயக்கம், ஒத்துழையாமை இயக்கம். வீட்டு வேலையாட்கள் எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் வேலையை நிறுத்தினால் வீடு நடக்காது; அதுபோல இந்தியர்களின் உதவியை விலக்கி ஆங்கிலேய ஆட்சியை நடத்த முடியாமல் செய்ய காங்கிரஸ் முதல்முறையாக முயன்றது. விவசாயிகள், தொழிலாளர், மாணவர், பெண்கள், வணிகர் பல மாகாணங்களில் ஒரே தேசியப் போராட்டத்தில் சேர்ந்ததும் இதுவே முதல்முறை. (→ English: Khilafat Movement · Non-Cooperation Movement · हिन्दी: ख़िलाफ़त आंदोलन · असहयोग आंदोलन)

In exam EnglishPart 1 ended with Gandhi, once a loyal cooperator, convinced by the Punjab killings and the mild official response that British rule could no longer be trusted. This part follows what he did next. Between 1919 and 1922 two separate grievances, the fate of the Ottoman Khalifa after the First World War and the wrongs done in Punjab, were joined into one campaign: the Khilafat Movement and the Non-Cooperation Movement. For the first time the Congress set out to make British rule unworkable by withdrawing Indian help from it, and for the first time peasants, workers, students, women and traders in most provinces joined a single national struggle.

துருக்கியின் உஸ்மானிய சுல்தானைப் பல முஸ்லிம்கள் கலீஃபாவாக — முஸ்லிம் உலகின் ஆன்மீகத் தலைவராக, அரேபியப் புனிதத் தலங்களின் காவலராக — கருதினர். முதல் உலகப்போரில் துருக்கி ஜெர்மனியின் பக்கம் போரிட்டுத் தோற்றது; நேச நாடுகள் அதன் பேரரசைப் பங்கிடத் தயாராயின. போர்க்காலத்தில் ஆங்கிலேயத் தலைவர்கள் உறுதிமொழி தந்திருந்தும், கலீஃபா நிலத்தையும் அதிகாரத்தையும் இழப்பார் என்று இந்திய முஸ்லிம்கள் அஞ்சினர். ஊர்க் கோயிலின் தர்மகர்த்தாவை வெளியாட்கள் நீக்கப்போகிறார்கள் என்றால் ஊரே கலங்குவது போல — அந்த அச்சத்திலிருந்துதான் கிலாபத் இயக்கம் பிறந்தது. தலைவர்கள்: அலி சகோதரர்கள் முகம்மது அலி, ஷௌகத் அலி; மௌலானா அபுல் கலாம் ஆசாத்; ஹக்கீம் அஜ்மல் கான்; ஹஸ்ரத் மோஹானி. 1919இல் கிலாபத் குழு அமைந்தது, 17 அக்டோபர் 1919 அன்று நாடு முழுவதும் கிலாபத் தினம் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது, நவம்பர் 1919 டெல்லி அகில இந்திய கிலாபத் மாநாட்டுக்குக் காந்தி தலைமை தாங்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்துக்களையும் முஸ்லிம்களையும் ஒரே இயக்கத்தில் இணைக்கும் வாய்ப்பை அவர் இதில் கண்டார். (→ English: Khilafat Movement · हिन्दी: ख़िलाफ़त आंदोलन)

In exam EnglishThe Ottoman Sultan of Turkey was regarded by many Muslims as the Khalifa, the spiritual head of the Muslim world and the guardian of the holy places of Arabia. Turkey fought on Germany's side in the First World War, and after its defeat the Allies prepared to carve up its empire. Indian Muslims feared that the Khalifa would lose both his lands and his authority, even though British leaders had given reassurances during the war. The Khilafat Movement grew out of this fear. Its leading figures were the brothers Mohammad Ali and Shaukat Ali, Maulana Abul Kalam Azad, Hakim Ajmal Khan and Hasrat Mohani. A Khilafat Committee was formed in 1919, 17 October 1919 was observed across India as Khilafat Day, and at an all-India Khilafat Conference held in Delhi in November 1919 Gandhi was chosen to preside. He saw in the issue a chance to bring Hindus and Muslims into one movement.

1920இல் ஒத்துழைப்புக்கு மீதமிருந்த காரணங்களும் சிதைந்தன. 1920இல் வெளியான ஹண்டர் குழு அறிக்கை டயர் விஷயத்தில் இந்தியர் எதிர்பார்த்ததைவிட மிக மென்மையாக நடந்தது; பிரிட்டனில் பிரபுக்கள் அவை அவருக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தது. ஆகஸ்ட் 1920 செவ்ரே உடன்படிக்கை துருக்கி மீது கடும் நிபந்தனைகளைச் சுமத்தி அதன் அரபு மாகாணங்களைப் பறித்தது. மாகாணங்களில் இந்திய அமைச்சர்களுக்குச் சில துறைகளை மட்டும் தந்த 1919 மாண்டேகு-செம்ஸ்ஃபோர்டு சீர்திருத்தங்கள், போர்க்கால விசுவாசத்துக்குச் சிறு வெகுமதி போலத் தோன்றின. கஷ்ட காலத்தில் முதலாளிக்குத் துணை நின்ற தொழிலாளிக்குக் கடைசியில் சில்லறைக் கூலி தந்தது போல. ஜூன் 1920 அலகாபாத் கூட்டம் ஒத்துழையாமைத் திட்டத்தை ஏற்றது; கிலாபத் குழு காந்தியைத் தலைமை ஏற்கக் கேட்டது. காந்தி வைஸ்ராய் செம்ஸ்ஃபோர்டுக்குக் கடிதம் எழுதி, கைசர்-இ-ஹிந்த் பதக்கத்தையும் தென்னாப்பிரிக்க ஆம்புலன்ஸ் சேவைக்குக் கிடைத்த போர்ப் பதக்கங்களையும் திருப்பித் தந்து, 1 ஆகஸ்ட் 1920 அன்று ஒத்துழையாமை இயக்கத்தை முறைப்படி தொடங்கினார். அதே நாள் பம்பாயில் பால கங்காதர திலகர் மறைந்தார். (→ English: Non-Cooperation Movement · हिन्दी: असहयोग आंदोलन)

In exam EnglishDuring 1920 the remaining case for cooperation fell apart. The Hunter Committee's report, published in 1920, dealt with Dyer far more gently than Indians expected, and in Britain the House of Lords voted in his support. In August 1920 the Treaty of Sèvres imposed severe terms on Turkey and stripped it of its Arab provinces. The Montagu-Chelmsford reforms of 1919, which handed Indian ministers only some subjects in the provinces, struck many nationalists as a poor reward for wartime loyalty. In June 1920 a meeting at Allahabad accepted a programme of non-cooperation and the Khilafat Committee asked Gandhi to lead it. Gandhi wrote to the Viceroy, Lord Chelmsford, gave back the Kaiser-i-Hind medal and the war medals he had received for his ambulance work in South Africa, and formally launched the Non-Cooperation Movement on 1 August 1920. On that same day Bal Gangadhar Tilak died in Bombay.

இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் ஒப்புதல் இன்னும் வர வேண்டியிருந்தது. செப்டம்பர் 1920 கல்கத்தா சிறப்பு மாநாட்டில் — லாலா லஜபதி ராய் தலைமை — பஞ்சாப், கிலாபத் அநீதிகள் சரிசெய்யப்படும் வரை, சுயராஜ்யம் கிடைக்கும் வரை ஒத்துழையாமை தொடர வேண்டும் என்று காந்தி தீர்மானம் கொண்டுவந்தார். புதிய சட்டமன்றங்களின் புறக்கணிப்பு பற்றியே கடும் விவாதம் நடந்தது. சி. ஆர். தாஸ், பிபின் சந்திர பால் போன்றோர் தேர்தலில் போட்டியிட்டு உள்ளிருந்தே அரசைத் தடுக்க வேண்டும் என்றனர்; கட்சி அவசரப்படுத்தப்படுகிறது என்று சில மூத்தோர் கருதினர். ஊர்ப் பஞ்சாயத்தில் உட்கார்ந்து எதிர்ப்பதா, பஞ்சாயத்துக்கே போகாமல் இருப்பதா என்ற விவாதம் போல. கிலாபத் தலைவர்களின் வலுவான ஆதரவால் காந்தியின் தீர்மானமே நிறைவேறியது. நவம்பர் 1920இல் 1919 சட்டத்தின் கீழ் முதல் தேர்தல் நடந்தபோது காங்கிரஸ் விலகி நின்றது, பெரும்பாலான வாக்காளர் வாக்களிக்கவில்லை. (→ English: Indian National Congress · boycott · हिन्दी: भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस · बहिष्कार)

In exam EnglishThe Indian National Congress had still to give its approval. At a special session in Calcutta in September 1920, presided over by Lala Lajpat Rai, Gandhi moved the resolution that non-cooperation should go on until the Punjab and Khilafat wrongs were set right and swaraj was won. The sharpest argument was over the boycott of the new legislative councils. C. R. Das and Bipin Chandra Pal, among others, wanted Indians to contest the coming elections and obstruct the government from inside, and several older leaders felt the party was being rushed. Gandhi's resolution was nevertheless carried, with strong support from the Khilafat leaders. When the first elections under the Act of 1919 were held in November 1920, Congress candidates stayed out and a large part of the electorate did not vote, so the new councils met without the party that most politically active Indians followed.

டிசம்பர் 1920 நாக்பூர் வழக்கமான மாநாடு — தலைவர் சி. விஜயராகவாச்சாரியார் — இந்த முடிவை உறுதிசெய்தது; இம்முறை முக்கியத் தீர்மானத்தை சி. ஆர். தாஸே முன்மொழிந்தார். நாக்பூர் காங்கிரஸின் வடிவத்தையே மாற்றியது. இதுவரை அரசியலமைப்பு வழிகளில் பிரிட்டிஷ் பேரரசுக்குள் சுயாட்சி என்ற இலக்கு, இப்போது அனைத்து அமைதியான, முறையான வழிகளில் சுயராஜ்யம் அடைவது என்று மாறியது — பேரரசை விட்டு வெளியேறும் வழியும் திறந்தே இருந்தது. மாகாண காங்கிரஸ் குழுக்கள் மொழி அடிப்படையில் மாற்றியமைக்கப்பட்டன — மக்கள் தம் மொழியிலேயே அமைப்பாகலாம். பதினைந்து உறுப்பினர் கொண்ட காரியக் கமிட்டி அமைந்தது; ஆண்டுக்கு நான்கு அணா கட்டி யாரும் உறுப்பினர் ஆகலாம். ஆண்டுக்கு ஒருமுறை நடக்கும் திருவிழா போன்ற அமைப்பு, தினமும் திறந்திருக்கும் ஊர்க் கடை போல ஆனது. இந்தப் புதிய பாதையை ஏற்க முடியாமல் ஜின்னா, அன்னி பெசன்ட், பிபின் சந்திர பால் ஏறக்குறைய இக்காலத்தில் காங்கிரஸிலிருந்து விலகினர். (→ English: Swaraj · हिन्दी: स्वराज)

In exam EnglishThe regular session at Nagpur in December 1920, presided over by C. Vijayaraghavachariar, confirmed the decision; this time C. R. Das himself moved the main resolution. Nagpur also remade the Congress. Its aim, until then self-government within the British Empire to be sought by constitutional means, became the attainment of Swaraj by all peaceful and legitimate means, which left open the possibility of leaving the Empire. Provincial Congress Committees were redrawn on linguistic lines, so that people could organise in their own language. A Working Committee of fifteen members was created to run the party between sessions, and anyone could become a member by paying four annas a year. Some older leaders could not accept the new course; Muhammad Ali Jinnah, Annie Besant and Bipin Chandra Pal moved away from the Congress around this time.

Three Congress sessions of the Non-Cooperation years
Session	When	President	What it did
Calcutta (special)	September 1920	Lala Lajpat Rai	Accepted Gandhi's non-cooperation resolution despite opposition to council boycott
Nagpur	December 1920	C. Vijayaraghavachariar	Confirmed the programme; new aim of swaraj by peaceful and legitimate means; linguistic provincial committees; Working Committee of 15; four-anna membership
Ahmedabad	December 1921	Hakim Ajmal Khan (acting, for the jailed C. R. Das)	Made Gandhi sole executive authority; approved civil disobedience

ஒத்துழையாமைக்கு இரண்டு பக்கங்கள். முதலாவது — பிரிட்டன் ஆட்சி செய்யும் அமைப்புகளிலிருந்து விலகுவது: பட்டங்கள், கௌரவப் பதவிகளைத் துறப்பது; சட்டமன்றங்கள், நீதிமன்றங்கள், அரசுப் பள்ளி-கல்லூரிகளின் புறக்கணிப்பு; வெளிநாட்டுத் துணி வாங்காமல் இருப்பது. இவை போதாவிட்டால் பின்னர் அரசுப் பணியைவிட்டு விலகுவது, வரி கட்ட மறுப்பதும் வரலாம். இரண்டாவது ஆக்கபூர்வமானது — மறுப்பது மட்டுமல்ல, கட்டியெழுப்பவும் வேண்டும் என்று காந்தி விரும்பினார். பழைய வீட்டை விட்டால் ஒரு புதிய குடிசையாவது கட்ட வேண்டுமல்லவா. புறக்கணித்த பள்ளிகளுக்குப் பதில் ஜாமியா மில்லியா இஸ்லாமியா, குஜராத் வித்யாபீடம், காசி வித்யாபீடம், பீகார் வித்யாபீடம் போன்ற புதிய நிறுவனங்களில் தேசியக் கல்வி; நீதிமன்றங்களுக்குப் பதில் தகராறு தீர்க்கும் பஞ்சாயத்துகள். கைநூற்பு, இந்து-முஸ்லிம் ஒற்றுமை, தீண்டாமைக்கு எதிரான பணி — இவையும் திட்டத்தின் பகுதி. முழுமையாகச் செய்தால் ஓராண்டில் சுயராஜ்யம் கிடைக்கும் என்று காந்தி சொன்னார். (→ English: boycott · national education · हिन्दी: बहिष्कार · राष्ट्रीय शिक्षा)

In exam EnglishNon-cooperation had two sides. The first asked Indians to withdraw from the institutions through which Britain governed: to give up titles and honorary posts, to boycott the councils, the law courts and government schools and colleges, and to stop buying foreign cloth. If these steps were not enough, later stages could include leaving government service and refusing to pay taxes. The second side was constructive, because Gandhi wanted people to build as well as refuse. In place of the boycotted schools came national education in new institutions such as Jamia Millia Islamia, Gujarat Vidyapith, Kashi Vidyapith and Bihar Vidyapith; in place of the courts came panchayats to settle disputes. Hand-spinning, Hindu-Muslim unity and work against untouchability completed the programme. Gandhi told the country that if it carried out the programme fully, swaraj could be won within a year.

National institutions of the Non-Cooperation years
Institution	Where it began	Year
Jamia Millia Islamia	Aligarh (moved to Delhi in 1925)	1920
Gujarat Vidyapith	Ahmedabad	1920
Bihar Vidyapith	Patna	1921
Kashi Vidyapith	Varanasi	1921

1921இன் முதல் ஆறு மாதங்களில் திட்டம் வலுப்பெற்றது. ஆயிரக்கணக்கான மாணவர் அரசுப் பள்ளி, கல்லூரிகளை விட்டனர்; சி. ஆர். தாஸ், மோதிலால் நேரு, ராஜேந்திர பிரசாத், வல்லபாய் படேல், சி. ராஜகோபாலாச்சாரி போன்ற முன்னணி வழக்கறிஞர்கள் தொழிலைக் கைவிட்டனர். திலகர் நினைவாக ஒரு கோடி ரூபாய் இலக்குடன் தொடங்கிய திலகர் சுயராஜ்ய நிதி 1921 நடுப்பகுதிக்குள் அந்த இலக்கைத் தாண்டியது. வெளிநாட்டுத் துணிக்கு எதிரான போராட்டம் இயக்கத்தின் கண்கூடான பகுதி — தொண்டர்கள் துணிக்கடைகள் முன் மறியல் செய்தனர், இறக்குமதித் துணிக் குவியல்கள் பொதுவெளியில் எரிக்கப்பட்டன. ராட்டையும் கதர் துணியும் பழைய சுதேசி எண்ணத்தை அன்றாடச் செயலாகவும் இயக்கத்தின் ஒருவகைச் சீருடையாகவும் மாற்றின — கல்யாண வீட்டில் ஒரு பக்கத்தார் எல்லோரும் ஒரே நிற உடை அணிந்தால் யார் எந்தப் பக்கம் என்று உடனே தெரிவது போல. ஜூலை 1921 கராச்சி கிலாபத் மாநாடு, முஸ்லிம் ஒருவர் ஆங்கிலேய இராணுவத்தில் பணியாற்றுவது மத ரீதியாகத் தவறு என்று அறிவித்தது. அலி சகோதரர்கள் கைதுசெய்யப்பட்டுத் தண்டிக்கப்பட்டனர்; காந்தியும் பிற தலைவர்களும் அதே சொற்களைப் பொதுவில் மீண்டும் கூறிப் பதிலளித்தனர். (→ English: khadi · Swadeshi · हिन्दी: खादी · स्वदेशी)

In exam EnglishIn the first half of 1921 the programme took hold. Thousands of students left government schools and colleges, and prominent lawyers gave up their practice, among them C. R. Das, Motilal Nehru, Rajendra Prasad, Vallabhbhai Patel and C. Rajagopalachari. The Tilak Swaraj Fund, started in Tilak's memory with a target of one crore rupees, crossed that figure by the middle of 1921. The campaign against foreign cloth became the most visible part of the movement: volunteers picketed cloth shops, and heaps of imported cloth were burned in public bonfires, while the charkha and khadi turned the old Swadeshi idea into a daily act and a kind of uniform for the movement. In July 1921 a Khilafat conference at Karachi declared that it was religiously wrong for a Muslim to serve in the British army. The Ali brothers were arrested and sentenced, and Gandhi and other leaders answered by publicly repeating the same words.

பிரிட்டிஷ் அரியணை வாரிசான வேல்ஸ் இளவரசரின் வருகை இயக்கத்தை உச்சத்துக்குக் கொண்டுசென்றது. 17 நவம்பர் 1921 அன்று அவர் பம்பாயில் இறங்கியபோது கடையடைப்பு அவரை வரவேற்றது — கடைகள் மூடின, தெருக்கள் வெறிச்சோடின. அடுத்த மாதங்களில் நகரம் நகரமாக அதே மௌன எதிர்ப்பு. வீட்டுக்கு வந்த விருந்தாளிக்கு யாரும் கதவு திறக்காவிட்டால் அந்த மௌனமே பெரிய பேச்சாவது போல. பம்பாயிலேயே அன்று கடையடைப்பைச் செயல்படுத்தியவர்களுக்கும் எதிர்த்தவர்களுக்கும் மோதல் வெடித்தது — இது காந்தியை மிகவும் வருத்தியது. இப்போது லார்ட் ரீடிங் தலைமையிலான அரசு காங்கிரஸ், கிலாபத் தொண்டர் படைகளைத் தடைசெய்து பெருமளவில் கைது செய்தது; 1921 இறுதிக்குள் சி. ஆர். தாஸ், மோதிலால் நேரு, ஆயிரக்கணக்கான தொண்டர்கள் சிறையில். டிசம்பர் 1921 அகமதாபாத் மாநாட்டில் சிறையிலிருந்த தாஸுக்குப் பதில் ஹக்கீம் அஜ்மல் கான் தலைமை வகித்தார்; காந்தியை இயக்கத்தின் ஒரே நிர்வாக அதிகாரியாக்கி, மக்கள் தயார் என்று அவர் கருதும் இடத்திலும் நேரத்திலும் சட்டமறுப்பைத் தொடங்க ஒப்புதல் தந்தது. (→ English: hartal · हिन्दी: हड़ताल)

In exam EnglishThe visit of the Prince of Wales, heir to the British throne, brought the movement to its height. When he landed at Bombay on 17 November 1921 he was greeted by a hartal: shops shut and streets emptied, and the same silent protest met him in city after city over the following months. In Bombay itself the day turned violent, with clashes between those enforcing the hartal and those who opposed it, which disturbed Gandhi deeply. The government, now under Lord Reading, banned the Congress and Khilafat volunteer corps and arrested leaders on a large scale; by the end of 1921 C. R. Das, Motilal Nehru and thousands of other workers were in jail. At the Ahmedabad session of December 1921 Hakim Ajmal Khan presided in place of the imprisoned C. R. Das. The session made Gandhi the sole executive authority of the movement and approved civil disobedience, to be started when and where he judged the people ready.

பெரிய நகரங்களுக்கு வெளியே, ஒத்துழையாமை பழைய உள்ளூர்க் குறைகளுக்கு ஒரு தேசியக் கொடியைத் தந்தது; ஒவ்வொரு பகுதியும் அதைத் தன் வழியில் வடிவமைத்தது. பந்தல் ஒன்றுதான், ஆனால் ஒவ்வொரு வீட்டாரும் ஒவ்வொரு பலகாரம் கொண்டுவந்தது போல. அவத்தில் 1920இல் பாபா ராம்சந்திரா கட்டிய விவசாயிகள் சபைகள் — கிராமங்களைச் சுற்றியவர்களில் ஜவஹர்லால் நேருவும் — தாலுக்தார்களின் சட்டவிரோத வசூல், வெளியேற்றங்களை எதிர்த்தன; 1921 இறுதியில் மதாரி பாசி தலைமையில் ஏகா (ஒற்றுமை) இயக்கம் அதே கோரிக்கைகளை எழுப்பியது. பஞ்சாபில் அகாலி இயக்கம் சீக்கிய குருத்வாராக்களை ஊழல் மகந்துகளிடமிருந்து மீட்கப் போராடியது — பிப்ரவரி 1921 நன்கானா சாஹிபில் பலர் உயிரிழந்தனர்; இறுதியில் 1925 சீக்கிய குருத்வாராக்கள் சட்டம் வந்தது. ஆந்திராவில் துக்கிராலா கோபாலகிருஷ்ணய்யா தலைமையில் சீராலா-பேராலா மக்கள் புதிய நகராட்சி வரி கட்டாமல் ஊரையே விட்டு வெளியேறினர்; அஸ்ஸாமில் தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர் தோட்டங்களை விட்டு வெளியேறினர். ஆகஸ்ட் 1921இல் ஏர்நாடு, வள்ளுவநாடு தாலுகாக்களில் மலபார் கிளர்ச்சி (மாப்பிள்ளை அல்லது மோப்ளா எழுச்சி) வெடித்தது; முதலில் அரசையும் நிலக்கிழார்களையும் எதிர்த்து, பின்னர் இந்துக்களுக்கு எதிராகத் திரும்பியது; இராணுவம் நசுக்கியது. (→ English: Malabar rebellion · हिन्दी: मालाबार विद्रोह)

In exam EnglishOutside the big towns, non-cooperation gave older local grievances a national banner, and each region shaped it in its own way. In Awadh, peasant sabhas built up in 1920 by Baba Ramchandra, with Jawaharlal Nehru among those who toured the villages, protested against illegal dues and evictions by taluqdars; late in 1921 the Eka, or unity, movement led by Madari Pasi took up similar demands. In Punjab the Akali movement set out to free Sikh gurdwaras from corrupt mahants, a struggle that cost many lives at Nankana Sahib in February 1921 and led in the end to the Sikh Gurdwaras Act of 1925. In Andhra the people of Chirala-Perala, led by Duggirala Gopalakrishnayya, left their town rather than pay a new municipal tax, and in Assam tea-garden workers walked off the plantations. In August 1921 the Malabar rebellion, also called the Mappila or Moplah rising, broke out in the Ernad and Valluvanad taluks; aimed first at the government and landlords, it later turned on Hindus and was crushed by the army.

Regional movements of 1920–1922
Region	Movement	Leader or feature
Awadh	Kisan sabhas (1920); Eka movement (late 1921)	Baba Ramchandra; Madari Pasi
Punjab	Akali movement for gurdwara reform	Nankana Sahib (February 1921); Sikh Gurdwaras Act 1925
Andhra	Chirala-Perala protest against a municipal tax	Duggirala Gopalakrishnayya
Assam	Walk-out of tea-garden workers	Plantation labour joins the movement
Malabar	Malabar (Mappila) rebellion, August 1921	Ernad and Valluvanad taluks; crushed by the army

1922 தொடக்கத்தில் காந்தி அடுத்த கட்டத்துக்குத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தார். அரசியல் கைதிகள் விடுவிக்கப்பட்டு, பத்திரிகை, கூட்டங்கள் மீதான கட்டுப்பாடுகள் நீக்கப்படாவிட்டால் சூரத் மாவட்ட பர்தோலி தாலுகாவில் வரி மறுப்பு உட்பட மக்கள் சட்டமறுப்பு தொடங்கும் என்று 1 பிப்ரவரி 1922 அன்று வைஸ்ராயிடம் தெரிவித்தார். நான்கு நாளில், 5 பிப்ரவரி 1922 அன்று, சௌரி சௌரா நிகழ்வு நடந்தது: ஐக்கிய மாகாணங்களின் கோரக்பூர் மாவட்ட சௌரி சௌராவில் தொண்டர் ஊர்வலம் காவல்துறையுடன் மோதியது; சினமுற்ற கூட்டம் காவல் நிலையத்துக்குத் தீ வைத்தது, 22 காவலர்கள் கொல்லப்பட்டனர். சத்தியாகிரகத்துக்குத் தேவையான அகிம்சை ஒழுக்கத்தை மக்கள் இன்னும் கற்கவில்லை என்பதற்கு இது சான்று என்று காந்தி கருதினார். நீச்சல் முழுதாகத் தெரியாத சிறுவனை ஆழத்தில் விடாமல் ஆசிரியர் கரைக்கு அழைப்பது போல. 12 பிப்ரவரி 1922 அன்று பர்தோலியில் கூடிய காங்கிரஸ் காரியக் கமிட்டி பர்தோலி தீர்மானம் மூலம் மக்கள் சட்டமறுப்பை நிறுத்தி, ஆக்கப்பணிக்குத் திரும்பச் சொன்னது. 10 மார்ச் 1922 அன்று காந்தி கைதானார்; அகமதாபாத் விசாரணையில் யங் இந்தியா கட்டுரைகளுக்காக ராஜத்துரோகக் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டார், ஆறாண்டுச் சிறைத்தண்டனை பெற்றார். (→ English: Chauri Chaura incident · satyagraha · हिन्दी: चौरी चौरा कांड · सत्याग्रह)

In exam EnglishBy early 1922 Gandhi was preparing the next stage. On 1 February 1922 he informed the Viceroy that mass civil disobedience, including the refusal to pay taxes, would begin in Bardoli taluka of Surat district unless political prisoners were released and the curbs on the press and on meetings were lifted. Four days later, on 5 February 1922, came the Chauri Chaura incident. At Chauri Chaura in Gorakhpur district of the United Provinces a procession of volunteers clashed with the police; the angry crowd then set the police station on fire, and 22 policemen were killed. Gandhi read this as proof that the country was not yet ready for the non-violent discipline that satyagraha demanded. On 12 February 1922 the Congress Working Committee, meeting at Bardoli, passed the Bardoli resolution, which suspended mass civil disobedience and asked Congressmen to turn to constructive work. On 10 March 1922 Gandhi was arrested; at his trial in Ahmedabad he pleaded guilty to sedition for his articles in Young India and was sentenced to six years' imprisonment.

தன் வாக்குறுதியைக் கொண்டே அளந்தால் இயக்கம் தோற்றது: ஓராண்டில் சுயராஜ்யம் வரவில்லை, பஞ்சாப் அநீதிகள் சரிசெய்யப்படவில்லை; கிலாபத் கேள்வி இந்தியர் எதுவும் செய்ய முடியாத வகையில் முடிந்தது — முஸ்தபா கமால் தலைமையிலான புதிய துருக்கி மார்ச் 1924இல் கலீஃபா பதவியையே ஒழித்தது. ஓரிடத்து வன்முறைக்காக நாடு முழுவதையும் நிறுத்தியதில் மோதிலால் நேரு, சி. ஆர். தாஸ், இளைஞர் சுபாஷ் சந்திர போஸ் போன்ற தலைவர்கள் ஏமாற்றமடைந்தனர்; அரசியல் ஒற்றுமைக்காக ஒரு மதக் கேள்வியைப் பயன்படுத்தியது சங்கடமான மரபை விட்டுச்சென்றது — மலபார் அதைக் காட்டியது. ஆயினும் ஒத்துழையாமை இயக்கம் இந்திய அரசியலை நிரந்தரமாக மாற்றியது. விளைச்சல் முழுதாக வராவிட்டாலும், அந்த ஆண்டு உழுத நிலம் மீண்டும் தரிசாகாது — அதுபோல. காங்கிரஸ் கிராமங்கள் வரை எட்டும் மக்கள் கட்சியானது; அரசு, சிறை பற்றிய சாதாரண மக்களின் அச்சம் பெருமளவு நீங்கியது; இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் பின்னர் அரிதாகவே காணப்பட்ட அளவில் சேர்ந்து செயல்பட்டனர்; ராட்டையும் கதரும் நிலைத்த அடையாளங்களாயின. பிப்ரவரி 1924இல் உடல்நலக் காரணத்தால் காந்தி விடுதலையானார்; சட்டமன்றங்களுக்குள் நுழைவதா, அடுத்த போராட்டத்தை எப்படித் தொடங்குவது என்ற கேள்விகளே அடுத்த ஆண்டுகளை வடிவமைத்தன. (→ English: Non-Cooperation Movement · हिन्दी: असहयोग आंदोलन)

In exam EnglishMeasured against its own promise, the movement failed: swaraj did not arrive within a year, the Punjab wrongs were not righted, and the Khilafat question was settled in a way no Indian campaign could influence, when the new Turkish state under Mustafa Kemal abolished the Caliphate itself in March 1924. Many leaders, among them Motilal Nehru, C. R. Das and the young Subhas Chandra Bose, were dismayed that the whole country had been halted because of violence in one place, and the use of a religious cause to build political unity left an uneasy legacy, as events in Malabar showed. Yet the Non-Cooperation Movement changed Indian politics for good. The Congress became a mass party with an organisation reaching into villages, ordinary people lost much of their fear of the government and its prisons, Hindus and Muslims acted together on a scale rarely seen again, and the charkha and khadi became lasting symbols. Gandhi was released on grounds of health in February 1924, and the questions left behind, whether to enter the councils and how to begin the next struggle, shaped the years that followed.

Exam traps

The Non-Cooperation Movement was launched on 1 August 1920, the day Tilak died; the Congress approved it at the special Calcutta session (September 1920) and confirmed it at Nagpur (December 1920).
Calcutta 1920 was presided over by Lala Lajpat Rai, Nagpur 1920 by C. Vijayaraghavachariar, and Ahmedabad 1921 by Hakim Ajmal Khan acting for the jailed C. R. Das.
C. R. Das opposed the council boycott at Calcutta but moved the main non-cooperation resolution at Nagpur.
Nagpur, not Calcutta, changed the Congress aim to swaraj by peaceful and legitimate means and set up linguistic provincial committees and the Working Committee of 15.
Gandhi presided over the all-India Khilafat Conference at Delhi in November 1919; the Ali brothers were Mohammad Ali and Shaukat Ali.
The Caliphate was abolished by Turkey itself under Mustafa Kemal in March 1924; the Treaty of Sèvres (1920) only imposed harsh terms on Turkey.
Chauri Chaura is in Gorakhpur district (Uttar Pradesh); the movement was withdrawn by the Bardoli resolution of 12 February 1922, which is different from Patel's Bardoli satyagraha of 1928.
The Prince of Wales landed at Bombay on 17 November 1921 and was met by a hartal; the Simon Commission's 'go back' protests came later, in 1928.

Recap

Khilafat: fear for the Ottoman Khalifa after 1918; Ali brothers, Azad, Ajmal Khan, Hasrat Mohani; Khilafat Day 17 October 1919; Delhi conference November 1919 under Gandhi.
1920: mild Hunter report, Lords back Dyer, Treaty of Sèvres (August), Allahabad meeting (June); launch on 1 August 1920.
Calcutta special session (September 1920, Lajpat Rai): non-cooperation adopted; councils boycotted in the November 1920 elections.
Nagpur (December 1920, Vijayaraghavachariar): swaraj by peaceful and legitimate means, linguistic PCCs, Working Committee of 15, four-anna members.
Programme: give up titles; boycott councils, courts, schools, foreign cloth; national schools, panchayats, charkha, Hindu-Muslim unity, anti-untouchability.
1921: lawyers and students leave, Tilak Swaraj Fund passes one crore, cloth bonfires, khadi; Karachi Khilafat conference (July), Ali brothers jailed.
Prince of Wales at Bombay, 17 November 1921: hartal; volunteer corps banned; Ahmedabad session (December 1921, Ajmal Khan acting).
Regions: Awadh kisan sabhas and Eka, Akalis and Nankana Sahib, Chirala-Perala, Assam tea workers, Malabar rebellion (August 1921).
Chauri Chaura, 5 February 1922; Bardoli resolution, 12 February; Gandhi arrested 10 March, six years for sedition; released February 1924.
Result: no swaraj in a year and Caliphate abolished (1924), but the Congress became a mass party and fear of the Raj weakened.

Practice questions

Q1. Who presided over the special session of the Indian National Congress held at Calcutta in September 1920, which accepted the Non-Cooperation programme?

C. Vijayaraghavachariar
Lala Lajpat Rai
Hakim Ajmal Khan
C. R. Das

Show answer

Answer: B. Lala Lajpat Rai

(b) is correct: Lala Lajpat Rai presided at Calcutta in September 1920. (a) is wrong because C. Vijayaraghavachariar presided at Nagpur in December 1920. (c) is wrong because Hakim Ajmal Khan presided at Ahmedabad in December 1921. (d) is wrong because C. R. Das opposed the council boycott at Calcutta; he was president-elect for Ahmedabad 1921 but was in jail.

Q2. Consider the following statements about the Nagpur session of the Indian National Congress (December 1920):
1. It changed the aim of the Congress to the attainment of swaraj by all peaceful and legitimate means.
2. It reorganised the Provincial Congress Committees on linguistic lines.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
2 only
Both 1 and 2
Neither 1 nor 2

Show answer

Answer: C. Both 1 and 2

(c) is correct: Nagpur made both changes, along with a Working Committee of 15 and four-anna membership. (a) is wrong because statement 2 is also true. (b) is wrong because statement 1 is also true. (d) is wrong because both statements are true.

Q3. Consider the following pairs of national institutions and the places where they began:
1. Jamia Millia Islamia : Aligarh
2. Gujarat Vidyapith : Ahmedabad
3. Kashi Vidyapith : Patna
4. Bihar Vidyapith : Varanasi
How many of the pairs given above are correctly matched?

Only one
Only two
Only three
All four

Show answer

Answer: B. Only two

(b) is correct: pairs 1 and 2 are right; Kashi Vidyapith began at Varanasi and Bihar Vidyapith at Patna, so pairs 3 and 4 are swapped. (a) is wrong because two pairs, not one, are right. (c) is wrong because pairs 3 and 4 are both wrong. (d) is wrong for the same reason.

Q4. Consider the following statements:
1. The leaders of the Khilafat Movement included Mohammad Ali, Shaukat Ali and Abul Kalam Azad.
2. The Caliphate was abolished by the Treaty of Sèvres in 1920.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
2 only
Both 1 and 2
Neither 1 nor 2

Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: statement 1 is right; statement 2 is wrong because the Treaty of Sèvres imposed harsh terms on Turkey, while the Caliphate was abolished by Turkey itself under Mustafa Kemal in March 1924. (b) is wrong because statement 2 is false. (c) is wrong because only statement 1 is true. (d) is wrong because statement 1 is true.

Q5. Arrange the following events in chronological order:
1. The Nagpur session of the Congress
2. The Chauri Chaura incident
3. The arrival of the Prince of Wales at Bombay
4. The formal launch of the Non-Cooperation Movement
Select the correct answer using the code given below:

4-1-3-2
1-4-3-2
4-3-1-2
4-1-2-3

Show answer

Answer: A. 4-1-3-2

(a) is correct: launch (1 August 1920), Nagpur (December 1920), Prince of Wales (17 November 1921), Chauri Chaura (5 February 1922). (b) is wrong because the launch came before Nagpur. (c) is wrong because Nagpur came before the Prince's visit. (d) is wrong because the Prince arrived before Chauri Chaura.

Q6. Match List I (movement) with List II (region):
List I
A. Eka movement
B. Akali movement
C. Chirala-Perala protest
D. Mappila rising
List II
1. Malabar
2. Andhra
3. Punjab
4. Awadh
Select the correct answer using the code given below:

A-4, B-3, C-2, D-1
A-3, B-4, C-2, D-1
A-4, B-3, C-1, D-2
A-2, B-3, C-4, D-1

Show answer

Answer: A. A-4, B-3, C-2, D-1

(a) is correct: Eka was in Awadh under Madari Pasi, the Akalis in Punjab, Chirala-Perala in Andhra and the Mappila rising in Malabar. (b) is wrong because it swaps Awadh and Punjab. (c) is wrong because it swaps Andhra and Malabar. (d) is wrong because Eka was not in Andhra and Chirala-Perala was not in Awadh.

Q7. The Non-Cooperation Movement was called off after an incident at Chauri Chaura. Chauri Chaura is in which present-day state?

Bihar
Uttar Pradesh
Gujarat
West Bengal

Show answer

Answer: B. Uttar Pradesh

(b) is correct: Chauri Chaura is in Gorakhpur district, then in the United Provinces and now in Uttar Pradesh. (a) is wrong because Bihar was the scene of Champaran (1917), not Chauri Chaura. (c) is wrong because Gujarat's Bardoli was where the Working Committee met to withdraw the movement, not where the incident happened. (d) is wrong because no part of the incident took place in Bengal.

Q8. Consider the following statements:
1. Gandhi was arrested in March 1922 and sentenced to six years' imprisonment for sedition.
2. The Bardoli resolution of February 1922 launched a no-tax campaign across India.
3. Hakim Ajmal Khan presided over the Ahmedabad session of December 1921 in place of the imprisoned C. R. Das.
Which of the statements given above are correct?

1 and 2 only
1 and 3 only
2 and 3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

(b) is correct: statements 1 and 3 are right; statement 2 is wrong because the Bardoli resolution suspended mass civil disobedience and turned Congressmen to constructive work. (a) is wrong because it includes statement 2. (c) is wrong because it includes statement 2 and leaves out statement 1. (d) is wrong because statement 2 is false.

← Part 1 All parts Quick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources

The Sikh Gurdwaras Act, 1925 (Punjab Act VIII of 1925); the Indian Penal Code, 1860, section 124A (sedition), the charge at Gandhi's trial in March 1922 — https://www.indiacode.nic.in
Records of the Home Department (Political) on the Khilafat and Non-Cooperation movements, the visit of the Prince of Wales, the Malabar rebellion and Chauri Chaura, 1919–1922, with the reports of the Congress sessions at Calcutta (September 1920), Nagpur (December 1920) and Ahmedabad (December 1921); National Archives of India, Abhilekh Patal — https://www.abhilekh-patal.in
The Collected Works of Mahatma Gandhi, Publications Division, Government of India (volumes covering 1919–1924, including Young India and the statement at the trial of 18 March 1922) — https://www.gandhiashramsevagram.org/gandhi-literature/collected-works-of-mahatma-gandhi-volume-1-to-98.php