Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

The IPCC, the UN climate convention and the Kyoto Protocol

தமிழில் விளக்கம்

Climate change · Part 2 / 3 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

How the IPCC assesses climate science and its main reports; the UNFCCC, its objective, its principle of common but differentiated responsibilities and its groups of countries; the Kyoto Protocol, its targets, gases and market mechanisms, the Doha Amendment; the COPs from Bali to Warsaw and REDD+.

Each idea is explained first in Tamil (தமிழ்), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Tamil and revise it in English.

புவி வெப்பமயமாதல் ஒரு ஊர்க் குளம் மாசடைவது போன்றது: ஒரு வீடு மட்டும் சுத்தம் செய்தால் போதாது, எல்லோரும் உட்கார்ந்து பேச வேண்டும். இந்தப் பகுதியில் அந்தப் பேச்சின் கதை: அறிவியலைச் சொல்லும் காலநிலை மாற்றத்துக்கான அரசுகளிடைக் குழு, முழு அமைப்பையும் உருவாக்கிய காலநிலை மாற்றம் குறித்த ஐநா கட்டமைப்பு உடன்படிக்கை, பணக்கார நாடுகளுக்கு மட்டும் வெட்டுகளை வைத்த கியோட்டோ நெறிமுறை. ஓசோன் கதை போல முதலில் கட்டமைப்பு, பிறகு எண்கள். (→ English: global warming; Intergovernmental Panel on Climate Change; UN Framework Convention on Climate Change; Kyoto Protocol · हिन्दी: वैश्विक तापन; जलवायु परिवर्तन पर अंतर-सरकारी पैनल; जलवायु परिवर्तन पर संयुक्त राष्ट्र फ्रेमवर्क अभिसमय; क्योटो प्रोटोकॉल)

In exam EnglishPart 1 showed that global warming comes from gases released by almost every activity in every country, so no nation can solve it alone; it is a problem for diplomacy. This part follows the first twenty-five years of that diplomacy: the body that tells governments what the science says, the Intergovernmental Panel on Climate Change; the treaty that set up the whole system, the UN Framework Convention on Climate Change, with its principle that rich and poor countries carry different burdens; and the Kyoto Protocol, which turned that principle into binding cuts for the rich alone. The pattern of the ozone story repeats: a framework convention first, a protocol with numbers later. The part ends with the meetings that moved the world from Kyoto towards the Paris Agreement of Part 3.

காலநிலை மாற்றத்துக்கான அரசுகளிடைக் குழு சொந்தமாகச் சோதனைகள் செய்வதில்லை. ஒரு பெரிய மருத்துவர் வாரியம் என்று நினையுங்கள்: அவர்கள் புதிய பரிசோதனை செய்யமாட்டார்கள், ஏற்கனவே வந்த அறிக்கைகளைப் படித்து "நோய் இது, இவ்வளவு உறுதியாக" என்று முடிவு சொல்வார்கள். 1988இல் இரண்டு ஐநா அமைப்புகள் இதை அமைத்தன. மூன்று குழுக்கள்: அறிவியல், பாதிப்பு-தகவமைப்பு, உமிழ்வுக் குறைப்பு. சுருக்கத்தை அரசுகளே வரிவரியாக ஒப்புக்கொள்கின்றன, அதனால் பின்னர் மறுக்க முடியாது. (→ English: Intergovernmental Panel on Climate Change; working groups; Summary for Policymakers · हिन्दी: जलवायु परिवर्तन पर अंतर-सरकारी पैनल; कार्य-समूह; नीति-निर्माताओं के लिए सारांश)

In exam EnglishThe Intergovernmental Panel on Climate Change was set up in 1988 by the World Meteorological Organization and the UN Environment Programme, and endorsed by the UN General Assembly that year; its secretariat is in Geneva. It runs no experiments or weather stations and does no research of its own. Its job is assessment: volunteer scientists from member countries review published research and state what is known, with how much confidence, and where doubts remain. Three working groups cover the physical science (I), impacts, adaptation and vulnerability (II) and mitigation, meaning ways to cut emissions (III); a task force writes the methods for national greenhouse gas inventories. Government representatives approve each Summary for Policymakers line by line, so governments cannot later disown the findings.

இந்தக் குழு ஆறேழு ஆண்டுக்கு ஒருமுறை பெரிய அறிக்கை தருகிறது, பிள்ளைகளின் ஆண்டு முன்னேற்ற அறிக்கை போல. 1990 முதல் அறிக்கையால் ஐநா உடன்படிக்கை பிறந்தது, ஐந்தாவது அறிக்கை பாரிஸ் ஒப்பந்தத்துக்கு வழிகாட்டியது, ஆறாவது 2023இல் முடிந்தது. இடையில் சிறப்பு அறிக்கைகள்: 2018இல் 1.5 டிகிரி அறிக்கை "2 டிகிரி மிக ஆபத்து" என்று காட்டியது. 2007இல் அல் கோருடன் சேர்ந்து நோபல் அமைதிப் பரிசு கிடைத்தது. இது காலநிலை மாற்றத்துக்கான அரசுகளிடைக் குழு. (→ English: Intergovernmental Panel on Climate Change; Assessment Report; Special Report on 1.5 °C · हिन्दी: जलवायु परिवर्तन पर अंतर-सरकारी पैनल; आकलन रिपोर्ट; 1.5 °C पर विशेष रिपोर्ट)

In exam EnglishThe Intergovernmental Panel on Climate Change works in cycles of six to seven years, each ending in an Assessment Report. The first (1990) made the scientific case behind the climate convention; the second (1995) fed the Kyoto talks; the fifth (2013–2014) shaped the Paris Agreement; the sixth, released in 2021–2023 and closed by a Synthesis Report in March 2023, supplied the findings in Part 1. Special reports answer narrower questions. The best known, on Global Warming of 1.5 °C (2018), showed how much worse impacts would be at 2 °C than at 1.5 °C and put the lower figure at the centre of the talks; others in that cycle covered land and the ocean and frozen regions (both 2019). In 2007 the IPCC shared the Nobel Peace Prize with former US Vice-President Al Gore.

காலநிலை மாற்றம் குறித்த ஐநா கட்டமைப்பு உடன்படிக்கை 1992 மேயில் நியூயார்க்கில் ஏற்கப்பட்டு, ஜூனில் ரியோ புவி உச்சி மாநாட்டில் கையெழுத்துக்குத் திறக்கப்பட்டது; 1994இல் நடைமுறைக்கு வந்தது. வீடு கட்டும் முன் அடித்தளம், சுவர் வரைபடம் போடுவது போல இது ஒரு கட்டமைப்பு: இலக்கு "காலநிலையை ஆபத்தாக மாற்றக்கூடாது", ஆனால் யார் எவ்வளவு குறைக்க வேண்டும் என்ற கட்டாய எண்கள் இல்லை. ஒவ்வொரு நாடும் தன் உமிழ்வைக் கணக்குச் சொல்ல வேண்டும். (→ English: UN Framework Convention on Climate Change; Earth Summit; Article 2 · हिन्दी: जलवायु परिवर्तन पर संयुक्त राष्ट्र फ्रेमवर्क अभिसमय; पृथ्वी शिखर सम्मेलन; अनुच्छेद 2)

In exam EnglishThe UN Framework Convention on Climate Change was adopted in New York on 9 May 1992 and opened for signature at the Earth Summit (UN Conference on Environment and Development) in Rio de Janeiro in June 1992. It entered into force on 21 March 1994 and has 198 parties. Article 2 sets its objective: to stabilise greenhouse gas concentrations at a level that prevents dangerous human interference with the climate, within a time frame that lets ecosystems adapt, keeps food production safe and allows economic development to go on. Being a framework convention, it fixes no binding cuts. It lays down principles, requires every party to report emissions and run national programmes, and creates institutions later agreements use. Industrialised countries' aim of returning to 1990 emission levels by 2000 was only an aim.

பொதுவான ஆனால் வேறுபட்ட பொறுப்புகள் என்றால் இப்படி: ஒரு விருந்துக்குப் பிறகு எல்லோரும் பாத்திரம் கழுவ வேண்டும், ஆனால் அதிகம் சாப்பிட்டவர்களும் அதிக வலிமை உள்ளவர்களும் அதிக வேலை செய்ய வேண்டும். காற்றிலுள்ள கார்பன் பெரும்பாலும் முதலில் தொழில்மயமான பணக்கார நாடுகளுடையது, அதனால் அவர்கள் முன்னால் நிற்க வேண்டும்; ஏழை நாடுகளுக்கு இன்னும் மின்சாரம், வளர்ச்சி தேவை. அறிவியல் முழுதும் உறுதியாகவில்லை என்று தாமதிக்கக் கூடாது. ஏழை நாடுகளின் செயல் பணக்கார நாடுகள் தரும் பணம், தொழில்நுட்பத்தைச் சார்ந்தது. (→ English: common but differentiated responsibilities; equity; precautionary approach · हिन्दी: साझा किंतु विभेदित उत्तरदायित्व; समता; एहतियाती दृष्टिकोण)

In exam EnglishThe heart of the convention is Article 3. Parties are to protect the climate for present and future generations on the basis of equity and in line with their common but differentiated responsibilities and respective capabilities, with developed countries taking the lead. The reasoning is historical: most of the carbon dioxide already in the air came from countries that industrialised first, their emissions per person are still far higher, and developing countries still need energy to end poverty. Article 3 also takes a precautionary approach: lack of full scientific certainty should not justify delay against serious threats. Article 4 adds that how far developing countries carry out their commitments depends on developed countries delivering the promised finance and technology. India has defended these ideas in every round of talks.

உடன்படிக்கை நாடுகளைப் பட்டியல்களாகப் பிரித்தது. இணைப்பு-1 நாடுகள் என்றால் 1992 கால பணக்கார தொழில்மய நாடுகள், மேலும் ரஷ்யா போன்ற மாறிவரும் பொருளாதாரங்கள். அவற்றுள் ஒரு சிறு குழு இணைப்பு-2: இவை ஏழை நாடுகளுக்குப் பணமும் தொழில்நுட்பமும் தர வேண்டும், வீட்டில் அண்ணன் தம்பியின் படிப்புக்குப் பணம் கட்டுவது போல. நம் நாடும் சீனாவும் இணைப்பு-1 இல் இல்லை. எல்லோரும் கூடும் உறுப்பு நாடுகளின் மாநாடு 1995 பெர்லினிலிருந்து ஆண்டுதோறும் நடக்கிறது. (→ English: Annex I parties; Annex II; Conference of the Parties · हिन्दी: अनुबंध-1 पक्षकार; अनुबंध II; पक्षकारों का सम्मेलन)

In exam EnglishThe convention turns the principle into lists. Annex I parties are the countries that were OECD members in 1992 plus the economies in transition, mainly Russia and the former communist states of Central and Eastern Europe. Annex II, a smaller group inside Annex I made up of the OECD members only, must also provide finance and technology to developing countries; transition economies were spared because they could not afford it. Every other party, India and China included, is non-Annex I. The lists have never been redrawn, a later source of friction. The supreme body is the Conference of the Parties (COP) of all parties, meeting every year since the first session in Berlin in 1995; decisions are in practice by consensus, supported by a secretariat in Bonn, Germany.
The groups of countries under the UNFCCC
GroupWho is in itMain extra duty
Annex IOECD members of 1992 plus economies in transition (Russia, Central and Eastern Europe)Take the lead in limiting emissions; report in detail
Annex IIOnly the OECD members within Annex IProvide finance and technology to developing countries
Non-Annex IAll other parties, mostly developing countries, including India and ChinaReport emissions; action supported by finance from Annex II
Least developed countriesA subgroup of non-Annex I partiesGiven special consideration for funding and technology

கியோட்டோ நெறிமுறை 1997 டிசம்பரில் ஜப்பானில் ஏற்கப்பட்டது. இது பணக்கார நாடுகளுக்குக் கட்டாய இலக்கு வைத்தது: 2008–2012இல் மொத்தமாக 1990ஐ விடக் குறைந்தது 5% குறைவான உமிழ்வு. இது வீட்டின் மாதச் செலவுக்கு உறுதியான வரம்பு வைத்தது போல. கணக்கில் ஆறு வாயுக்கள்: கார்பன் டை ஆக்சைடு, மீத்தேன், நைட்ரஸ் ஆக்சைடு, மூன்று ஃப்ளோரின் வாயுக்கள். ஏழை நாடுகளுக்கு இலக்கு இல்லை. போதுமான நாடுகள் ஏற்ற பிறகு 2005 பிப்ரவரியில்தான் நடைமுறைக்கு வந்தது. (→ English: Kyoto Protocol; Annex B; first commitment period · हिन्दी: क्योटो प्रोटोकॉल; अनुबंध B; पहली प्रतिबद्धता अवधि)

In exam EnglishThe first COP judged the convention's aim too weak, and two years of talks produced the Kyoto Protocol, adopted at COP3 in Kyoto, Japan, on 11 December 1997. Under Article 3 and Annex B, industrialised countries accepted legally binding targets that together would cut their emissions at least 5 per cent below 1990 levels during the first commitment period, 2008–2012. Targets varied by country, and the European Union shared a joint one. Annex A listed six gases: carbon dioxide, methane, nitrous oxide, hydrofluorocarbons, perfluorocarbons and sulphur hexafluoride. Developing countries had no targets. Entry into force needed 55 parties, including Annex I countries accounting for 55 per cent of that group's 1990 carbon dioxide emissions; the test was met only after Russia ratified, and the Protocol took effect on 16 February 2005.

கியோட்டோ நெறிமுறை பலவீனமானது ஏனெனில் பெரிய ஆட்டக்காரர்கள் வெளியே இருந்தனர்: அமெரிக்கா கையெழுத்திட்டது ஆனால் ஏற்கவில்லை, கனடா 2012இல் வெளியேறியது. கிரிக்கெட் அணியில் பாதிப் பேர் மைதானத்துக்கு வராவிட்டால் வெல்வது கடினம் அல்லவா. இரண்டாம் கட்டம் 2013–2020க்கு 2012 தோஹா திருத்தம் வந்தது, ஆனால் அது 2020இன் கடைசி நாளில்தான் நடைமுறைக்கு வந்தது. நம் நாடு 2002இல் நெறிமுறையையும் 2017இல் தோஹா திருத்தத்தையும் ஏற்றது, தனக்கு வரம்பு இல்லாமலேயே. (→ English: Kyoto Protocol; Doha Amendment; second commitment period · हिन्दी: क्योटो प्रोटोकॉल; दोहा संशोधन; दूसरी प्रतिबद्धता अवधि)

In exam EnglishWho stayed outside weakened the Kyoto Protocol. The United States signed but never ratified, objecting that large developing economies had no targets, and Canada withdrew with effect from December 2012. As emissions from China, India and other fast-growing economies rose, the capped countries produced a shrinking share of world emissions. The Doha Amendment, adopted at COP18 in December 2012, set a second commitment period for 2013–2020 and added nitrogen trifluoride to the gases. Fewer countries took targets, and the amendment entered into force only on 31 December 2020, the last day of its own period. India, a non-Annex I party, ratified the Protocol in 2002 and accepted the Doha Amendment in 2017, backing the system while carrying no cap.

கியோட்டோ சந்தை வழிகளைத் திறந்தது, ஏனெனில் எங்கே குறைத்தாலும் காலநிலைக்கு ஒன்றுதான். எடுத்துக்காட்டு: நம் ஊரில் ஒரு காற்றாலைத் திட்டம் நிலக்கரி மின்சாரத்தைக் குறைத்தால், ஒவ்வொரு டன் குறைப்புக்கும் ஒரு கார்பன் வரவு கிடைக்கும்; அதைப் பணக்கார நாடு வாங்கித் தன் இலக்கில் கணக்கிடும். இதுவே தூய்மை வளர்ச்சி பொறிமுறை, ஏழை நாடுகளை அடைந்த ஒரே வழி. மற்ற இரண்டு வழிகள் பணக்கார நாடுகளுக்குள் மட்டுமே. இந்த வரவுகளில் 2% ஏழை நாடுகளின் தகவமைப்பு நிதிக்குச் சென்றது. (→ English: Clean Development Mechanism; carbon credit; certified emission reduction · हिन्दी: स्वच्छ विकास तंत्र; कार्बन क्रेडिट; प्रमाणित उत्सर्जन कटौती)

In exam EnglishKyoto's most lasting idea was that targets could be met partly through markets, since a tonne of carbon dioxide avoided anywhere does the same for the climate. There were three routes. International emissions trading (Article 17) let an Annex B country that over-achieved sell spare allowances to one that fell short. Joint Implementation (Article 6) let an Annex B country earn credits from a project in another Annex B country. The Clean Development Mechanism (Article 12) alone reached developing countries: a project there, such as a wind farm or landfill-methane capture, earned certified emission reductions, a carbon credit of one tonne each, which developed countries could buy and count. India set up a National CDM Authority, and India and China hosted the most projects. A 2 per cent share of credits funded the Adaptation Fund.
The three market mechanisms of the Kyoto Protocol
MechanismArticleBetween whomUnit earned or traded
International emissions trading17Annex B country to Annex B countrySpare emission allowances (assigned amount units)
Joint Implementation6Project in one Annex B country, investor from anotherEmission reduction units
Clean Development Mechanism12Project in a developing country, credits used by a developed countryCertified emission reductions

உறுப்பு நாடுகளின் மாநாடு ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு அடி வைத்தது, படி ஏறுவது போல. 2007 பாலி: எல்லோருக்கும் இடையே பேச்சு தொடக்கம். 2009 கோபன்ஹேகன்: புதிய ஒப்பந்தம் வரவில்லை, ஆனால் 2 டிகிரி இலக்கு, ஆண்டுக்கு 100 பில்லியன் டாலர் உறுதி. 2010 கான்கூன்: பசுமைக் காலநிலை நிதி அமைப்பு. 2011 டர்பன்: எல்லோருக்கும் பொருந்தும் புதிய ஒப்பந்தம் 2015க்குள். 2013 வார்சா: இழப்பு-சேதத்துக்கு ஒரு பொறிமுறை, ஒவ்வொரு நாடும் தன் பங்கை முன்பே சொல்ல அழைப்பு. (→ English: Conference of the Parties; Copenhagen Accord; Green Climate Fund; loss and damage · हिन्दी: पक्षकारों का सम्मेलन; कोपेनहेगन समझौता-पत्र; हरित जलवायु कोष; हानि और क्षति)

In exam EnglishEven before Kyoto's first period began, the Conference of the Parties was looking for something wider. The Bali Action Plan (COP13, 2007) opened talks on long-term action by all countries. Copenhagen (COP15, 2009) was meant to deliver a treaty but produced only the Copenhagen Accord, which the COP merely took note of; it recognised the goal of staying below 2 °C, and developed countries set a goal of mobilising 100 billion US dollars a year by 2020 for developing countries. Cancún (COP16, 2010) made much of this formal and set up the Green Climate Fund, later based in Songdo, South Korea. Durban (COP17, 2011) launched talks on an agreement for all parties by 2015. Warsaw (COP19, 2013) created a mechanism on loss and damage and invited every party to prepare its intended nationally determined contribution.

காடு ஒரு கார்பன் தேக்கம், அதாவது காற்றிலுள்ள கார்பனைச் சேமிக்கும் வங்கி. காட்டை வெட்டினால் அந்தச் சேமிப்பு எல்லாம் வெளியே போனது போல. ரெட்-பிளஸ் யோசனை: காட்டைக் காத்த, வளர்த்த நாடு அளந்து சான்று காட்டினால் அந்த முடிவுக்குப் பணம் கிடைக்கும், தேர்வில் மதிப்பெண் காட்டினால்தான் பரிசு தருவது போல. விதிகள் 2013 வார்சாவில் முடிந்தன. நம் நாடு 2018இல் தேசிய ரெட்-பிளஸ் உத்தியை வெளியிட்டது. (→ English: carbon sink; REDD+; results-based payments · हिन्दी: कार्बन सिंक; REDD+; परिणाम-आधारित भुगतान)

In exam EnglishForests needed their own track: cutting and degrading them releases a large share of world emissions, while a standing forest is a carbon sink, and Kyoto's mechanisms did little for forests simply left standing. REDD+ fills the gap. It stands for reducing emissions from deforestation and forest degradation, and the plus adds conservation, sustainable management of forests and enhancement of forest carbon stocks in developing countries. It works by results-based payment: a country that shows, with measured and verified data, that it has cut forest loss or added forest carbon is paid for those results. The rulebook was completed in the Warsaw Framework for REDD+ (COP19, 2013), and the Paris Agreement later encouraged its use. India released a National REDD+ Strategy in 2018.

மொத்தமாகப் பார்த்தால்: காலநிலை மாற்றத்துக்கான அரசுகளிடைக் குழு அறிவியலைச் சொல்கிறது; காலநிலை மாற்றம் குறித்த ஐநா கட்டமைப்பு உடன்படிக்கை மேடை, கணக்கு, பொதுவான ஆனால் வேறுபட்ட பொறுப்புகள் என்ற விதியைத் தருகிறது. கியோட்டோ நெறிமுறை மேலிருந்து சில நாடுகளுக்கு மட்டும் இலக்கு வைத்தது, தூய்மை வளர்ச்சி பொறிமுறை மூலம் ஏழை நாடுகளுக்கும் பங்கு தந்தது, ஆனால் பெரிய உமிழ்வாளர்கள் எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் உள்ளே இல்லை. ஆசிரியர் தரும் வீட்டுப்பாடத்திலிருந்து, ஒவ்வொரு மாணவரும் தன் இலக்கைத் தானே எழுதும் முறைக்கு மாறியதே பாரிஸ் வழி. (→ English: Intergovernmental Panel on Climate Change; UN Framework Convention on Climate Change; common but differentiated responsibilities; Kyoto Protocol; Clean Development Mechanism · हिन्दी: जलवायु परिवर्तन पर अंतर-सरकारी पैनल; जलवायु परिवर्तन पर संयुक्त राष्ट्र फ्रेमवर्क अभिसमय; साझा किंतु विभेदित उत्तरदायित्व; क्योटो प्रोटोकॉल; स्वच्छ विकास तंत्र)

In exam EnglishTaken together, 1988 to 2013 built the machinery still in use. The Intergovernmental Panel on Climate Change supplies agreed science; the UN Framework Convention on Climate Change supplies the forum, the reporting and the principle of common but differentiated responsibilities; the COP meets every year. The Kyoto Protocol tested one way of sharing the work: binding targets handed down to the countries on a 1992 list, with markets to cut costs. It showed carbon markets could work and gave developing countries a first stake through the Clean Development Mechanism, but it never held all the biggest emitters at once. From Copenhagen on, negotiators moved towards a design in which every country sets and reports its own pledge. Part 3 shows how that became the Paris Agreement and where India's plans fit.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Consider the following statements about the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC):
1. It was set up in 1988 by the World Meteorological Organization and the UN Environment Programme.
2. It carries out its own climate research and runs a global network of monitoring stations.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: the IPCC assesses research already published by others; it does no original research and runs no monitoring network. Option 2 picks only the false statement, option 3 includes it, and option 4 rejects the true statement 1.

Q2. In which year did the UN Framework Convention on Climate Change enter into force?

  1. 1992
  2. 1994
  3. 1997
  4. 2005
Show answer

Answer: B. 1994

The convention entered into force on 21 March 1994. 1992 is when it was adopted (9 May, New York) and opened for signature at Rio; 1997 is the year the Kyoto Protocol was adopted; 2005 is when the Kyoto Protocol entered into force.

Q3. Which one of the following was NOT among the six greenhouse gases covered by the Kyoto Protocol in its first commitment period?

  1. Methane
  2. Sulphur hexafluoride
  3. Perfluorocarbons
  4. Chlorofluorocarbons
Show answer

Answer: D. Chlorofluorocarbons

CFCs were left out because they were already being phased out under the Montreal Protocol. Methane, sulphur hexafluoride and perfluorocarbons were all in Kyoto's Annex A, along with carbon dioxide, nitrous oxide and HFCs, so the first three options name gases that were covered.

Q4. Match List I (COP session) with List II (outcome):
List I
A. Copenhagen, 2009
B. Cancún, 2010
C. Durban, 2011
D. Warsaw, 2013
List II
1. Green Climate Fund established
2. International mechanism on loss and damage created
3. Accord recognising the 2 °C goal and a 100 billion dollar finance goal
4. Talks launched on a new agreement applicable to all parties, to be adopted by 2015
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-3, B-1, C-4, D-2
  2. A-1, B-3, C-4, D-2
  3. A-3, B-1, C-2, D-4
  4. A-4, B-2, C-1, D-3
Show answer

Answer: A. A-3, B-1, C-4, D-2

Copenhagen gave the accord on 2 °C and 100 billion dollars (A-3), Cancún set up the Green Climate Fund (B-1), Durban launched talks on the 2015 agreement (C-4) and Warsaw created the loss and damage mechanism (D-2). Option 2 swaps Copenhagen and Cancún; option 3 swaps Durban and Warsaw; option 4 gets every pair wrong.

Q5. Consider the following statements about the market mechanisms of the Kyoto Protocol:
1. Clean Development Mechanism projects are located in developing countries and earn certified emission reductions.
2. Joint Implementation allows a developed country to earn credits from projects in developing countries.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct. Statement 2 is wrong: Joint Implementation (Article 6) works between two Annex B (developed) countries; the developing-country route is the CDM. Option 2 picks the false statement, option 3 includes it, and option 4 rejects the true statement 1.

Q6. Consider the following statements about the UNFCCC:
1. The parties listed in Annex II are a subset of those listed in Annex I.
2. India is listed in Annex I because of the size of its total emissions.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Statement 1 is correct: Annex II contains only the OECD members of Annex I, without the economies in transition. Statement 2 is wrong: India is a non-Annex I party, and the lists were drawn in 1992 on the basis of industrialisation, not total emissions. Options 2 and 3 accept the false statement; option 4 rejects the true one.

Q7. Consider the following statements about the Kyoto Protocol:
1. It entered into force in 2005, eight years after it was adopted.
2. The United States ratified it but withdrew before the first commitment period began.
3. The Doha Amendment set a second commitment period from 2013 to 2020.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 1 and 3 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

Statements 1 and 3 are correct: adopted in December 1997, in force from 16 February 2005; Doha set 2013–2020. Statement 2 is wrong: the United States signed but never ratified, so it had nothing to withdraw from (it was Canada that withdrew, in 2012). Options 1, 3 and 4 all include statement 2.

Q8. Which one of the following best describes REDD+?

  1. A Kyoto Protocol mechanism under which developed countries plant forests at home to meet their targets
  2. A UNFCCC framework that rewards developing countries with results-based payments for reducing forest loss and conserving and enhancing forest carbon
  3. A fund of the Montreal Protocol that pays for replacing ozone-depleting chemicals used in forestry
  4. A UN list of forests of outstanding universal value
Show answer

Answer: B. A UNFCCC framework that rewards developing countries with results-based payments for reducing forest loss and conserving and enhancing forest carbon

REDD+ works under the UNFCCC, with its rulebook completed in the Warsaw Framework (2013), and pays developing countries for verified results in forests. It is not a Kyoto mechanism and is not about developed countries planting at home (option 1); it has nothing to do with the Montreal Protocol (option 3); a list of sites of outstanding universal value describes the World Heritage List, not REDD+ (option 4).

← Part 1All partsNext: Part 3 →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources