Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Causes and the outbreak

മലയാളത്തിൽ വിശദീകരണം

The Revolt of 1857 · Part 1 / 1 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

The political causes of the Revolt of 1857 (the doctrine of lapse, the annexation of Awadh, the Mughal title), the economic causes (revenue, the Inam Commission, the taluqdars of Awadh, ruined artisans), the socio-religious causes (the reform laws of 1829–1856, missionaries), the military causes (pay, promotion, batta, the General Service Enlistment Act 1856), the greased cartridges, Mangal Pandey at Barrackpore, and the outbreak at Meerut and Delhi in May 1857.

Each idea is explained first in Malayalam (മലയാളം), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Malayalam and revise it in English.

1857-ലെ കലാപം 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരം നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ സായുധ വെല്ലുവിളി. കമ്പനിയുടെ ബംഗാൾ സൈന്യത്തിലെ ഇന്ത്യൻ പട്ടാളക്കാരിൽ തുടങ്ങി, പിന്നീട് വടക്കും മധ്യ ഇന്ത്യയിലും രാജാക്കന്മാരെയും ഭൂവുടമകളെയും കർഷകരെയും നഗരവാസികളെയും കൂടെച്ചേർത്തു. മനസ്സിലാക്കാൻ — ആദ്യം ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയുടെ നൂറു വർഷത്തെ ഭരണത്തിൽ കുമിഞ്ഞ അമർഷം, പിന്നെ അതിനു തീ കൊളുത്തിയ ചെറിയ കാരണം നോക്കണം. വർഷങ്ങളായി ഉണങ്ങിയ വൈക്കോൽ കൂമ്പാരത്തിന് ഒരു തീപ്പെട്ടിക്കോൽ മതി. ഈ ഭാഗം: രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക-മത, സൈനിക കാരണങ്ങൾ; പിന്നെ ബാരക്പൂരിൽ നിന്ന് മീററ്റ്, ഡൽഹി വരെ. (→ English: Revolt of 1857 · East India Company · हिन्दी: 1857 का विद्रोह · ईस्ट इंडिया कंपनी)

In exam EnglishThe Revolt of 1857 was the largest armed challenge to British power in India in the nineteenth century. It began as a rising of the Indian soldiers of the Company's Bengal Army and soon drew in princes, landholders, peasants and townspeople across a wide belt of north and central India. To understand it, we need to look first at the grievances that had built up over a century of East India Company rule, and then at the spark that set them alight. This part takes the causes one by one, political, economic, socio-religious and military, and then follows the outbreak from Barrackpore to Meerut and Delhi in the spring of 1857.

രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങൾ ഡൽഹൗസിയുടെ (1848–56) രാജ്യവികസന രീതിയിലായിരുന്നു. ദത്തവകാശ നിരോധന നയം അനുസരിച്ച് — സ്വന്തം അനന്തരാവകാശിയില്ലാതെ രാജാവ് മരിച്ചാൽ രാജ്യം കമ്പനിക്ക്; ദത്തുപുത്രനു സ്വകാര്യ സ്വത്തു മാത്രം, രാജ്യമില്ല. സതാര 1848, ഝാൻസി 1853, നാഗ്പൂർ 1854 — കൂടാതെ ചില ചെറുരാജ്യങ്ങൾ. പെൻഷനുകളും സ്ഥാനപ്പേരുകളും നിർത്തി: അവസാന പേഷ്വ ബാജിറാവു രണ്ടാമന്റെ ദത്തുപുത്രൻ നാനാ സാഹിബിനു പിതാവിന്റെ പെൻഷൻ നിഷേധിച്ചു; ഝാൻസി ദത്തുപുത്രൻ ഭരിക്കണമെന്ന റാണി ലക്ഷ്മീബായിയുടെ അവകാശവാദം തള്ളി. വീട്ടുടമ 'നിന്റെ മകൻ ദത്തെടുത്തവനാണ്, അതിനാൽ വീട് എന്റേത്' എന്നു പറഞ്ഞാലെങ്ങനെ? കരാറും വിശ്വസ്തതയും രക്ഷിക്കില്ലെന്നു രാജാക്കന്മാർക്കു മനസ്സിലായി; പലരും പിന്നീട് നേതാക്കളായി. (→ English: Doctrine of lapse · हिन्दी: व्यपगत का सिद्धांत)

In exam EnglishThe political causes lay in the way Dalhousie, Governor-General from 1848 to 1856, extended British territory. Under the Doctrine of lapse, a dependent state whose ruler died without a natural heir passed to the Company; an adopted son could inherit the ruler's private property but not the kingdom. Satara was taken in 1848, Jhansi in 1853 and Nagpur in 1854, along with several smaller states. Dalhousie also cut off pensions and titles he considered unearned. Nana Saheb, the adopted son of the last Peshwa, Baji Rao II, was refused the pension his father had drawn, and Rani Lakshmibai's claim that her adopted son should rule Jhansi was rejected. These decisions told every Indian ruler that neither treaties nor years of loyal service guaranteed survival, and several of the dispossessed later became leaders of the revolt.

മറ്റു രണ്ടു നടപടികൾ ഇന്ത്യൻ അധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളെത്തന്നെ മുറിവേൽപ്പിച്ചു. ഫെബ്രുവരി 1856-ൽ 'ദുർഭരണം' പറഞ്ഞ് അവധ് കൂട്ടിച്ചേർത്ത് നവാബ് വാജിദ് അലി ഷായെ പുറത്താക്കി — ഇത് ദത്തവകാശ നിരോധന നയപ്രകാരമല്ല; പതിറ്റാണ്ടുകളായി നവാബുമാർ വിശ്വസ്ത സഖ്യകക്ഷികളായിരുന്നു. ബംഗാൾ സൈന്യത്തിലെ വലിയൊരു ഭാഗം അവധിലെ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന്; അതിനാൽ ഓരോ റെജിമെന്റിനും ഈ പ്രഹരം കൊണ്ടു. മുഗൾ ചക്രവർത്തി ബഹദൂർ ഷാ രണ്ടാമൻ കമ്പനിയുടെ പെൻഷൻകാരൻ, ചെങ്കോട്ടയ്ക്കു പുറത്ത് അധികാരമില്ല — എങ്കിലും നിയമാനുസൃത ഭരണത്തിന്റെ പ്രതീകം. അനന്തരാവകാശികൾ ചെങ്കോട്ട വിടണമെന്നും പിന്നീട് 'രാജാവ്' പദവി തന്നെ ഉണ്ടാകില്ലെന്നും അറിയിച്ചു. നാട്ടിലെ തറവാട്ടിലെ കൊടി താഴ്ത്തുന്നതുപോലെ — ഹിന്ദുക്കൾക്കും മുസ്ലിങ്ങൾക്കും പഴയ ക്രമം അവസാനിച്ചെന്നു തോന്നി. (→ English: Awadh · हिन्दी: अवध)

In exam EnglishTwo further steps struck at the symbols of Indian authority. In February 1856 the Company annexed Awadh and deposed Nawab Wajid Ali Shah on the ground of misgovernment, not under the doctrine of lapse, although the Nawabs had been loyal allies for decades. Awadh mattered greatly because a large part of the Bengal Army was recruited from its villages, so its annexation was felt in every regiment. Meanwhile the Mughal emperor, Bahadur Shah II, was a pensioner of the Company whose authority hardly ran beyond the Red Fort, yet he remained a powerful symbol of legitimate rule. Dalhousie decided that the emperor's successors would have to leave the Red Fort, and Canning let it be known that after Bahadur Shah's death his heirs would no longer be recognised as kings. For many Indians, Hindu and Muslim alike, this meant the end of the old political order.

സാമ്പത്തിക അമർഷം രാജസദസ്സുകളിൽ ഒതുങ്ങിയില്ല. പല പ്രദേശങ്ങളിലും നികുതി കനത്തത്, കർശനമായി പിരിച്ചു; കുടിശ്ശികയ്ക്കു വിറ്റ ഭൂമി പലിശക്കാർക്ക്. ബോംബെയിൽ 1852-ലെ ഇനാം കമ്മീഷൻ — നികുതിയില്ലാത്ത ഭൂദാനങ്ങളുടെ രേഖകൾ പരിശോധിച്ച്, എഴുതിയ തെളിവില്ലാത്തവരുടെ എസ്റ്റേറ്റുകൾ തിരിച്ചെടുത്തു. അവധിൽ 1856-ലെ സംക്ഷിപ്ത സെറ്റിൽമെന്റ് — ഗ്രാമപ്രദേശം അടക്കിവാണ വൻ ഭൂവുടമകളായ താലൂക്ദാർമാരിൽ നിന്ന് ഒട്ടേറെ ഗ്രാമങ്ങൾ എടുത്ത് ഗ്രാമ ഉടമകൾക്കു നൽകി. ഒറ്റയടിക്കു ഭൂമിയും വരുമാനവും ആയുധധാരികളായ അനുചരരും പോയി. നാട്ടുപ്രമാണിയുടെ നിലവും ആളുകളും ഒറ്റരാത്രിയിൽ പോയാൽ നാടു മുഴുവൻ അയാളുടെ പിന്നിൽ ഇറങ്ങും. അതുകൊണ്ടാണ് അവധിൽ ജനകീയ കലാപം വ്യാപകമായത്. (→ English: Taluqdar · हिन्दी: ताल्लुक़दार)

In exam EnglishEconomic grievances reached far beyond the courts. In many regions the revenue demand was heavy and strictly collected, and land sold for arrears passed to moneylenders and speculators. In the Bombay Presidency an Inam Commission, set up in 1852, examined the title deeds of rent-free land grants and took back many estates whose holders could not produce written proof. In Awadh, the summary settlement of 1856 that followed annexation stripped many Taluqdars, the great landholders who had dominated the countryside, of a large part of their villages and settled those villages with the village proprietors instead. The taluqdars lost land, income and armed retainers at a single stroke. When the revolt came, many of them led their tenants and followers against the British, which helps to explain why the civilian rising was most widespread in Awadh.

ഭൂവുടമകൾക്കു താഴെ കൈവേലക്കാർക്കും പട്ടാളക്കാർക്കും സ്വന്തം അമർഷങ്ങൾ. വിലകുറഞ്ഞ ബ്രിട്ടീഷ് ഫാക്ടറി സാധനങ്ങൾ അപ്പോഴേക്കും പല നെയ്ത്തുകാരെയും തകർത്തിരുന്നു. രാജ്യങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തതോടെ രാജസദസ്സുകൾ അടച്ചു — അവിടെ ജോലിചെയ്ത കലാകാരന്മാർ, കവികൾ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ, പടയാളികൾ എല്ലാം തെരുവിൽ. കൂട്ടിച്ചേർത്ത രാജ്യങ്ങളുടെ സൈന്യത്തിലെ ആയിരങ്ങൾക്ക് ഉപജീവനം പോയി. ഉയർന്ന പദവികൾ ഇന്ത്യക്കാർക്കില്ല; പഠിച്ചവർക്കും ഉയർച്ചയില്ല. ലഖ്നൗവിൽ നവാബിന്റെ കുടുംബത്തിന് ആയുധവും ആഭരണവും ഉണ്ടാക്കിയ ലോഹപ്പണിക്കാരുടെ കുടുംബം എന്നു കരുതൂ: 1856-നു ശേഷം പ്രധാന വാങ്ങുന്നയാൾ പോയി, പുതിയ ആരുമില്ല. ഇത്തരക്കാർക്ക് കലാപത്തിൽ ചേർന്നാൽ നഷ്ടപ്പെടാൻ ഒന്നുമില്ല. (→ English: Annexation · हिन्दी: विलय)

In exam EnglishBelow the landholders, artisans and soldiers had their own reasons for anger. Cheap British manufactures, described in the chapter on the economic impact of British rule, had already ruined many spinners and weavers. Annexation also closed the courts of Indian rulers, which had employed craftsmen, poets, officials and soldiers, and when a court vanished the urban economy that depended on it collapsed. Thousands of soldiers from the armies of annexed states lost their livelihood. The higher posts in the administration were closed to Indians, so even educated men had little prospect of advancement. Suppose a family of metalworkers in Lucknow had made weapons and ornaments for the Nawab's household: after 1856 it has lost its chief buyer and sees no new one. People in this position had little to lose by joining a rising once it began.

സാമൂഹിക-മത ഭയങ്ങൾ 'ജീവിതരീതി മുഴുവൻ അപകടത്തിൽ' എന്ന തോന്നൽ കൂട്ടി. പരിഷ്കരണ നിയമങ്ങൾ: സതി നിരോധനം (1829); 1850-ലെ ജാതി അയോഗ്യതാ നിർമാർജന നിയമം — മതം മാറിയവർക്കും പൂർവികസ്വത്തിന് അവകാശം; 1856-ലെ ഹിന്ദു വിധവാ പുനർവിവാഹ നിയമം. പരിഷ്കർത്താക്കൾ സ്വാഗതം ചെയ്തു, പക്ഷേ യാഥാസ്ഥിതിക ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിങ്ങളും 'വിദേശ സർക്കാർ നമ്മുടെ മതത്തിൽ ഇടപെടുന്നു' എന്നു കരുതി. മിഷനറിമാർ സജീവം; 1850-ലെ നിയമം മതം മാറിയവർക്ക് അനുകൂലമായി തോന്നി. റെയിലും ടെലിഗ്രാഫും പോലും ജാതി തകർക്കാനുള്ള തന്ത്രമെന്നു സംശയം. 'നാടിനെ ക്രിസ്ത്യാനിയാക്കും' എന്ന കിംവദന്തികൾ സത്യം അറിയാൻ വഴിയില്ലാത്തവരിൽ എളുപ്പം പരന്നു. (→ English: Hindu Widows' Remarriage Act · हिन्दी: हिंदू विधवा पुनर्विवाह अधिनियम)

In exam EnglishSocial and religious fears added a sense that a whole way of life was under threat. The Company had passed reform laws such as the abolition of sati (1829), the Caste Disabilities Removal Act of 1850, which allowed a person who changed religion to inherit ancestral property, and the Hindu Widows' Remarriage Act of 1856. Reformers welcomed these measures, but many orthodox Hindus and Muslims saw them as interference by a foreign government in matters of faith. Christian missionaries were active, and the law of 1850 seemed to many to favour converts. Even the railways and the telegraph, where people of all castes had to travel and work side by side, were suspected of being devices to break caste. Rumours of a plan to make India Christian spread easily among people who had no way of checking them.

ഈ അമർഷങ്ങളെല്ലാം സൈന്യത്തിൽ സംഗമിച്ചു. ബംഗാൾ സൈന്യത്തിലെ പല ശിപായിമാരും അവധിലെയും ബിഹാറിലെയും ഉയർന്ന ജാതി കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്ന് — ജാതിനിയമങ്ങളിലും കടൽ കടക്കുന്നതിലും ശ്രദ്ധാലുക്കൾ. എത്ര സമർഥനായാലും കാലാൾപ്പടയിലെ ഇന്ത്യൻ സൈനികനു സുബേദാറിനു മുകളിൽ ഉയരാനാവില്ല — അത് ഏറ്റവും ജൂനിയർ ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസർക്കും താഴെ; ശമ്പളം യൂറോപ്യനെക്കാൾ വളരെ കുറവ്. സ്വന്തം പ്രവിശ്യയ്ക്കു പുറത്തെ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് 'ബട്ട' ബത്ത കിട്ടിയിരുന്നു; സിന്ധും പഞ്ചാബും ബ്രിട്ടീഷ് പ്രദേശമായതോടെ അതു നിന്നു. 1856-ലെ ജനറൽ സർവീസ് എൻലിസ്റ്റ്മെന്റ് നിയമം (കാനിംഗ്) — പുതിയവർ കടൽ കടന്നും എവിടെ അയച്ചാലും സേവിക്കണം; ജാതി പോകുമെന്നു ഭയം. അസംതൃപ്തി പുതിയതല്ല: വെല്ലൂർ 1806 (വസ്ത്ര, ജാതിചിഹ്ന നിയമങ്ങൾ), ബാരക്പൂർ 1824 (ബർമയിലേക്ക് അയയ്ക്കൽ). (→ English: Sepoy · हिन्दी: सिपाही)

In exam EnglishThe army was where all these grievances met. The Bengal Army drew many of its Sepoys from high-caste families of Awadh and Bihar who were careful about caste rules and about crossing the sea. However able he was, an Indian soldier in the infantry could rise no higher than subedar, a rank below the most junior British officer, and his pay was far lower than a European's. Sepoys had once drawn a foreign service allowance, the batta, for campaigns outside their own province; once Sindh and Punjab became British territory, service there no longer counted as foreign and the allowance stopped. The General Service Enlistment Act of 1856, passed under Canning, required new recruits to serve wherever they were sent, including overseas, which many feared would cost them their caste. Unrest was not new: at Vellore in 1806 sepoys had risen against new rules on dress and caste marks, and at Barrackpore in 1824 a regiment ordered to Burma had mutinied.

അടിയന്തര കാരണം പുതിയ തോക്ക്. സൈന്യം എൻഫീൽഡ് റൈഫിൾ കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു; അതിന്റെ വെടിയുണ്ടകൾ കൊഴുപ്പു പുരട്ടിയ കടലാസിൽ, നിറയ്ക്കുമ്പോൾ അറ്റം പല്ലുകൊണ്ടു കടിക്കണം. 'ആ കൊഴുപ്പ് പശുവിന്റെയും പന്നിയുടെയും' എന്ന സംസാരം ശിപായിമാരിൽ പരന്നു — ഹിന്ദുവിനും മുസ്ലിമിനും ഒരുപോലെ അശുദ്ധി. അധികാരികൾ സമാധാനിപ്പിച്ച് നിറയ്ക്കുന്ന രീതി മാറ്റിയെങ്കിലും സംശയം പോയില്ല. 'ഭക്ഷണത്തിൽ എന്തോ കലർത്തി' എന്ന സംശയം ഒരിക്കൽ വന്നാൽ എത്ര സത്യം ചെയ്താലും ആ പാത്രം ആരും തൊടില്ല. ഫെബ്രുവരി 1857-ൽ ബെർഹാംപൂരിലെ 19-ാം നേറ്റീവ് ഇൻഫൻട്രി വെടിയുണ്ട നിരസിച്ചു, പിന്നീട് പിരിച്ചുവിട്ടു. 29 മാർച്ച് 1857-ന് ബാരക്പൂരിൽ 34-ാം റെജിമെന്റിലെ മംഗൾ പാണ്ഡെ ഓഫീസർമാരെ ആക്രമിച്ചു; ഏപ്രിൽ 8-ന് തൂക്കിലേറ്റി, റെജിമെന്റ് പിരിച്ചുവിട്ടു. വാർത്ത ഒരു പട്ടാളത്താവളത്തിൽ നിന്ന് അടുത്തതിലേക്കു പരന്നു. (→ English: Sepoy · हिन्दी: सिपाही)

In exam EnglishThe immediate cause was a new rifle. The army was bringing in the Enfield rifle, whose cartridges came wrapped in greased paper; to load, the soldier had to bite off the end of the cartridge. Word spread among the Sepoys that the grease was made from the fat of cows and pigs, which would defile Hindus and Muslims alike. The authorities tried to reassure the regiments and altered the loading drill, but the suspicion could not be undone. In February 1857 the 19th Native Infantry at Berhampore refused to use the cartridges and was later disbanded. On 29 March 1857, at Barrackpore near Calcutta, Mangal Pandey of the 34th Native Infantry attacked his officers on the parade ground; he was tried and hanged on 8 April, and his regiment too was disbanded. These incidents were local, but news of them passed quickly from one cantonment to the next.
Causes of the Revolt of 1857
TypeMain grievancesGroups most affected
PoliticalDoctrine of lapse (Satara 1848, Jhansi 1853, Nagpur 1854); annexation of Awadh (1856); pensions and titles withdrawnRulers, their courts and dependants
EconomicHeavy revenue; Inam Commission (1852); summary settlement in Awadh (1856); ruin of craftsTaluqdars, peasants, artisans
Socio-religiousAbolition of sati (1829); Caste Disabilities Removal Act (1850); Hindu Widows' Remarriage Act (1856); missionariesOrthodox Hindus and Muslims
MilitaryLow pay; no promotion beyond subedar; loss of batta; General Service Enlistment Act (1856)Sepoys of the Bengal Army
ImmediateGreased cartridges of the Enfield rifleHindu and Muslim sepoys

യഥാർഥ കലാപം മീററ്റിൽ തുടങ്ങി. 9 മേയ് 1857-ന് പുതിയ വെടിയുണ്ട നിരസിച്ച 3-ാം ലൈറ്റ് കാവൽറിയിലെ എൺപത്തഞ്ചു പേർക്ക് നീണ്ട തടവുശിക്ഷ; മുഴുവൻ സേനയുടെയും മുന്നിൽ യൂണിഫോം അഴിപ്പിച്ച് ചങ്ങലയിട്ടു. പിറ്റേന്ന്, 10 മേയ്, മീററ്റിലെ ഇന്ത്യൻ റെജിമെന്റുകൾ എഴുന്നേറ്റു: ജയിൽ തകർത്ത് സഹപ്രവർത്തകരെ മോചിപ്പിച്ചു, ചില ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും സാധാരണക്കാരെയും കൊന്നു, രാത്രിതന്നെ ഡൽഹിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. എന്തിന് ഡൽഹി? മുഗൾ ചക്രവർത്തിയുടെ പേരുണ്ടെങ്കിൽ പട്ടാളക്കലാപം 'നിയമാനുസൃത ഭരണം വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള യുദ്ധം' ആകും. ഒരാളുടെ വഴക്കും നാടു മുഴുവൻ ഒന്നിച്ചെഴുന്നേൽക്കുന്നതും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട് — ബാരക്പൂർ ഒരാളുടെ പ്രവൃത്തി, മീററ്റ് റെജിമെന്റുകൾ ഒന്നിച്ച്. (→ English: Sepoy · हिन्दी: सिपाही)

In exam EnglishThe revolt proper began at Meerut. On 9 May 1857, eighty-five troopers of the 3rd Light Cavalry who had refused the new cartridges were sentenced to long terms of imprisonment, stripped of their uniforms and put in fetters in front of the whole garrison. The next day, 10 May, the Indian regiments at Meerut rose. They broke open the jail to free their comrades, killed a number of British officers and civilians, and set off through the night for Delhi. Their choice of destination mattered. Delhi was the seat of the Mughal emperor, the one authority whose name could turn a soldiers' mutiny into a war to restore rightful rule. Unlike the lone act at Barrackpore, Meerut showed that whole regiments could act together and that the British could be caught off guard.

മേയ് 11-ന് മീററ്റിലെ പടയാളികൾ ഡൽഹിയിലെത്തി; അവിടത്തെ റെജിമെന്റുകളും ചേർന്നു. നഗരം പിടിച്ച് വൃദ്ധനായ ബഹദൂർ ഷാ രണ്ടാമനെ ഹിന്ദുസ്ഥാന്റെ ചക്രവർത്തിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. എൺപതു കഴിഞ്ഞ അദ്ദേഹം ആദ്യം മടിച്ചു, പക്ഷേ ആ പേര് 1857-ലെ കലാപത്തിന് ഒരു കേന്ദ്രവും നിയമസാധുതയും നൽകി. കല്യാണത്തിനു തറവാട്ടു കാരണവർ ഇരുന്നാൽ മതി, എല്ലാവരും ചുറ്റും കൂടും. ആഴ്ചകൾക്കകം ഗംഗാസമതലവും മധ്യ ഇന്ത്യയും: ലഖ്നൗ, കാൺപൂർ, ബറേലി, ഝാൻസി, ബിഹാറിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ. പലയിടത്തും റെജിമെന്റിന്റെ കലാപത്തിനു പിന്നാലെ ജനകീയ കലാപം — താലൂക്ദാർമാർ, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാർ, കർഷകർ, കൈവേലക്കാർ ഖജനാവുകൾ, ജയിലുകൾ, നികുതിരേഖകൾ, പലിശക്കാർ എന്നിവയെ ആക്രമിച്ചു. പട്ടാളക്കലാപം വിശാല ജനകീയ കലാപമായി. (→ English: Revolt of 1857 · हिन्दी: 1857 का विद्रोह)

In exam EnglishOn 11 May the Meerut soldiers reached Delhi, where the regiments of the city's garrison joined them. They took control of the city and proclaimed the aged Bahadur Shah II Emperor of Hindustan. The emperor, then over eighty, hesitated at first, but his name gave the Revolt of 1857 a centre and a claim to legitimacy. Within weeks the rising had spread across the Ganga plain and central India: Lucknow, Kanpur, Bareilly, Jhansi, parts of Bihar and many smaller stations. In many places the mutiny of a regiment was followed by a civil rising in which taluqdars, dispossessed rulers, peasants and artisans attacked government treasuries, jails, revenue records and moneylenders. What had begun as an army mutiny had become, across much of the north, a wider revolt against British rule.

1857-ലെ കലാപത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്കല്ല, ഒന്നിച്ചാണ് പ്രവർത്തിച്ചത്. കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ രാജാക്കന്മാരെയും ആശ്രിതരെയും പ്രകോപിപ്പിച്ചു; നികുതി വ്യവസ്ഥകളും രക്ഷാകർതൃത്വ നഷ്ടവും ഭൂവുടമകളെയും കർഷകരെയും കൈവേലക്കാരെയും വേദനിപ്പിച്ചു; പരിഷ്കരണ നിയമങ്ങളും മിഷനറിമാരും യാഥാസ്ഥിതികരെ ഭയപ്പെടുത്തി; ആ നഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ വന്ന ബംഗാൾ സൈന്യത്തിനു ശമ്പളം, സ്ഥാനക്കയറ്റം, കടൽയാത്ര എന്നിവയെക്കുറിച്ചു സ്വന്തം പരാതികൾ. കൊഴുപ്പുവെടിയുണ്ട കലാപം സൃഷ്ടിച്ചില്ല — നിലവിലുള്ള അമർഷത്തിനു പൊതുവായ, അടിയന്തര, മതപരമായ രൂപം നൽകി. ഒട്ടേറെ ചെറുതോടുകൾ ചേർന്ന് പെട്ടെന്നു വെള്ളപ്പൊക്കമായതുപോലെ. ക്രമം: ബാരക്പൂർ (മാർച്ച് 29) — ഒരാളുടെ പ്രവൃത്തി; മീററ്റ് (മേയ് 10) — പൊതുകലാപത്തിന്റെ തുടക്കം; ഡൽഹി (മേയ് 11) — പ്രതീകാത്മക നേതാവിനെ കിട്ടി. (→ English: Revolt of 1857 · हिन्दी: 1857 का विद्रोह)

In exam EnglishThe causes of the Revolt of 1857 worked together rather than one at a time. Annexations angered rulers and those who depended on them; revenue settlements and the loss of patronage hurt landholders, peasants and artisans; reform laws and missionaries alarmed the orthodox; and the Bengal Army, recruited from the very villages that felt these losses, had its own complaints about pay, promotion and service overseas. The greased cartridges did not create the revolt. They gave a common, immediate and religious form to discontent that already existed. The sequence of the outbreak is worth fixing clearly: Barrackpore (29 March) was an individual act, Meerut (10 May) the start of the general rising, and Delhi (11 May) the point at which it found a symbolic leader.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Mangal Pandey's attack on his officers in March 1857 took place at

  1. Meerut
  2. Barrackpore
  3. Berhampore
  4. Vellore
Show answer

Answer: B. Barrackpore

(b) is correct: it happened at Barrackpore on 29 March 1857. (a) Meerut saw the general rising of 10 May; (c) at Berhampore the 19th Native Infantry refused the cartridges in February; (d) Vellore's mutiny was in 1806.

Q2. Consider the following statements:
1. Awadh was annexed in 1856 by applying the doctrine of lapse.
2. Jhansi was annexed in 1853 by applying the doctrine of lapse.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: B. 2 only

Only 2 is correct. Awadh was annexed on the ground of misgovernment, not by lapse, so statement 1 is wrong; hence (a), (c) and (d) are wrong.

Q3. Match List I (event) with List II (place):
List I: 1. Mutiny over rules on dress and caste marks (1806) 2. Refusal of the cartridges by the 19th Native Infantry (February 1857) 3. Rising of the 3rd Light Cavalry (May 1857)
List II: A. Meerut B. Vellore C. Berhampore
Select the correct answer using the code given below.

  1. 1-B, 2-C, 3-A
  2. 1-C, 2-B, 3-A
  3. 1-B, 2-A, 3-C
  4. 1-A, 2-C, 3-B
Show answer

Answer: A. 1-B, 2-C, 3-A

(a) is correct: Vellore 1806, Berhampore February 1857, Meerut May 1857. (b) swaps Vellore and Berhampore; (c) swaps Berhampore and Meerut; (d) places the 1806 mutiny at Meerut.

Q4. Arrange the following in chronological order:
1. Annexation of Awadh
2. Annexation of Satara
3. Outbreak at Meerut
4. Annexation of Jhansi
Select the correct answer using the code given below.

  1. 2-1-4-3
  2. 2-4-1-3
  3. 4-2-1-3
  4. 2-4-3-1
Show answer

Answer: B. 2-4-1-3

(b) is correct: Satara 1848, Jhansi 1853, Awadh 1856, Meerut 1857. (a) puts Awadh before Jhansi; (c) puts Jhansi before Satara; (d) puts Meerut before Awadh.

Q5. Consider the following statements about the General Service Enlistment Act of 1856:
1. It required new recruits to serve wherever they were sent, including overseas.
2. It was passed during the governor-generalship of Dalhousie.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

Only 1 is correct. The Act was passed under Canning, who succeeded Dalhousie in 1856, so statement 2 is wrong; hence (b), (c) and (d) are wrong.

Q6. Which of the following are usually counted among the socio-religious causes of the Revolt of 1857?
1. The Caste Disabilities Removal Act, 1850
2. The Inam Commission, 1852
3. The Hindu Widows' Remarriage Act, 1856
Select the correct answer using the code given below.

  1. 1 and 2 only
  2. 1 and 3 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

(b) is correct. The Inam Commission resumed land grants in the Bombay Presidency and is an economic cause, so (a), (c) and (d), which include it, are wrong.

Q7. The summary settlement of 1856, which took villages away from many taluqdars, was carried out in

  1. Bengal
  2. the Bombay Presidency
  3. Awadh
  4. Punjab
Show answer

Answer: C. Awadh

(c) is correct: it followed the annexation of Awadh in 1856. (a) Bengal was under the Permanent Settlement; (b) the Bombay Presidency saw the Inam Commission; (d) Punjab, annexed in 1849, was not the scene of this settlement.

Q8. Consider the following statements:
1. The soldiers who rose at Meerut marched to Delhi and proclaimed Bahadur Shah II Emperor of Hindustan.
2. In the Company's infantry, an Indian soldier could rise no higher than the rank of subedar.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: C. Both 1 and 2

(c) is correct: both statements are true. The Meerut soldiers reached Delhi on 11 May 1857 and proclaimed the emperor, and subedar was the highest rank open to an Indian in the infantry. So (a), (b) and (d) are wrong.

All parts

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources