Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

The Congress ministries and the coming of war, 1937–1941

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿವರಣೆ

Quit India and the INA, 1937–1946 · Part 1 / 3 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

Provincial autonomy and the elections of 1937, the Congress ministries and their record, the Muslim League's revival, the Bose crisis at Tripuri and the Forward Bloc, India's entry into the Second World War and the resignation of the ministries, the Lahore resolution and the Ramgarh session, the August Offer and the individual satyagraha.

Each idea is explained first in Kannada (ಕನ್ನಡ), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Kannada and revise it in English.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲಿನ ಕೊನೆಯ ದಶಕದ ಕಥೆ — 1937ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದರಿಂದ 1946ರ ನೌಕಾ ದಂಗೆಯವರೆಗೆ. ಈ ಮೊದಲ ಭಾಗ 1937–1941. ಪ್ರಾಂತೀಯ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯಡಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಂತಗಳನ್ನು ಆಳಿತು — ಹೊರಗಿನಿಂದ ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದವನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಂತೆ; ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಏನು ಸಾಧ್ಯ, ಏನು ಅಸಾಧ್ಯ ಎರಡನ್ನೂ ಕಲಿಯಿತು. ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಮತ್ತೆ ಬಲಗೊಂಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯತ್ತ ಸಾಗಿತು, ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಗಾಂಧಿ ನಾಯಕತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಘರ್ಷಿಸಿದರು, ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್–ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನಡುವಿನ ದುರ್ಬಲ ಏರ್ಪಾಡನ್ನು ಮುರಿಯಿತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 1940ರ ಆಗಸ್ಟ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಸ್ತಾವ ಮತ್ತು ಗಾಂಧಿಯವರ ಸೀಮಿತ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ಬರುತ್ತವೆ. (→ English: provincial autonomy, Indian National Congress · हिन्दी: प्रांतीय स्वायत्तता, भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस)

In exam EnglishThis chapter follows the national movement through its last decade before the final negotiations, from the Congress taking office in the provinces in 1937 to the naval rising of 1946. Part 1 covers the years 1937 to 1941. Under provincial autonomy the Indian National Congress governed most provinces of British India for over two years and learned both the uses and the limits of power. In the same years the Muslim League rebuilt itself and moved towards a demand for separate Muslim states, Subhas Chandra Bose clashed with Gandhi's leadership, and the Second World War broke the uneasy working arrangement between the Congress and the British. The part ends with the British offer of August 1940 and Gandhi's carefully limited protest, the individual satyagraha.

1935ರ ಕಾಯ್ದೆ ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಸರ್ಕಾರ ಪದ್ಧತಿ ಮುಗಿಸಿ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ನೀಡಿತು: ಪ್ರಾಂತದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚುನಾಯಿತ ಶಾಸನಸಭೆಗೆ ಉತ್ತರದಾಯಿ ಮಂತ್ರಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಗವರ್ನರ್ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ಬಳಸುವ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರ ಉಳಿಯಿತು — ಮನೆಯ ಕೀಲಿಕೈ ಮಗನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ತಿಜೋರಿಯ ಕೀಲಿಕೈ ಅಪ್ಪ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಂತೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರೂ ನೆಹರು ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಲಖನೌ (ಏಪ್ರಿಲ್ 1936), ಫೈಜ್‌ಪುರ (ಡಿಸೆಂಬರ್ 1936) ಅಧಿವೇಶನಗಳಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು; ಫೈಜ್‌ಪುರ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮೊದಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿವೇಶನ. 1937ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಐದು ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ (ಮದ್ರಾಸ್, ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರಾಂತ, ಮಧ್ಯ ಪ್ರಾಂತ, ಬಿಹಾರ, ಒರಿಸ್ಸಾ) ಬಹುಮತ, ಬಾಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲೂ ದುರ್ಬಲವಾಯಿತು; ಪಂಜಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಯೂನಿಯನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷ, ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಫಜ್ಲುಲ್ ಹಕ್ ಒಕ್ಕೂಟ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಿದವು. (→ English: provincial autonomy, Muslim League · हिन्दी: प्रांतीय स्वायत्तता, मुस्लिम लीग)

In exam EnglishThe Government of India Act 1935 ended dyarchy in the provinces and introduced provincial autonomy: provincial subjects were to be run by ministers answerable to elected legislatures, though the Governor kept special responsibilities and powers he could use at his own discretion. The Congress condemned the Act, yet at its Lucknow (April 1936) and Faizpur (December 1936) sessions, both presided over by Jawaharlal Nehru, it decided to fight the elections; Faizpur was the first Congress session held in a village. The elections of early 1937 were a Congress triumph. It won a majority in five provinces, Madras, the United Provinces, the Central Provinces, Bihar and Orissa, and was the largest party in Bombay. The Muslim League did poorly even in seats reserved for Muslims; in the Punjab the Unionist Party of Sikandar Hayat Khan, and in Bengal a coalition led by Fazlul Huq of the Krishak Praja Party, formed the governments.

ಗೆಲ್ಲುವುದು ಸುಲಭ, ಆಡಳಿತ ಹಿಡಿಯಬೇಕೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟ. ಗವರ್ನರ್‌ಗಳು ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಬೇಕೆಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೇಳಿತು. ವೈಸರಾಯ್ ಲಿನ್‌ಲಿತ್‌ಗೋ ಜೂನ್ 1937ರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದರು; ಜುಲೈಯಲ್ಲಿ ಏಳು ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ (ಬಾಂಬೆ, ಮದ್ರಾಸ್, ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರಾಂತ, ಮಧ್ಯ ಪ್ರಾಂತ, ಬಿಹಾರ, ಒರಿಸ್ಸಾ, ವಾಯವ್ಯ ಗಡಿ ಪ್ರಾಂತ) ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲಗಳು ಬಂದವು; ನಂತರ ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲೂ — ಒಟ್ಟು ಎಂಟು. ಪಟೇಲ್, ಮೌಲಾನಾ ಆಜಾದ್, ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್ ಮೊದಲಾದ ಹಿರಿಯರ ಸಣ್ಣ ಸಮಿತಿ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಇವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿತು — ಎಂಟು ಮಕ್ಕಳ ಸಂಸಾರ ಬೇರೆಯಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ತೀರ್ಮಾನ ಅಜ್ಜನದೇ ಎಂಬಂತೆ. ಇದರಿಂದ ಶಿಸ್ತು ಉಳಿಯಿತು, ಆದರೆ ಅನೇಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಪ್ರಾಂತಗಳ ಹೊರಗೇ ಆದವು. (→ English: Viceroy · हिन्दी: वायसराय)

In exam EnglishWinning was easier than deciding to govern. The Congress first asked for an assurance that Governors would not use their special powers to override ministers. The Viceroy, Lord Linlithgow, gave a general statement in June 1937, and in July Congress ministries took office in seven provinces: Bombay, Madras, the United Provinces, the Central Provinces, Bihar, Orissa and the North-West Frontier Province. A Congress-led coalition later took office in Assam, making eight. The ministries were not left to themselves. A small committee of senior leaders, among them Vallabhbhai Patel, Maulana Abul Kalam Azad and Rajendra Prasad, watched them closely from the centre, so that eight provincial governments followed one party line. Suppose a premier wanted to go his own way on a sensitive matter: the central leadership could, and sometimes did, overrule him. This kept the ministries disciplined, but it also meant that many real decisions were taken outside the provinces.

ಸುಮಾರು 28 ತಿಂಗಳ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ, ಸೀಮಿತ ಸಂವಿಧಾನದೊಳಗೂ ಭಾರತೀಯರ ಸ್ವಯಮಾಡಳಿತ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲದು ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲಗಳು ತೋರಿಸಿದವು. ರಾಜಕೀಯ ಕೈದಿಗಳ ಬಿಡುಗಡೆ, ಸಂಘಟನೆ–ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧ ತೆರವು, ಪತ್ರಿಕೆ–ಸಭೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಬಂಧ ಸಡಿಲಿಕೆ. ಗೇಣಿದಾರರ ರಕ್ಷಣೆ, ರೈತರ ಸಾಲ ಇಳಿಕೆಯ ಕಾನೂನುಗಳು — ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರಾಂತ, ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ; ಮದ್ರಾಸ್, ಬಾಂಬೆಯ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮದ್ಯಪಾನ ನಿಷೇಧ; ಶಾಲೆ, ಆರೋಗ್ಯದ ಖರ್ಚು ಏರಿತು. ಗಾಂಧಿಯವರ 'ಮೂಲ ಶಿಕ್ಷಣ' — ಮಕ್ಕಳು ಒಂದು ಕೈಕಸುಬು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಕಲಿಯುವುದು; ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1937ರ ವಾರ್ಧಾ ಸಮ್ಮೇಳನ ಒಪ್ಪಿತು, ಜಾಕಿರ್ ಹುಸೇನ್ ಸಮಿತಿ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಮಿತಿಗಳೂ ಇದ್ದವು: ಹಣ ಕಡಿಮೆ, ಗವರ್ನರ್ ಅಧಿಕಾರ ಮುಟ್ಟಲಾಗದು, ಜಮೀನ್ದಾರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರ; ಬಾಂಬೆಯ 1938ರ ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಿವಾದ ಕಾನೂನನ್ನು ಕಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕರು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. (→ English: Congress ministries, basic education · हिन्दी: कांग्रेस मंत्रिमंडल, बुनियादी शिक्षा)

In exam EnglishIn about 28 months in office the Congress ministries showed what Indian self-government could do even inside a limited constitution. They released political prisoners, lifted bans on organisations and newspapers, and eased the controls on the press and public meetings. They passed laws to protect tenants and to scale down peasants' debts, most notably in the United Provinces and Bihar; Madras and Bombay introduced prohibition in parts of their provinces; spending on schools and health rose. Gandhi put forward a scheme of basic education, teaching children through a productive craft, which was taken up at the Wardha education conference of October 1937 and worked out by a committee under Zakir Husain. The limits were equally real. The ministries had little money, could not touch the Governor's reserved powers, and often moved cautiously against landlords; in Bombay a trade disputes law of 1938 was attacked by labour leaders as hostile to workers.

1937ರ ಫಲಿತಾಂಶ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್‌ಗೆ ತಿರುವು. ಸೋಲಿನಿಂದ ನೊಂದ ಜಿನ್ನಾ ಅದನ್ನು ಜನಪಕ್ಷವಾಗಿಸಲು ಹೊರಟರು. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1937ರ ಲಖನೌ ಅಧಿವೇಶನದಿಂದ ಲೀಗ್ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಸೇರಿಸಿತು; ಪಂಜಾಬ್, ಬಂಗಾಳದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಸಿಕಂದರ್ ಹಯಾತ್ ಖಾನ್, ಫಜ್ಲುಲ್ ಹಕ್ ಲೀಗ್ ಜೊತೆ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಸಂಯುಕ್ತ ಪ್ರಾಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಲೀಗ್‌ಗೆ ಮಂತ್ರಿಸ್ಥಾನ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿತು — ಆದರೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಲೀಗ್‌ನ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಗುಂಪು ಕರಗಬೇಕೆಂಬ ಷರತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ; 'ನಮ್ಮನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ' ಎಂದು ಲೀಗ್ ಭಾವಿಸಿತು — ಮದುವೆಗೆ ಕರೆದು 'ನಿಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಹೆಸರು ಬಿಡಿ' ಎಂದಂತೆ. 1938ರಲ್ಲಿ ಪೀರ್‌ಪುರ ರಾಜಾ ಸಮಿತಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದೂರುಗಳ ವರದಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು; ಅದು ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೇಳಿತು. 1939ರಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲಗಳು ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿದಾಗ ಜಿನ್ನಾ 22 ಡಿಸೆಂಬರ್ 1939ನ್ನು 'ವಿಮೋಚನಾ ದಿನ'ವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲು ಕರೆ ನೀಡಿದರು. (→ English: Muslim League, Day of Deliverance · हिन्दी: मुस्लिम लीग, मुक्ति दिवस)

In exam EnglishThe 1937 results were a turning point for the Muslim League. Stung by its defeat, Jinnah set out to turn it into a mass party. At its Lucknow session in October 1937 the League began recruiting widely, and the Muslim premiers of the Punjab and Bengal, Sikandar Hayat Khan and Fazlul Huq, came to terms with it. Relations with the Congress soured early: in the United Provinces the Congress offered the League places in the ministry only on terms that would have dissolved the League's separate group in the assembly, and the League treated this as proof that it would be swallowed. Its campaign now said that Muslims could not expect fair treatment under Congress rule. In 1938 a League committee headed by the Raja of Pirpur published a report listing grievances against the Congress governments, which the Congress rejected as exaggerated. When the ministries resigned in 1939, Jinnah called on Muslims to observe 22 December 1939 as a 'Day of Deliverance'.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಳಗಿನ ತೀವ್ರ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಎಡಪಂಥೀಯರು ಮತ್ತು ಗಾಂಧಿ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಬಯಲುಮಾಡಿತು. ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಹರಿಪುರ ಅಧಿವೇಶನದ (ಫೆಬ್ರವರಿ 1938) ಅಧ್ಯಕ್ಷರು; ಅವರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನೆಹರು ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಜನಾ ಸಮಿತಿ ರಚನೆಯಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಗಡುವಿನ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಜನಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಬೋಸ್; ದೇಶ ಇನ್ನೂ ಸಿದ್ಧವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರು. ಜನವರಿ 1939ರಲ್ಲಿ ಬೋಸ್ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ನಿಂತು ಗಾಂಧಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಪಟ್ಟಾಭಿ ಸೀತಾರಾಮಯ್ಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು; 'ಈ ಸೋಲು ಪಟ್ಟಾಭಿಗಿಂತ ನನ್ನದು' ಎಂದರು ಗಾಂಧಿ. ತ್ರಿಪುರಿ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ (ಮಾರ್ಚ್ 1939) ಗೋವಿಂದ ವಲ್ಲಭ ಪಂತ್ ನಿರ್ಣಯ: ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಗಾಂಧಿಯವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿ ನೇಮಿಸಬೇಕು — ಊರಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಗೆದ್ದರೂ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಆರಿಸಬೇಕು ಎಂಬಂತೆ. ಬೋಸ್ ಏಪ್ರಿಲ್ 1939ರಲ್ಲಿ ರಾಜೀನಾಮೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ ಪ್ರಸಾದ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು; ಮೇಯಲ್ಲಿ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಬ್ಲಾಕ್; ಆಗಸ್ಟ್ 1939ರಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಷ ಪದವಿ ನಿಷೇಧ. (→ English: Tripuri session, Forward Bloc · हिन्दी: त्रिपुरी अधिवेशन, फ़ॉरवर्ड ब्लॉक)

In exam EnglishInside the Congress a sharp contest exposed the gap between its left wing and Gandhi's followers. Subhas Chandra Bose presided over the Haripura session (February 1938), and during his term the National Planning Committee was set up under Jawaharlal Nehru to plan India's economic development. Bose wanted to give the British a time-bound ultimatum and to prepare for a mass struggle, while Gandhi and most senior leaders thought the country was not ready. In January 1939 Bose stood for a second term and defeated Pattabhi Sitaramayya, the candidate Gandhi supported; Gandhi said publicly that the defeat was more his than Pattabhi's. At the Tripuri session (March 1939) the delegates passed a resolution moved by Govind Ballabh Pant asking the President to appoint his Working Committee in line with Gandhi's wishes. Unable to form a committee, Bose resigned in April 1939 and Rajendra Prasad became President. In May Bose founded the Forward Bloc, and in August 1939 he was barred from holding Congress office for three years.

3 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1939ರಂದು ಬ್ರಿಟನ್ ಜರ್ಮನಿಯ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧ ಘೋಷಿಸಿತು; ಅದೇ ದಿನ ವೈಸರಾಯ್ ಲಿನ್‌ಲಿತ್‌ಗೋ ಯಾವ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕನನ್ನೂ, ಚುನಾಯಿತ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲಗಳನ್ನೂ ಕೇಳದೆ ಭಾರತ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು — ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ಕೇಳದೆ ಯಜಮಾನ 'ನಮ್ಮ ಎತ್ತುಗಳು ಪಕ್ಕದವರ ಹೊಲ ಉಳುತ್ತವೆ' ಎಂದಂತೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಫ್ಯಾಸಿಸಂ ವಿರೋಧಿಯೇ; ಆದರೆ ತನಗೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲದ ದೇಶ ಇತರರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು? ವಾರ್ಧಾದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿ: ಬ್ರಿಟನ್ ಯುದ್ಧದ ಉದ್ದೇಶ ಘೋಷಿಸಿ, ಭಾರತವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವೆಂದು ಕಂಡು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಅಧಿಕಾರ ಈಗಲೇ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಸಹಕಾರ. 17 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1939ರ ಉತ್ತರ: ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಸ್ಥಾನಮಾನವೇ ಗುರಿ, ಯುದ್ಧದ ನಂತರ 1935ರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮರುಪರಿಶೀಲನೆ, ಒಂದು ಸಲಹಾ ಗುಂಪು — ಅಷ್ಟೇ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲಗಳು ಅಕ್ಟೋಬರ್–ನವೆಂಬರ್ 1939ರಲ್ಲಿ ರಾಜೀನಾಮೆ; ಸೆಕ್ಷನ್ 93ರಡಿ ಗವರ್ನರ್‌ಗಳು ಆಡಳಿತ ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. (→ English: Viceroy, dominion status · हिन्दी: वायसराय, डोमिनियन स्थिति)

In exam EnglishOn 3 September 1939 Britain declared war on Germany, and the same day the Viceroy, Lord Linlithgow, declared India a party to the war without consulting any Indian leader or the elected provincial ministries. Congress opinion was firmly against fascism; the question was whether a country denied its own freedom should fight for the freedom of others. The Working Committee, meeting at Wardha in September 1939, offered cooperation only if Britain declared its war aims and treated India as free, with real power transferred at once as far as possible. Linlithgow's reply of 17 October 1939 said only that dominion status remained the goal, that the 1935 Act could be reconsidered after the war, and that a consultative group would be formed. The Congress found this wholly unsatisfactory and told its ministries to resign; they left office in October and November 1939, and the Governors took over the provinces under section 93 of the 1935 Act.

ಮಾರ್ಚ್ 1940ರ ಎರಡು ಅಧಿವೇಶನಗಳು ಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿತು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದವು. ಲಾಹೋರಿನಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್ ಫಜ್ಲುಲ್ ಹಕ್ ಮಂಡಿಸಿದ ನಿರ್ಣಯ ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು: ಭಾರತದ ವಾಯವ್ಯ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ 'ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳು' ರಚಿಸಬೇಕು. ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಪಾಕಿಸ್ತಾನ' ಪದವೇ ಇಲ್ಲ, ಆದರೂ ಜನ ಅದನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಿರ್ಣಯ ಎಂದರು. ಇದರ ತಳಹದಿ ದ್ವಿರಾಷ್ಟ್ರ ಸಿದ್ಧಾಂತ — ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಒಂದೇ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಎರಡು ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲ, ಎರಡು ಬೇರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಎಂಬ ಜಿನ್ನಾ ವಾದ; ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಇಬ್ಬರು ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರಲ್ಲ, ಎರಡು ಬೇರೆ ಮನೆತನಗಳು ಎಂಬಂತೆ. ಅದೇ ತಿಂಗಳು ಬಿಹಾರದ ರಾಮಗಢದಲ್ಲಿ ಮೌಲಾನಾ ಆಜಾದ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿವೇಶನ — ಅವರು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿರೋಧಿ, 1946ರವರೆಗೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು. ಸಂಘಟನೆ ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ ಕಾನೂನು ಭಂಗ ಆರಂಭಿಸುವುದಾಗಿ ರಾಮಗಢ ಘೋಷಿಸಿತು. (→ English: Muslim League, two-nation theory · हिन्दी: मुस्लिम लीग, द्वि-राष्ट्र सिद्धांत)

In exam EnglishIn March 1940 two sessions showed how far apart the main parties had moved. At Lahore the Muslim League adopted a resolution, moved by Fazlul Huq, that the areas where Muslims were in a majority, in the north-western and eastern zones of India, should be grouped to form 'independent states'. The word Pakistan does not appear in the text, but the resolution was soon popularly called the Pakistan resolution. It rested on the two-nation theory, which Jinnah set out in his presidential address: that Hindus and Muslims were not two communities of one nation but two separate nations. In the same month the Congress met at Ramgarh in Bihar under Maulana Abul Kalam Azad, a lifelong opponent of the two-nation idea, who remained Congress President until 1946. The Ramgarh session declared that nothing short of complete independence would do, and resolved to launch civil disobedience once the organisation was ready or circumstances demanded it.
Congress sessions, 1936–1940
SessionDatePresidentWhat to remember
LucknowApril 1936Jawaharlal NehruDecides to contest the elections under the 1935 Act
FaizpurDecember 1936Jawaharlal NehruFirst Congress session held in a village
HaripuraFebruary 1938Subhas Chandra BoseBose's first term; National Planning Committee set up later in 1938
TripuriMarch 1939Subhas Chandra Bose (re-elected over Pattabhi Sitaramayya)Pant resolution; Bose resigns in April, Rajendra Prasad takes over
RamgarhMarch 1940Maulana Abul Kalam AzadComplete independence; civil disobedience when the organisation is ready

ಜೂನ್ 1940ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಪತನದ ನಂತರ, ಬ್ರಿಟನ್ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಚರ್ಚಿಲ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಲಿನ್‌ಲಿತ್‌ಗೋ 8 ಆಗಸ್ಟ್ 1940ರಂದು ಹೊಸ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದರು — ಆಗಸ್ಟ್ ಪ್ರಸ್ತಾವ. ಅದರಲ್ಲಿ: ಡೊಮಿನಿಯನ್ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಗುರಿ, ಆದರೆ ದಿನಾಂಕವಿಲ್ಲ; ವೈಸರಾಯ್ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತೀಯರು, ಒಂದು ಯುದ್ಧ ಸಲಹಾ ಮಂಡಳಿ; ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಭಾರತೀಯರ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಂಸ್ಥೆ ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನ ಬರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಭರವಸೆ: ದೊಡ್ಡ, ಬಲಿಷ್ಠ ವರ್ಗಗಳು ಒಪ್ಪದ ಯಾವ ಆಡಳಿತಕ್ಕೂ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ — ಅಂದರೆ ಲೀಗ್‌ಗೆ ವೀಟೋ; ಆಸ್ತಿ ಪಾಲುಪತ್ರಕ್ಕೆ 'ಒಬ್ಬ ಅಣ್ಣ ಸಹಿ ಹಾಕದಿದ್ದರೆ ಪಾಲೇ ಇಲ್ಲ' ಎಂಬಂತೆ. ಈಗ ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು; ಭರವಸೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರೂ ಲೀಗ್ ಕೂಡ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯ ಅಂಶ: ಸಂವಿಧಾನ ಬರೆಯುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಾರತೀಯರದೇ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದು ಬ್ರಿಟನ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿತು. (→ English: August Offer, dominion status, Viceroy · हिन्दी: अगस्त प्रस्ताव, डोमिनियन स्थिति, वायसराय)

In exam EnglishAfter the fall of France in June 1940, with Britain in grave danger and Winston Churchill now its Prime Minister, Linlithgow made a fresh offer on 8 August 1940, known as the August Offer. It promised dominion status as the objective, but named no date; an enlarged Executive Council of the Viceroy with more Indian members, and a War Advisory Council; and, after the war, a body representing the principal elements of Indian national life to frame a new constitution. It also assured the minorities that power would not be handed to any system of government whose authority was denied by large and powerful elements of Indian life, which in effect gave the League a veto over any settlement. The Congress rejected the offer because it gave no real power now. The League did not accept it either, though it welcomed the assurance. Its lasting importance is that Britain conceded, for the first time, that framing the new constitution should be primarily the responsibility of Indians themselves.

ಆಗಸ್ಟ್ ಪ್ರಸ್ತಾವ ತಿರಸ್ಕೃತವಾದ ನಂತರ ಗಾಂಧಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೀಮಿತ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಆರಿಸಿದರು — ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ, ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1940ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭ. ಬ್ರಿಟನ್ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗೊಂದಲ ತರಬಹುದಾದ ಜನಾಂದೋಲನದ ಬದಲು, ಆಯ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿ, ವಾಕ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಾರಿ, ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಿಯನ್ನೂ ಗಾಂಧಿಯವರೇ ಆರಿಸಿದರು — ಮದುವೆ ಚಪ್ಪರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆಯುವಂತೆ, ಗುಂಪಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗರು ವಿನೋಬಾ ಭಾವೆ (17 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1940), ಎರಡನೆಯವರು ನೆಹರು; ನಂತರ ಸಾವಿರಾರು. ಉದ್ದೇಶ: ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳ ತಾಳ್ಮೆ ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸುವುದು, ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಜೀವಂತವಿಡುವುದು, ಆದರೆ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡದಿರುವುದು. ಜನರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಉತ್ಸಾಹ ಬರಲಿಲ್ಲ; 1941ರ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ವೇಗ ಕುಗ್ಗಿತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ 1941ರಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್ ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಳಿದ ನಂತರ ಸರ್ಕಾರ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿತು. (→ English: individual satyagraha · हिन्दी: व्यक्तिगत सत्याग्रह)

In exam EnglishWith the August Offer rejected, Gandhi chose a deliberately narrow form of protest, the individual satyagraha, begun in October 1940. Instead of a mass movement that might cause disorder while Britain was fighting for its survival, selected individuals would, one at a time, publicly speak against India's participation in the war, so asserting the right of free speech, and then court arrest. Gandhi himself chose each satyagrahi. Vinoba Bhave was the first, on 17 October 1940, and Jawaharlal Nehru the second; thousands more followed in the months after. The aims were to show that nationalist patience was not weakness, to keep the Congress's protest alive, and yet to avoid hampering the war effort. The campaign aroused little popular excitement, and by mid-1941 it had lost momentum. After Japan entered the war in December 1941, the government released the satyagrahis, and the Congress turned to a very different situation in Asia.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಈ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಹೋರಾಟದ ರೂಪ ಬದಲಿಸಿದವು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಆಳಬಲ್ಲದು ಎಂದು ಅಧಿಕಾರ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿ ಬೆಂಬಲ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು, ಆದರೆ 1939ರಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದದ್ದರಿಂದ ಮೈದಾನ ಲೀಗ್‌ಗೆ ತೆರೆಯಿತು; ಯುದ್ಧ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಲೀಗ್ ಬೆಳೆದು ದ್ವಿರಾಷ್ಟ್ರ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕೊಡುಗೆಗಳು 1939ರ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಭರವಸೆಗಳಿಂದ 1940ರ ಆಗಸ್ಟ್ ಪ್ರಸ್ತಾವದವರೆಗೆ ಬಂದವು — ಆದರೆ ಯುದ್ಧ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕೈಯಲ್ಲೇ, ಅಂತಿಮ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಮಾತು. ತ್ರಿಪುರಿ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಅನೇಕ ಯುವಕರು ಗಾಂಧಿಗಿಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹೋರಾಟ ಬಯಸಿದ್ದನ್ನು ತೋರಿಸಿತು — ಈ ಅಂತರ ಮುಂದೆ ಬೋಸ್ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ಪೂರ್ಣ ಸಂಬಂಧ ಕಡಿಯದೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಿಟ್ಟಿತು — ಒಲೆಯ ಬೆಂಕಿ ಆರದಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಂಡ ಉಳಿಸಿದಂತೆ. 1942ರಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್ ಭಾರತದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಪ್ಸ್ ನಿಯೋಗ — ಅದು ಎರಡನೇ ಭಾಗ. (→ English: two-nation theory, August Offer · हिन्दी: द्वि-राष्ट्र सिद्धांत, अगस्त प्रस्ताव)

In exam EnglishTaken together, these five years changed the shape of the struggle. Office proved that the Congress could govern and widened its support, but its exit in 1939 left the field open to the League, which used the war years to grow and to press the two-nation theory. British offers moved from vague promises in October 1939 to the August Offer of 1940, yet each kept real power in British hands for the duration of the war and gave the minorities a say over any final settlement. Inside the Congress, the Tripuri crisis showed that many younger nationalists wanted a sharper fight than Gandhi was ready to lead, a gap that would reappear in Bose's later course. Gandhi's individual satyagraha kept the protest alive without a full break. All of this set the stage for 1942, when Japan's advance brought the war to India's door and Britain sent the Cripps Mission, the subject of Part 2.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Which was the first session of the Indian National Congress to be held in a village?

  1. Lucknow, 1936
  2. Faizpur, 1936
  3. Haripura, 1938
  4. Tripuri, 1939
Show answer

Answer: B. Faizpur, 1936

(b) is correct: the Faizpur session of December 1936, under Nehru, was the first held in a village. (a) is wrong because Lucknow (April 1936) was held in a city. (c) is wrong because Haripura (1938) came later and is known for Bose's first presidency. (d) is wrong because Tripuri (1939) is known for the Bose crisis.

Q2. Consider the following statements about the Congress ministries formed in 1937:
1. Congress ministries took office in July 1937 in seven provinces, including the North-West Frontier Province.
2. A Congress ministry was formed in Bengal, where the Congress was the largest party.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: in July 1937 Congress ministries took office in seven provinces, the North-West Frontier Province among them. Statement 2 is wrong because Bengal was governed by a coalition led by Fazlul Huq, not by the Congress. So (b) and (c) are wrong as they accept statement 2, and (d) is wrong because statement 1 is true.

Q3. In the Congress presidential election of January 1939, Subhas Chandra Bose defeated:

  1. Rajendra Prasad
  2. Maulana Abul Kalam Azad
  3. Pattabhi Sitaramayya
  4. Govind Ballabh Pant
Show answer

Answer: C. Pattabhi Sitaramayya

(c) is correct: Bose defeated Pattabhi Sitaramayya, the candidate backed by Gandhi. (a) is wrong because Rajendra Prasad became President only after Bose resigned in April 1939. (b) is wrong because Azad became President in 1940 at Ramgarh. (d) is wrong because Pant moved the Tripuri resolution; he was not the rival candidate.

Q4. Match List I with List II:
List I (Event) — List II (Date)
A. India declared a party to the Second World War — 1. 22 December 1939
B. 'Day of Deliverance' observed by the Muslim League — 2. 8 August 1940
C. The August Offer — 3. 3 September 1939
D. The first individual satyagraha — 4. 17 October 1940
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-3, B-1, C-2, D-4
  2. A-1, B-3, C-2, D-4
  3. A-3, B-1, C-4, D-2
  4. A-2, B-1, C-3, D-4
Show answer

Answer: A. A-3, B-1, C-2, D-4

(a) is correct: India was declared at war on 3 September 1939, the Day of Deliverance was 22 December 1939, the August Offer came on 8 August 1940 and Vinoba Bhave began the individual satyagraha on 17 October 1940. (b) is wrong because it swaps the dates of the war declaration and the Day of Deliverance. (c) is wrong because it swaps the August Offer and the first satyagraha. (d) is wrong because it puts the war declaration in August 1940.

Q5. Consider the following statements about the Lahore resolution of the Muslim League (March 1940):
1. It demanded that Muslim-majority areas in the north-west and east be grouped to form independent states.
2. The word 'Pakistan' was used in the text of the resolution.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: the resolution asked for the Muslim-majority zones of the north-west and east to be grouped as independent states. Statement 2 is wrong because the word Pakistan does not appear in the text; the name was attached to it later in popular use. So (b) and (c) are wrong, and (d) is wrong because statement 1 is true.

Q6. Which one of the following was NOT a part of the August Offer of 1940?

  1. Dominion status as the objective of British policy
  2. Expansion of the Viceroy's Executive Council with more Indians
  3. A constitution-making body of Indians after the war
  4. The right of any province to stay out of the new Indian Union
Show answer

Answer: D. The right of any province to stay out of the new Indian Union

(d) is correct: the right of a province to stay out of the Union belonged to the Cripps proposals of 1942, not the August Offer. (a) is wrong because the offer did name dominion status as the goal. (b) is wrong because it promised a larger Executive Council with more Indians. (c) is wrong because it promised a post-war body of Indians to frame the constitution.

Q7. Consider the following statements about the individual satyagraha:
1. Vinoba Bhave was chosen by Gandhi as the first satyagrahi.
2. Its aim was to bring the British war effort to a halt through a mass movement.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: Gandhi picked Vinoba Bhave, who began on 17 October 1940. Statement 2 is wrong because the campaign was deliberately limited to chosen individuals so as not to hamper the war effort. So (b) and (c) are wrong, and (d) is wrong because statement 1 is true.

Q8. Why did the Congress ministries resign in October–November 1939?

  1. Because the Governors dismissed them under section 93 of the 1935 Act
  2. Because India had been made a party to the war without consultation and Britain would not state its war aims or transfer real power
  3. Because the Muslim League won a majority in the provincial assemblies
  4. Because the Congress had launched the Quit India Movement
Show answer

Answer: B. Because India had been made a party to the war without consultation and Britain would not state its war aims or transfer real power

(b) is correct: the ministries resigned in protest at India's being declared at war without consultation and at Linlithgow's unsatisfactory reply of 17 October 1939. (a) is wrong because they resigned on the party's instructions; Governors used section 93 only after they left. (c) is wrong because no fresh elections had been held and the League had done poorly in 1937. (d) is wrong because the Quit India Movement began only in August 1942.

All partsNext: Part 2 →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources