English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Surat split, separate electorates and Home Rule, 1907–1917

తెలుగులో వివరణ

The Extremists, Swadeshi and Home Rule · Part 2 / 2 · Fact-checked on 8 November 2026 · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

The Surat split of 1907 and the Moderates' hold on the Congress, the repression of the Extremists (the laws of 1907–1910, Tilak's sentence of 1908), the Simla deputation and the founding of the Muslim League (1906), the Morley-Minto Reforms of 1909 and separate electorates, the Delhi Durbar of 1911, the Lucknow session and pact of 1916, the Home Rule Leagues of Tilak and Besant, and the Montagu declaration of 20 August 1917.

Each idea is explained first in Telugu (తెలుగు), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Telugu and revise it in English.

ఈ భాగం 1907 నుంచి 1917 వరకు పదేళ్ల కథ — ఉద్యమం ముందు విడిపోయి, మళ్లీ కలిసిన కాలం. మూడు దారాలు: ఒకటి, మితవాదులు–అతివాదుల గొడవ; ఇది సూరత్‌లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌ను చీల్చింది, 1916 లక్నోలో మళ్లీ కలిపింది. రెండు, బ్రిటిష్ వారి జవాబు — అతివాదులపై కఠిన చట్టాలు, మితవాదులను, ముస్లిం ప్రముఖులను దగ్గర చేసుకునే చిన్న సంస్కరణలు. మూడు, ముస్లిం రాజకీయ సంస్థ, ప్రత్యేక ఎన్నికల పద్ధతి రాక. ఒక ఇంట్లో అన్నదమ్ములు గొడవపడి వేరుపడి, పదేళ్ల తర్వాత మళ్లీ ఒకే పంక్తిలో కూర్చున్నట్టు. చివర హోమ్ రూల్ లీగ్‌లు, ఆగస్టు 1917 బ్రిటిష్ హామీ. (→ English: Extremists · Moderates · Indian National Congress · हिन्दी: गरमपंथी · नरमपंथी · भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस)

In exam EnglishPart 1 ended with the Swadeshi movement at its height and the Extremists pressing the Congress to adopt their programme. This part follows the ten years from 1907 to 1917, when the national movement first broke apart and then came together again. Three threads run through it. The first is the quarrel between the Moderates and the Extremists, which split the Indian National Congress at Surat and was healed only at Lucknow in 1916. The second is the British response, which mixed harsh laws against the Extremists with limited reforms meant to win over the Moderates and the Muslim elite. The third is the arrival of Muslim political organisation and of separate electorates. The decade closes with the Home Rule Leagues and Britain's promise of August 1917.

1906 కలకత్తాలో అతివాదులు స్వరాజ్యం, స్వదేశీ, బహిష్కరణ, జాతీయ విద్య తీర్మానాలు గెలిచారు; మితవాదులు వాటిని నెమ్మదిగా వదిలేస్తారని భయపడ్డారు. సమావేశం అతివాదులు బలంగా ఉన్న నాగపూర్‌లో అనుకున్నారు, కానీ బొంబాయి ప్రెసిడెన్సీలోని సూరత్‌కు మార్చారు; ఆతిథ్య ప్రాంత నాయకుడు అధ్యక్షత వహించడనే ఆచారంతో తిలక్‌కు దారి మూసుకుపోయింది. అతివాదులు లాలా లజపత్ రాయ్‌ను కోరారు, మితవాదులు రాష్ బిహారీ ఘోష్‌ను నిలబెట్టారు. ఘోష్ మాట్లాడటానికి లేవగానే అరుపులు, వేదిక వైపు ఒక చెప్పు, సభ గందరగోళంలో ముగిసింది. తర్వాత రెండు వర్గాలు వేర్వేరుగా సమావేశమయ్యాయి. పెళ్లిపందిరిలో పెద్దపీట ఎవరిదనే గొడవతో పెళ్లే ఆగిపోయినట్టు. (→ English: Extremists · Moderates · Swadeshi · boycott · हिन्दी: गरमपंथी · नरमपंथी · स्वदेशी · बहिष्कार)

In exam EnglishThe split came at the Surat session in December 1907. At Calcutta in 1906 the Extremists had won resolutions on Swaraj, Swadeshi, boycott and national education, and they feared that the Moderates would quietly drop them. The session had been planned for Nagpur, where the Extremists were strong, but it was shifted to Surat in the Bombay Presidency, and by custom a leader from the host province did not preside, which ruled out Tilak. The Extremists wanted Lala Lajpat Rai in the chair; the Moderates put up Rash Behari Ghosh. When Ghosh rose to speak, the hall broke into uproar, a shoe was flung towards the platform, and the session ended in confusion. The two groups then met separately, and the Congress was formally divided.

సూరత్ తర్వాత కాంగ్రెస్ మితవాదుల చేతిలోనే ఉంది. 1908లో వాళ్లు రాతపూర్వక నియమావళి చేశారు — సామ్రాజ్యం లోపల స్వపరిపాలన లక్ష్యం, అదీ రాజ్యాంగబద్ధ మార్గాల్లోనే; దాంతో 1916 వరకు అతివాదులు బయటే ఉండిపోయారు. బ్రిటిష్ వారికి ఇది సంతోషం. వైస్రాయ్ మింటో, భారత వ్యవహారాల మంత్రి జాన్ మోర్లీ — మితవాదులను చిన్న రాయితీలతో దగ్గర ఉంచుకో, అతివాదులను గట్టిగా అణచు అనే విధానం. చీలిక రెండు వైపులా దెబ్బతీసింది: స్వదేశీని నడిపిన విద్యార్థులు, జనం దూరమై మితవాదుల బలం తగ్గింది; కాంగ్రెస్ వేదిక లేని అతివాదులు కొత్త చట్టాల దెబ్బను ఒంటరిగా తిన్నారు. రెండు ఎద్దులు విడిపోతే పులి ఒక్కొక్కదాన్నీ సులువుగా పట్టుకున్న కథలా. (→ English: Moderates · Extremists · Viceroy · हिन्दी: नरमपंथी · गरमपंथी · वायसराय)

In exam EnglishAfter Surat the Moderates kept control of the Congress. In 1908 they adopted a written constitution that bound members to the goal of self-government within the Empire, to be reached only by constitutional means, and this kept the Extremists outside until 1916. The British welcomed the break. Viceroy Minto and the Secretary of State for India, John Morley, followed what is often called a policy of rallying the Moderates: small concessions to keep their trust, joined to firm repression of the Extremists. The split hurt both sides. The Moderates, cut off from the students and crowds who had carried swadeshi, lost much of their following, while the Extremists, without the Congress platform, faced the full force of the new laws on their own.

అణచివేత వేగంగా వచ్చింది. 1907 రాజద్రోహ సభల నిరోధక చట్టం — ప్రభుత్వం ప్రకటించిన ప్రాంతాల్లో బహిరంగ సభలు నిషేధించవచ్చు. మే 1907లో పంజాబ్ రైతుల అలజడి తర్వాత లజపత్ రాయ్, అజిత్ సింగ్‌లను విచారణ లేకుండానే మాండలేకు పంపారు. 1908 పత్రికల చట్టం — హత్యకు, హింసకు రెచ్చగొట్టే ముద్రణాలయాలను జప్తు చేయవచ్చు; అదే ఏడాది పేలుడు పదార్థాల తయారీని శిక్షించే, సంఘాలను చట్టవిరుద్ధంగా ప్రకటించే మరో రెండు చట్టాలు. 1910 భారత పత్రికా చట్టం — ముద్రణాలయాలు, పత్రికల నుంచి జప్తు చేయగల ధరావతు. జూలై 1908లో ముజఫర్‌పూర్ బాంబు ఘటన తర్వాత కేసరి వ్యాసాలకు తిలక్‌కు ఆరేళ్ల శిక్ష, మాండలేలో గడిపారు. అలీపూర్ కేసులో 1909లో నిర్దోషిగా బయటపడ్డ అరవిందుడు 1910లో పాండిచ్చేరి వెళ్లారు; బిపిన్ చంద్ర పాల్ ఇంగ్లాండ్ వెళ్లారు. జట్టు కెప్టెన్లను ఒక్కొక్కరిగా మైదానం బయటికి పంపినట్టు — 1910 నాటికి అతివాద నాయకత్వం ఆటలో లేదు. (→ English: Seditious Meetings Act · Indian Press Act · हिन्दी: राजद्रोही सभा अधिनियम · भारतीय प्रेस अधिनियम)

In exam EnglishThe repression was swift. The Prevention of Seditious Meetings Act (1907) let the government ban public meetings in areas it proclaimed. In May 1907, after peasant unrest in the Punjab, Lala Lajpat Rai and Ajit Singh were deported to Mandalay without trial. The Newspapers (Incitement to Offences) Act (1908) allowed presses that printed incitement to murder or violence to be seized, and two more laws that year punished the making of explosives and allowed associations to be declared unlawful. The Indian Press Act (1910) made presses and newspapers deposit security that could be forfeited. In July 1908 Tilak was sentenced to six years for articles in the Kesari written after the Muzaffarpur bomb attack, and he served the term in Mandalay. Aurobindo Ghose, acquitted in the Alipore case in 1909, withdrew to Pondicherry in 1910, and Bipin Chandra Pal left for England. By 1910 the Extremist leadership had been removed from the field.

Laws used against the national movement, 1907–1910
Law	Year	What it allowed
Prevention of Seditious Meetings Act	1907	Banning public meetings in proclaimed areas
Newspapers (Incitement to Offences) Act	1908	Seizing presses that printed incitement to murder or violence
Explosive Substances Act	1908	Heavy punishment for making or keeping explosives
Indian Criminal Law Amendment Act	1908	Declaring associations unlawful
Indian Press Act	1910	Security deposits from presses and newspapers, liable to forfeiture

ఇదే సమయంలో కొత్త రాజకీయ శక్తి పుడుతోంది. 1 అక్టోబర్ 1906న ఆగా ఖాన్ నాయకత్వంలో ముస్లిం నాయకుల ప్రతినిధి బృందం సిమ్లాలో వైస్రాయ్ మింటోను కలిసింది. విస్తరించే మండళ్ల ఎన్నికల్లో, చాలా ప్రాంతాల్లో అల్పసంఖ్యాకులైన ముస్లింలకు సీట్లు తక్కువ వస్తాయని వారి భయం. అందుకే ప్రత్యేక నియోజకవర్గాలు — ముస్లింలే తమ ప్రతినిధులను ఎన్నుకోవడం — అడిగారు; సంఖ్యే కాక రాజకీయ ప్రాముఖ్యాన్నీ చూపే సీట్లు కోరారు. మింటో సానుకూలంగా జవాబిచ్చారు. మూడు నెలల తర్వాత, 30 డిసెంబర్ 1906న ఢాకాలో మహమ్మదీయ విద్యా సదస్సు సమావేశంలో అఖిల భారత ముస్లిం లీగ్ ఏర్పడింది; ఢాకా నవాబ్ సలీముల్లా ముందుండగా, ఆగా ఖాన్ మొదటి అధ్యక్షుడయ్యారు. తొలి లక్ష్యాలు: బ్రిటిష్ పాలనకు విధేయత, ముస్లింల రాజకీయ హక్కుల రక్షణ. పెద్ద తరగతిలో కొద్దిమంది విద్యార్థులు 'మా తరఫున మాట్లాడే ప్రతినిధిని మేమే ఎన్నుకుంటాం' అన్నట్టు. (→ English: Viceroy · separate electorates · Muslim League · हिन्दी: वायसराय · पृथक निर्वाचक मंडल · मुस्लिम लीग)

In exam EnglishMeanwhile a new political force was taking shape. On 1 October 1906 a deputation of Muslim leaders headed by the Aga Khan met Viceroy Minto at Simla. Its members feared that elections to enlarged councils would leave Muslims, a minority in most provinces, with few seats. They asked for separate electorates, in which Muslims would choose their own representatives, and for seats that reflected the community's political importance and not its numbers alone. Minto gave them a sympathetic reply. Three months later, on 30 December 1906, the All-India Muslim League was founded at Dacca during a meeting of the Muhammadan Educational Conference. Nawab Salimullah of Dacca took a leading part, and the Aga Khan became its first president. Its early aims were loyalty to British rule and the protection of the political rights of Muslims.

బ్రిటిష్ జవాబు 1909 భారత కౌన్సిళ్ల చట్టం — దీన్నే మోర్లీ-మింటో సంస్కరణలు అంటారు. కేంద్ర శాసనమండలిని అరవై వరకు అదనపు సభ్యులతో పెంచారు, ప్రాంతీయ మండళ్లనూ పెంచారు. కేంద్రంలో అధికారుల మెజారిటీ అలాగే ఉంది; ప్రాంతాల్లో అధికారేతరుల మెజారిటీ వచ్చింది, కానీ వారిలో చాలామంది ఎన్నికైనవారు కాదు, నామినేట్ అయినవారు. ఎన్నికైనవారిలో ఎక్కువమంది పరోక్షంగా — మున్సిపాలిటీలు, జిల్లా బోర్డులు, భూస్వాములు, వాణిజ్య మండళ్ల ద్వారా. సభ్యులు బడ్జెట్‌పై చర్చించవచ్చు, తీర్మానాలు పెట్టవచ్చు, అనుబంధ ప్రశ్నలు అడగవచ్చు; కానీ మొత్తం బడ్జెట్‌పై ఓటు లేదు, తీర్మానాలు ప్రభుత్వాన్ని కట్టిపడేయవు. అదే ఏడాది సత్యేంద్ర ప్రసన్న సిన్హా న్యాయ సభ్యుడిగా వైస్రాయ్ కార్యనిర్వాహక మండలిలో మొదటి భారతీయుడయ్యారు. ఇంట్లో పిల్లలకు మాట్లాడే హక్కు ఇచ్చి, నిర్ణయం మాత్రం పెద్దలే తీసుకున్నట్టు. (→ English: Indian Councils Act · Legislative Council · हिन्दी: भारतीय परिषद अधिनियम · विधान परिषद्)

In exam EnglishThe British answer came in the Indian Councils Act of 1909, known as the Morley-Minto Reforms. It enlarged the Imperial Legislative Council to as many as sixty additional members and enlarged the provincial councils as well. The central council kept an official majority, but the provincial councils were given a majority of non-officials, though many of these were nominated rather than elected. Most elected members were chosen indirectly, by bodies such as municipalities, district boards, landholders and chambers of commerce. Members could now discuss the budget, move resolutions and ask supplementary questions, but they could not vote on the budget as a whole, and the government was not bound by their resolutions. In the same year Satyendra Prasanna Sinha became the first Indian member of the Viceroy's Executive Council, as Law Member.

ఈ చట్టంలో ఎక్కువ కాలం నిలిచింది ముస్లింలకు ప్రత్యేక నియోజకవర్గాలు. కొన్ని సీట్లు ముస్లింలకే కేటాయించారు; వాటికి ముస్లిం ఓటర్లు మాత్రమే ఓటేస్తారు; ముస్లిం ఓటర్ల ఆస్తి, ఆదాయ అర్హతలూ ఇతరుల కంటే తక్కువగా పెట్టారు. ముస్లిం లీగ్ స్వాగతించింది; జాతీయవాదులు మాత్రం ఇది మతం పేరుతో భారతీయులను విడదీసే ఉపాయం అన్నారు — మింటోను మతపర నియోజకవర్గాల పితామహుడని తరచూ అంటారు. ఈ సూత్రం తొలగించడం కష్టమైంది: ఒక వర్గం రాజకీయం వేరు ఓటర్ల జాబితా చుట్టూ కట్టుకున్నాక, దాని నాయకులకు దాన్ని కొనసాగించడంలోనే లాభం. 1919 భారత ప్రభుత్వ చట్టం సిక్కులు మొదలైనవారికి విస్తరించింది, 1932 కమ్యూనల్ అవార్డు ఇంకా ముందుకెళ్లింది. పొలాల మధ్య ఒకసారి గోడ కడితే, తర్వాత కూల్చడం కష్టం కదా. (→ English: separate electorates · Muslim League · हिन्दी: पृथक निर्वाचक मंडल · मुस्लिम लीग)

In exam EnglishThe Act's most lasting feature was its grant of separate electorates to Muslims. Certain seats were set aside for Muslims, and only Muslim voters could elect their holders; the property and income qualifications for Muslim voters were also fixed lower than those for others. The Muslim League welcomed the change, but nationalists saw it as a device to divide Indians by religion, and Minto has often been called the father of communal electorates. The principle proved hard to undo. Once a community's politics had been organised around a separate roll, its leaders had a stake in keeping it, and later laws widened the idea: the Government of India Act 1919 extended separate electorates to Sikhs and other groups, and the Communal Award of 1932 went further still.

బెంగాల్‌లో విభజన వ్యతిరేక ఉద్యమం చల్లారలేదు, విప్లవ దాడులూ కొనసాగాయి. 12 డిసెంబర్ 1911 ఢిల్లీ దర్బార్‌లో — ఐదవ జార్జ్ రాజు పట్టాభిషేకం సందర్భంగా, ఆయనే స్వయంగా వచ్చిన సభలో, లార్డ్ హార్డింజ్ వైస్రాయ్‌గా ఉన్న కాలంలో — బెంగాల్ విభజన రద్దయింది. రెండు బెంగాల్‌లు మళ్లీ ఒక ప్రాంతం; బిహార్-ఒరిస్సా విడిపడి కొత్త ప్రాంతమైంది; అస్సాం మళ్లీ చీఫ్ కమిషనర్ కింద వేరు ప్రాంతం. అదే దర్బార్‌లో బ్రిటిష్ భారత రాజధాని కలకత్తా నుంచి ఢిల్లీకి మారింది. ప్రభుత్వం ఇది మంచి పరిపాలన అంది — ఢిల్లీ మధ్యలో ఉంది, పాత సామ్రాజ్యాల జ్ఞాపకం; కలకత్తా మాత్రం స్వదేశీ ఉద్యమానికి గుండెకాయ అయింది. బెంగాలీ జాతీయవాదులు దీన్ని గెలుపుగా చూశారు; కొత్త ప్రాంతంతో లాభపడిన తూర్పు బెంగాల్ ముస్లింలు చాలామంది నిరాశపడ్డారు. గొడవ ఎక్కువైన వీధి నుంచి ఆఫీసునే వేరే చోటికి మార్చుకున్నట్టు. (→ English: Partition of Bengal · Swadeshi · हिन्दी: बंगाल विभाजन · स्वदेशी)

In exam EnglishIn Bengal the agitation against partition had not died down, and revolutionary attacks continued. At the Delhi Durbar of 12 December 1911, held to mark the coronation of King George V, who attended in person, during the viceroyalty of Lord Hardinge, the Partition of Bengal was annulled. The two Bengals were reunited as one province; Bihar and Orissa were separated from it to form a new province, and Assam again became a separate province under a Chief Commissioner. At the same Durbar the capital of British India was moved from Calcutta to Delhi. The government presented this as sound administration, since Delhi was central and carried the memory of earlier empires, while Calcutta had become the heart of the Swadeshi agitation. Bengali nationalists saw the annulment as a victory, but many Muslims of eastern Bengal, who had gained from the new province, felt let down.

1911–1916 మధ్య పరిస్థితి మారింది. విభజన రద్దు, తుర్కీతో సంబంధం ఉన్న యుద్ధాల్లో బ్రిటన్ వైఖరి, 1913 కాన్పూర్ మసీదు ఘర్షణ — ఇవి చాలామంది యువ ముస్లిం నాయకులను పాత విధేయత విధానం నుంచి దూరం చేశాయి. 1913లో ముస్లిం లీగ్ భారతదేశానికి తగిన స్వపరిపాలనను లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది; అప్పటికే కాంగ్రెస్‌వాది అయిన జిన్నా లీగ్‌లో చేరారు. 1914 నుంచి మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం — భారత సహాయానికి ప్రతిఫలం వస్తుందనే ఆశ. 1914లో తిలక్ మాండలే నుంచి తిరిగొచ్చారు; 1915లో కాంగ్రెస్ నియమాలు సడలించి అతివాదులు తిరిగి రావడానికి దారి ఇచ్చింది. డిసెంబర్ 1916 లక్నో సమావేశంలో (అధ్యక్షుడు అంబికా చరణ్ మజుందార్) రెండు వర్గాలు మళ్లీ కలిశాయి; కాంగ్రెస్, లీగ్ ఉమ్మడి సంస్కరణల పథకానికి ఒప్పుకున్నాయి — అదే లక్నో ఒప్పందం. కాంగ్రెస్ ప్రత్యేక ఎన్నికల పద్ధతిని అంగీకరించింది; ప్రతి ప్రాంతీయ మండలిలో ముస్లింలకు నిర్ణీత వాటా, అల్పసంఖ్యాకులుగా ఉన్నచోట జనాభా వాటా కంటే ఎక్కువ; కేంద్ర మండలిలో ఎన్నికైన భారతీయ సీట్లలో మూడో వంతు. రెండూ కలిసి మండళ్లకు ఎన్నికైన మెజారిటీ, విస్తృత అధికారాలు అడిగాయి. తిలక్, జిన్నా దీని ప్రధాన రూపకర్తలు. విడిపోయిన రెండు కుటుంబాలు కూర్చుని పంపకాలపై రాజీ రాసుకున్నట్టు. (→ English: Muslim League · Extremists · Lucknow Pact · हिन्दी: मुस्लिम लीग · गरमपंथी · लखनऊ समझौता)

In exam EnglishBetween 1911 and 1916 the ground shifted. The annulment of partition, Britain's stand in wars involving Turkey, and a clash over a mosque at Kanpur in 1913 turned many younger Muslim leaders away from the old policy of loyalty. In 1913 the Muslim League adopted the goal of self-government suited to India, and Muhammad Ali Jinnah, already a Congressman, joined it. The First World War, from 1914, raised hopes that India's help would be rewarded. Tilak returned from Mandalay in 1914, and in 1915 the Congress eased its rules so that the Extremists could come back. At the Lucknow session of December 1916, presided over by Ambika Charan Mazumdar, the two wings were reunited, and the Congress and the League agreed on a joint scheme of reforms, the Lucknow Pact. The Congress accepted separate electorates; Muslims were given a fixed share of seats in each provincial council, larger than their population share where they were a minority, and one-third of the elected Indian seats in the central council. Together the two bodies asked for elected majorities and wider powers for the councils. Tilak and Jinnah were the pact's chief architects.

కాంగ్రెస్ నెమ్మదిగా కదులుతుంటే, దేశాన్ని స్వపరిపాలన కోసం మేల్కొలపడానికి రెండు లీగ్‌లు బయలుదేరాయి. తిలక్ తన హోమ్ రూల్ లీగ్‌ను ఏప్రిల్ 1916లో బెల్గాంలో ప్రారంభించారు — మహారాష్ట్ర (బొంబాయి నగరం మినహా), కర్ణాటక, మధ్య ప్రాంతాలు, బేరార్‌లలో పని. థియోసాఫికల్ నాయకురాలు అనీ బెసెంట్ సెప్టెంబర్ 1916లో మద్రాసులో తనది స్థాపించారు — బొంబాయి నగరంతో సహా మిగతా భారతదేశం. గొడవ రాకుండా రెండూ ప్రాంతాలు పంచుకున్నాయి. రెండూ బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యం లోపల స్వపరిపాలన అడిగాయి; ఉపన్యాసాలు, కరపత్రాలు, పత్రికలు, పఠన మందిరాలు, స్థానిక శాఖల ద్వారా ప్రచారం. తిలక్ పత్రికలు కేసరి, మరాఠా; బెసెంట్‌వి న్యూ ఇండియా, కామన్‌వీల్. 'స్వరాజ్యం నా జన్మహక్కు, దాన్ని పొంది తీరుతాను' — తిలక్ మాట ఉద్యమ నినాదమైంది. జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ లాంటి యువకులు చేరారు; కాంగ్రెస్ చేరని ప్రజలూ ప్రాంతాలూ రాజకీయాల్లోకి వచ్చారు. ఒకే పొలాన్ని ఇద్దరు రైతులు గట్లు వేసి పంచుకుని, ఇద్దరూ వేర్వేరుగా విత్తనం చల్లినట్టు. (→ English: Home Rule League · Swaraj · हिन्दी: होमरूल लीग · स्वराज)

In exam EnglishWhile the Congress moved slowly, two leagues set out to rouse the country for self-rule. Tilak founded his Home Rule League in April 1916 at Belgaum, and it worked in Maharashtra (apart from Bombay city), Karnataka, the Central Provinces and Berar. Annie Besant, the Theosophist leader, founded hers in September 1916 at Madras, and it covered the rest of India, including Bombay city. To avoid friction the two leagues divided the ground between them. Both asked for self-government within the British Empire and spread the demand through lectures, pamphlets, newspapers, reading rooms and local branches; Tilak's papers were the Kesari and the Mahratta, and Besant's were New India and the Commonweal. Tilak's words, 'Swaraj is my birthright and I shall have it', became the movement's call. Young leaders such as Jawaharlal Nehru joined, and the leagues drew into politics people and regions that the Congress had barely reached.

ప్రభుత్వం ముందు బలప్రయోగం చేసింది. జూన్ 1917లో మద్రాసు ప్రభుత్వం అనీ బెసెంట్‌ను నిర్బంధించింది; దేశమంతా నిరసనలు, చాలామంది మితవాదులూ లీగ్‌లలో చేరారు. సెప్టెంబర్ 1917లో ఆమె విడుదలై, ఆ డిసెంబర్ కలకత్తా కాంగ్రెస్ సమావేశానికి అధ్యక్షురాలయ్యారు. ఈలోగా 20 ఆగస్టు 1917న భారత వ్యవహారాల మంత్రి ఎడ్విన్ మాంటేగ్ హౌస్ ఆఫ్ కామన్స్‌లో చెప్పారు: పరిపాలనలోని ప్రతి శాఖలో భారతీయుల భాగస్వామ్యం పెంచడం, స్వపరిపాలనా సంస్థలను క్రమంగా అభివృద్ధి చేయడం, సామ్రాజ్యంలో అంతర్భాగంగా భారత్‌లో బాధ్యతాయుత ప్రభుత్వాన్ని దశలవారీగా సాధించడం — ఇదే బ్రిటిష్ విధానం. బాధ్యతాయుత ప్రభుత్వంపై ఇదే మొదటి అధికారిక హామీ; దీని ఫలితం 1918 మాంటేగ్-చెమ్స్‌ఫర్డ్ నివేదిక, 1919 భారత ప్రభుత్వ చట్టం. తర్వాత హోమ్ రూల్ లీగ్ ఉద్యమం చల్లబడింది: మితవాదులు సంతృప్తి చెందారు, రాబోయే సంస్కరణలపై బెసెంట్ ఊగిసలాడారు, తిలక్ 1918లో వాలెంటైన్ చిరోల్‌పై పరువునష్టం కేసు కోసం ఇంగ్లాండ్ వెళ్లారు. ఏడుస్తున్న పిల్లవాడికి 'తర్వాత కొనిస్తా' అని మాటిచ్చి ఊరుకోబెట్టినట్టు. (→ English: Home Rule League · responsible government · हिन्दी: होमरूल लीग · उत्तरदायी शासन)

In exam EnglishThe government first tried force. In June 1917 the Madras government interned Annie Besant, which set off protests across the country and brought many Moderates into the leagues; she was released in September 1917 and was chosen president of the Congress session at Calcutta that December. Meanwhile, on 20 August 1917, the Secretary of State Edwin Montagu told the House of Commons that British policy was 'the increasing association of Indians in every branch of the administration, and the gradual development of self-governing institutions, with a view to the progressive realisation of responsible government in India as an integral part of the British Empire'. It was the first official promise of responsible government, and it led to the Montagu-Chelmsford Report (1918) and the Government of India Act 1919. The Home Rule League agitation then faded: the Moderates were satisfied, Besant wavered over the coming reforms, and Tilak left for England in 1918 to pursue a libel case against Valentine Chirol.

సూరత్ నుంచి మాంటేగ్ ప్రకటన వరకు పదేళ్లు — ఉద్యమం తన ఎదురుదెబ్బల నుంచే నేర్చుకున్న కాలం. 1907 చీలికతో ప్రభుత్వం అతివాదులను అణచి, మితవాదులను దగ్గర చేసుకుంది; 1909 సంస్కరణలు ప్రత్యేక నియోజకవర్గాలు తెచ్చాయి — ఇవి 1947 వరకు భారత రాజకీయాలను మలిచాయి. కానీ దెబ్బలు నిలవలేదు: 1911లో విభజన రద్దు, 1916లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మళ్లీ ఒక్కటై లీగ్‌తో చేయి కలిపింది, హోమ్ రూల్ లీగ్‌లు మితవాదులు ఎప్పుడూ చేరని ప్రజలకు, ప్రాంతాలకు స్వపరిపాలన కోరికను తీసుకెళ్లాయి. 1917 నుంచి గాంధీ ప్రజా రాజకీయాలకు మళ్లినప్పుడు, ఈ ఏళ్లు ఏర్పరచిన శాఖలు, కార్యకర్తలు, ఆందోళన అలవాట్లపైనే నిర్మించగలిగారు. పడి లేచిన పిల్లవాడు బాగా నడవడం నేర్చుకున్నట్టు. (→ English: Extremists · Moderates · separate electorates · Indian National Congress · हिन्दी: गरमपंथी · नरमपंथी · पृथक निर्वाचक मंडल · भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस)

In exam EnglishTaken together, the decade from Surat to the Montagu declaration shows a movement learning from its own setbacks. The split of 1907 let the government crush the Extremists and win over the Moderates, and the reforms of 1909 brought in separate electorates, which would shape Indian politics until 1947. Yet the setbacks did not last. The partition was undone in 1911, the Indian National Congress reunited and made common cause with the League in 1916, and the Home Rule Leagues carried the demand for self-rule to people and regions the Moderates had never reached. When Gandhi turned to mass politics from 1917, he could build on the branches, workers and habits of agitation that these years had created. The next chapter follows the revolutionaries, who chose a different path.

Exam traps

The Surat split (1907) took place under the presidency of Rash Behari Ghosh; the reunion at Lucknow (1916) was under Ambika Charan Mazumdar. Do not swap them.
The Simla deputation (1 October 1906) came before the founding of the Muslim League (30 December 1906), not after it.
The Muslim League was founded at Dacca, not at Aligarh or Lucknow.
Separate electorates for Muslims came with the Indian Councils Act 1909 (Morley-Minto), not the Act of 1892; the Act of 1919 extended them to Sikhs and others.
The 1909 Act kept an official majority in the Imperial Legislative Council; non-official majorities were given only in the provincial councils.
The partition of Bengal was annulled at the Delhi Durbar of 1911, under Hardinge, not by Curzon or Minto; the shift of the capital to Delhi was announced at the same Durbar.
Tilak's Home Rule League came first (April 1916, Belgaum); Besant's came later (September 1916, Madras).
In the Lucknow Pact the Congress accepted separate electorates; the pact did not abolish them.

Recap

Surat, December 1907: the Moderates' candidate Rash Behari Ghosh against the Extremists' wish for Lajpat Rai; the session broke up and the Congress split.
The Moderates kept the Congress (constitution of 1908) while the government followed a policy of rallying the Moderates and repressing the Extremists.
Repression: Seditious Meetings Act 1907, deportation of Lajpat Rai and Ajit Singh (1907), the laws of 1908, Tilak's six-year sentence (1908, Mandalay), the Indian Press Act 1910.
Simla deputation under the Aga Khan, 1 October 1906; All-India Muslim League founded at Dacca, 30 December 1906.
Indian Councils Act 1909 (Morley-Minto): larger councils, indirect election, budget discussion and resolutions, separate electorates for Muslims; S. P. Sinha the first Indian in the Viceroy's Executive Council.
Delhi Durbar, 12 December 1911: partition annulled, Bihar and Orissa separated, capital moved from Calcutta to Delhi.
Lucknow, December 1916: the Congress reunited and signed the Lucknow Pact with the League, accepting separate electorates; Tilak and Jinnah its architects.
Home Rule Leagues of 1916: Tilak (April, Belgaum) and Besant (September, Madras); the Montagu declaration of 20 August 1917 promised the progressive realisation of responsible government.

Practice questions

Q1. Who presided over the Surat session of the Indian National Congress in 1907?

Lala Lajpat Rai
Rash Behari Ghosh
Dadabhai Naoroji
Ambika Charan Mazumdar

Show answer

Answer: B. Rash Behari Ghosh

(b) is correct: the Moderates put up Rash Behari Ghosh, and the session broke up when he rose to speak. (a) is wrong because Lajpat Rai was the Extremists' preferred choice, not the president. (c) is wrong because Naoroji presided at Calcutta in 1906. (d) is wrong because Mazumdar presided at Lucknow in 1916.

Q2. Consider the following statements:
1. The Simla deputation of 1906, led by the Aga Khan, asked the Viceroy for separate electorates for Muslims.
2. The All-India Muslim League was founded at Aligarh in December 1906.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
2 only
Both 1 and 2
Neither 1 nor 2

Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: statement 1 is right, since the deputation of 1 October 1906 sought separate electorates; statement 2 is wrong because the League was founded at Dacca on 30 December 1906. (b) is wrong because statement 2 is false. (c) is wrong because only statement 1 is true. (d) is wrong because statement 1 is true.

Q3. Which of the following were features of the Indian Councils Act, 1909?
1. Separate electorates for Muslims
2. Removal of the official majority in the Imperial Legislative Council
3. The right of members to discuss the budget and move resolutions
Select the correct answer using the code given below:

1 only
1 and 3 only
2 and 3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

(b) is correct: the Act gave Muslims separate electorates and let members discuss the budget and move resolutions, but the central council kept its official majority. (a) is wrong because it leaves out statement 3. (c) is wrong because statement 2 is false and statement 1 is true. (d) is wrong because statement 2 is false.

Q4. Match List I (Congress session) with List II (president):
List I
A. Surat, 1907
B. Lucknow, 1916
C. Calcutta, 1917
List II
1. Annie Besant
2. Rash Behari Ghosh
3. Ambika Charan Mazumdar
Select the correct answer using the code given below:

A-2, B-3, C-1
A-3, B-2, C-1
A-2, B-1, C-3
A-1, B-3, C-2

Show answer

Answer: A. A-2, B-3, C-1

(a) is correct: Rash Behari Ghosh at Surat (1907), Ambika Charan Mazumdar at Lucknow (1916) and Annie Besant at Calcutta (1917). (b) is wrong because it swaps Surat and Lucknow. (c) is wrong because it swaps Lucknow and Calcutta. (d) is wrong because it swaps Surat and Calcutta.

Q5. Arrange the following events in chronological order:
1. Annulment of the partition of Bengal
2. Founding of the All-India Muslim League
3. The Lucknow Pact
4. The Surat split
Select the correct answer using the code given below:

4-2-1-3
2-4-1-3
2-1-4-3
4-2-3-1

Show answer

Answer: B. 2-4-1-3

(b) is correct: the Muslim League was founded in December 1906, the Surat split came in December 1907, the partition was annulled in December 1911 and the Lucknow Pact followed in December 1916. (a) is wrong because the League (1906) came before Surat (1907). (c) is wrong because the annulment (1911) came after Surat (1907). (d) is wrong because the annulment (1911) came before the Lucknow Pact (1916).

Q6. With reference to the declaration of 20 August 1917, consider the following statements:
1. It was made by Edwin Montagu, the Secretary of State for India, in the House of Commons.
2. It promised India immediate dominion status.
Which of the statements given above is/are correct?

1 only
2 only
Both 1 and 2
Neither 1 nor 2

Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: Montagu made the statement in the Commons, and it spoke of the gradual development of self-governing institutions and the progressive realisation of responsible government, not immediate dominion status. (b) is wrong because statement 2 is false. (c) is wrong because only statement 1 is true. (d) is wrong because statement 1 is true.

Q7. Which of the following were announced at the Delhi Durbar of December 1911?
1. The annulment of the partition of Bengal
2. The transfer of the capital from Calcutta to Delhi
3. The creation of a separate province of Bihar and Orissa
Select the correct answer using the code given below:

1 and 2 only
2 and 3 only
1 and 3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: D. 1, 2 and 3

(d) is correct: the Durbar reunited Bengal, separated Bihar and Orissa as a new province and moved the capital to Delhi. (a) is wrong because it leaves out Bihar and Orissa. (b) is wrong because it leaves out the annulment. (c) is wrong because it leaves out the move of the capital.

Q8. Consider the following statements about the years after the Surat split:
1. In 1908 Tilak was sentenced to six years and served the term in Mandalay.
2. Lala Lajpat Rai and Ajit Singh were deported in 1907 after peasant unrest in the Punjab.
3. The Indian Press Act was passed in 1905 to curb the Swadeshi press.
Which of the statements given above are correct?

1 and 2 only
2 and 3 only
1 and 3 only
1, 2 and 3

Show answer

Answer: A. 1 and 2 only

(a) is correct: Tilak was sentenced in July 1908 and held at Mandalay, and Lajpat Rai and Ajit Singh were deported in May 1907; statement 3 is wrong because the Indian Press Act dates from 1910. (b) is wrong because it includes the false statement 3 and leaves out statement 1. (c) is wrong because it includes statement 3. (d) is wrong because statement 3 is false.

← Part 1 All parts Quick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources

The Prevention of Seditious Meetings Act, 1907; the Newspapers (Incitement to Offences) Act, 1908; the Explosive Substances Act, 1908; the Indian Criminal Law Amendment Act, 1908; the Indian Councils Act, 1909 and the regulations under it; the Indian Press Act, 1910; the Government of India Act, 1919; the announcements at the Delhi Durbar, 1911 — https://www.indiacode.nic.in
The Imperial Gazetteer of India, Vol. II (The Indian Empire: Historical) and Vol. IV (Administrative), Government of India, 1907–09 — https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/
Records of the Home Department (Political) on the Surat session, the deportations of 1907, the Simla deputation, the reforms of 1909, the Delhi Durbar, the Lucknow Congress and the Home Rule Leagues, 1906–1918, with the reports of the Congress sessions of 1907–1917; National Archives of India, Abhilekh Patal — https://www.abhilekh-patal.in
Statement of the Secretary of State for India, Edwin Montagu, House of Commons, 20 August 1917 (Hansard) — https://api.parliament.uk/historic-hansard/