Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

Surat split, separate electorates and Home Rule, 1907–1917

മലയാളത്തിൽ വിശദീകരണം

The Extremists, Swadeshi and Home Rule · Part 2 / 2 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

The Surat split of 1907 and the Moderates' hold on the Congress, the repression of the Extremists (the laws of 1907–1910, Tilak's sentence of 1908), the Simla deputation and the founding of the Muslim League (1906), the Morley-Minto Reforms of 1909 and separate electorates, the Delhi Durbar of 1911, the Lucknow session and pact of 1916, the Home Rule Leagues of Tilak and Besant, and the Montagu declaration of 20 August 1917.

Each idea is explained first in Malayalam (മലയാളം), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Malayalam and revise it in English.

ഈ ഭാഗം 1907 മുതൽ 1917 വരെയുള്ള പത്തു വർഷത്തെ കഥ — പ്രസ്ഥാനം ആദ്യം പിളർന്ന്, പിന്നെ വീണ്ടും ഒന്നിച്ച കാലം. മൂന്ന് ഇഴകൾ: ഒന്ന്, മിതവാദികളും തീവ്രവാദികളും തമ്മിലുള്ള തർക്കം; അത് സൂറത്തിൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിനെ പിളർത്തി, 1916-ൽ ലഖ്നൗവിൽ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിച്ചു. രണ്ട്, ബ്രിട്ടീഷ് മറുപടി — തീവ്രവാദികൾക്കെതിരെ കടുത്ത നിയമങ്ങൾ, മിതവാദികളെയും മുസ്ലിം പ്രമാണിമാരെയും കൂടെ നിർത്താൻ ചെറിയ പരിഷ്കാരങ്ങൾ. മൂന്ന്, മുസ്ലിം രാഷ്ട്രീയ സംഘടനയുടെയും പ്രത്യേക തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയുടെയും വരവ്. ഒരു തറവാട്ടിലെ സഹോദരന്മാർ വഴക്കിട്ട് പിരിഞ്ഞ്, പത്തു വർഷം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ഒരേ പന്തിയിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ. ഒടുവിൽ ഹോം റൂൾ ലീഗുകളും 1917 ഓഗസ്റ്റിലെ വാഗ്ദാനവും. (→ English: Extremists · Moderates · Indian National Congress · हिन्दी: गरमपंथी · नरमपंथी · भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस)

In exam EnglishPart 1 ended with the Swadeshi movement at its height and the Extremists pressing the Congress to adopt their programme. This part follows the ten years from 1907 to 1917, when the national movement first broke apart and then came together again. Three threads run through it. The first is the quarrel between the Moderates and the Extremists, which split the Indian National Congress at Surat and was healed only at Lucknow in 1916. The second is the British response, which mixed harsh laws against the Extremists with limited reforms meant to win over the Moderates and the Muslim elite. The third is the arrival of Muslim political organisation and of separate electorates. The decade closes with the Home Rule Leagues and Britain's promise of August 1917.

1906-ൽ കൽക്കട്ടയിൽ തീവ്രവാദികൾ സ്വരാജ്, സ്വദേശി, ബഹിഷ്കരണം, ദേശീയ വിദ്യാഭ്യാസം എന്നീ പ്രമേയങ്ങൾ നേടി; മിതവാദികൾ അവ പതുക്കെ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്ന് അവർ ഭയന്നു. സമ്മേളനം തീവ്രവാദികൾക്ക് ശക്തിയുള്ള നാഗ്പൂരിൽ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ ബോംബെ പ്രസിഡൻസിയിലെ സൂറത്തിലേക്ക് മാറ്റി; ആതിഥേയ പ്രവിശ്യയിലെ നേതാവ് അധ്യക്ഷനാകാറില്ല എന്ന കീഴ്വഴക്കം തിലകന്റെ വഴി അടച്ചു. തീവ്രവാദികൾ ലാലാ ലജ്പത് റായിയെ ആഗ്രഹിച്ചു, മിതവാദികൾ റാഷ് ബിഹാരി ഘോഷിനെ നിർത്തി. ഘോഷ് സംസാരിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ബഹളം, വേദിയിലേക്ക് ഒരു ചെരുപ്പ്, സമ്മേളനം അലങ്കോലമായി. പിന്നീട് ഇരുവിഭാഗവും വെവ്വേറെ യോഗം ചേർന്നു. കല്യാണപ്പന്തലിൽ മുന്നിലെ കസേര ആർക്കെന്ന തർക്കത്തിൽ കല്യാണം തന്നെ മുടങ്ങിയതുപോലെ. (→ English: Extremists · Moderates · Swadeshi · boycott · हिन्दी: गरमपंथी · नरमपंथी · स्वदेशी · बहिष्कार)

In exam EnglishThe split came at the Surat session in December 1907. At Calcutta in 1906 the Extremists had won resolutions on Swaraj, Swadeshi, boycott and national education, and they feared that the Moderates would quietly drop them. The session had been planned for Nagpur, where the Extremists were strong, but it was shifted to Surat in the Bombay Presidency, and by custom a leader from the host province did not preside, which ruled out Tilak. The Extremists wanted Lala Lajpat Rai in the chair; the Moderates put up Rash Behari Ghosh. When Ghosh rose to speak, the hall broke into uproar, a shoe was flung towards the platform, and the session ended in confusion. The two groups then met separately, and the Congress was formally divided.

സൂറത്തിനുശേഷം കോൺഗ്രസ് മിതവാദികളുടെ കൈയിൽത്തന്നെ നിന്നു. 1908-ൽ അവർ എഴുതപ്പെട്ട ഭരണഘടന സ്വീകരിച്ചു — സാമ്രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ സ്വയംഭരണം എന്ന ലക്ഷ്യം, അതും ഭരണഘടനാപരമായ വഴികളിലൂടെ മാത്രം; ഇതോടെ 1916 വരെ തീവ്രവാദികൾ പുറത്തായി. ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ഇത് സന്തോഷമായി. വൈസ്രോയി മിന്റോയും ഇന്ത്യാ സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി ജോൺ മോർലിയും — ചെറിയ ഇളവുകളിലൂടെ മിതവാദികളെ ചേർത്തുനിർത്തുക, തീവ്രവാദികളെ കർശനമായി അടിച്ചമർത്തുക എന്ന നയം. പിളർപ്പ് ഇരുകൂട്ടരെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു: സ്വദേശി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയ വിദ്യാർത്ഥികളും ജനങ്ങളും അകന്നതോടെ മിതവാദികൾക്ക് പിന്തുണ കുറഞ്ഞു; കോൺഗ്രസ് വേദി ഇല്ലാത്ത തീവ്രവാദികൾ പുതിയ നിയമങ്ങളുടെ മുഴുവൻ അടിയും ഒറ്റയ്ക്ക് ഏറ്റു. രണ്ടു കാളകൾ പിരിഞ്ഞാൽ പുലി ഓരോന്നിനെയായി പിടിക്കുന്ന കഥ പോലെ. (→ English: Moderates · Extremists · Viceroy · हिन्दी: नरमपंथी · गरमपंथी · वायसराय)

In exam EnglishAfter Surat the Moderates kept control of the Congress. In 1908 they adopted a written constitution that bound members to the goal of self-government within the Empire, to be reached only by constitutional means, and this kept the Extremists outside until 1916. The British welcomed the break. Viceroy Minto and the Secretary of State for India, John Morley, followed what is often called a policy of rallying the Moderates: small concessions to keep their trust, joined to firm repression of the Extremists. The split hurt both sides. The Moderates, cut off from the students and crowds who had carried swadeshi, lost much of their following, while the Extremists, without the Congress platform, faced the full force of the new laws on their own.

അടിച്ചമർത്തൽ വേഗത്തിൽ വന്നു. 1907-ലെ രാജ്യദ്രോഹ യോഗ നിരോധന നിയമം — സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ച പ്രദേശങ്ങളിൽ പൊതുയോഗങ്ങൾ നിരോധിക്കാം. 1907 മേയിൽ പഞ്ചാബിലെ കർഷക അസ്വസ്ഥതയ്ക്കു ശേഷം ലജ്പത് റായിയെയും അജിത് സിങ്ങിനെയും വിചാരണ കൂടാതെ മാൻഡലേയിലേക്ക് നാടുകടത്തി. 1908-ലെ പത്ര നിയമം — കൊലയ്ക്കോ അക്രമത്തിനോ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന അച്ചടിശാലകൾ കണ്ടുകെട്ടാം; അതേ വർഷം സ്ഫോടകവസ്തു നിർമ്മാണം ശിക്ഷിക്കാനും സംഘടനകളെ നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കാനും രണ്ട് നിയമങ്ങൾ കൂടി. 1910-ലെ ഇന്ത്യൻ പ്രസ് നിയമം — അച്ചടിശാലകളും പത്രങ്ങളും കണ്ടുകെട്ടാവുന്ന ജാമ്യത്തുക കെട്ടിവയ്ക്കണം. 1908 ജൂലൈയിൽ മുസഫർപൂർ ബോംബ് സംഭവത്തിനു ശേഷം കേസരിയിൽ എഴുതിയ ലേഖനങ്ങൾക്ക് തിലകന് ആറു വർഷം ശിക്ഷ, മാൻഡലേയിൽ അനുഭവിച്ചു. അലിപ്പൂർ കേസിൽ 1909-ൽ കുറ്റവിമുക്തനായ അരബിന്ദോ 1910-ൽ പോണ്ടിച്ചേരിയിലേക്ക് മാറി; ബിപിൻ ചന്ദ്ര പാൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് പോയി. ടീമിലെ ക്യാപ്റ്റന്മാരെ ഓരോരുത്തരെയായി കളത്തിനു പുറത്താക്കുന്നതുപോലെ — 1910 ആയപ്പോൾ തീവ്രവാദി നേതൃത്വം കളത്തിലില്ല. (→ English: Seditious Meetings Act · Indian Press Act · हिन्दी: राजद्रोही सभा अधिनियम · भारतीय प्रेस अधिनियम)

In exam EnglishThe repression was swift. The Prevention of Seditious Meetings Act (1907) let the government ban public meetings in areas it proclaimed. In May 1907, after peasant unrest in the Punjab, Lala Lajpat Rai and Ajit Singh were deported to Mandalay without trial. The Newspapers (Incitement to Offences) Act (1908) allowed presses that printed incitement to murder or violence to be seized, and two more laws that year punished the making of explosives and allowed associations to be declared unlawful. The Indian Press Act (1910) made presses and newspapers deposit security that could be forfeited. In July 1908 Tilak was sentenced to six years for articles in the Kesari written after the Muzaffarpur bomb attack, and he served the term in Mandalay. Aurobindo Ghose, acquitted in the Alipore case in 1909, withdrew to Pondicherry in 1910, and Bipin Chandra Pal left for England. By 1910 the Extremist leadership had been removed from the field.
Laws used against the national movement, 1907–1910
LawYearWhat it allowed
Prevention of Seditious Meetings Act1907Banning public meetings in proclaimed areas
Newspapers (Incitement to Offences) Act1908Seizing presses that printed incitement to murder or violence
Explosive Substances Act1908Heavy punishment for making or keeping explosives
Indian Criminal Law Amendment Act1908Declaring associations unlawful
Indian Press Act1910Security deposits from presses and newspapers, liable to forfeiture

ഇതേസമയം ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ശക്തി രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു. 1906 ഒക്ടോബർ 1-ന് ആഗാ ഖാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മുസ്ലിം നേതാക്കളുടെ സംഘം സിംലയിൽ വൈസ്രോയി മിന്റോയെ കണ്ടു. വികസിപ്പിക്കുന്ന കൗൺസിലുകളിലേക്കുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ, മിക്ക പ്രവിശ്യകളിലും ന്യൂനപക്ഷമായ മുസ്ലിങ്ങൾക്ക് സീറ്റ് കുറയുമെന്ന് അവർ ഭയന്നു. അതിനാൽ പ്രത്യേക നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ — മുസ്ലിങ്ങൾ തന്നെ സ്വന്തം പ്രതിനിധികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുക — ആവശ്യപ്പെട്ടു; എണ്ണം മാത്രമല്ല രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യവും പ്രതിഫലിക്കുന്ന സീറ്റുകളും. മിന്റോ അനുഭാവത്തോടെ മറുപടി നൽകി. മൂന്നു മാസത്തിനുശേഷം, 1906 ഡിസംബർ 30-ന് ധാക്കയിൽ മുഹമ്മദൻ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്മേളനത്തിന്റെ യോഗത്തിനിടെ അഖിലേന്ത്യാ മുസ്ലിം ലീഗ് രൂപീകരിച്ചു; ധാക്ക നവാബ് സലീമുല്ല മുൻകൈയെടുത്തു, ആഗാ ഖാൻ ആദ്യ പ്രസിഡന്റായി. ആദ്യ ലക്ഷ്യങ്ങൾ: ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തോട് കൂറ്, മുസ്ലിങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ അവകാശ സംരക്ഷണം. വലിയ ക്ലാസിലെ ചില കുട്ടികൾ 'ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നയാളെ ഞങ്ങൾ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കും' എന്നു പറയുന്നതുപോലെ. (→ English: Viceroy · separate electorates · Muslim League · हिन्दी: वायसराय · पृथक निर्वाचक मंडल · मुस्लिम लीग)

In exam EnglishMeanwhile a new political force was taking shape. On 1 October 1906 a deputation of Muslim leaders headed by the Aga Khan met Viceroy Minto at Simla. Its members feared that elections to enlarged councils would leave Muslims, a minority in most provinces, with few seats. They asked for separate electorates, in which Muslims would choose their own representatives, and for seats that reflected the community's political importance and not its numbers alone. Minto gave them a sympathetic reply. Three months later, on 30 December 1906, the All-India Muslim League was founded at Dacca during a meeting of the Muhammadan Educational Conference. Nawab Salimullah of Dacca took a leading part, and the Aga Khan became its first president. Its early aims were loyalty to British rule and the protection of the political rights of Muslims.

ബ്രിട്ടീഷ് മറുപടി 1909-ലെ ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽസ് ആക്ട് — ഇതാണ് മോർലി-മിന്റോ പരിഷ്കാരങ്ങൾ. കേന്ദ്ര നിയമനിർമ്മാണ കൗൺസിലിൽ അറുപത് വരെ അധിക അംഗങ്ങൾ, പ്രവിശ്യാ കൗൺസിലുകളും വലുതാക്കി. കേന്ദ്രത്തിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥ ഭൂരിപക്ഷം തുടർന്നു; പ്രവിശ്യകളിൽ അനൗദ്യോഗിക ഭൂരിപക്ഷം വന്നു, പക്ഷേ അവരിൽ പലരും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരല്ല, നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടവർ. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരിൽ മിക്കവരും പരോക്ഷമായി — മുനിസിപ്പാലിറ്റികൾ, ജില്ലാ ബോർഡുകൾ, ഭൂവുടമകൾ, വാണിജ്യ ചേംബറുകൾ വഴി. അംഗങ്ങൾക്ക് ബജറ്റ് ചർച്ച ചെയ്യാം, പ്രമേയം അവതരിപ്പിക്കാം, ഉപചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാം; പക്ഷേ മുഴുവൻ ബജറ്റിൽ വോട്ടില്ല, പ്രമേയങ്ങൾ സർക്കാരിനെ ബന്ധിക്കില്ല. അതേ വർഷം സത്യേന്ദ്ര പ്രസന്ന സിൻഹ നിയമ അംഗമായി വൈസ്രോയിയുടെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് കൗൺസിലിലെ ആദ്യ ഇന്ത്യക്കാരനായി. വീട്ടിൽ കുട്ടികൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ അവകാശം നൽകി, തീരുമാനം മുതിർന്നവർ തന്നെ എടുക്കുന്നതുപോലെ. (→ English: Indian Councils Act · Legislative Council · हिन्दी: भारतीय परिषद अधिनियम · विधान परिषद्)

In exam EnglishThe British answer came in the Indian Councils Act of 1909, known as the Morley-Minto Reforms. It enlarged the Imperial Legislative Council to as many as sixty additional members and enlarged the provincial councils as well. The central council kept an official majority, but the provincial councils were given a majority of non-officials, though many of these were nominated rather than elected. Most elected members were chosen indirectly, by bodies such as municipalities, district boards, landholders and chambers of commerce. Members could now discuss the budget, move resolutions and ask supplementary questions, but they could not vote on the budget as a whole, and the government was not bound by their resolutions. In the same year Satyendra Prasanna Sinha became the first Indian member of the Viceroy's Executive Council, as Law Member.

ഈ നിയമത്തിൽ ഏറ്റവും കാലം നിലനിന്നത് മുസ്ലിങ്ങൾക്കുള്ള പ്രത്യേക നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ. ചില സീറ്റുകൾ മുസ്ലിങ്ങൾക്കായി മാറ്റിവച്ചു; അവയിലേക്ക് മുസ്ലിം വോട്ടർമാർ മാത്രം വോട്ടു ചെയ്യും; മുസ്ലിം വോട്ടർമാരുടെ സ്വത്ത്, വരുമാന യോഗ്യതകളും മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ കുറച്ചു നിശ്ചയിച്ചു. മുസ്ലിം ലീഗ് സ്വാഗതം ചെയ്തു; ദേശീയവാദികൾ ഇത് മതത്തിന്റെ പേരിൽ ഇന്ത്യക്കാരെ ഭിന്നിപ്പിക്കാനുള്ള തന്ത്രമെന്ന് കണ്ടു — മിന്റോയെ സാമുദായിക മണ്ഡലങ്ങളുടെ പിതാവ് എന്ന് പലപ്പോഴും വിളിക്കാറുണ്ട്. ഈ തത്വം മാറ്റാൻ പ്രയാസമായി: ഒരു സമുദായത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം പ്രത്യേക വോട്ടർപട്ടികയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി രൂപപ്പെട്ടാൽ, അതിന്റെ നേതാക്കൾക്ക് അത് നിലനിർത്തുന്നതിലാണ് നേട്ടം. 1919-ലെ ഗവൺമെന്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ആക്ട് സിഖുകാർ ഉൾപ്പെടെ മറ്റു വിഭാഗങ്ങൾക്കും നീട്ടി, 1932-ലെ കമ്മ്യൂണൽ അവാർഡ് അതിലും മുന്നോട്ടുപോയി. വയലുകൾക്കിടയിൽ ഒരിക്കൽ മതിൽ കെട്ടിയാൽ പിന്നീട് പൊളിക്കാൻ പ്രയാസമല്ലേ. (→ English: separate electorates · Muslim League · हिन्दी: पृथक निर्वाचक मंडल · मुस्लिम लीग)

In exam EnglishThe Act's most lasting feature was its grant of separate electorates to Muslims. Certain seats were set aside for Muslims, and only Muslim voters could elect their holders; the property and income qualifications for Muslim voters were also fixed lower than those for others. The Muslim League welcomed the change, but nationalists saw it as a device to divide Indians by religion, and Minto has often been called the father of communal electorates. The principle proved hard to undo. Once a community's politics had been organised around a separate roll, its leaders had a stake in keeping it, and later laws widened the idea: the Government of India Act 1919 extended separate electorates to Sikhs and other groups, and the Communal Award of 1932 went further still.

ബംഗാളിൽ വിഭജനവിരുദ്ധ സമരം അടങ്ങിയിരുന്നില്ല, വിപ്ലവ ആക്രമണങ്ങളും തുടർന്നു. 1911 ഡിസംബർ 12-ലെ ഡൽഹി ദർബാറിൽ — ജോർജ് അഞ്ചാമൻ രാജാവിന്റെ കിരീടധാരണം കുറിക്കാൻ, അദ്ദേഹം നേരിട്ട് എത്തിയ സദസ്സിൽ, ഹാർഡിഞ്ച് പ്രഭു വൈസ്രോയി ആയിരിക്കെ — ബംഗാൾ വിഭജനം റദ്ദാക്കി. രണ്ടു ബംഗാളുകളും വീണ്ടും ഒരു പ്രവിശ്യ; ബിഹാർ-ഒറീസ വേർപെട്ട് പുതിയ പ്രവിശ്യയായി; അസം വീണ്ടും ചീഫ് കമ്മീഷണറുടെ കീഴിൽ പ്രത്യേക പ്രവിശ്യ. അതേ ദർബാറിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയുടെ തലസ്ഥാനം കൽക്കട്ടയിൽനിന്ന് ഡൽഹിയിലേക്ക് മാറി. സർക്കാർ ഇതിനെ നല്ല ഭരണം എന്നു പറഞ്ഞു — ഡൽഹി മധ്യത്തിൽ, പഴയ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ ഓർമ; കൽക്കട്ടയാകട്ടെ സ്വദേശി സമരത്തിന്റെ ഹൃദയമായിരുന്നു. ബംഗാളി ദേശീയവാദികൾ ഇത് വിജയമായി കണ്ടു; പുതിയ പ്രവിശ്യയിൽ നേട്ടമുണ്ടാക്കിയ കിഴക്കൻ ബംഗാളിലെ പല മുസ്ലിങ്ങളും നിരാശരായി. ബഹളമുള്ള തെരുവിൽനിന്ന് ഓഫീസ് തന്നെ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് മാറ്റുന്നതുപോലെ. (→ English: Partition of Bengal · Swadeshi · हिन्दी: बंगाल विभाजन · स्वदेशी)

In exam EnglishIn Bengal the agitation against partition had not died down, and revolutionary attacks continued. At the Delhi Durbar of 12 December 1911, held to mark the coronation of King George V, who attended in person, during the viceroyalty of Lord Hardinge, the Partition of Bengal was annulled. The two Bengals were reunited as one province; Bihar and Orissa were separated from it to form a new province, and Assam again became a separate province under a Chief Commissioner. At the same Durbar the capital of British India was moved from Calcutta to Delhi. The government presented this as sound administration, since Delhi was central and carried the memory of earlier empires, while Calcutta had become the heart of the Swadeshi agitation. Bengali nationalists saw the annulment as a victory, but many Muslims of eastern Bengal, who had gained from the new province, felt let down.

1911–1916 കാലത്ത് സ്ഥിതി മാറി. വിഭജനം റദ്ദാക്കിയത്, തുർക്കിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട യുദ്ധങ്ങളിൽ ബ്രിട്ടന്റെ നിലപാട്, 1913-ലെ കാൺപൂർ പള്ളി സംഘർഷം — ഇവ പല യുവ മുസ്ലിം നേതാക്കളെയും പഴയ കൂറുനയത്തിൽനിന്ന് അകറ്റി. 1913-ൽ മുസ്ലിം ലീഗ് ഇന്ത്യക്ക് യോജിച്ച സ്വയംഭരണം ലക്ഷ്യമായി സ്വീകരിച്ചു; അപ്പോഴേക്കും കോൺഗ്രസുകാരനായിരുന്ന ജിന്ന ലീഗിൽ ചേർന്നു. 1914 മുതൽ ഒന്നാം ലോകയുദ്ധം — ഇന്ത്യയുടെ സഹായത്തിന് പ്രതിഫലം കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷ. 1914-ൽ തിലകൻ മാൻഡലേയിൽനിന്ന് മടങ്ങി; 1915-ൽ കോൺഗ്രസ് നിയമങ്ങൾ അയവുവരുത്തി തീവ്രവാദികൾക്ക് മടങ്ങിവരാൻ വഴിയൊരുക്കി. 1916 ഡിസംബറിലെ ലഖ്നൗ സമ്മേളനത്തിൽ (അധ്യക്ഷൻ അംബിക ചരൺ മജുംദാർ) ഇരുവിഭാഗവും വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു; കോൺഗ്രസും ലീഗും സംയുക്ത പരിഷ്കാര പദ്ധതിയിൽ യോജിച്ചു — അതാണ് ലഖ്നൗ ഉടമ്പടി. കോൺഗ്രസ് പ്രത്യേക തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതി അംഗീകരിച്ചു; ഓരോ പ്രവിശ്യാ കൗൺസിലിലും മുസ്ലിങ്ങൾക്ക് നിശ്ചിത പങ്ക്, അവർ ന്യൂനപക്ഷമായിടത്ത് ജനസംഖ്യാ പങ്കിനേക്കാൾ കൂടുതൽ; കേന്ദ്ര കൗൺസിലിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഇന്ത്യൻ സീറ്റുകളിൽ മൂന്നിലൊന്ന്. ഇരുസംഘടനകളും ചേർന്ന് കൗൺസിലുകൾക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഭൂരിപക്ഷവും കൂടുതൽ അധികാരവും ആവശ്യപ്പെട്ടു. തിലകനും ജിന്നയുമാണ് മുഖ്യ ശില്പികൾ. പിരിഞ്ഞ രണ്ടു കുടുംബങ്ങൾ ഇരുന്ന് ഭാഗംവയ്പ്പിൽ ഒത്തുതീർപ്പ് എഴുതിയതുപോലെ. (→ English: Muslim League · Extremists · Lucknow Pact · हिन्दी: मुस्लिम लीग · गरमपंथी · लखनऊ समझौता)

In exam EnglishBetween 1911 and 1916 the ground shifted. The annulment of partition, Britain's stand in wars involving Turkey, and a clash over a mosque at Kanpur in 1913 turned many younger Muslim leaders away from the old policy of loyalty. In 1913 the Muslim League adopted the goal of self-government suited to India, and Muhammad Ali Jinnah, already a Congressman, joined it. The First World War, from 1914, raised hopes that India's help would be rewarded. Tilak returned from Mandalay in 1914, and in 1915 the Congress eased its rules so that the Extremists could come back. At the Lucknow session of December 1916, presided over by Ambika Charan Mazumdar, the two wings were reunited, and the Congress and the League agreed on a joint scheme of reforms, the Lucknow Pact. The Congress accepted separate electorates; Muslims were given a fixed share of seats in each provincial council, larger than their population share where they were a minority, and one-third of the elected Indian seats in the central council. Together the two bodies asked for elected majorities and wider powers for the councils. Tilak and Jinnah were the pact's chief architects.

കോൺഗ്രസ് പതുക്കെ നീങ്ങുമ്പോൾ, രാജ്യത്തെ സ്വയംഭരണത്തിനായി ഉണർത്താൻ രണ്ടു ലീഗുകൾ ഇറങ്ങി. തിലകൻ തന്റെ ഹോം റൂൾ ലീഗ് 1916 ഏപ്രിലിൽ ബെൽഗാമിൽ തുടങ്ങി — മഹാരാഷ്ട്ര (ബോംബെ നഗരം ഒഴികെ), കർണാടകം, മധ്യപ്രവിശ്യകൾ, ബേരാർ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനം. തിയോസഫിക്കൽ നേതാവ് ആനി ബസന്റ് 1916 സെപ്റ്റംബറിൽ മദ്രാസിൽ തന്റേത് സ്ഥാപിച്ചു — ബോംബെ നഗരം ഉൾപ്പെടെ ബാക്കി ഇന്ത്യ. തർക്കം ഒഴിവാക്കാൻ രണ്ടും പ്രദേശങ്ങൾ പങ്കിട്ടു. രണ്ടും ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ സ്വയംഭരണം ആവശ്യപ്പെട്ടു; പ്രസംഗങ്ങൾ, ലഘുലേഖകൾ, പത്രങ്ങൾ, വായനശാലകൾ, പ്രാദേശിക ശാഖകൾ വഴി പ്രചാരണം. തിലകന്റെ പത്രങ്ങൾ കേസരി, മറാത്ത; ബസന്റിന്റേത് ന്യൂ ഇന്ത്യ, കോമൺവീൽ. 'സ്വരാജ് എന്റെ ജന്മാവകാശമാണ്, ഞാനത് നേടുക തന്നെ ചെയ്യും' — തിലകന്റെ വാക്കുകൾ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യമായി. ജവാഹർലാൽ നെഹ്റുവിനെപ്പോലുള്ള യുവാക്കൾ ചേർന്നു; കോൺഗ്രസ് എത്താത്ത ജനങ്ങളും പ്രദേശങ്ങളും രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് വന്നു. ഒരേ വയൽ രണ്ടു കർഷകർ വരമ്പിട്ട് പങ്കിട്ട്, ഇരുവരും വെവ്വേറെ വിത്തിട്ടതുപോലെ. (→ English: Home Rule League · Swaraj · हिन्दी: होमरूल लीग · स्वराज)

In exam EnglishWhile the Congress moved slowly, two leagues set out to rouse the country for self-rule. Tilak founded his Home Rule League in April 1916 at Belgaum, and it worked in Maharashtra (apart from Bombay city), Karnataka, the Central Provinces and Berar. Annie Besant, the Theosophist leader, founded hers in September 1916 at Madras, and it covered the rest of India, including Bombay city. To avoid friction the two leagues divided the ground between them. Both asked for self-government within the British Empire and spread the demand through lectures, pamphlets, newspapers, reading rooms and local branches; Tilak's papers were the Kesari and the Mahratta, and Besant's were New India and the Commonweal. Tilak's words, 'Swaraj is my birthright and I shall have it', became the movement's call. Young leaders such as Jawaharlal Nehru joined, and the leagues drew into politics people and regions that the Congress had barely reached.

സർക്കാർ ആദ്യം ബലം പ്രയോഗിച്ചു. 1917 ജൂണിൽ മദ്രാസ് സർക്കാർ ആനി ബസന്റിനെ തടങ്കലിലാക്കി; രാജ്യമെങ്ങും പ്രതിഷേധമുയർന്നു, പല മിതവാദികളും ലീഗുകളിൽ ചേർന്നു. 1917 സെപ്റ്റംബറിൽ അവർ മോചിതയായി, ആ ഡിസംബറിലെ കൽക്കട്ട കോൺഗ്രസ് സമ്മേളനത്തിന്റെ അധ്യക്ഷയായി. അതിനിടെ 1917 ഓഗസ്റ്റ് 20-ന് സ്റ്റേറ്റ് സെക്രട്ടറി എഡ്വിൻ മൊണ്ടേഗു ഹൗസ് ഓഫ് കോമൺസിൽ പറഞ്ഞു: ഭരണത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളിലും ഇന്ത്യക്കാരുടെ പങ്കാളിത്തം കൂട്ടുക, സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ ക്രമേണ വളർത്തുക, സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഭാഗമായി ഇന്ത്യയിൽ ഉത്തരവാദിത്ത ഭരണം ഘട്ടംഘട്ടമായി നേടുക — ഇതാണ് ബ്രിട്ടീഷ് നയം. ഉത്തരവാദിത്ത ഭരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ ഔദ്യോഗിക വാഗ്ദാനം ഇതാണ്; ഇതിന്റെ ഫലം 1918-ലെ മൊണ്ടേഗു-ചെംസ്ഫോർഡ് റിപ്പോർട്ടും 1919-ലെ ഗവൺമെന്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ആക്ടും. പിന്നീട് ഹോം റൂൾ ലീഗ് പ്രക്ഷോഭം തണുത്തു: മിതവാദികൾ തൃപ്തരായി, വരാനിരുന്ന പരിഷ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബസന്റ് ചാഞ്ചാടി, തിലകൻ 1918-ൽ വാലന്റൈൻ ചിറോളിനെതിരായ മാനനഷ്ടക്കേസിനായി ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് പോയി. കരയുന്ന കുട്ടിയോട് 'പിന്നെ വാങ്ങിത്തരാം' എന്ന് വാക്കുകൊടുത്ത് സമാധാനിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ. (→ English: Home Rule League · responsible government · हिन्दी: होमरूल लीग · उत्तरदायी शासन)

In exam EnglishThe government first tried force. In June 1917 the Madras government interned Annie Besant, which set off protests across the country and brought many Moderates into the leagues; she was released in September 1917 and was chosen president of the Congress session at Calcutta that December. Meanwhile, on 20 August 1917, the Secretary of State Edwin Montagu told the House of Commons that British policy was 'the increasing association of Indians in every branch of the administration, and the gradual development of self-governing institutions, with a view to the progressive realisation of responsible government in India as an integral part of the British Empire'. It was the first official promise of responsible government, and it led to the Montagu-Chelmsford Report (1918) and the Government of India Act 1919. The Home Rule League agitation then faded: the Moderates were satisfied, Besant wavered over the coming reforms, and Tilak left for England in 1918 to pursue a libel case against Valentine Chirol.

സൂറത്ത് മുതൽ മൊണ്ടേഗു പ്രഖ്യാപനം വരെയുള്ള പത്തു വർഷം — പ്രസ്ഥാനം സ്വന്തം തിരിച്ചടികളിൽനിന്ന് പഠിച്ച കാലം. 1907-ലെ പിളർപ്പോടെ സർക്കാർ തീവ്രവാദികളെ അടിച്ചമർത്തി, മിതവാദികളെ കൂടെ നിർത്തി; 1909-ലെ പരിഷ്കാരങ്ങൾ പ്രത്യേക നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു — ഇവ 1947 വരെ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തെ രൂപപ്പെടുത്തി. പക്ഷേ തിരിച്ചടികൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല: 1911-ൽ വിഭജനം റദ്ദായി, 1916-ൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് വീണ്ടും ഒന്നായി ലീഗുമായി കൈകോർത്തു, ഹോം റൂൾ ലീഗുകൾ മിതവാദികൾ ഒരിക്കലും എത്താത്ത ജനങ്ങളിലേക്കും പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും സ്വയംഭരണ ആവശ്യം എത്തിച്ചു. 1917 മുതൽ ഗാന്ധി ബഹുജന രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, ഈ വർഷങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയ ശാഖകളിലും പ്രവർത്തകരിലും സമരശീലങ്ങളിലും പണിതുയർത്താൻ കഴിഞ്ഞു. വീണ് എഴുന്നേറ്റ കുട്ടി നന്നായി നടക്കാൻ പഠിക്കുന്നതുപോലെ. (→ English: Extremists · Moderates · separate electorates · Indian National Congress · हिन्दी: गरमपंथी · नरमपंथी · पृथक निर्वाचक मंडल · भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस)

In exam EnglishTaken together, the decade from Surat to the Montagu declaration shows a movement learning from its own setbacks. The split of 1907 let the government crush the Extremists and win over the Moderates, and the reforms of 1909 brought in separate electorates, which would shape Indian politics until 1947. Yet the setbacks did not last. The partition was undone in 1911, the Indian National Congress reunited and made common cause with the League in 1916, and the Home Rule Leagues carried the demand for self-rule to people and regions the Moderates had never reached. When Gandhi turned to mass politics from 1917, he could build on the branches, workers and habits of agitation that these years had created. The next chapter follows the revolutionaries, who chose a different path.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Who presided over the Surat session of the Indian National Congress in 1907?

  1. Lala Lajpat Rai
  2. Rash Behari Ghosh
  3. Dadabhai Naoroji
  4. Ambika Charan Mazumdar
Show answer

Answer: B. Rash Behari Ghosh

(b) is correct: the Moderates put up Rash Behari Ghosh, and the session broke up when he rose to speak. (a) is wrong because Lajpat Rai was the Extremists' preferred choice, not the president. (c) is wrong because Naoroji presided at Calcutta in 1906. (d) is wrong because Mazumdar presided at Lucknow in 1916.

Q2. Consider the following statements:
1. The Simla deputation of 1906, led by the Aga Khan, asked the Viceroy for separate electorates for Muslims.
2. The All-India Muslim League was founded at Aligarh in December 1906.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: statement 1 is right, since the deputation of 1 October 1906 sought separate electorates; statement 2 is wrong because the League was founded at Dacca on 30 December 1906. (b) is wrong because statement 2 is false. (c) is wrong because only statement 1 is true. (d) is wrong because statement 1 is true.

Q3. Which of the following were features of the Indian Councils Act, 1909?
1. Separate electorates for Muslims
2. Removal of the official majority in the Imperial Legislative Council
3. The right of members to discuss the budget and move resolutions
Select the correct answer using the code given below:

  1. 1 only
  2. 1 and 3 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 3 only

(b) is correct: the Act gave Muslims separate electorates and let members discuss the budget and move resolutions, but the central council kept its official majority. (a) is wrong because it leaves out statement 3. (c) is wrong because statement 2 is false and statement 1 is true. (d) is wrong because statement 2 is false.

Q4. Match List I (Congress session) with List II (president):
List I
A. Surat, 1907
B. Lucknow, 1916
C. Calcutta, 1917
List II
1. Annie Besant
2. Rash Behari Ghosh
3. Ambika Charan Mazumdar
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-2, B-3, C-1
  2. A-3, B-2, C-1
  3. A-2, B-1, C-3
  4. A-1, B-3, C-2
Show answer

Answer: A. A-2, B-3, C-1

(a) is correct: Rash Behari Ghosh at Surat (1907), Ambika Charan Mazumdar at Lucknow (1916) and Annie Besant at Calcutta (1917). (b) is wrong because it swaps Surat and Lucknow. (c) is wrong because it swaps Lucknow and Calcutta. (d) is wrong because it swaps Surat and Calcutta.

Q5. Arrange the following events in chronological order:
1. Annulment of the partition of Bengal
2. Founding of the All-India Muslim League
3. The Lucknow Pact
4. The Surat split
Select the correct answer using the code given below:

  1. 4-2-1-3
  2. 2-4-1-3
  3. 2-1-4-3
  4. 4-2-3-1
Show answer

Answer: B. 2-4-1-3

(b) is correct: the Muslim League was founded in December 1906, the Surat split came in December 1907, the partition was annulled in December 1911 and the Lucknow Pact followed in December 1916. (a) is wrong because the League (1906) came before Surat (1907). (c) is wrong because the annulment (1911) came after Surat (1907). (d) is wrong because the annulment (1911) came before the Lucknow Pact (1916).

Q6. With reference to the declaration of 20 August 1917, consider the following statements:
1. It was made by Edwin Montagu, the Secretary of State for India, in the House of Commons.
2. It promised India immediate dominion status.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct: Montagu made the statement in the Commons, and it spoke of the gradual development of self-governing institutions and the progressive realisation of responsible government, not immediate dominion status. (b) is wrong because statement 2 is false. (c) is wrong because only statement 1 is true. (d) is wrong because statement 1 is true.

Q7. Which of the following were announced at the Delhi Durbar of December 1911?
1. The annulment of the partition of Bengal
2. The transfer of the capital from Calcutta to Delhi
3. The creation of a separate province of Bihar and Orissa
Select the correct answer using the code given below:

  1. 1 and 2 only
  2. 2 and 3 only
  3. 1 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: D. 1, 2 and 3

(d) is correct: the Durbar reunited Bengal, separated Bihar and Orissa as a new province and moved the capital to Delhi. (a) is wrong because it leaves out Bihar and Orissa. (b) is wrong because it leaves out the annulment. (c) is wrong because it leaves out the move of the capital.

Q8. Consider the following statements about the years after the Surat split:
1. In 1908 Tilak was sentenced to six years and served the term in Mandalay.
2. Lala Lajpat Rai and Ajit Singh were deported in 1907 after peasant unrest in the Punjab.
3. The Indian Press Act was passed in 1905 to curb the Swadeshi press.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 2 and 3 only
  3. 1 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: A. 1 and 2 only

(a) is correct: Tilak was sentenced in July 1908 and held at Mandalay, and Lajpat Rai and Ajit Singh were deported in May 1907; statement 3 is wrong because the Indian Press Act dates from 1910. (b) is wrong because it includes the false statement 3 and leaves out statement 1. (c) is wrong because it includes statement 3. (d) is wrong because statement 3 is false.

← Part 1All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources