Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

The Mountbatten Plan, independence and the princely states, 1947–1949

தமிழில் விளக்கம்

Towards independence, 1945–1949 · Part 2 / 2 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

Why the Congress came to accept partition, the 3 June Plan and how each region decided, the Indian Independence Act 1947 and the Governors-General, the Radcliffe awards and the violence of partition, and the integration of the princely states: the Instrument of Accession, Junagadh, Hyderabad, Kashmir and the merger of the smaller states.

Each idea is explained first in Tamil (தமிழ்), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Tamil and revise it in English.

முதல் பகுதி அட்லியின் கெடுவுடன் முடிந்தது. இந்தப் பகுதியில் இரண்டு கதைகள். ஒன்று: ஆறு மாதங்களில் அந்தக் கெடு விடுதலையாகவும் பிரிவினையாகவும் எப்படி மாறியது — மவுண்ட்பேட்டன் திட்டம், விடுதலைச் சட்டம், புதிய எல்லைகள். இரண்டு: 560க்கும் மேற்பட்ட சமஸ்தானம் பிரச்சினை — மன்னர்கள் ஆண்ட சிறிய பெரிய அரசுகளைப் புதிய இந்தியாவுக்குள் எப்படிக் கொண்டு வந்தனர் என்பது. ஜுனாகத், ஹைதராபாத், காஷ்மீர் — மூன்று கடினமான வழக்குகள். ஒரு பெரிய போர்வை தைப்பது போல: முதலில் கிழிந்த துணி, பிறகு நூற்றுக்கணக்கான துண்டுகளை இணைத்துத் தைப்பது. (→ English: Mountbatten Plan, princely state · हिन्दी: माउंटबेटन योजना, देशी रियासत)

In exam EnglishPart 1 ended with Attlee's deadline of June 1948 and the failure of every plan to keep India united. This part covers how that deadline became independence and partition within six months, and how more than 560 princely states were brought into the new India. The first half runs from Mountbatten's arrival to the Mountbatten Plan, the Indian Independence Act and the drawing of the new borders. The second half follows the princely state question: the lapse of British supremacy, accession, the three difficult cases of Junagadh, Hyderabad and Kashmir, and the later merger of the smaller states. Together they explain the political map India had by 1950.

1947 மார்ச் 24 அன்று மவுண்ட்பேட்டன் வைஸ்ராய் ஆனார். சில வாரங்களிலேயே கேபினட் மிஷன் திட்டம் இறந்துவிட்டது, லீக் பாகிஸ்தானைத் தவிர எதையும் ஏற்காது என்று புரிந்துகொண்டார். காங்கிரஸ் தலைவர்களும் அதே முடிவுக்கு வந்தனர்: எப்போதும் சண்டையிடும் கூட்டாளியுடன் பெரிய வியாபாரம் நடத்துவதைவிட, சிறியதாக இருந்தாலும் சொந்தமாக உறுதியாக நடக்கும் கடை மேல். 'பிளான் பால்கன்' என்ற ஒரு வரைவு அதிகாரத்தை ஒவ்வொரு மாகாணத்துக்கும் தனியாகக் கொடுக்க நினைத்தது — நாடு துண்டு துண்டாகும் என்று நேரு கடுமையாக எதிர்த்தார், அது கைவிடப்பட்டது. (→ English: Viceroy, Plan Balkan · हिन्दी: वायसराय, प्लान बाल्कन)

In exam EnglishLord Mountbatten was sworn in as Viceroy on 24 March 1947. Within weeks he concluded that the Cabinet Mission plan could not be revived and that the League would accept nothing short of Pakistan. The killings since August 1946 and the paralysis of the Interim Government persuaded the Congress leaders that a smaller India with a strong centre was better than a large one held together by a weak Union and a League veto; in March 1947 the Congress Working Committee had already proposed dividing Punjab into Muslim-majority and other areas. An early British draft, later nicknamed 'Plan Balkan', would have let power pass to the provinces, which could then group as they liked; Nehru objected strongly in May 1947 because it could break India into many pieces, and it was dropped.

1947 ஜூன் 3 அன்று அறிவிக்கப்பட்ட மவுண்ட்பேட்டன் திட்டம் பிரிவினையைக் கொள்கையாக ஏற்றது, ஆனால் முடிவை வாக்குகளுக்கே விட்டது. பஞ்சாப், வங்காளச் சட்டமன்றங்கள் இரண்டு பிரிவாக அமர்ந்து வாக்களிக்க வேண்டும் — எந்தப் பிரிவு பிரிவினை கேட்டாலும் மாகாணம் பிரியும். சிந்துச் சட்டமன்றம் முடிவு செய்யும்; வடமேற்கு எல்லை மாகாணத்திலும் சில்ஹெட்டிலும் பொது வாக்கெடுப்பு. புதிய இரு நாடுகளுக்கும் டொமினியன் அந்தஸ்து — அதாவது சுயாட்சி, விரும்பினால் பின்னர் காமன்வெல்த்தை விட்டு விலகலாம். வீட்டைப் பிரிக்கும்போது ஒவ்வோர் அறையில் இருப்பவர்களே எந்தப் பக்கம் போவது என்று சொன்னது போல. தேதி 1948 ஜூனிலிருந்து 1947 ஆகஸ்ட் 15க்கு முன்னகர்த்தப்பட்டது. (→ English: Mountbatten Plan, dominion status · हिन्दी: माउंटबेटन योजना, डोमिनियन स्थिति)

In exam EnglishThe Mountbatten Plan, announced on 3 June 1947, accepted the principle of partition but left the choice to Indian votes. The legislative assemblies of Punjab and Bengal would each meet in two sections, one for Muslim-majority districts and one for the rest; if either section voted for partition, the province would be divided. Sind's assembly would decide which constituent assembly to join; the North-West Frontier Province and the Muslim-majority Sylhet district of Assam would hold referendums; Baluchistan would also be consulted. Boundary commissions would mark the lines in divided provinces. Power would pass to one or two governments with dominion status, which could later leave the Commonwealth if they wished. The states were free to join either dominion. The date of transfer was brought forward from June 1948 to 15 August 1947.

1947 ஜூன்-ஜூலையில் வாக்கெடுப்புகள் நடந்தன. வங்காளம், பஞ்சாபில் முஸ்லிம் அல்லாத பெரும்பான்மை மாவட்ட உறுப்பினர்கள் பிரிவினைக்கு வாக்களித்தனர் — இரு மாகாணங்களும் பிரிந்தன. சிந்து பாகிஸ்தானைத் தேர்ந்தெடுத்தது. வடமேற்கு எல்லை மாகாணத்தில் வாக்கெடுப்பு பாகிஸ்தான் பக்கம்; "இந்தியா அல்லது பாகிஸ்தான் — மூன்றாவது வழி இல்லை" என்பதால் கான் அப்துல் கஃபார் கான் புறக்கணித்தார். சில்ஹெட் கிழக்கு வங்காளத்தோடு சேர்ந்தது. காங்கிரஸ் வருத்தத்துடன் ஏற்றது, காந்தியும். இப்போது "வீட்டைப் பிரிக்க வேண்டும்" என்று முடிவானது, ஆனால் சுவரை எங்கே கட்டுவது என்பது இன்னும் முடிவாகவில்லை. (→ English: referendum, partition · हिन्दी: जनमत संग्रह, विभाजन)

In exam EnglishThe votes followed in June and July 1947. In both Bengal and Punjab the section representing the non-Muslim-majority districts voted for partition, so both provinces were divided. The Sind assembly chose Pakistan. In the North-West Frontier Province, where a Congress ministry was in office, the referendum went in favour of Pakistan; Khan Abdul Ghaffar Khan and his Khudai Khidmatgars boycotted it because it offered no choice beyond India or Pakistan. Sylhet voted to join East Bengal. The All India Congress Committee accepted the plan in mid-June 1947, with Gandhi's reluctant support; the League had accepted it too. Partition was now settled, but the exact line through Punjab and Bengal was still to be drawn.
How each region decided under the 3 June Plan
RegionMethodResult
Punjab and BengalProvincial assembly voting in two sectionsBoth provinces partitioned
SindVote of the provincial assemblyJoined Pakistan
North-West Frontier ProvinceReferendum (boycotted by the Khudai Khidmatgars)Joined Pakistan
Sylhet district of AssamReferendumJoined East Bengal
Princely statesRuler's choice of accessionFree to join either dominion

இந்தத் திட்டத்துக்குச் சட்ட வலிமை தந்தது இந்திய விடுதலைச் சட்டம் 1947 — பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றம் இயற்றிய சட்டம், 1947 ஜூலை 18 அன்று அரச ஒப்புதல். ஆகஸ்ட் 15 முதல் இந்தியா, பாகிஸ்தான் — இரண்டு சுதந்திர டொமினியன்கள். ஒவ்வொரு நாட்டின் அரசியல் நிர்ணய சபைக்கும் அரசியலமைப்பை எழுதும் முழு அதிகாரம், அதுவரை சட்டமன்றமாகவும் செயல்படும். அந்தச் சட்டத்தையே ரத்து செய்யும் அதிகாரமும்! வீட்டுச் சாவியுடன் "வீட்டு விதிகளை நீங்களே மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்" என்று பழைய உரிமையாளர் எழுதிக் கொடுத்தது போல. அதனால்தான் நம் அரசியலமைப்பு பிரிவு 395 மூலம் அந்த இரண்டு சட்டங்களையும் ரத்து செய்தது. (→ English: Indian Independence Act 1947, Constituent Assembly · हिन्दी: भारतीय स्वतंत्रता अधिनियम 1947, संविधान सभा)

In exam EnglishThe plan was given legal force by the Indian Independence Act 1947, an Act of the British Parliament introduced on 4 July 1947 and given royal assent on 18 July 1947. From 15 August 1947 it set up two independent dominions, India and Pakistan, and ended British responsibility for governing them. The Constituent Assembly of each dominion received full power to make its constitution and, until then, to act as its legislature; it could even repeal or amend any British Act applying to it, including the Independence Act itself. No Act of the British Parliament passed after 15 August 1947 would extend to either dominion unless that dominion's own law adopted it. This is why the Indian Constitution, in Article 395, repealed the Indian Independence Act and the Government of India Act 1935.

புதிய அரசியலமைப்பு வரும்வரை பழைய இந்திய அரசுச் சட்டம் 1935யே சில மாற்றங்களுடன் பயன்படுத்தினர் — புது வீடு கட்டும்வரை பழைய வீட்டிலேயே சமாளித்தது போல. சமஸ்தானங்கள் மீதான பிரிட்டிஷ் மேலாதிக்கம் முடிந்தது. தலைமை ஆளுநர் இப்போது பெயரளவுத் தலைவர் — அமைச்சர்களின் ஆலோசனைப்படியே நடக்க வேண்டும். இந்தியா மவுண்ட்பேட்டனையே முதல் தலைமை ஆளுநராக இருக்கக் கேட்டது; பாகிஸ்தான் ஜின்னாவைத் தேர்ந்தது. 1948இல் சி. ராஜகோபாலாச்சாரி — அந்தப் பதவியில் அமர்ந்த ஒரே இந்தியர். (→ English: Government of India Act 1935, Paramountcy, Governor-General · हिन्दी: भारत शासन अधिनियम 1935, सर्वोपरिता, गवर्नर-जनरल)

In exam EnglishUntil new constitutions were ready, each dominion and its provinces were to be governed under the Government of India Act 1935. The Secretary of State for India lost his control, the British Crown's Paramountcy over the states lapsed, and its treaties with the rulers ended. Each dominion would have a Governor-General appointed by the King, who would now act as a constitutional head on the advice of the dominion's ministers. India asked Mountbatten to stay on as its first Governor-General, while Pakistan chose Jinnah; power was formally handed over in Karachi on 14 August, the day Pakistan marks as independence. In June 1948 C. Rajagopalachari succeeded Mountbatten, becoming the first and only Indian to hold the office before the post ended on 26 January 1950.

புதிய எல்லைகளை வரைந்தவை இரண்டு ஆணையங்கள் — பஞ்சாபுக்கு ஒன்று, வங்காளத்துக்கு ஒன்று — இரண்டுக்கும் தலைவர் சிரில் ராட்கிளிஃப். அவர் இதற்கு முன் இந்தியாவுக்கு வந்ததே இல்லை! நான்கு நீதிபதிகள் கட்சி வாரியாகப் பிரிந்தால் இறுதி வார்த்தை அவருடையது. ஐந்து வாரங்களில் வரைபடங்களையும் மக்கள்தொகைக் கணக்கையும் பார்த்துக் கோடு போட்டார். தீர்ப்பு விடுதலைக்கு இரண்டு நாள் கழித்து, ஆகஸ்ட் 17 அன்று வெளியானது — தங்கள் ஊர் எந்த நாட்டில் இருக்கிறது என்று மக்களுக்கே தெரியாத நிலை. பிறகு பயங்கரக் கொலைகள், அகதிகளின் இடப்பெயர்வு. காந்தி ஆகஸ்ட் 15 அன்று கல்கத்தாவில் அமைதிக்காக இருந்தார். (→ English: Radcliffe Award, Boundary Commission · हिन्दी: रैडक्लिफ़ पंचाट, सीमा आयोग)

In exam EnglishThe new borders were drawn by two boundary commissions, one for Punjab and one for Bengal, both chaired by the British lawyer Sir Cyril Radcliffe, who had never worked in India before. Each commission had four High Court judges, two nominated by the Congress and two by the League; when they divided on party lines, the deciding word was Radcliffe's. Working in about five weeks from maps and census figures, he was told to follow contiguous Muslim-majority and non-Muslim-majority areas. The award was published only on 17 August 1947, two days after independence, so millions did not know which country their village was in. Mass killing, abduction and the flight of refugees across the new Punjab border followed. Gandhi spent 15 August in Calcutta working for peace, and the city stayed comparatively calm.

விடுதலையுடன் சமஸ்தானங்கள் மீதான பிரிட்டிஷ் மேலாதிக்கம் முடிந்தது — அதாவது 560க்கும் மேற்பட்ட ஒவ்வொரு சமஸ்தானமும் சட்டப்படி இந்தியாவிலோ பாகிஸ்தானிலோ சேரலாம், அல்லது தனி நாடு என்று சொல்லலாம். பட்டேலும் வி.பி. மேனனும் ஒரு புத்திசாலித்தனமான வழி கண்டனர்: இணைப்பு ஆவணம். மன்னர் மூன்று விஷயங்களை மட்டும் தந்தால் போதும் — பாதுகாப்பு, வெளியுறவு, தகவல்தொடர்பு; மற்றவை அவரிடமே. ஒரு குடியிருப்புச் சங்க ஒப்பந்தம் போல — வாயிற்காவல், பாதுகாப்பு சங்கத்துக்கு, வீட்டுக்குள் உங்கள் விருப்பம். ஆகஸ்ட் 15க்குள் மூன்றைத் தவிர ஏறத்தாழ எல்லாரும் கையெழுத்திட்டனர். (→ English: Paramountcy, princely state, Instrument of Accession · हिन्दी: सर्वोपरिता, देशी रियासत, विलय पत्र)

In exam EnglishThe second half of independence concerned the more than 560 princely states, covering about two-fifths of the subcontinent's area. With Paramountcy lapsing, each princely state was in law free to join India, join Pakistan or claim independence. In July 1947 a States Department was set up under Sardar Vallabhbhai Patel, with V. P. Menon as its secretary, and Mountbatten urged the Chamber of Princes to accede. The tool was the Instrument of Accession, by which a ruler handed the dominion only three subjects, defence, external affairs and communications, keeping the rest; a Standstill Agreement kept existing arrangements such as customs and railways running meanwhile. By 15 August 1947 almost every state within India's borders had signed, leaving only Junagadh, Hyderabad and Jammu and Kashmir outside.

ஜுனாகத்: கத்தியவார் கடற்கரையில் சிறிய அரசு, நவாப் முஸ்லிம், மக்கள் பெரும்பாலும் இந்துக்கள், சுற்றிலும் இந்தியப் பகுதி. நவாப் பாகிஸ்தானில் சேர்வதாக அறிவித்தார்; மக்கள் 'ஆர்ஸி ஹுகூமத்' என்ற இணை அரசை அமைத்தனர், நவாப் தப்பியோடினார், 1948 பிப்ரவரி வாக்கெடுப்பில் ஏறத்தாழ எல்லாரும் இந்தியா பக்கம். ஹைதராபாத்: மிகப் பெரிய சமஸ்தானம், நிஜாம் தனி நாடு வேண்டினார். காசிம் ரஸ்வி தலைமையில் ரசாக்கர்கள் மக்களை அச்சுறுத்தினர். 1948 செப்டம்பரில் 'ஆபரேஷன் போலோ' — ஐந்து நாளில் நிஜாமின் படைகள் சரணடைந்தன. (→ English: Operation Polo, Arzi Hukumat · हिन्दी: ऑपरेशन पोलो, आरज़ी हुकूमत)

In exam EnglishJunagadh, on the Kathiawar coast, had a Muslim ruler and a largely Hindu population, and it was surrounded by Indian territory except by sea. Its Nawab announced accession to Pakistan in August 1947. Local opposition formed a parallel government, the Arzi Hukumat, the Nawab fled to Pakistan, and in November 1947 the Indian government took over the administration; a plebiscite in February 1948 went overwhelmingly for India. Hyderabad, the largest state, had a Muslim ruler, the Nizam, over a mainly Hindu population, and he sought independence. A Standstill Agreement was signed in November 1947, but the Razakars, an armed militia led by Kasim Razvi, terrorised the people, and talks failed. In September 1948 the Indian army moved in under Operation Polo, officially called a police action; within five days the Nizam's forces surrendered, and Hyderabad acceded.

காஷ்மீர் நிலை ஜுனாகத்துக்கு நேர் எதிர்: மன்னர் ஹரி சிங் இந்து, மக்கள் பெரும்பாலும் முஸ்லிம்கள், எல்லைகள் இரு நாடுகளையும் தொடுகின்றன. மன்னர் தயங்கினார். 1947 அக்டோபரில் பாகிஸ்தான் பக்கத்திலிருந்து ஆயுதம் ஏந்திய பழங்குடிப் படைகள் தாக்கி ஸ்ரீநகர் நோக்கி வந்தன. வீடு தீப்பற்றும்போது அண்டை வீட்டாரை அழைப்பது போல, மன்னர் இந்தியாவின் உதவி கேட்டு அக்டோபர் 26 அன்று இணைப்பு ஆவணம் மீது கையெழுத்திட்டார். மறுநாளே இந்தியப் படைகள் விமானத்தில் ஸ்ரீநகர் சென்றன. இந்தியா ஐ.நா.வுக்குச் சென்றது; 1949 ஜனவரி 1 அன்று போர்நிறுத்தம். (→ English: Instrument of Accession, ceasefire · हिन्दी: विलय पत्र, युद्धविराम)

In exam EnglishIn Jammu and Kashmir the pattern was turned around: Maharaja Hari Singh, a Hindu, ruled a population that was mostly Muslim, and the state bordered both dominions. The Maharaja hesitated and sought a standstill arrangement with both. In October 1947 armed tribesmen from Pakistan's North-West Frontier invaded the state and advanced towards Srinagar. The Maharaja asked India for help and signed the Instrument of Accession on 26 October 1947; Mountbatten accepted it the next day, adding that once order was restored the accession should be settled by reference to the people, and Indian troops were flown to Srinagar on 27 October. India took the matter to the United Nations Security Council at the start of 1948, and a ceasefire came into force on 1 January 1949, leaving the state divided along the ceasefire line.
The three difficult states
StateRuler and peopleHow it was settled
JunagadhMuslim Nawab, mainly Hindu peopleNawab acceded to Pakistan and fled; Indian control November 1947; plebiscite February 1948
HyderabadMuslim Nizam, mainly Hindu peopleStandstill Agreement November 1947; Razakar violence; Operation Polo September 1948
Jammu and KashmirHindu Maharaja, Muslim-majority peopleTribal invasion; Instrument of Accession 26 October 1947; UN reference; ceasefire 1 January 1949

மூன்று விஷயங்களில் இணைப்பு முதல் படி மட்டுமே. பிறகு பட்டேலும் மேனனும் முழு ஒருங்கிணைப்புக்கு அழுத்தம் கொடுத்தனர். நூற்றுக்கணக்கான சிறிய சமஸ்தானம் களை அண்டை மாகாணங்களில் இணைத்தனர்; மற்றவற்றைச் சேர்த்து சௌராஷ்டிரா, ராஜஸ்தான், பெப்சு, திருவிதாங்கூர்-கொச்சி போன்ற ஒன்றியங்கள் அமைத்தனர் — ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு மன்னர் 'ராஜப்பிரமுக்'. பதிலுக்கு மன்னர்களுக்குப் பட்டங்கள், சொந்தச் சொத்து, 'பிரிவி பர்ஸ்' என்ற ஆண்டு மானியம். சிறு சிறு வயல்களை எல்லாம் சேர்த்து ஒரு பெரிய கூட்டுப் பண்ணை அமைத்தது போல. 1950 அரசியலமைப்பில் இவை 'பகுதி B மாநிலங்கள்'. (→ English: princely state, Rajpramukh, privy purse · हिन्दी: देशी रियासत, राजप्रमुख, प्रिवी पर्स)

In exam EnglishAccession on three subjects was only the first stage; Patel and Menon then pressed for full integration. Hundreds of small states were merged into neighbouring provinces, while groups of others were joined into unions of states, such as Saurashtra, Rajasthan, Madhya Bharat, the Patiala and East Punjab States Union (PEPSU) and Travancore-Cochin, each headed by a ruler chosen as Rajpramukh. In return the rulers kept their titles, personal property and an annual tax-free allowance called the privy purse. Manipur, which had acceded in 1947, merged into India in October 1949. When the Constitution began in 1950, the unions and the large states such as Hyderabad, Mysore and Jammu and Kashmir became Part B States in its First Schedule. Each princely state thus became an ordinary unit of the Indian Union, a process carried further by the reorganisation of states in 1956.

மொத்தமாகப் பார்த்தால்: மவுண்ட்பேட்டன் திட்டம் 1946 முட்டுக்கட்டைக்கு ஒரு கால அட்டவணை தந்தது, வாக்குகள் பாகிஸ்தானின் வடிவத்தை முடிவு செய்தன. இந்திய விடுதலைச் சட்டம் 1947 இரு நாடுகளுக்கும் முழு இறையாண்மை தந்தது. ராட்கிளிஃப் கோடு கலவரங்களுக்கு நடுவே எல்லை போட்டது. மறுபுறம் சமஸ்தானங்கள் மெல்ல இணைந்தன — ஜுனாகத் வாக்கெடுப்பால், ஹைதராபாத் ராணுவ நடவடிக்கையால், காஷ்மீர் படையெடுப்பின் நடுவே கையெழுத்தால். ஒரே இலக்குக்கு மூன்று வெவ்வேறு பாதைகள். (→ English: Mountbatten Plan, Indian Independence Act 1947 · हिन्दी: माउंटबेटन योजना, भारतीय स्वतंत्रता अधिनियम 1947)

In exam EnglishPut together, the two halves of 1947 explain the India that emerged. The Mountbatten Plan turned the deadlock of 1946 into a timetable, letting divided assemblies and referendums decide the shape of Pakistan; the Indian Independence Act 1947 gave both dominions full sovereignty and made their Constituent Assemblies supreme; the Radcliffe awards fixed the borders amid terrible violence. At the same time, accession on three subjects and later merger folded the states into the Union, with Junagadh, Hyderabad and Kashmir each settled in a different way. Keep the dates of 3 June, 18 July and 15 August 1947 and 26 October 1947 straight, and remember which method each region and each difficult state followed.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Under the Mountbatten Plan of 3 June 1947, a referendum was provided for in which of the following?
1. North-West Frontier Province
2. Sylhet district of Assam
3. Punjab
Select the correct answer using the code given below:

  1. 1 only
  2. 1 and 2 only
  3. 2 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: B. 1 and 2 only

(b) is correct: referendums were held in the North-West Frontier Province and in Sylhet. Punjab was not decided by referendum but by its legislative assembly voting in two sections, so (c) and (d) are wrong. (a) is wrong because it leaves out Sylhet.

Q2. Consider the following statements about the Indian Independence Act 1947:
1. It was enacted by the Constituent Assembly of India.
2. It empowered the Constituent Assembly of each dominion to repeal any Act of the British Parliament applying to that dominion.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: B. 2 only

(b) is correct. Statement 1 is false: the Act was passed by the British Parliament and received royal assent on 18 July 1947. Statement 2 is true: each Constituent Assembly could repeal or amend British Acts applying to its dominion, including the Independence Act. So (a) and (c) wrongly accept statement 1, and (d) wrongly rejects statement 2.

Q3. Who among the following was the only Indian to hold the office of Governor-General of independent India?

  1. Rajendra Prasad
  2. C. Rajagopalachari
  3. Vallabhbhai Patel
  4. Maulana Abul Kalam Azad
Show answer

Answer: B. C. Rajagopalachari

(b) is correct: C. Rajagopalachari succeeded Mountbatten in June 1948 and held the office until it ended in January 1950. (a) Rajendra Prasad was President of the Constituent Assembly and later the first President of India, not Governor-General. (c) Patel was Home Minister and in charge of the states. (d) Azad was a Congress leader and later Education Minister.

Q4. With reference to the partition of 1947, consider the following statements:
1. Sir Cyril Radcliffe chaired both the Punjab and the Bengal Boundary Commissions.
2. The boundary awards were made public before 15 August 1947.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: A. 1 only

(a) is correct. Statement 1 is true: Radcliffe chaired both commissions. Statement 2 is false: the awards were published on 17 August 1947, two days after independence. So (b) and (c) wrongly accept statement 2, and (d) wrongly rejects statement 1.

Q5. By signing the Instrument of Accession in 1947, a princely state usually handed over to the dominion which of the following subjects?

  1. Defence, external affairs and communications
  2. Defence, finance and law and order
  3. All subjects except the ruler's personal property
  4. External affairs and currency only
Show answer

Answer: A. Defence, external affairs and communications

(a) is correct: accession covered defence, external affairs and communications, the rest staying with the ruler. (b) is wrong because finance and law and order were not part of it. (c) describes the later full merger, not accession. (d) is wrong because it leaves out defence and communications and adds currency.

Q6. Match List I (princely state) with List II (how it joined India):
List I: A. Junagadh B. Hyderabad C. Jammu and Kashmir
List II: 1. Military action called Operation Polo 2. Plebiscite after the ruler fled 3. Ruler signed the Instrument of Accession during an invasion
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-2, B-1, C-3
  2. A-1, B-2, C-3
  3. A-2, B-3, C-1
  4. A-3, B-1, C-2
Show answer

Answer: A. A-2, B-1, C-3

(a) is correct: Junagadh held a plebiscite in February 1948 after its Nawab fled, Hyderabad was taken by Operation Polo in September 1948, and Kashmir's Maharaja signed the Instrument of Accession on 26 October 1947 during the tribal invasion. (b) swaps Junagadh and Hyderabad; (c) swaps Hyderabad and Kashmir; (d) gives Junagadh Kashmir's method and Kashmir Junagadh's.

Q7. Consider the following statements about the integration of the princely states:
1. Unions of states such as Saurashtra and PEPSU were headed by a Rajpramukh.
2. Under the Constitution as it began in 1950, Hyderabad and Mysore were Part B States.
3. The rulers who merged their states lost all their personal property.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 2 and 3 only
  3. 1 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: A. 1 and 2 only

(a) is correct. Statement 1 is true: each union was headed by a ruler chosen as Rajpramukh. Statement 2 is true: the unions and large states like Hyderabad and Mysore were Part B States in the First Schedule. Statement 3 is false: rulers kept their titles, personal property and a privy purse. So (b), (c) and (d), which include statement 3, are wrong.

Q8. Which one of the following statements about the 'Plan Balkan' of 1947 is correct?

  1. It was the final plan announced on 3 June 1947.
  2. It would have transferred power to the provinces separately, and it was dropped after Nehru objected.
  3. It was the Muslim League's proposal for a Pakistan made of six full provinces.
  4. It was the scheme for merging small princely states into unions.
Show answer

Answer: B. It would have transferred power to the provinces separately, and it was dropped after Nehru objected.

(b) is correct: the early draft would have let power pass to provinces, which could then group or stand alone; Nehru feared it would break India into pieces and it was abandoned. (a) is wrong because the 3 June Plan replaced it. (c) is wrong because it was a British draft, not a League proposal. (d) is wrong because the merger of states was the later work of Patel and V. P. Menon.

← Part 1All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources