Study this in the app →

English · हिन्दी · తెలుగు · தமிழ் · മലയാളം · मराठी · ಕನ್ನಡ

The Round Tables, the Communal Award and the Poona Pact, 1931–1934

മലയാളത്തിൽ വിശദീകരണം

Civil Disobedience and the Round Table Conferences, 1922–1934 · Part 3 / 3 · Fact-checked on · how we check

Written with AI from the sources listed at the bottom of this page, then fact-checked by a separate AI.

The second Round Table Conference and its deadlock on minorities, the resumption and suppression of civil disobedience under Willingdon, the Communal Award, Gandhi's Yerawada fast and the Poona Pact, the Harijan campaign, the third conference and the White Paper, the withdrawal of 1934, the Congress Socialist Party and an assessment of the movement.

Each idea is explained first in Malayalam (മലയാളം), ending with the English and Hindi exam terms, followed by the same point in exam English. UPSC Prelims is in English or Hindi, so understand it in Malayalam and revise it in English.

രണ്ടാം ഭാഗം കോൺഗ്രസ് ലണ്ടനിലേക്കു പോകാൻ സമ്മതിച്ചതോടെ അവസാനിച്ചു. 1931 മാർച്ചിലെ സന്ധിക്കുശേഷം എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്ന് ഈ ഭാഗം പറയുന്നു. രണ്ടാം വട്ടമേശ സമ്മേളനം ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ പ്രാതിനിധ്യം എന്ന ചോദ്യത്തിൽ തകർന്നു; ഗാന്ധി മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ സർക്കാർ വീണ്ടും വിലപേശാതെ നിയമലംഘന പ്രസ്ഥാനത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ തയ്യാറായിരുന്നു. പ്രസ്ഥാനം തളരുമ്പോൾ, വോട്ടർമാരെ വിഭജിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് തീരുമാനം ഉപ്പുനിയമത്തെക്കാൾ ആഴമുള്ള ചോദ്യം ഉയർത്തി: അയിത്തക്കാരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ട ജാതികൾ മറ്റു ഹിന്ദുക്കളിൽനിന്നു വേറിട്ടു വോട്ടുചെയ്യണോ? ഒരു കുടുംബത്തിൽ 'അടുക്കള വേർതിരിക്കണോ, ഒരേ വീട്ടിൽ അവകാശങ്ങൾ പങ്കിടണോ' എന്നതുപോലെ. ഗാന്ധിയുടെ ഉപവാസവും പൂനാ ഉടമ്പടിയും അതിനു മറുപടി നൽകി. ഒടുവിൽ മൂന്നാം സമ്മേളനം, ധവളപത്രം, 1934-ലെ പിൻവലിക്കൽ, വിലയിരുത്തൽ എന്നിവ വരുന്നു. (→ English: Civil Disobedience Movement, Round Table Conference · हिन्दी: सविनय अवज्ञा आंदोलन, गोलमेज़ सम्मेलन)

In exam EnglishPart 2 ended with the Congress agreeing to go to London. This part follows what came after the truce of March 1931. The second Round Table Conference broke down over how minorities should be represented, and when Gandhi came home the government was ready to crush the Civil Disobedience Movement rather than bargain again. While the movement was being worn down, the British decision on electorates, the Communal Award, raised a question deeper than any law on salt: should the castes treated as untouchable vote separately from other Hindus? Gandhi's fast and the Poona Pact answered it, and turned his energy towards the fight against untouchability. The part closes with the third conference, the White Paper, the withdrawal of the movement in 1934 and an assessment of what it achieved.

ഗാന്ധി കപ്പൽ കയറുമ്പോഴേക്കും സാഹചര്യം മാറിയിരുന്നു. 1931 ഏപ്രിലിൽ ഇർവിനു പകരം വില്ലിംഗ്ഡൺ പ്രഭു വൈസ്രോയി ആയി — കോൺഗ്രസിനെ തുല്യരായി കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് താത്പര്യം കുറവായിരുന്നു; ബ്രിട്ടനിൽ കൺസർവേറ്റീവുകൾക്ക് മേൽക്കൈയുള്ള ദേശീയ സർക്കാർ വന്നു. കളിക്കിടയിൽ റഫറിയും എതിർടീം ക്യാപ്റ്റനും മാറിയതുപോലെ. രണ്ടാം വട്ടമേശ സമ്മേളനം ലണ്ടനിൽ 1931 സെപ്റ്റംബർ 7 മുതൽ ഡിസംബർ 1 വരെ നടന്നു. പല പാർട്ടികളിൽ ഒന്നല്ല, എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാർക്കുംവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നതാണ് കോൺഗ്രസ് എന്ന നിലയിൽ ഗാന്ധിയെ ഏക പ്രതിനിധിയാക്കി. ഗാന്ധി ലണ്ടനിലെ ദരിദ്രമേഖലയായ ഈസ്റ്റ് എൻഡിലെ കിങ്സ്ലി ഹാളിൽ താമസിച്ചു, ബഹിഷ്കരണം മൂലം പണി പോയ ലങ്കാഷെയർ പരുത്തിത്തൊഴിലാളികളെ സന്ദർശിച്ചു; അവർ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. പക്ഷേ സമ്മേളനത്തിനുള്ളിൽ അന്തരീക്ഷം വേറെയായിരുന്നു. (→ English: Viceroy · हिन्दी: वायसराय)

In exam EnglishThe setting had changed by the time Gandhi sailed. Irwin had been replaced in April 1931 by Lord Willingdon, a Viceroy far less willing to treat the Congress as an equal, and in Britain a National Government dominated by Conservatives had taken office. The second Round Table Conference met in London from 7 September to 1 December 1931. The Congress named Gandhi its sole representative, on the ground that it spoke for all Indians, not as one party among many. Gandhi stayed in the poor East End of London at Kingsley Hall and visited the cotton workers of Lancashire, many of whom had lost work through the boycott of British cloth, and they received him warmly. Inside the conference, however, the mood was very different.

സമ്മേളനം ന്യൂനപക്ഷപ്രശ്നത്തിൽ കുടുങ്ങി. ബ്രിട്ടീഷുകാർ വെവ്വേറെ സമുദായങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്ന പ്രതിനിധികളെ ക്ഷണിച്ചിരുന്നു; മുസ്ലിങ്ങൾ, സിഖുകാർ, ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യക്കാർ, യൂറോപ്യന്മാർ — മിക്കവരും പ്രത്യേക നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. സ്വന്തം പ്രതിനിധികളെ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അധഃസ്ഥിത വിഭാഗങ്ങൾക്കും പ്രത്യേക നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾ വേണമെന്ന് ബി. ആർ. അംബേദ്കർ ആവശ്യപ്പെട്ടു. മുസ്ലിങ്ങൾക്കും സിഖുകാർക്കും നിലവിലുള്ള ക്രമീകരണം തുടരാമെന്ന് ഗാന്ധി സമ്മതിച്ചു, പക്ഷേ അധഃസ്ഥിതരെ വേറിട്ട ന്യൂനപക്ഷമായി കാണുന്നതിനെ എതിർത്തു — അത് ഹിന്ദുസമൂഹത്തെ സ്ഥിരമായി പിളർത്തുമെന്ന് വാദിച്ചു. വീട്ടിൽ ഓഹരിത്തർക്കം നടക്കുമ്പോൾ പുറത്തുള്ളയാൾ 'നിങ്ങൾ തീർത്തില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ തീർക്കാം' എന്നു പറയുന്നതുപോലെ — ബ്രിട്ടൻ തീരുമാനിക്കുമെന്ന് മക്ഡൊണാൾഡ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സമ്മേളനം പരാജയപ്പെട്ടു; ഗാന്ധി 1931 ഡിസംബർ അവസാനം മടങ്ങി. (→ English: separate electorates, depressed classes · हिन्दी: पृथक निर्वाचक मंडल, दलित वर्ग)

In exam EnglishThe conference stuck on the minorities question. The British had invited delegates who spoke for separate communities, and most of them asked for separate electorates: the Muslims, the Sikhs, the Indian Christians, the Anglo-Indians and the Europeans. B. R. Ambedkar asked for separate electorates for the depressed classes as well, so that they could choose their own representatives. Gandhi accepted that Muslims and Sikhs might keep the arrangements they already had, but he refused to treat the depressed classes as a separate minority, arguing that this would divide Hindu society permanently. No agreement was reached. Ramsay MacDonald announced that if Indians could not settle the question, Britain would decide it, and the conference ended in failure. Gandhi returned to India at the end of December 1931.

ഗാന്ധി മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ സന്ധി ഇതിനകം തകർന്നിരുന്നു. അദ്ദേഹമില്ലാത്തപ്പോൾ സർക്കാർ ഐക്യപ്രവിശ്യകൾ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തി, ബംഗാൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പുതിയ ഓർഡിനൻസുകൾ ഇറക്കി; നെഹ്റുവും ഖാൻ അബ്ദുൾ ഗഫാർ ഖാനും ജയിലിലായിരുന്നു. വില്ലിംഗ്ഡൺ കാണാൻ വിസമ്മതിച്ചതോടെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് നിയമലംഘനം പുനരാരംഭിച്ചു; 1932 ജനുവരി 4-ന് ഗാന്ധി അറസ്റ്റിലായി. ഇത്തവണ സർക്കാർ ആദ്യമേ കടുത്ത പ്രഹരമേൽപ്പിച്ചു — വയലിൽ കള മുളയ്ക്കുംമുമ്പേ മരുന്നു തളിക്കുന്നതുപോലെ. കോൺഗ്രസും അതിന്റെ സംഘടനകളും നിരോധിച്ചു, ഓഫീസുകളും ഫണ്ടും കണ്ടുകെട്ടി, രാജ്യമാകെ ഓർഡിനൻസ് ഭരണം; മാസങ്ങൾക്കകം പതിനായിരങ്ങൾ ജയിലിൽ. 1932 മുഴുവൻ ജനം പിക്കറ്റിങ്, ഉപ്പുനിർമ്മാണം, നികുതിനിഷേധം എന്നിവയുമായി പൊരുതി; പക്ഷേ നേതാക്കളും സംഘടനയുമില്ലാതെ 1933-ൽ പ്രസ്ഥാനം ക്രമേണ ദുർബലമായി. (→ English: Indian National Congress · हिन्दी: भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस)

In exam EnglishGandhi came back to find the truce already broken. In his absence the government had issued new ordinances in the United Provinces, the North-West Frontier Province and Bengal, and Jawaharlal Nehru and Khan Abdul Ghaffar Khan were in jail. When Willingdon refused to meet him, the Indian National Congress resumed civil disobedience, and Gandhi was arrested on 4 January 1932. This time the government struck first and hard. The Congress and its many bodies were banned, their offices and funds seized, and the country placed under rule by ordinance; tens of thousands were imprisoned within months. The people fought on through 1932, picketing, making salt and refusing taxes, but without leaders or organisation the movement steadily lost strength through 1933.

1932 ഓഗസ്റ്റ് 16-ന് റാംസേ മക്ഡൊണാൾഡ് ബ്രിട്ടീഷ് തീരുമാനം — കമ്മ്യൂണൽ അവാർഡ് — പ്രഖ്യാപിച്ചു. പ്രവിശ്യാ നിയമസഭകളിൽ മുസ്ലിങ്ങൾ, സിഖുകാർ, ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യക്കാർ, യൂറോപ്യന്മാർ എന്നിവർക്ക് പ്രത്യേക വോട്ടർസംവിധാനം തുടർന്നു; അതിനപ്പുറം പോയി അധഃസ്ഥിത വിഭാഗങ്ങളെയും ന്യൂനപക്ഷമായി കണക്കാക്കി പ്രത്യേക മണ്ഡലങ്ങൾ നൽകി — സ്വന്തം സീറ്റുകളിലേക്ക് അവർ മാത്രം വോട്ടുചെയ്യും, പൊതുമണ്ഡലങ്ങളിലും വോട്ടുചെയ്യും. അംബേദ്കറിന് ഇത് സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയശബ്ദത്തിനുള്ള ഉറപ്പായിരുന്നു. യെർവാഡ ജയിലിലായിരുന്ന ഗാന്ധിക്ക് ഇത് ദുരന്തം: ഒരേ മരത്തിന്റെ കൊമ്പ് എന്നേക്കുമായി വെട്ടിമാറ്റുന്നതുപോലെ അധഃസ്ഥിതരെ ഹിന്ദുസമൂഹത്തിൽനിന്ന് എന്നെന്നേക്കും വേർപെടുത്തും, അയിത്തം അതേപടി നിലനിൽക്കും എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. ഇതിനെതിരെ മരണംവരെ ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ചു. (→ English: Communal Award, depressed classes · हिन्दी: सांप्रदायिक पंचाट, दलित वर्ग)

In exam EnglishOn 16 August 1932 Ramsay MacDonald announced the British decision, known as the Communal Award. It kept separate electorates for Muslims, Sikhs, Indian Christians, Anglo-Indians and Europeans in the provincial legislatures, and it went further: the depressed classes were also treated as a minority and given separate electorates, in which only they would vote for their own seats, while still voting in the general constituencies as well. For Ambedkar this was a guarantee that the depressed classes would have a political voice of their own. For Gandhi, then in Yerawada jail, it was a disaster: he believed it would cut the depressed classes off from the rest of Hindu society for ever and leave untouchability untouched. He announced that he would fast unto death against it.

ഗാന്ധി 1932 സെപ്റ്റംബർ 20-ന് യെർവാഡ ജയിലിൽ ഉപവാസം തുടങ്ങി. ആരോഗ്യം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ നേതാക്കൾ ഒത്തുതീർപ്പിനായി പൂനയിലേക്ക് ഓടിയെത്തി; ഗാന്ധി മരിച്ചാൽ കുറ്റം തന്റെമേൽ വീഴുമെന്നതിനാൽ അംബേദ്കറിനുമേൽ കടുത്ത സമ്മർദ്ദം. 1932 സെപ്റ്റംബർ 24-ന് അംബേദ്കറും മദൻ മോഹൻ മാളവ്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സവർണ ഹിന്ദു നേതാക്കളും പൂനാ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പുവച്ചു. അധഃസ്ഥിതർക്കുള്ള പ്രത്യേക വോട്ടർസംവിധാനം ഉപേക്ഷിച്ചു; പകരം സംയുക്ത നിയോജകമണ്ഡലങ്ങൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ അവർക്ക് സംവരണസീറ്റുകൾ. ഒരേ ബസ്സിൽ എല്ലാവരും കയറും, പക്ഷേ ചില സീറ്റുകൾ അവർക്കുമാത്രം — അങ്ങനെ. പ്രവിശ്യാ നിയമസഭകളിൽ അവാർഡ് നൽകിയ 71-ൽനിന്ന് 148 ആയി ഉയർന്നു; കേന്ദ്ര നിയമസഭയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയുടെ പൊതുസീറ്റുകളിൽ 18 ശതമാനം സംവരണം. ഓരോ സംവരണസീറ്റിനും ആദ്യം അധഃസ്ഥിത വോട്ടർമാർ നാലുപേരുടെ പാനൽ തിരഞ്ഞെടുക്കും, പിന്നീട് എല്ലാവരും ചേർന്ന് അവരിലൊരാളെ തിരഞ്ഞെടുക്കും. (→ English: Poona Pact, joint electorates · हिन्दी: पूना समझौता, संयुक्त निर्वाचक मंडल)

In exam EnglishGandhi began his fast in Yerawada jail on 20 September 1932. As his health failed, leaders hurried to Poona to find a compromise, and Ambedkar was under heavy pressure, for Gandhi's death would have been blamed on him. On 24 September 1932 Ambedkar and leaders of the caste Hindus, among them Madan Mohan Malaviya, signed the Poona Pact. Separate electorates for the depressed classes were given up. In their place seats were reserved for them within joint electorates: their number in the provincial legislatures rose from the 71 offered by the Award to 148, and 18 per cent of the general seats for British India in the central legislature were reserved. For each reserved seat, depressed-class voters would first choose a panel of four candidates, and the joint electorate would then elect one of them.

ഇരുപക്ഷവും ശക്തമായ കാരണങ്ങളാലാണ് വ്യത്യസ്തമായവ ആഗ്രഹിച്ചത്. ജാതിപീഡനത്തിനെതിരെ പോരാടുന്ന സ്ഥാനാർഥികളെ സവർണ വോട്ടർമാർ തിരഞ്ഞെടുക്കുമെന്ന് വിശ്വാസമില്ലാത്തതിനാൽ, അധഃസ്ഥിതരോടുമാത്രം ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള പ്രതിനിധികൾ വേണമെന്ന് അംബേദ്കർ ആഗ്രഹിച്ചു. അയിത്തം ഹിന്ദുസമൂഹത്തിനുള്ളിൽനിന്നുതന്നെ ഇല്ലാതാകണമെന്നും, പ്രത്യേക വോട്ടർസംവിധാനം അവരെ സ്ഥിരം രാഷ്ട്രീയ ന്യൂനപക്ഷമായി ഉറപ്പിച്ചുനിർത്തുമെന്നും ഗാന്ധി ഭയന്നു. ഉടമ്പടി ഒരു മധ്യമാർഗം: കൂടുതൽ സീറ്റുകൾ, പക്ഷേ എല്ലാവരും ചേർന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവ — നാട്ടുകുളം എല്ലാവരും പങ്കിടുമ്പോഴും ചില കടവുകൾ ചിലർക്കു മാറ്റിവച്ചതുപോലെ. അവാർഡിന്റെ ആ ഭാഗത്തിനു പകരം ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ ഇത് അംഗീകരിച്ചു; 1935-ലെ നിയമം ഇതു പിന്തുടർന്നു. ഈ ആശയം ഇന്നത്തെ ഭരണഘടനയിലുണ്ട്: അനുച്ഛേദം 330 ലോക്സഭയിലും അനുച്ഛേദം 332 സംസ്ഥാന നിയമസഭകളിലും പട്ടികജാതിക്കാർക്ക് സീറ്റുകൾ സംവരണം ചെയ്യുന്നു. (→ English: Constitution · हिन्दी: संविधान)

In exam EnglishThe two sides had wanted different things for good reasons. Ambedkar wanted the depressed classes to elect representatives answerable only to them, because he doubted that caste Hindu voters would ever choose candidates who would fight caste oppression. Gandhi wanted untouchability abolished from within Hindu society, and feared that a separate electorate would freeze the depressed classes into a permanent political minority. The pact was a compromise: more seats, but chosen by all voters. The British government accepted it in place of the relevant part of the Award, and the Government of India Act, 1935 followed it. The idea of reserved seats in joint electorates lives on in the Constitution, which reserves seats for the Scheduled Castes in the Lok Sabha under Article 330 and in the state assemblies under Article 332.

ഉപവാസം ഗാന്ധിയുടെ ശ്രദ്ധ അയിത്തത്തിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചു. 1932 അവസാനം അധഃസ്ഥിതർക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാൻ ഒരു അഖിലേന്ത്യാ സംഘടന രൂപീകരിച്ചു — വൈകാതെ അതിന്റെ പേര് ഹരിജൻ സേവക് സംഘ്; അധ്യക്ഷൻ ജി. ഡി. ബിർള, സെക്രട്ടറി അമൃത്‌ലാൽ ഠക്കർ. 1933 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഗാന്ധി 'ഹരിജൻ' വാരിക തുടങ്ങി — അന്ന് അയിത്തക്കാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്ക് അദ്ദേഹം നൽകിയ പേരാണ് 'ഹരിജനങ്ങൾ'. 1933 മേയിൽ ആത്മശുദ്ധിക്കായി ഇരുപത്തൊന്നു ദിവസത്തെ ഉപവാസം; 1933 നവംബർ മുതൽ മാസങ്ങളോളം രാജ്യമാകെ സഞ്ചരിച്ച്, ക്ഷേത്രങ്ങളും കിണറുകളും സ്കൂളുകളും വഴികളും എല്ലാവർക്കും തുറക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. യാഥാസ്ഥിതികർ എതിർത്തു, ചിലപ്പോൾ അക്രമാസക്തമായി. വീടു പണിയുകയെന്നാൽ ചുമരുകൾ മാത്രമല്ല, അകത്ത് എല്ലാവർക്കും ഇടം വേണം — ഗാന്ധിക്ക് സാമൂഹികപരിഷ്കാരം സ്വരാജിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു; കോൺഗ്രസിലെ പലരും ഇതിനെ രാഷ്ട്രീയസമരത്തിൽനിന്നുള്ള പിന്മാറ്റമായി കണ്ടു. (→ English: untouchability · हिन्दी: अस्पृश्यता)

In exam EnglishThe fast turned Gandhi's attention to untouchability itself. In late 1932 an all-India body was set up to work for the depressed classes, soon named the Harijan Sevak Sangh, with G. D. Birla as president and Amritlal Thakkar as secretary. In February 1933 Gandhi began a weekly paper called Harijan, his word for the people then called untouchable. In May 1933 he fasted for twenty-one days for self-purification, and from November 1933 he toured the country for months, collecting money and urging that temples, wells, schools and roads be opened to all. Orthodox Hindus opposed him, sometimes violently. Many in the Congress saw the campaign as a turning away from the political struggle; Gandhi saw social reform as part of what swaraj had to mean.

ഇതിനിടെ ബ്രിട്ടൻ കോൺഗ്രസില്ലാതെ തന്നെ ഭരണഘടനാജോലി പൂർത്തിയാക്കി. മൂന്നാം വട്ടമേശ സമ്മേളനം ലണ്ടനിൽ 1932 നവംബർ 17 മുതൽ ഡിസംബർ 24 വരെ നടന്നു. ഇതൊരു ചെറിയ കൂടിച്ചേരലായിരുന്നു: നേതാക്കൾ ജയിലിലായതിനാൽ കോൺഗ്രസ് ഇല്ല, ബ്രിട്ടീഷ് ലേബർ പാർട്ടിയും വിട്ടുനിന്നു. കല്യാണത്തിന് കാരണവന്മാരെല്ലാം പോയശേഷം ബാക്കിയുള്ള കുറച്ചുപേരുമായി സദ്യ നടത്തിയതുപോലെ. മൂന്നു സമ്മേളനങ്ങളിലും പങ്കെടുത്ത ചുരുക്കം പേരിൽ ബി. ആർ. അംബേദ്കറും തേജ് ബഹാദൂർ സപ്രുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. 1933 മാർച്ചിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ധവളപത്രമായി അവതരിപ്പിച്ചു; ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റിന്റെ സംയുക്ത സെലക്ട് കമ്മിറ്റി അത് പരിശോധിച്ചു. അതിന്റെ ഫലം ഗവൺമെന്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ആക്ട്, 1935 — അഖിലേന്ത്യാ ഫെഡറേഷൻ, പ്രവിശ്യാ സ്വയംഭരണം എന്നിവയുടെ പദ്ധതിയോടെ. (→ English: Round Table Conference · हिन्दी: गोलमेज़ सम्मेलन)

In exam EnglishMeanwhile Britain finished its constitutional work without the Congress. The third Round Table Conference met in London from 17 November to 24 December 1932. It was a small gathering: the Congress was absent, its leaders in jail, and the British Labour Party also stayed away. B. R. Ambedkar and Tej Bahadur Sapru were among the few who attended all three sessions. In March 1933 the British government set out its proposals in a White Paper, which was examined by a Joint Select Committee of the British Parliament. Its work led to the Government of India Act, 1935, with its plan for an all-India federation and provincial autonomy, taught in the chapter on constitutional development.
The three Round Table Conferences
SessionDatesCongressMain features and outcome
First12 November 1930–19 January 1931Absent (civil disobedience under way)Opened by George V, chaired by Ramsay MacDonald; princes accept an all-India federation
Second7 September–1 December 1931Gandhi as sole representative (after the Gandhi-Irwin Pact)Deadlock on the minorities question and separate electorates; ended in failure
Third17 November–24 December 1932Absent (movement resumed, leaders in jail)Small gathering, Labour Party also absent; followed by the White Paper (March 1933)

1933 ആയപ്പോഴേക്കും പ്രസ്ഥാനത്തെ ബഹുജനസമരമായി തുടരാനാവാത്ത നില. ഗാന്ധി 1933-ൽ കൂട്ടായ നിയമലംഘനം നിർത്തിവച്ച് വ്യക്തിഗത സത്യാഗ്രഹത്തിനുമാത്രം അനുമതി നൽകി; 1934 ഏപ്രിലിൽ പൂർണമായി പിൻവലിച്ചു. 1922-ലെ ചോദ്യം വീണ്ടും വന്നു: ബഹുജനസമരം സാധ്യമല്ലാത്തപ്പോൾ കോൺഗ്രസ് എന്തുചെയ്യണം? മഴയില്ലാത്തപ്പോൾ കർഷകൻ കിണറ്റുവെള്ളംകൊണ്ട് പണി തുടരുന്നതുപോലെ — നിയമസഭാപ്രവേശം ആഗ്രഹിച്ചവർ 1934-ൽ സ്വരാജ് പാർട്ടി പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു; അതേ വർഷം കേന്ദ്ര നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കാൻ കോൺഗ്രസ് തീരുമാനിച്ചു. മറുവശത്ത് സോഷ്യലിസത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായ ജയപ്രകാശ് നാരായൺ, ആചാര്യ നരേന്ദ്രദേവ്, മീനു മസാനി തുടങ്ങിയ യുവാക്കൾ 1934-ൽ കോൺഗ്രസിനുള്ളിൽത്തന്നെ കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി രൂപീകരിച്ചു. 1934 ഒക്ടോബറിൽ ഗാന്ധി കോൺഗ്രസ് അംഗത്വം ഒഴിഞ്ഞു, എങ്കിലും വഴികാട്ടിയായി തുടർന്നു. (→ English: Swaraj Party · हिन्दी: स्वराज पार्टी)

In exam EnglishBy 1933 the movement could no longer be sustained as a mass struggle. Gandhi suspended mass civil disobedience in 1933 and allowed only individual satyagraha, and in April 1934 he withdrew civil disobedience altogether. The question of 1922 returned: what should the Congress do when no mass struggle was possible? Those who favoured council entry revived the Swaraj Party in 1934, and the Congress decided to contest the elections to the Central Legislative Assembly held later that year. At the other end, young Congressmen drawn to socialism, among them Jayaprakash Narayan, Acharya Narendra Dev and Minoo Masani, formed the Congress Socialist Party in 1934 as a group within the Congress. In October 1934 Gandhi left the Congress as a member, though he remained its guide.

പൂർണ സ്വരാജ് എന്ന ലക്ഷ്യംകൊണ്ട് അളന്നാൽ നിയമലംഘന പ്രസ്ഥാനം പരാജയപ്പെട്ടു: സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാതെ അവസാനിച്ചു, 1935-ലെ നിയമം മിക്കവാറും കോൺഗ്രസില്ലാതെ തയ്യാറാക്കി. ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലുണ്ടാക്കിയ സ്വാധീനംകൊണ്ട് അളന്നാൽ ഇതൊരു വഴിത്തിരിവ്. വിത്ത് ഉടനെ വിളവു തന്നില്ലെങ്കിലും മണ്ണിനെ മാറ്റുമല്ലോ — സ്ത്രീകൾ, കർഷകർ, വ്യാപാരികൾ, ആദിവാസികൾ, അതിർത്തിയിലെ പഠാന്മാർ മുമ്പൊരിക്കലുമില്ലാത്ത തോതിൽ ചേർന്നു; അഹിംസാത്മക നിയമലംഘനം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണം ചെലവേറിയതാക്കുമെന്നു കാണിച്ചു; ഗാന്ധി-ഇർവിൻ ഉടമ്പടിയിലൂടെ ബ്രിട്ടന് കോൺഗ്രസുമായി ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. ദൗർബല്യങ്ങളും വ്യക്തം: അതിർത്തിക്കു പുറത്ത് മുസ്ലിം പങ്കാളിത്തം പരിമിതം; രണ്ടാം സമ്മേളനം തകർത്ത ന്യൂനപക്ഷപ്രശ്നം പിന്നീട് കൂടുതൽ വലുതായി. പൂനാ ഉടമ്പടി ആ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പരിഹരിച്ച് ഇന്ത്യയുടെ പ്രാതിനിധ്യവ്യവസ്ഥയിൽ സ്ഥിരമായ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചു. (→ English: Civil Disobedience Movement, Purna Swaraj · हिन्दी: सविनय अवज्ञा आंदोलन, पूर्ण स्वराज)

In exam EnglishJudged against its aim of Purna Swaraj, the Civil Disobedience Movement failed: it ended without independence, and the 1935 Act was drafted largely without the Congress. Judged by what it did to Indian politics, it was a turning point. It drew in women, peasants, merchants, tribal people and the Frontier Pathans in numbers never seen before; it showed that non-violent law-breaking could make British rule costly to maintain; and through the Gandhi-Irwin Pact it forced Britain to negotiate with the Congress. Its weaknesses were also clear. Muslim participation outside the Frontier was limited, and the minorities question that wrecked the second conference would grow larger in the years ahead. The Poona Pact settled one part of that question and left a lasting mark on India's system of representation.

Exam traps

Recap

Practice questions

Q1. Who represented the Indian National Congress at the second Round Table Conference in 1931?

  1. Jawaharlal Nehru
  2. Vallabhbhai Patel
  3. M. K. Gandhi
  4. Motilal Nehru
Show answer

Answer: C. M. K. Gandhi

(c) is correct: the Congress named Gandhi its sole representative. (a) is wrong: Nehru did not go to London as the Congress delegate. (b) is wrong: Patel, the Karachi president, stayed in India. (d) is wrong: Motilal Nehru had died in February 1931, before the conference.

Q2. Consider the following statements about the Communal Award:
1. It was announced by the British Prime Minister Ramsay MacDonald in August 1932.
2. It provided separate electorates for the depressed classes.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: C. Both 1 and 2

(c) is correct: MacDonald announced the Award on 16 August 1932, and it treated the depressed classes as a minority with separate electorates. (a) is wrong because statement 2 is also true. (b) is wrong because statement 1 is also true. (d) is wrong because both are true.

Q3. With reference to the Poona Pact (1932), consider the following statements:
1. It was signed by B. R. Ambedkar and leaders of the caste Hindus.
2. It raised the number of seats reserved for the depressed classes in the provincial legislatures from 71 to 148.
3. It retained separate electorates for the depressed classes.
Which of the statements given above are correct?

  1. 1 and 2 only
  2. 2 and 3 only
  3. 1 and 3 only
  4. 1, 2 and 3
Show answer

Answer: A. 1 and 2 only

(a) is correct: Ambedkar and caste Hindu leaders such as Malaviya signed it, and reserved seats rose from 71 to 148. Statement 3 is false: the pact gave up separate electorates in favour of reserved seats in joint electorates, so (b), (c) and (d), which include statement 3, are wrong.

Q4. Match List I (person) with List II (role, 1931–1934):
List I
A. Lord Willingdon
B. Ramsay MacDonald
C. G. D. Birla
D. Jayaprakash Narayan
List II
1. First president of the Harijan Sevak Sangh
2. Viceroy when civil disobedience was resumed in 1932
3. Founder member of the Congress Socialist Party
4. Announced the Communal Award
Select the correct answer using the code given below:

  1. A-2, B-4, C-1, D-3
  2. A-4, B-2, C-1, D-3
  3. A-2, B-4, C-3, D-1
  4. A-1, B-4, C-2, D-3
Show answer

Answer: A. A-2, B-4, C-1, D-3

(a) is correct: Willingdon was Viceroy from 1931, MacDonald announced the Award, Birla was the Sangh's first president and Jayaprakash Narayan helped found the Congress Socialist Party. (b) is wrong because it swaps Willingdon and MacDonald. (c) is wrong because it swaps Birla and Jayaprakash Narayan. (d) is wrong because Willingdon did not head the Harijan Sevak Sangh and Birla was not Viceroy.

Q5. Consider the following statements about the third Round Table Conference:
1. The Indian National Congress did not take part in it.
2. It was followed by the British government's White Paper of 1933.
Which of the statements given above is/are correct?

  1. 1 only
  2. 2 only
  3. Both 1 and 2
  4. Neither 1 nor 2
Show answer

Answer: C. Both 1 and 2

(c) is correct: the Congress, its leaders in jail, stayed away, and the White Paper followed in March 1933. (a) is wrong because statement 2 is also true. (b) is wrong because statement 1 is also true. (d) is wrong because both are true.

Q6. Arrange the following events in chronological order:
1. The Poona Pact
2. The second Round Table Conference
3. The Communal Award
4. The final withdrawal of civil disobedience
Select the correct answer using the code given below:

  1. 2-3-1-4
  2. 3-2-1-4
  3. 2-1-3-4
  4. 2-3-4-1
Show answer

Answer: A. 2-3-1-4

(a) is correct: the second conference (September–December 1931), the Award (16 August 1932), the Poona Pact (24 September 1932) and the withdrawal (April 1934). (b) is wrong because the Award came after the second conference. (c) is wrong because the Poona Pact answered the Award and so came after it. (d) is wrong because the withdrawal in 1934 came after the Poona Pact.

Q7. Which one of the following was NOT among the founders of the Congress Socialist Party in 1934?

  1. Jayaprakash Narayan
  2. Acharya Narendra Dev
  3. Minoo Masani
  4. B. R. Ambedkar
Show answer

Answer: D. B. R. Ambedkar

(d) is correct: Ambedkar was not a Congress member and had no part in founding the Congress Socialist Party. (a), (b) and (c) are wrong because Jayaprakash Narayan, Acharya Narendra Dev and Minoo Masani were among its founders.

Q8. Which one of the following statements about the Civil Disobedience Movement, compared with the Non-Cooperation Movement, is correct?

  1. Muslim participation was greater than in 1920–22.
  2. It drew in women and peasants on a larger scale.
  3. It was called off after a violent clash between villagers and police.
  4. It ended with Britain granting dominion status.
Show answer

Answer: B. It drew in women and peasants on a larger scale.

(b) is correct: far more women and peasants took part than in 1920–22. (a) is wrong: outside the Frontier, Muslim participation was smaller than during Non-Cooperation and Khilafat. (c) is wrong: that describes the withdrawal of Non-Cooperation after Chauri Chaura in 1922. (d) is wrong: the movement ended in 1934 without dominion status.

← Part 2All partsQuick recap →

Study this in the Upscore app to keep notes, save it for revision, track your practice scores and follow a plan to the exam date. It's free.

Study this in the app →

Sources